VIII SA/Wa 757/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej odrzucić skargę. Pismem z 19 września 2018 r. M. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ) z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] o odmowie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej dotyczącej postanowienia tego organu z [...] lipca 2018 r. nr [...] stwierdzającego, że Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony bowiem powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest jednak równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z 9 marca 2004 r., sygn. I SA/Wa 2813/03 publ. cbosa). Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Prezesa ARiMR z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] o odmowie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, od którego - zgodnie z zawartym w niej pouczeniem - stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie 14 dni od dnia postanowienia. Skarżący skorzystał z tego prawa i [...] sierpnia 2018 r. złożył zażalenie na postanowienie będące przedmiotem skargi. Natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona w dniu 19 września 2018 r. (k. 6 akt sądowych). W dniu wnoszenia skargi ww. zażalenie nie zostało rozpoznane. Tym samym nie został spełniony warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publiczne Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że przedmiotowa skarga wniesiona została przedwcześnie, bez prawidłowego wyczerpania środka zaskarżenia, a zatem jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.