I SA/Gd 1192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 20 czerwca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 9 lutego 2017 r. określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla A. Sp. z o.o. w S. na nieruchomości położonej w K. M. przy ul. K. [...], za okres od dnia 1 lipca 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 6c ust. 2 ustawy za dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250 ze zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako u.c.p.g. gminy mogą zorganizować odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy. Stosownie do art. 6j ust. 3a u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2, na których są świadczone usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187 i 1334 oraz z 2017 r. poz. 60), dopuszcza się aby opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 1. Zdaniem Kolegium na nieruchomości objętej opłatą są świadczone usługi hotelarskie. Organ odwoławczy zauważył, że w KRS spółki w dziale 3 w przedmiocie działalności wymienione zostały m.in. hotele i inne podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, co dowodzi, że spółka prowadzi działalność hotelarską w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych. Organ odwoławczy podkreślił nadto, że wg strony internetowej (adres: [...]) opisującej nieruchomość przy ul. K. [...] znajduje się tam Sanatorium K. Co istotne, na tej stronie internetowej wskazano, że cyt.: "Sanatorium K. w K. M. oferuje przez cały rok turnusy rehabilitacyjne, wczasy indywidualne i rodzinne, odnowę biologiczną, organizację bankietów, konferencji, imprez okolicznościowych itp." Zdaniem Kolegium, świadczenie choćby wczasów indywidualnych zaliczyć należy do usług hotelarskich, o których mowa w art. 3 pkt 8 powyższej ustawy. Wszystkie te dowody potwierdzają, że skarżącą spółka prowadzi działalność hotelarską, a nie zmieniają powyższego stwierdzenia okoliczności wskazane w odwołaniu, a mianowicie, że prowadzone tam są także usługi medyczne czy rehabilitacja lecznicza. Wskazany przez skarżącą fakt posiadania statusu NZOZ nie zmienia bowiem faktu, że skarżącą spółka wynajmuje pokoje. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów art. 6 j ust. 3a ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz przepisów prawa miejscowego poprzez zastosowanie do wymiaru opłaty za gospodarowanie odpadami § 1 pkt 1 pkt 3 uchwały nr VII/70/15 z dnia 07.05.2015 r. Rady Miejskiej § 1 ust. 1 pkt 3 uchwały nr XII/128/15 z dnia 26.11.2015 r. Rady Miejskiej obu w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik, który ma zastosowanie do niezamieszkałych nieruchomości na których świadczone są usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych, w sytuacji gdy w nieruchomości, której dotyczy decyzja prowadzone są wyłącznie usługi medyczne – tj.; rehabilitacja lecznicza w systemie stacjonarnym. Spółka prowadzi ją posiadając status NZOZ, prowadząc stacjonarne pobyty zdrowotne i rehabilitacyjne, które nie są tożsame z usługami hotelowymi, objętymi stawką podatku VAT w wysokości 8%, natomiast usługi medyczne i turnusy rehabilitacyjne, które spółka świadczy są zwolnione z podatku VAT. Potwierdzeniem prowadzenia działalności medycznej i rehabilitacyjnej przez spółkę, jest również fakt naliczania i płacenia obniżonej stawki w podatku od nieruchomości przy ul. K., ze względu na zakres prowadzonej działalności i wpis do rejestru ZOZ. 2. błędne przyjęcie i uznanie, iż świadczone są na nieruchomości przy ul. Korczaka 2 usługi hotelowe nastąpiło na podstawie, iż na stronie internetowej - http://lemax.mierzeja.pl/zamieszczono zapis o świadczeniu m.in. wczasów indywidualnych i rodzinnych, podczas gdy z brzmienia art. 6 j ust. 3 a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wynika, że chodzi o rzeczywiste wykonywanie takich usług "są świadczone usługi hotelarskie", a takich spółka w tym obiekcie nie realizowała. Spółka nie ma obowiązku aktualizować stron internetowych. 3. naruszenie przepisu art. 7 i 77 kpa, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności polegającego na braku zbadania zgodności rodzaju świadczonych usług na nieruchomości położonej w K. M. przy ul. Ż. [...] z oświadczeniami strony skarżącej w szczególności czy świadczone są na niej usługi medyczne na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej w formie całodobowego zakładu rehabilitacji leczniczej czy także usługi hotelarskie, 4. naruszenie zasady poprawnego i racjonalnego opodatkowania przy konstrukcji opłaty, wynikającej z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej oraz praktyki orzeczniczej sądów administracyjnych (zasady demokratycznego państwa prawa). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze m.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270, t.j. dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2). Jedynie stwierdzenie tych okoliczności obliguje Sąd do uchylenia (stwierdzenia nieważności) zaskarżonej decyzji. Badając przedmiotową sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził opisanego w art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 p.p.s.a. naruszenia prawa. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organy orzekające przepisów postępowania. Rozpatrzenie tych zarzutów poprzedzać musi bowiem rozpoznanie zarzutów dotyczących naruszenia norm prawa materialnego, albowiem tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny może być podstawą do trafnej subsumpcji tego stanu faktycznego pod określoną normę prawną. Nie budzi przy tym wątpliwości, że zakres postępowania dowodowego jest zdeterminowany przesłankami określonymi w przepisach stanowiących materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 6q ust. 1 u.c.p.g., w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Stąd zarzuty naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego uznać należy za całkowicie chybione. Przywołane w zarzutach przepisy kpa znajdują jednak odpowiedniki w przepisach Ordynacji podatkowej. Na mocy art. 122 o.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z art. 187 § 1 o.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie Sądu nie doszło do zarzuconych w skardze naruszeń prawa procesowego, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Organy zgromadziły bowiem pełny materiał dowodowy, pozwalający na zrekonstruowanie stanu faktycznego i oceniły go zgodnie z zasadą swobodnej, a nie dowolnej oceny tych dowodów. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał podstawy prawne i faktyczne poczynionych ustaleń . Podkreślić należy, że fakt, iż wyprowadzona z zebranego materiału dowodowego ocena prawna jest odmienna od oczekiwań strony nie może dowodzić wadliwości tej oceny, która zdaniem Sądu jest zgodna z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Reasumując, w kontrolowanym postępowaniu nie można dopatrzyć się zarzucanego w skardze naruszenia przepisów procesowych, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przechodzą do meritum sporu wskazać należy, że zgodnie z art. 6c ust. 1 u.c.p.g., gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c ust. 2). Uchwała, o której mowa w ust. 2, może dotyczyć wszystkich właścicieli nieruchomości lub właścicieli określonych nieruchomości, w szczególności nieruchomości na których jest prowadzony określony rodzaj działalności (art. 6c ust. 3). Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., przez właścicieli nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Stosownie do art. 6h u.c.p.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obciąża właścicieli nieruchomości: 1) na których zamieszkują mieszkańcy - od razu z mocy prawa, 2) na których nie zamieszkują mieszkańcy, lecz powstają odpady komunalne - dopiero po wejściu w życie uchwały rady gminy postanawiającej objąć te nieruchomości systemem odbierania odpadów komunalnych. Opłata ta ma charakter daniny publicznej. Zgodnie z art. 6j ust. 1 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn: 1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub 2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub 3) powierzchni lokalu mieszkalnego - oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1. W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 u.c.p.g., opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 (art. 6j ust. 3). W przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 u.c.p.g., na których są świadczone usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 196 z późn. zm.), dopuszcza się aby opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 1 (art. 6j ust. 3a). Z dniem 1 lipca 2015 r. weszła w życie uchwała Nr VII/7072015 Rady Miejskiej w Krynicy Morskiej z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z 2015 r. poz. 1748). Uchwała ta obowiązywała do dnia 1 stycznia 2016 r. W myśl § 1 ust. 1 pkt 3 podjętej uchwały, metodą ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomościach niezamieszkałych, na których świadczone są usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych, jest iloczyn zużytej wody i stawki opłaty określonej w § 2. Stawka ta, za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które są zbierane i odbierane w sposób selektywny, jak to zostało przyjęte w rozpoznawanej sprawie, wynosi 4,70 za 1m3 zużytej wody. Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy, skarżąca na nieruchomości objętej opłatą, prowadzi działalność hotelarską w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych. Zgodnie z art. 3 pkt 8 tej ustawy usługi hotelarskie to krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych. W KRS spółki w dziale 3 w przedmiocie działalności wymienione zostały m.in. hotele i inne podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Również na aktualnej stronie internetowej (adres: [...]) opisującej nieruchomość przy ul. K. [...] można znaleźć informację, że znajduje się tam S. K. Co istotne, na tej stronie internetowej wskazano, że cyt.: "Sanatorium K. w K. M. oferuje przez cały rok turnusy rehabilitacyjne, wczasy indywidualne i rodzinne, odnowę biologiczną, organizację bankietów, konferencji, imprez okolicznościowych itp." Dowody te potwierdzają, na co słusznie zwróciło uwagę Kolegium, że skarżąca prowadzi działalność hotelarską – oferuje bowiem wynajem miejsc noclegowych. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że skarżąca jako podmiot leczniczy świadczy usługi medyczne, korzystając z preferencyjnego opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz podatkiem od towarów i usług. Trafnie zatem organy określające wysokość opłaty, związane przepisami u.c.p.g. oraz przepisami uchwały Nr VII/7072015 Rady Miejskiej w Krynicy Morskiej z dnia 7 maja 2015 r. ustaliły jej wysokość w oparciu o iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosując najniższą z możliwych stawkę opłaty, czyli stawkę przewidzianą dla odpadów segregowanych. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd skargę oddalił.