VI SAB/Wa 20/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Spółka jawna z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie zmiany koncesji na bezzbiornikowe magazynowanie gazu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Z. Spółka jawna z siedzibą w [...] (nazywany dalej: “Skarżący", “Spółka") pismem z dnia 28 marca 2017 r. wniósł do Ministra Środowiska wniosek o zmianę udzielonej koncesji (chodzi o koncesję Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., zmienioną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...]) na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie gazu ziemnego, w zakresie terminu rozpoczęcia działalnosci objętej koncesją. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] odmówił zmiany koncesji. Pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r. Pismem z dnia 26 marca 2018 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w związku z nierozpatrzeniem wniosku z dnia 20 grudnia 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r., podając w uzasadnieniu dane określone w dniach wskazujące na długie terminy oczekiwania na wydanie przez organ kolejnych rozstrzygnięć, w tym 95 dniowy termin trwania postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej odrzucenie w związku z niewyczerpaniem przez Spółkę przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia w postaci ponaglenia (art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: “p.p.s.a." w związku z art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, opubl. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej: "K.p.a."). W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi, wyjasniając, że sprawa była merytorycznie skomplikowana, wydanie rozstrzygnięcia wymagało dokładnej analizy akt sprawy, co wykluczało zarzut o rażącej bezczynności organu w sprawie. Minister Środowiska wyjaśnił, że organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 4 czerwca 2018 r., Skarżąca w piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r., wyjaśniła, że skarga na bezczynność organu dotyczy postępowania wszczętego w dniu 28 marca 2017 r., zatem w świetle art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935) Spółka nie mogła wnieść ponaglenia, bo nie istaniało ustawowe umocowanie do takiego działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie niniejszego uzasadnienia należy odnieść się do stwierdzenia Skarżącej zawartego w piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r., która, powołując się na treść art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. uznała, że nie istniało ustawowe umocowanie do wniesienia do organu ponaglenia, o ktorym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. przed wniesieniem skargi do Sądu. W odpowiedzi na powyższe stanowisko Skarżącej należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r. (art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r.). W rozpoznawanej sprawie decyzja Ministra Środowiska została wydana w dniu [...] grudnia 2017 r. czyli już w czasie obowiązywania przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a., zaś skarga dotyczy nierozpatrzonego przez Ministra Środowiska wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 20 grudnia 2017 r. (taki zakres skargi wynika bezpośrednio z jej treści). Zatem w przedmiotowej sprawie do postępowania w przedmiocie bezczynności miał zastosowanie art. 37 K.p.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym po 1 czerwca 2017 r. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Dlatego warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Ponaglenie jako środek zaskarżenia przewidziano w przepisach K.p.a. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). W związku z powyższym Skarżąca, stosownie do treści przywołanych przepisów, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść ponaglenie do Ministra Środowiska (art. 37 § 3 pkt 2 K.p.a.) i dopiero wówczas złożyć skargę na bezczynność. Z akt administracyjnych sprawy oraz udzielonych przez Skarżącą na wezwanie Sądu wyjaśnień (pismo z dnia 11 czerwca 2018 r.) wynika, że Skarżąca nie wyczerpała trybu, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a., bo nie złożyła ponaglenia do właściwego organu. Tym samym, w sprawie nie został wyczerpany przysługujący stronie środek zaskarżenia, co oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnośnie do pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.