IV SA/Gl 699/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w upadłości układowej w K. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach 29 września 2017 r. ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2018 r. do 30 września 2021 r. w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie chirurgia naczyniowa – zespół chirurgii jednego dnia na terenie województwa śląskiego kod postępowania [...]. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż 663 368,00 zł, jak również wyznaczono termin składania ofert do 26 października 2017 r. do godziny 16.00. W postępowaniu tym złożono 6 ofert, a 23 lutego 2018 r. Komisja Konkursowa ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru 3 oferentów. Z rozstrzygnięciem konkursu ofert nie zgodził się podmiot A sp. z o.o. w upadłości układowej (dalej zwany skarżącym), który pismem z 28 lutego 2018 r. wniósł odwołanie. W odwołaniu tym wskazano na naruszenie prawa to jest nieprawidłowe zastosowanie przez komisję konkursową przepisów dotyczących warunków wymaganych od oferentów oraz kryteriów wyboru, co doprowadziło do naruszenia interesu prawnego oferenta, w następstwie czego oferta nie została przez komisję wybrana otrzymując mniejszą ilość punktów od pozostałych wybranych do zawarcia umowy. Ponadto zarzucono naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji oraz art. 149 ust. 2 i ust. 7 tej ustawy zgodnie z którymi odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje lub niespełniającą wymogi określone w przepisach prawa. W motywach odwołania przybliżono postawione zarzuty. Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach decyzją z [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2018 r. do 30 września 2021 r. w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie chirurgia naczyniowa - zespół chirurgii jednego dnia na terenie województwa śląskiego kod postępowania [...] przy udziale wymienionych w decyzji stron oddalił odwołanie i nadał decyzji rygor natychmiastowego wykonania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przybliżył wpierw zasady organizowanego konkursu ofert, a następnie odniósł się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu. W dalszej kolejności przybliżone zostały zasady funkcjonowania Komisji Konkursowej oraz stosowane przez nią kryteria przy wyborze ofert. Podkreślono, że działając na podstawie § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1980 ze zm.) Komisja konkursowa wezwała wszystkich oferentów do potwierdzenia prawidłowości udzielonych odpowiedzi ankietowych. Następnie zamieszczono stwierdzenie, że skarżący nie wykazał spełniania warunków dodatkowych zawartych w wymienionych pytaniach, a na podstawie weryfikacji przeprowadzonej u skarżącego niezbędna była zmiana odpowiedzi na wymienione w decyzji pytania ankietowe. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że zmiana odpowiedzi ankietowych była konieczna, albowiem ocenę ofert generuje system informatyczny wspomagający postępowanie konkursowe. W dalszej części uzasadnienia przedstawiono działania podejmowane wobec skarżącego dotyczące punktu pielęgniarskiego z pokojem przygotowawczym pielęgniarskim, wymaganym w miejscu udzielania świadczeń, w raz z odrzuceniem oferty i złożeniem sprzeciwu, który został uwzględniony. Podkreślono również, że spełnianie wszystkich warunków określonych przepisami nie skutkuje wybraniem oferty celem podpisania umowy. Następnie wskazano, że Komisja Konkursowa 3 podmioty zaprosiła do negocjacji i były to podmiotu, które uzyskały największą ilość punktów w rankingu otwarcia. W odniesieniu do zarzutu naruszenia zasady równości podkreślono, że ocena ofert odbywała się na tych samych zasadach. Odnosząc się do zarzutu, iż do konkursu dopuszczono podmiot nie spełniający wymagań podkreślono, że skarżący miał możliwość zapoznania się z całością dokumentacji dotyczącej tej oferty i na wstępnym etapie postępowania nie sygnalizował tego problemu. Ponadto w ramach prowadzonego postępowania skarżący miał możliwość wypowiedzenia się do dnia wydania decyzji i z tej możliwości nie skorzystał. W konkluzji organ ten stwierdził, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. W pouczeniu prawnym o przysługujących środkach prawnych organ wskazał, iż skarżący może zrezygnować z odwołania, złożyć wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy względnie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Skarżący w niniejszej sprawie wykorzystał przysługującą mu możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wniosek taki został złożony 26 marca 2018 r. We wniosku tym zarzucono naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 135 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez nie udostępnienie w pełni akt postępowania, a w szczególności poprzez utajnienie części oferty, co uniemożliwiało merytorycznej oceny postępowania ofertowego; zarzucono naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu w związku z art. 77 § 1 tego aktu poprzez brak rozpoznania argumentacji doręczonej przez skarżącego w piśmie z 14 marca 2018 r., a doręczonej 15 marca 2018 r.; nadto zarzucono naruszenie art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez stosowanie różnych kryteriów i postępowania do innych oferentów. Następnie skarżący przedstawił rozbudowaną argumentację dotyczącą wymienionych naruszeń, odwołując się do orzecznictwa sądowego oraz poglądów prezentowanych w literaturze. Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach decyzją z [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji organ wpierw przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania konkursowego jak również czynności procesowe podejmowane po rozstrzygnięciu konkursu ofert. W dalszej części uzasadnienia przywołano treść przepisów mających zastosowanie w sprawie jak również przybliżono ich interpretację, w tym wynikającą z orzecznictwa sądów administracyjnych. Następnie organ odwoławczy przybliżył działania podejmowane w ramach organizowanego konkursu ofert, w tym wyniki uzyskiwane przez poszczególne podmioty w kontekście wyodrębnionych kryteriów. Zdaniem organu administracji w trakcie konkursu nie naruszono postanowień związanych z zasadą równości, ponieważ wszyscy oferenci dysponowali identycznymi uprawnieniami w ramach prowadzonego postępowania. W dalszej części uzasadnienia organ administracji odniósł się do poszczególnych zarzutów sformułowanych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zaznaczając, iż stanowi on w istocie uzupełnienie zarzutów przedstawionych w odwołaniu. Dokonując analizy wniosku i zgromadzonego materiału organ ten doszedł do przekonania, że podniesione zarzuty są chybione, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu sprowadzającego się do udostępnienia nie pełnej dokumentacji prowadzonego postępowania, organ odwoławczy przywołał treść § 11 Zarządzenia nr 18 Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 14 marca 2017 r. z którego wynika, że oferty złożone w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy są jawne po jego zakończeniu, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Przedmiotowy organ podkreślił, że dokumentacja z tego postępowania udostępniona została zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami. Nadto zaznaczono, że Komisja Konkursowa nie jest obowiązana do kreowania dodatkowej dokumentacji związanej z podejmowanymi ustaleniami, natomiast skarżącemu udostępniono wszystkie te produkty, które w trakcie prowadzonej procedury zostały wytworzone. W odniesieniu do zarzutu naruszenia postanowień art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego podkreślono, że pismem z 28 lutego 2018 r. przedłużono termin na rozstrzygnięcie odwołania, a tym samym umożliwiono skarżącemu wypowiedzenie się w sprawie. Podniesiono również i tę okoliczność, że w decyzji organu pierwszej instancji nie odniesiono się do argumentów sformułowanych w piśmie z 14 marca 2018 r., a złożonym w organie 15 marca 2018 r. z tego powodu, że decyzja tego organu wydana została [...]r., zatem pismo to nie było w dyspozycji tego organu. W konsekwencji zarzut ten uznano za chybiony. W przypadku zarzutu postawionego w pkt 3 to jest naruszenia postanowień art. 134 przedmiotowej ustawy, sprowadzające się do stosowania różnych kryteriów i postępowania w stosunku do innych oferentów, organ odwoławczy przywołał wpierw treść tego unormowania, a następnie podkreślił, że organ prowadzący postępowanie obowiązany jest równo traktować wszystkie podmioty uczestniczące w danym postępowaniu. Zdaniem organu wszelkie czynności podejmowane przez Komisję Konkursową w tym ocena ofert odbyły się z uwzględnieniem tej zasady. Kolejny zarzut związany jest z odmiennym prowadzeniem zasad postępowania przez Fundusz w stosunku do B Sp. z o.o. Organ podkreślił, że podmiot ten nie uczestniczył w niniejszym postępowaniu, zatem zarzut dotyczący odmiennego traktowania tego podmiotu nie powinien być uwzględniony. Jednocześnie organ w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przybliżył sytuację związaną z działaniami podejmowanymi względem tego podmiotu i odmiennie je ocenił od skarżącego, gdyż sytuacji wskazanego podmiotu i sytuacji skarżącego w ramach niniejszego postępowania nie jest analogiczna. W kontekście ostatniego zarzutu dotyczącego gabinetu diagnostyczno- zabiegowego oferenta C spółka jawna organ odwoławczy przedstawił własne stanowisko i po przybliżeniu stanu faktycznego dotyczącego ilości gabinetów, którymi podmiot ten dysponował i uznał, że postawiony zarzut jest chybiony, a wskazany oferent spełniał wymagane warunki. W podsumowaniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy ponownie podkreślił, że Komisja Konkursowa nie dopuściła się stawianych jej zarzutów, a skarżący nie wykazał naruszenia zasad postępowania w takim stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła wskazana na wstępie niniejszego uzasadnienia Spółka reprezentowana przez radcę prawnego G. J. W skardze tej zaskarżono całą decyzję zarzucając jej naruszenie następujących przepisów: art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 135 ust. 1 i 2 przedmiotowej ustawy polegające na nie przedstawieniu kompletnych akt postępowania administracyjnego i bezpodstawne utajnienie w aktach postępowania protokołów weryfikacji pozostałych oferentów oraz przyznanej tym oferentom punktacji za poszczególne kryteria wyboru ofert. Okoliczność ta uniemożliwiła skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów; naruszenie postanowień rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r., a w szczególności postanowień załącznika nr 3, tabela nr 5 Leczenie szpitalne - leczenie jednego dnia. Pkt 2 Przedmiot postępowania: Zespół chirurgii jednego dnia - Chirurgia naczyniowa Część 1: Jakość - Kryterium personelu pkt 1.2 i 1.4 polegające na uznaniu, że Komisja Konkursowa zasadnie nie przyznała skarżącemu punktów za kryterium jakości w zakresie równoważnika co najmniej 1 etatu - pielęgniarka specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki oraz równoważnika co najmniej jednego etatu - lekarz specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej opieki, co spowodowało uszczerbek 11 punktów i obniżenie wartości łącznej punktowej oferty; naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy poprzez błędną jego wykładnię i niezastosowanie przez przyjęcie, że oferent C spółka jawna nie podał w ofercie nieprawdziwych informacji co do spełniania warunków dotyczących kryteriów tzw. innych, co winno skutkować odrzuceniem jego oferty i przyczyniło się do nie dokonania wyboru oferty skarżącego; naruszenie postanowień rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r., a w szczególności postanowień załącznika nr 3, tabela nr 5 Leczenie szpitalne - leczenie jednego dnia. Pkt 2 Przedmiot postępowania: Zespół chirurgii jednego dnia - Chirurgia naczyniowa, Lp 6 kryteria tzw. Inne pkt 2 polegające na uznaniu, że w przypadku oferenta C spółka jawna nie wystąpiła przesłanka odjęcia 8 punktów z uwagi na nie spełnianie wskazanego w powyższym przepisie warunku; naruszenie art. 148 ust. 1 przedmiotowej ustawy poprzez zaniechanie rzetelnego porównania ofert w toku postępowania; naruszenie art. 134 ust. 1 przedmiotowej ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji; naruszenie art. 132 ust. 1 i ust. 2, art. 134 ust. 1, art. 148, art. 152 ust. 1 i art. 154 przedmiotowej ustawy poprzez uznanie, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie doszło do naruszenia interesu skarżącego oraz zasad postępowania konkursowego; naruszenie art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów odwołania, a przez to niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. Podniesiono także fakt wydania pierwszej decyzji przed upływem terminu wskazanego dla jej wydania czym ograniczono prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie. W odpowiedzi na skargę reprezentujący Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach radca prawny K. L. wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze organ nie podzielił ich i akcentował, że kwestionowana decyzja odpowiada przepisom prawa. W odniesieniu do pierwszego z wymienionych zarzutów wskazano, że udostępnienie wnioskowanej dokumentacji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi i w tym zakresie nie dopuszczono się naruszenia przepisów prawa. Wyłączenie jawności części dokumentacji wynikło z konieczności respektowania zasady tajemnicy przedsiębiorcy. W tym zakresie odwołano się do Zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 18/2017/DSOZ z 14 marca 2017 r. i zamieszczonego w nim załącznika nr 8. Co do zarzutu nie udostępnienia protokołów z posiedzenia niejawnego Komisji Konkursowej to z tej części obrad nie sporządzono protokołów, gdyż nie ma takiego formalnego obowiązku, zatem nie można było ich udostępnić skarżącemu. Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w drugim punkcie skargi, to organ zaakcentował, że skarżący pismem z 1 grudnia 2017 r. wyraził zgodę na zmianę odpowiedzi na pytania ankietowe 1.2.1.4 oraz 1.2.1.2, a także na odjęcie punktów ferowanych w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) wykazała bowiem, że zaskarżony akt odpowiada wymogom prawa, albowiem nie stwierdzono uchybień przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie zauważyć, że postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia podmiotów świadczących usługi medyczne przeprowadzane jest w dwóch autonomicznych trybach, a mianowicie w ramach procedury opartej o przepisy prawa prywatnego i w tym zakresie podmiot przeprowadzający postępowanie konkursowe podpisuje stosowne umowy na wykonywanie świadczeń opieki zdrowotnej, natomiast w procedurze tej występuje również etap rozpoznawany w oparciu o przepisy prawa publicznego, w ramach którego wydawane są decyzje administracyjne odnoszące się do rozpoznawania odwołań od rozstrzygnięć sprowadzających się do wyboru ofert, z którymi podpisana zostanie stosowana umowa. Oznacza to, że istotą postępowania prowadzonego przed tutejszym Sądem jest zbadanie na ile organy administracji wypowiadające się w ramach przedmiotowego postępowania w drodze decyzji administracyjnej przestrzegały obowiązujących unormowań prawnych, prawa formalnego i procesowego. Tym samym zadaniem Sądu nie jest ocena wszystkich czynności podejmowanych przez organ administracji, a jedynie tych, które związane są z wydaniem decyzji administracyjnych w ramach prowadzonego postępowania. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów postawionych w skardze przyjdzie zauważyć, że sformułowany w pkt 1 zarzut dotyczący nieudostępnienia stronie skarżącej wszystkich dokumentów prowadzonego postępowania administracyjnego, co uniemożliwiło skarżącemu zapoznanie się z wszystkimi informacjami i sprawdzenie, czy wszystkie podmioty uczestniczące w konkursie były analogicznie traktowane i jaką uzyskały punktację, nie daje podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. Podkreślić należy, że udostępnianie akt prowadzonego postępowania administracyjnego może odbywać się w oparciu o zróżnicowane reguły, w tym o takie, które określone zostały w Kodeksie postępowania administracyjnego, albo w innych aktach i jako lex specialis będą miały pierwszeństwo przed ogólnymi zasadami. W niniejszej sprawie skarżący podnosi, że nie przedstawiono mu kompletnych akt prowadzonego postępowania administracyjnego. W tym miejscu przyjdzie zauważyć, że w ramach przedmiotowego postępowania udostępnianie akt administracyjnych odbywa się w oparciu o unormowania szczególne, o których organ odwoławczy szeroko wskazywał w odpowiedzi na skargę. Na uwagę zasługuje jedynie to, że regulacje te nie posiadają charakteru przepisów prawa powszechnie obowiązującego, gdyż jest to Zarządzenie nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 14 marca 2017 r. wydanego na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Regulacja ta mogła być wykorzystywana w ramach postępowania konkursowego, ponieważ odbywa się on w ramach postępowania cywilnego (umownego), natomiast postępowanie administracyjne pojawia się dopiero w szczególnym momencie tego postępowania konkursowego i dopiero od tego momentu zastosowanie mają regulacje zamieszczone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z informacji przekazanych przez organ administracji publicznej oraz zarzutów stawianych przez skarżącego wynika, że skarżący dysponował możliwością zapoznawania się z dokumentacją dotyczącą innych podmiotów i mógł zgłaszać zastrzeżenia do komisji konkursowej do momentu ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania. We wskazanym terminie zastrzeżenia nie zostały podniesione, natomiast przyjdzie zauważyć, że z postanowień przywołanego powyżej zarządzenia wynika, że oferty złożone w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy są jawne po jego zakończeniu, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Zakres udostępnianych informacji w tym zakresie odpowiada temu co występuje w dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji przyjdzie uznać, że wbrew stanowisku prezentowanemu przez skarżącego miał on dostęp do akt administracyjnych w ramach prowadzonego postępowania na zasadach wynikających z obowiązujących regulacji prawnych, a tym samym nie można organowi w tym zakresie postawić zarzutu naruszenia prawa. Do tych rozważań dodać należy, że skarżący akcentuje niemożność zapoznania się z protokołami czynności podejmowanymi w ramach części niejawnej. Zarzut ten także nie znajduje umocowania przy czym, podzielić należy stanowisko organu administracji publicznej, że z tego typu czynności protokoły mogą być sporządzane, ale komisja konkursowa może zrezygnować z ich sporządzania. W niniejszej sprawie jak podaje organ, komisja konkursowa takich protokołów nie sporządzała, a tym samym organ administracji publicznej nie był w stanie żądanych dokumentów udostępnić. Zarzut skarżącego sformułowany w pkt 2 sprowadza się do tego, że organ prowadzący postępowanie konkursowe dopuścił się naruszenia postanowień rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r., a w szczególności postanowień załącznika nr 3, tabela nr 5 Leczenie szpitalne - leczenie jednego dnia. Pkt 2 Przedmiot postępowania: Zespół chirurgii jednego dnia - Chirurgia naczyniowa Część 1: Jakość - Kryterium personelu pkt 1.2 i 1.4 polegające na uznaniu, że Komisja Konkursowa zasadnie nie przyznała skarżącemu punktów za kryterium jakości w zakresie równoważnika co najmniej 1 etatu - pielęgniarka specjalista w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki oraz równoważnika co najmniej jednego etatu - lekarz specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej opieki, co spowodowało uszczerbek 11 punktów i obniżenie wartości łącznej punktowej oferty. Zarzut ten jest bardzo poważny i w przypadku jego uwzględnienia należałoby uwzględnić wniesioną skargę. Dla oceny jego zasadności kluczową rolę odgrywa stanowisko skarżącego wyrażone w piśmie z 1 grudnia 2017 r., a skierowanym do organu prowadzącego postępowanie konkursowe, w którym skarżący wyraził zgodę na zmianę odpowiedzi na pytania ankietowe 1.2.1.4 oraz 1.2.1.2, a także na odjęcie punktów oferowanych w tym zakresie. W świetle powyższego zarzuty stawiane w skardze, a dotyczące obu pytań ankietowych uznać należy za chybione i nie mające podstaw, gdyż skarżący na takie stanowisko sami wyrazili zgodę i znali konsekwencje z tego wynikające. Na marginesie niniejszych rozważań przyjdzie odnieść się do zarzutu dotyczącego naruszenia zasady sformułowanej w art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Zdaniem skarżącego organ administracji w ramach postępowania prowadzonego przed organem pierwszej instancji przekazał do stron tego postępowania informację, że decyzja w sprawie zostanie wydana do 16 marca 2018 r., a w rzeczywistości wydana została [...]r. tym samym pismo skarżącego z 14 marca 2018 r., a doręczone do organu 15 marca 2018 r. nie zostało uwzględnione przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Postawiony zarzut jest istotny i mógłby stanowić podstawę uwzględnienia wniesionej skargi, jednakże należy dostrzec, że wskazane uchybienie po stronie organu administracji publicznej miało miejsce przed organem pierwszej instancji, przy czym zaznaczyć należy, że wskazany organ obowiązany był do podjęcia decyzji znacznie wcześniej, a jedynie w celu umożliwienia wypowiedzenia się uczestnikom tego postępowania termin ten został wydłużony i wskazany maksymalny termin w jakim decyzja zostanie podjęta. Wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji w przedostatnim dniu wskazanego przez siebie terminu nie może być uznane za uchybienie, które uzasadniałoby uwzględnienie wniesionej skargi. Dodatkowo w polu widzenia należy mieć to, że w ramach postępowania odwoławczego organ ten odniósł się do wszystkich zarzutów w nim sformułowanych. Tym samym organ ten usunął występujące uchybienie związane z wydaniem decyzji bez uwzględnienia stanowiska jednej ze stron prowadzonego postępowania administracyjnego. W konsekwencji uznać należy, że choć organ pierwszej instancji podjął decyzję w sprawie bez możliwości zapewnienia stronom prowadzonego postępowania wypowiedzenia się co do istotnych elementów, to jednak w ramach postępowania odwoławczego uchybienie to zostało skorygowane, a tym samym postawiony zarzut nie jest już trafny i zasługujący na uwzględnienie, albowiem strona miała możliwość w ramach przedmiotowego postępowania wypowiedzieć się. Przedstawiona powyżej sytuacja nie wyczerpuje przesłanek wynikających z postanowień art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, uzasadniających uwzględnienie wniesionej skargi. O ile bowiem można się ze skarżącą zgodzić, że wydanie decyzji pierwszoinstancyjnej przed upływem terminu wskazanego w zawiadomieniu, może być traktowane jako naruszenie zaufania obywatela do organów Państwa, to skorygowanie tej sytuacji przed organem odwoławczym musi mieć analogiczną ocenę do tej, którą już tu zaprezentowano, a mianowicie uchybienie to nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniesionej skargi. Zdaniem skarżącej Spółki organy administracji dopuściły się naruszenia postanowień art. 149 ust.1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez przyjęcie, iż oferent C spółka jawna w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym nie podali nieprawdziwych informacji co do spełniania warunków dotyczących kryterium tzw. Innych, co winno skutkować odrzuceniem ich oferty już na wstępnym etapie rozpoznania, a co w konsekwencji doprowadziło do niedokonania wyboru oferty skarżącej. W motywach skargi rozwinięto postawiony zarzut, jak również odwołano się do orzeczeń sądowych, nadto wskazano, że wskazany powyżej podmiot wykazał w ofercie komórkę organizacyjną zarejestrowaną po 29 czerwca 2016 r. w postaci gabinetu zabiegowego. Komisja konkursowa dokonała weryfikacji tego gabinetu, jednakże nie jest wiadomo, czy gabinet ten był zarejestrowany przed przywołaną datą czy też dopiero po tej dacie. Działania Komisji w tym zakresie zostały określone przez skarżącą jako sprzeczne z przepisami rozporządzenia wykonawczego z 5 sierpnia 2016 r., a z uwagi na to, że oferent podał nieprawdziwe dane dotyczące tego kryterium to po myśli obowiązujących regulacji jego oferta winna być odrzucona stosownie do postanowień art. 149 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy. Odnosząc się do postawionego zarzutu organ administracji wskazał, że przywoływany tu podmiot w rejestrze podmiotów leczniczych posiada zarejestrowane łącznie dwa gabinety diagnostyczno- zabiegowe; jeden z nich rozpoczął działalność 19 listopada 2012 r., a drugi 30 czerwca 2017 r. W ramach czynności wyjaśniających oferent wskazany na wstępie tej części rozważań oświadczył, że z gabinetu zgłoszonego 30 czerwca 2016 r. nie korzystano w ramach udzielanych świadczeń zdrowotnych objętych przedmiotowym postępowaniem. W konsekwencji uznał, że postawiony zarzut nie jest trafny. Ze stanowiskiem organu administracji nie sposób polemizować, ponieważ wprost z niego wynika, że podmiot ubiegający się o uzyskanie oferty spełniał wymagane przez przepisy wymogi i nie było podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. Argumentacja przedstawiona przez skarżącą Spółkę nie jest wiarygodna i nie daje podstawy dla przyjęcia stanowiska, że przedmiotowy podmiot na dzień 29 czerwca 2016 r. nie dysponował gabinetem, a jego wniosek winien być odrzucony. Z przedstawionym zarzutem łączy się kolejny ujęty w pkt 4 skargi, a sprowadzający się do naruszenia przez organ przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, a sprowadzający się do braku ważnej pozytywnej opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1 ustawy o świadczeniach. Opinia ta wymagana jest od komórek organizacyjnych zakładu leczniczego utworzonych po 29 czerwca 2016 r. lub inwestycji wszczętej po tym dniu, przy pomocy, której mają być udzielane świadczenia opieki zdrowotnej objęte przedmiotowym postępowaniem. W motywach skargi rozwinięto ten zarzut i wskazano, że choć Komisja konkursowa weryfikowała przedmiotowy gabinet, to otrzymała informację, że w gabinecie utworzonym po 29 czerwca 2016 r. prowadzona jest działalność komercyjna, natomiast nie zweryfikowano, czy nie jest to gabinet wykorzystywany w ramach przedmiotowego postępowania. W ocenie skarżącego czynności Komisji konkursowej w omawianym zakresie obarczone są nieprawidłowościami, a w konsekwencji czynność ta stanowiła naruszenie i błędną interpretację przepisów przywoływanego rozporządzenia z 5 sierpnia 2016 r. Odnosząc się do obu podniesionych zarzutów przyjdzie uznać, że nie są one zasadne. Z akt administracyjnych wynika, że Spółka jawna C na dzień złożenia oferty dysponowała wymaganym gabinetem diagnostyczno-zabiegowym, natomiast w terminie późniejszym uruchomiony został kolejny gabinet, przy czym jak oferent ten oświadczył nie był on wykorzystywany dla celów realizacji świadczeń związanych z przedmiotowym konkursem. Zarzuty sformułowane w przywołanych punktach opierają się nie na faktach lecz na domniemaniach, z których wywodzi się określone konsekwencje. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca Spółka nie dysponuje dokumentami pozwalającymi stwierdzić naruszenie prawa przez oferenta Spółkę Jawną C w zakresie zamieszczenia w ofercie informacji sprzecznych z prawem i nie legitymowanie się wymaganym gabinetem oraz niezbędną opinią warunkującą możliwość jego funkcjonowania. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie skarżący stawiający zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego obowiązany jest wskazać konkretne dowody pozwalające uznać, że określony przepis został naruszony. Wymogu takiego nie spełnia natomiast sama analiza okoliczności i tworzenie potencjalnie racjonalnego ciągu zdarzeń, ponieważ uwzględnienie skargi musi opierać się o fakty, a nie bazować wyłącznie na ciągach logicznych. Kolejny zarzut postawiony w skardze stwierdza naruszenie art. 148 ust. 1 przedmiotowej ustawy poprzez zaniechanie rzetelnego porównania ofert w toku postępowania. Zarzut ten w motywach skargi nie został wprost rozwinięty, natomiast z jego treści można wnioskować, że skarżąca wiązała go z tym, że w ramach innych postępowań organ administracji oraz Komisja konkursowa w sposób odmienny dokonywała oceny poszczególnych czynności podejmowanych przez oferentów w ramach prowadzonego postępowania konkursowego. Tak ujęty zarzut nie może być uwzględniony, ponieważ nie jest związany z działaniami podejmowanymi w ramach przedmiotowego postępowania konkursowego, a tylko takie mogą stanowić o ocenie prawidłowości bądź wadliwości działań organu administracji publicznej. Odwoływanie się do doświadczeń z innych postępowań prowadzonych przez ten organ nie jest w tym przypadku usprawiedliwione i uzasadniające uwzględnienie wniesionej skargi. Następny zarzut wskazany w skardze odwołuje się do naruszenia art. 134 ust. 1 przedmiotowej ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji. W konsekwencji zdaniem skarżącej organy administracji wypowiadające się w sprawie dopuściły się naruszenia art. 132 ust. 1 i ust. 2, art. 134 ust. 1, art. 148, art. 152 ust. 1 i art. 154 przedmiotowej ustawy poprzez uznanie, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie doszło do naruszenia interesu skarżącego oraz zasad postępowania konkursowego. Tak postawiony zarzut, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie także nie znajduje umocowania w zgromadzonym materiale dowodowym i w treści przyjętych rozstrzygnięć. Wypowiadający się w sprawie organ dokonał porównania ofert wszystkich oferentów i w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia zamieścił stosowne stwierdzenia na potwierdzenie tego faktu. Podkreślenia wymaga to, że w szczególności organ ten odniósł się do zarzutów związanych z niespełnianiem wymogów formalnych przez jednego z oferentów. Analiza sytuacji tego oferenta wykazała, że stawiane Komisji konkursowej oraz wypowiadającemu się w sprawie organowi nie są oparte o dokumenty, lecz wynikają z pewnych domniemań. Ostatni zarzut wywiedziony w niniejszej skardze sprowadza się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów odwołania, a przez to niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. Podniesiono także fakt wydania pierwszej decyzji przed upływem terminu wskazanego dla jej wydania czym ograniczono prawo strony do wypowiedzenia się w sprawie. Odnosząc się do wymienionego katalogu naruszeń przepisów prawa procesowego, których miały się dopuścić organy prowadzące postępowanie, to przyjdzie zauważyć, że ostatni z nich był już przedmiotem analizy i nie został podzielony pogląd skarżącego co do wynikających z niego konsekwencji. Tak sformułowany zarzut nie może zostać uwzględniony z dwóch powodów, po pierwsze jest on tak ogólny, że w gruncie rzeczy może być wykorzystany w każdym postępowaniu. Zdaniem składu orzekającego przedłożony przez organ administracji publicznej materiał dowodowy w postaci akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że postępowanie dowodowe w zakresie objętym postępowaniem administracyjnym w ramach niniejszego postępowania konkursowego jest na takim poziomie, który pozwala uznać, że rozstrzygnięcia podejmowane były po wyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy. Nie można podzielić zarzutu naruszenia postanowień art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie zawiera takich uchybień, które uzasadniałyby uwzględnienie wniesionej skargi. Odnośnie zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa Sąd już wypowiedział się wcześniej, tym samym w tym miejscu rozważania te można pominąć. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 wyżej wymienionej ustawy należało skargę oddalić.