IV SA/Wa 1893/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. Paweł Jastrzębski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za wprowadzenie wód opadowych i roztopowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] (dalej organ), po rozpatrzeniu reklamacji Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w [...] S.A. ( dalej skarżący) od informacji rocznej ustalającej wysokość opłaty stałej za usługi wodne [...] z dnia [...] kwietnia 2018r., znak [...], określił dla Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w [...] S.A., [...], za okres od 1 stycznia 2018 roku - 31 grudnia 2018 roku opłatę stałą w wysokości 26,00 PLN za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900. Stan sprawy był następujący: W dniu 9 kwietnia 2018 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] na podstawie przepisu art. 271 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne ustaliło, w formie informacji rocznej, Miejskiemu Przedsiębiorstwu [...] w [...] S.A, za okres od 1 stycznia 2018 roku - 31 grudnia 2018 roku opłatę stałą w wysokości 26,00 PLN za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900. Skarżący złożył reklamację, w której nie zgodził się z taką wysokością i sposobem naliczenia opłaty. Podniósł, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] naliczyło opłatę stałą na podstawie art. 271 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych uwzględniając 365 dni co wskazuje na możliwość ciągłego odprowadzanie wód opadowych w ciągu roku. Skarżący wskazał, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych jest ściśle powiązane z warunkami meteorologicznymi i zależy od występowania opadów w danym regionie. Opady odnotowywane są okresowo, co znajduje potwierdzenie m.in. w danych ze stacji meteorologicznych. W związku z powyższym odprowadzanie wód opadowych za pośrednictwem kanału w ul. [...] nie może odbywać się w sposób ciągły i przez 365 dni w roku. W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 271 ust.4 ustawy Prawo wodne zasadnym jest przyjęcie do obliczeń 178 dni z opadem w ciągu roku – co wynika z danych pomiarowo – obserwacyjnych ze stacji pomiarowej [...] z okresu dziesięciolecia 2004 – 2013, udostępnionych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w [...]. Dlatego, zdaniem skarżącego opłata stała w niniejszej sprawie powinna zostać obliczona w sposób następujący: czynniki iloczynu: - stawka jednostkowa (zł/db/m3/s): 2,5 - dni: 178 - ilość maksymalna (m3/s): 0,028 co daje wynik: 2,5 x 178 x 0,028 = 12,46 zł. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] nie uznał reklamacji Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w [...] S.A. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych została naliczona zgodnie z art. 271 ust. 4 ustawy Prawo wodne na podstawie ważnego pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] kwietnia 2009r., znak [...]. Opłata stała jest ściśle powiązana z wydanym pozwoleniem, a wielkości przyjęte w pozwoleniu stanowią składową wzoru służącego jej wyliczeniu, o którym mowa w art. 271 ust. 4 ustawy. Innymi słowy opłata stała jest odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do przyjęcia odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód, od momentu uzyskania ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego i trwa przez cały okres jego obowiązywania, niezależnie od tego czy faktycznie dochodzi do ich odprowadzenia. Określenia wysokości opłaty stałej Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502). Zgodnie z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Z § 6 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że jednostkowa stawka opłaty stałej wynosi – 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. Opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym (z dnia [...] kwietnia 2009r., znak [...]), albo pozwoleniu zintegrowanym, w ilości 0,028 m3/h. Z powyższą decyzją nie zgodziło się Miejskie Przedsiębiorstwo [...] w [...] S.A., zaskarżając ją w całości i zarzucając : 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 271 ust. 4 w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne poprzez jego błędną interpretację, niewłaściwe zastosowanie i wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] maja 2018 r., znak [...], nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900, w kwocie 26,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzanie wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku, podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód, czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, 2. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.) w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 poz. 1566 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2018 r., znak [...], w której pomimo wątpliwości co do treści normy prawnej określonej w art. 271 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, z której treści nie wynika że należy przyjąć 365 dni, tj. maksymalną liczbę dni w roku, a jedynie wynika, że należy przyjąć czas wyrażony w dniach, w celu obliczenia opłaty stałej, wątpliwości tych Organ nie rozstrzygnął na korzyść Skarżącego, 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 poz. 1566 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] maja 2018 r., znak [...] z przekroczeniem granic uznania administracyjnego, tj. w sposób dowolny nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900, w kwocie 26,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzania wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku, podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, co powoduje nałożenia na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty stałej za taką ilość wód opadowych i roztopowych, której skarżący w rzeczywistości nie odprowadza, 4. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 poz. 1566 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] maja 2018 r., znak [...] z pominięciem zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej i nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900, w kwocie 26,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzania wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej, zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, 5. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77, 107 § 3 k.p.a. w związku z art. art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 poz. 1566 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ zaskarżonej decyzji w oparciu o nienależycie ustalony przez Organ stan faktyczny sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na Skarżącego obowiązku uiszczenia wygórowanej opłaty stałej w wysokości 26,00 zł za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900, 6. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie przez Organ podjęcia czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, należytego zebrania materiału dowodowego i przedstawienie ustaleń dokonanych na ich podstawie w uzasadnieniu faktycznym decyzji administracyjnej. Wobec przedstawionych powyżej zarzutów skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości 2. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 poz. 2188 tj.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 tj.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją organ administracji określił Miejskiemu Przedsiębiorstwu [...] w [...] S.A., za okres od 1 stycznia 2018 roku - 31 grudnia 2018 roku opłatę stałą w wysokości 26,00 PLN za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900. Podstawę prawną ustalonej opłaty stanowił przepis art. 271 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1566), zwanej dalej Prawem wodnym oraz przepis § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne. Zgodnie z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód: 1) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, 2) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast - ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Ustalając powyższą opłatę stałą organ odwołał się do rozstrzygnięcia decyzji z dnia 29 kwietnia 2009 r., mocą której Spółce udzielono pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, jakim jest wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900 w ilości 28 l/s, tj. w przeliczeniu 0,028m3/s. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zastosowania, przy przewidzianym w art. 271 ust. 4 Prawa wodnego sposobie ustalania opłaty stałej, parametru maksymalnej ilości wód opadowych i roztopowych, które mogą być odprowadzone na podstawie pozwolenia. Opłata stała została obliczona przez organ jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 PLN, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym (z dnia [...] kwietnia 2009r., znak [...]), w ilości 0,028 m3/h. Sąd powyższe stanowisko organu podzielił, jednocześnie uznając za niezasadne zarzuty skargi. Zgodnie z art. 267 pkt 1 Prawa wodnego jednym z instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami są opłaty za usługi wodne, w tym za usługi w postaci odprowadzania do wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a) Prawa wodnego). Stosownie do art. 270 ust. 11 Prawa wodnego opłata za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast - składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. W myśl art. 271 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne w formie informacji rocznej, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. Zasady ustalania wysokości opłaty stałej określa art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego. Ustala się ją jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502), jednostkowa stawka opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. Skoro rozporządzenie przewiduje stawkę jednostkową opłaty za 1 m3/s, a opłata ma wymiar roczny, to na akceptację zasługuje stanowisko organu, że należało zastosować wskaźnik roczny ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych. W świetle powołanych przepisów Prawa wodnego, opłaty za usługi wodne należy zaliczyć do danin publicznych, podobnie jak wcześniej opłaty za korzystanie ze środowiska. System opłat za usługi wodne został oparty na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych, co oznacza, że ma tylko za zadanie zapewnienie państwu dochodów umożliwiających pokrycie kosztów usług wodnych, z których korzystają podmioty. Jest to zatem świadczenie zależne nie od woli osoby, lecz od zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy podatkowej (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 czerwca 2004 r., SK 22/03, opubl. OTK-A 2004/6/59). Opłaty za usługi wodne, chociaż nie są tak powszechną daniną publiczną jak podatki, to jednak należy zaliczyć je do tej samej grupy ciężarów i świadczeń publicznych stanowiących źródła dochodów państwa. Klasyfikację tą potwierdza dyspozycja art. 300 Prawa wodnego, która z woli ustawodawcy nakazuje do ponoszenia opłat za usługi wodne stosować odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z wyjątkami określonymi we wskazanych przepisach. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, wbrew temu co utrzymuje skarżący, na tle wykładni przepisu art. 271 ust. 4 Prawa wodnego nie rodzą się wątpliwości interpretacyjne, prowadzące do ustalenia różnych wysokości opłaty stałej. Przepis wskazuje na sposób ustalania wysokości opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych. Ustala się ją jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Według organów orzekających czynnik w postaci maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych, która może być odprowadzona na podstawie pozwolenia wodnoprawnego to w niniejszej sprawie wskaźnik dopuszczalnego poboru rocznego, bowiem, jak twierdzi organ, po przeliczeniu na m3/s, jak tego wymaga przepis, uzyskujemy maksymalną wartość poboru dopuszczalną na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. W ocenie Sądu, tego rodzaju wykładnia jest prawidłowa, wyrażająca kontekst celowościowy i funkcjonalny opłat za usługi wodne oraz ich charakter. Zdaniem Sądu taka wykładnia przepisu art. 271 ust. 4 Prawa wodnego jest prawidłowa językowo oraz zgodna z celem opłat za usług wodne i założeniami Ramowej Dyrektywy Wodnej, tj. Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22 grudnia 2000, str.1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydania specjalne, rozdz. 15, t.5, str.275). Nie prowadzi przy tym do rezultatów sprzeciwiających się wartościom chronionym konstytucyjnie. W świetle powyższego przepis art. 7a k.p.a. nie znajdzie zastosowania, gdyż należy przyjąć tylko jedną wykładnię, a z taką sytuacją, w ocenie Sądu, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W sytuacji, w której jednym z zasadniczych elementów wpływających na wysokość opłaty jest maksymalna ilość wód opadowych i roztopowych jaka może być odprowadzona na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, a pozwolenie wodnoprawne określa tylko jeden wskaźnik, a przy tym opłata stała określana jest w wymiarze rocznym – za cały rok 2018, to logiczną i znajdującą językowe uzasadnienie jest taka wykładnia art. 271 ust. 4 Prawa wodnego, według której do ustalenia opłaty należy przyjęcie czasu rocznego, a nie trudnej do rzeczywistego ustalenia liczby dni kalendarzowych z opadem atmosferycznym. Tak ustalona wielkość służy utrzymaniu dobrego stanu wód Kanału [...]. Powyższa analiza doprowadziła Sąd do wniosku, że organ administracji wodnej, przyjmując do ustalenia opłaty stałej za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych czas roczny oraz wskaźnik maksymalny przewidziany w pozwoleniu wodnoprawnym, nie naruszył dyspozycji art. 7a § 1 k.p.a., bowiem nie było wątpliwości interpretacyjnych przepisu art. 271 ust. 4 Prawa wodnego. W konsekwencji należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie doszło do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7a § 1 k.p.a., ani do naruszenia przepisu art. 271 ust. 4 Prawa wodnego poprzez ustalenie rocznej opłaty stałej w wysokości nieadekwatnej do dopuszczalnej rocznej wielkości korzystania z wód, jakim jest wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z kolektora Ø 0,30m w ul. [...] do wód Kanału [...] w km 1 + 900. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się też nieprawidłowości w prowadzonym przez organy obydwu instancji postępowaniu dowodowym. Organ poprawnie i z konieczną wnikliwością przeprowadził postępowanie dowodowe, właściwie stosując art. 7 oraz art. 77 Kpa. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznaje za wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a jego ocenę za dokonaną zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą swobodnej oceny dowodów W myśl przepisu art. 80 Kpa organ oparł swoją ocenę na przekonywujących podstawach i dał temu wyraz w uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia sporządzonym z zachowaniem wymogów art. 107 § 3 Kpa. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.