IV SAB/Wa 193/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman Asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 listopada 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. C. na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę I.C (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktyczny i prawnych sprawy: I. C., obywatel [...], w dniu 21 września 2017 r. złożył w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. W dniu 25 września 2017 r. wniosek skarżącego został przekazany do Wydziału Spraw Cudzoziemców. Pismem z 6 grudnia 2017 r. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez: 1) uzupełnienie/korektę wniosku w częściach: A2, A5, A17, CII, CIIIa, CV oraz E (data i czytelny podpis pełnym imieniem i nazwiskiem); 2) okazanie do wglądu oryginału ważnego dokumentu podróży (paszportu) oraz przedłożenie kserokopii wszystkich jego stron zawierających pieczątki, adnotacje i wpisy; 3) okazanie oryginału dyplomu z dnia [...] lipca 2015 r.; 4) informację starosty (kopię wraz oryginałem do wglądu) właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca (a gdy specyfika pracy nie pozwala na wskazanie głównego miejsca jej wykonywania ze względu na siedzibę łub miejsce zamieszkania pracodawcy) o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, wydaną nie wcześniej niż 180 dni przed złożeniem wniosku. W przypadku gdy dane zawarte w informacji starosty będą inne niż dane wskazane w załączniku nr 1 do wniosku należy dokonać stosownej korekty załącznika; 5) załącznik nr 1 do wniosku o pobyt czasowy kompletnie wypełniony i podpisany przez pracodawcę (czytelnym, pełnym imieniem i nazwiskiem) lub w przypadku podpisu na str. 4 załącznika przez osobę upoważnioną do reprezentowania pracodawcy należy dostarczyć kopię wraz okazaniem do wglądu oryginału stosownego upoważnienia do reprezentowania pracodawcy; 6) załącznik nr 2 do wniosku o pobyt czasowy kompletnie wypełniony i podpisany przez cudzoziemca (czytelnym, pełnym imieniem i nazwiskiem). W tym samym piśmie organ wezwał skarżącego również do: osobistego stawiennictwa w Urzędzie Wojewódzkim,; stawiennictwa w Urzędzie w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania w celu złożenia odcisków linii papilarnych. Jednocześnie organ zawarł informację, że wzywa do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 33 akt administracyjnych pkt 2 wezwania oraz punkt 2 Pouczenia zawartego w wezwaniu). Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie z 6 grudnia 2017 r. była dwukrotnie awizowana w dniach 12 grudnia 2017 r. i 20 grudnia 2017 r. Doręczyciel umieścił na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zwrot do nadawcy ([...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] nastąpił w dniu 28 grudnia 2017 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Pismem z 15 lutego 2018 r. organ zawiadomił skarżącego, że wobec nieusunięcia braków formalnych wniosku w zakreślonym w wezwaniu z 6 grudnia 2017 r. terminie, który upłynął 2 stycznia 2018 r., pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 105 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2017 r., poz. 2206). W dniu 20 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do organu ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. uznał ponaglenie za nieuzasadnione. Wskazał jednak, że organ nieprawidłowo przyjął datę skutecznego doręczenia wysyłki, zawierającej wezwanie do uzupełnienia wniosku. Prawidłową datą jest 3 stycznia 2018 r. I. C. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP, zarzucając naruszenie art. 8, 12, 35 § 1 i art. 36 § 1 K.p.a. W skardze skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie Wojewody do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 30 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2) stwierdzenie, że bezczynność Wojewody miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej, ewentualnie wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości; 4) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Skarżący podniósł, że wezwanie z 6 grudnia 2017 r. było wadliwe, albowiem nie zawierało informacji, iż nie uzupełnienie braków formalnych wniosku będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Ponadto pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych wniosku powinno zostać doręczone w języku zrozumiałym dla cudzoziemca. Językiem zrozumiałym dla skarżącego jest język [...], tymczasem w takim języku skarżący nie otrzymał stosownego pouczenia. Wezwanie do uzupełnienia braków na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. nie może być jedynie formalnym zabiegiem technicznym, musi wskazywać na rodzaj braku i dawać stronie możliwość jego usunięcia. Surowy rygor pozostawienia sprawy bez rozpoznania powinien być dodatkową okolicznością, która nakłada na organ konieczność szczegółowego i wyczerpującego formułowania wezwania do usunięcia braków. Wezwanie z 6 grudnia 2017 r. jest daleko nieprecyzyjne, ogólnikowe - nie odnosi się w żaden sposób do wniosku skarżącego. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał, że nieuzasadnione było wezwanie cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu, gdyż skarżący złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w siedzibie Wojewody [...] osobiście, co organ potwierdził pieczęcią na odpisie wniosku. Reasumując, pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w sprawie zaistniała bezczynność organu administracji publicznej, gdyż wprawdzie organ w prawnie ustalonym terminie podjął czynności w sprawie, ale — mimo istnienia ustawowego obowiązku - w ustawowym terminie nie zakończył go wydaniem decyzji, co więcej uchyla się od jej wydania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 64 § 2 K.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, pozostawienie nieuzasadnione podania (wniosku) bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje – na zasadach ogólnych – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13; ONSAiWSA z 2014 r., nr 1, poz. 2). Uwzględniając stan faktyczny i stan prawny danej sprawy (istniejący w dacie wyrokowania), sąd administracyjny rozstrzyga, czy rzeczywiście organ administracji pozostaje w bezczynności polegającej na tym, że w terminie wynikającym z przepisów obowiązującego prawa nie podejmuje on żadnych czynności, do podjęcia których jest zobowiązany albo, że jakkolwiek czynności te podjął i prowadził postępowanie, to jednak nie były to czynności celowe służące załatwieniu sprawy co do jej istoty, albo – mimo istnienia obowiązku wynikającego z przepisów prawa – nie zakończył prowadzonego postępowania wydaniem (w terminie) decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął innej stosownej czynności, do podjęcia której był zobowiązany lub nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 36 K.p.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia, bo mylnie sądzi, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy zawierał liczne braki formalne – formularz wniosku nie został uzupełniony w rubrykach A2, A5, A17, CII, CIIIa, CV oraz E (data i czytelny podpis pełnym imieniem i nazwiskiem). Ponadto skarżący zobowiązany był do dołączenia kompletnie wypełnionych i prawidłowo podpisanych załączników 1 i 2 do wniosku o pobyt czasowy oraz do okazania do wglądu wszystkich stron ważnego dokumentu podróży (paszportu), a także stosownie do art. 106 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach do stawienia się w Urzędzie w celu złożenia odcisków linii papilarnych. Zasadnie zatem Wojewoda [...] pismem z 6 grudnia 2017 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych wniosku oraz do osobistego stawiennictwa. Żądane dane były niezbędne w kontekście przesłanek zawartych w ustawie o cudzoziemcach. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie z 6 grudnia 2017 r. była dwukrotnie awizowana w dniach 12 grudnia 2017 r. i 20 grudnia 2017 r. Należy zatem przyjąć, że wezwanie zostało doręczone stosownie do art. 44 K.p.a. w dniu 27 grudnia 2017 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz osobistego stawiennictwa w [...] Urzędzie Wojewódzkim upływał z dniem 3 stycznia 2018 r. Bezsporną jest okoliczność, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku i nie stawił się w terminie w Urzędzie. Wbrew zarzutom skargi wezwanie z 6 grudnia 2017 r. zostało sformułowane w sposób wystarczająco precyzyjny i jasny. Z treści tego wezwania wynika, że skarżący jest zobowiązany do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wskazanych w wezwaniu braków wniosku: 1) uzupełnienie/korektę wniosku w częściach: A2, A5, A17, CII, CIIIa, CV oraz E (data i czytelny podpis pełnym imieniem i nazwiskiem); 2) okazanie do wglądu oryginału ważnego dokumentu podróży (paszportu) oraz przedłożenie kserokopii wszystkich jego stron zawierających pieczątki, adnotacje i wpisy; 3) okazanie oryginału dyplomu z dnia 14 lipca 2015 r.; 4) informację starosty (kopię wraz oryginałem do wglądu) właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy. W przypadku gdy dane zawarte w informacji starosty będą inne niż dane wskazane w załączniku nr 1 do wniosku należy dokonać stosownej korekty załącznika; 5) załącznik nr 1 do wniosku o pobyt czasowy kompletnie wypełniony i podpisany przez pracodawcę (czytelnym, pełnym imieniem i nazwiskiem) lub w przypadku podpisu na str. 4 załącznika przez osobę upoważnioną do reprezentowania pracodawcy należy dostarczyć kopię wraz okazaniem do wglądu oryginału stosownego upoważnienia do reprezentowania pracodawcy; 6) załącznik nr 2 do wniosku o pobyt czasowy kompletnie wypełniony i podpisany przez cudzoziemca (czytelnym, pełnym imieniem i nazwiskiem). Wezwanie to zawierało pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków formalnych w terminie pismo pozostawia się bez rozpoznania, a pismo pozostawione bez rozpoznania nie wywołuje żadnych skutków prawnych (Pouczenie pkt 2 i 3). Ponadto skarżący został wezwany do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (pkt 2 wezwania) w siedzibie urzędu przy ul. [...], stanowisko [...]. Wezwanie zawierało wyraźne i prawidłowe pouczenie o brakujących dokumentach, sposobie ich uzupełnienia oraz konsekwencjach w przypadku ich nieuzupełnienia. Pouczenie zawarte w wezwaniu jest wystarczające i wbrew twierdzeniom skargi nie zostało sformułowane w sposób wprowadzający w błąd. Okoliczność, że skarżący nie odebrał wezwania, nie wpływa na jego prawidłowość. Nie można również przyjąć, że nieuzasadnione było wezwanie do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu. Przede wszystkim skarżący zobowiązany był do osobistego stawiennictwa w siedzibie organu w celu złożenia odcisków linii papilarnych, stosownie do art. 106 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto niezrozumiały jest zarzut skargi, że skarżący nie został pouczony w języku zrozumiałym dla niego (w języku [...]). Po pierwsze, skarżący jest obywatelem [...], a po drugie absolwentem polskiej uczelni wyższej, a zatem nie było podstaw do przyjęcia, że językiem zrozumiałym dla skarżącego jest język [...]. Pouczenie skarżącego w języku polskim nie stanowiło naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy poucza cudzoziemca pisemnie w języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie postępowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach. Organ miał podstawy do przyjęcia, że język polski jest językiem zrozumiałym dla skarżącego. Cudzoziemiec w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego nie podnosił, że nie posługuje się językiem polskim, nie zawracał się z prośbą o ustanowienie tłumacza, a do wniosku załączył kopię dyplomu ukończenia studiów na polskiej uczelni wyższej na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna, a zatem nie ma wystarczających podstaw do kwestionowania tego, że język polski jest językiem zrozumiałym dla skarżącego. Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że podnoszone w skardze zarzuty naruszenia art. 8, 12, 35 § 1 i art. 36 § 1 K.p.a. nie są zasadne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej P.p.s.a., oddalił skargę.