III SA/Po 553/18

Dnia 29 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanowienia dotyczącego odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 215 § 1, art. 219 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), dalej: "o.p." utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] maja 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w swym postanowieniu z [...] maja 2018 r. o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem J. sp. z o. o. [...] od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z [...] września 2017 r. o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ podatkowy może z urzędu prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanym przez siebie postanowieniu (art. 215 § 1 w zw. z art. 219 o.p.). Oczywista omyłka to błąd polegający na tym, że przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów czy omyłkę pisarską w postanowieniu wyrażono coś, co w sposób oczywisty jest sprzeczne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ podatkowy. Dla możliwości sprostowania oczywistej omyłki nie ma znaczenia, w jakiej części postanowienia wystąpiła. Oczywistość omyłki może polegać na porównaniu rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, przy czym sprostowanie nie może zmieniać przedmiotu sprawy ani rozstrzygnięcia. Sprostowanie polegało na zastąpieniu błędnego Numeru Identyfikacji Podatkowej strony ([...]) prawidłowym Numerem Identyfikacji Podatkowej strony ([...]). Nie zmienia ono jednak przedmiotu sprawy (kwestia zawieszenia postępowania odwoławczego) ani rozstrzygnięcia (odmowa jego zawieszenia). Sprostowanie to nie zmienia również tych kwestii w odniesieniu do decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z [...] września 2017 r. o wymierzeniu kary pieniężnej (k. 8 akt adm.). Oczywiście błędne oznaczenie strony podlega sprostowaniu, natomiast dopiero skierowanie postanowienia do podmiotu nie będącego stroną jest przesłanką do stwierdzenia jego nieważności. Z akt administracyjnych wynika, że prawidłowy Numer Identyfikacji Podatkowej, dalej: "NIP", widnieje zarówno na powołanej wyżej decyzji z [...] września 2017 r. o wymierzeniu kary pieniężnej, jak i utrzymującej ją w mocy decyzji organu odwoławczego z [...] maja 2018 r. (k. 33 akt adm.). W skardze strona zarzuciła postanowieniu organu naruszenie: 1. art. 215 § 1 w zw. z art. 219 o.p. przez jego błędną wykładnię, mającą wpływ na wynik sprawy, polegającą na wadliwej interpretacji instytucji sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej; NIP jest unikatowy, przypisany do określonego podmiotu, stąd identyfikuje stronę; dokonane przez organ sprostowanie, zmieniając NIP, zmienia stronę, a to wykracza poza dopuszczalny zakres sprostowania; 2. art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. przez wydanie wewnętrznie niespójnego postanowienia, jako że przeprowadzony przez organ wywód prowadzi do wniosków innych niż postanawia kierunek rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i aktu utrzymanego nim w mocy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd podziela stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W związku z jego zreferowaniem powtarzanie go jest zbędne. Zarzuty skargi nie są zasadne. Odnosząc się do nich należy podnieść, co następuje. Zdaniem strony, w realiach niniejszej sprawy, podanie NIP w postanowieniu o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej identyfikuje stronę postępowania. Stanowisko to nie jest słuszne. Postanowienie zawiera oznaczenie strony (art. 217 § 1 pkt 3 o.p.). W rubrum postanowienia z [...] maja 2018 r. o odmowie zawieszenia postępowania jako stronę oznaczono J. sp. z o. o. w B. (k. 36 akt adm.). Także z uzasadnienia tego postanowienia expressis verbis wynika, że stroną jest ta spółka. Podobnie akta administracyjne dotyczą tej spółki. To te oznaczenia, oparte na zawartości akt administracyjnych, identyfikują stronę, a nie dodatkowo (i niekoniecznie) podany NIP (w tym przypadku błędny). Nie ma zatem wątpliwości, że mimo powołania w rubrum postanowienia z [...] maja 2018 r. błędnego NIP, stroną jest J. sp. z o. o. w B., a nie inny podmiot. Skoro w uwarunkowaniach niniejszej sprawy podanie w rubrum postanowienia NIP nie oznacza strony, to sprostowanie postanowienia w zakresie NIP nie może zmieniać oznaczenia strony. Dotyczy to zarówno postępowania wpadkowego w przedmiocie zawieszenia postępowania, jak i postępowania głównego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Zasadne jest w powyższym kontekście stanowisko organu, że podanie błędnego NIP stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu w trybie art. 215 § 1 w zw. z art. 219 o.p., stąd przepisów tych nie naruszono. Sprostowanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej nie ma też wpływu na wynik postępowania głównego, zakończonego ostateczną decyzją z [...] maja 2018 r. o utrzymaniu w mocy decyzji z [...] kwietnia 2017 r. Nie naruszono także art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. Pierwszy z wyżej powołanych przepisów określa zawartość uzasadnienia faktycznego aktu, które powinno składać się w szczególności ze wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, jak i uzasadnienia prawnego, które powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej aktu z przytoczeniem przepisów prawa. Wszystkie te elementy zaskarżone postanowienie zawiera. Podsumowując powyższe rozważania należy podnieść, że przedmiotowego sprostowania dokonano zgodnie z prawem. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji.