III SA/Kr 1089/18
WyrokWSA w Krakowie2018-11-30
Skład orzekający: Bożenna Blitek, Renata Czeluśniak, Ewa Michna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy utrata tymczasowego zameldowania na terenie działania danego urzędu pracy, przy jednoczesnym posiadaniu stałego zameldowania w innej miejscowości, skutkuje pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej?Ratio decidendi
Status osoby bezrobotnej wymaga posiadania zameldowania stałego lub czasowego na terenie działania właściwego urzędu pracy. Utrata tymczasowego zameldowania na terenie działania urzędu, przy jednoczesnym posiadaniu stałego zameldowania w innej miejscowości, skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej, chyba że osoba ta nie posiada żadnego miejsca zameldowania, wówczas istotne jest miejsce faktycznego zamieszkiwania.Stan faktyczny
Skarżący, zarejestrowany jako bezrobotny, posiadał tymczasowe zameldowanie w Krakowie do 26 maja 2018 r. Po upływie tego terminu nie przedstawił dokumentu potwierdzającego dalsze zameldowanie w Krakowie, a jednocześnie posiadał stałe zameldowanie w S. W związku z tym Grodzki Urząd Pracy orzekł o pozbawieniu go statusu osoby bezrobotnej od 27 maja 2018 r. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący kwestionował decyzje, wskazując na opieszałość Urzędu Miasta w rozpatrywaniu jego wniosków.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Michna (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody z dnia 7 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata R. K. kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.
Decyzją z 7 sierpnia 2018 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] 2018 r., którą orzeczono o pozbawieniu skarżącego M. N. statusu osoby bezrobotnej od 27 maja 2018 r.
Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym:
Skarżący zarejestrował się w Grodzkim Urzędzie Pracy 20 lipca 2016 r., jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W karcie rejestracyjnej (w części "A" rubryka 13) skarżący podał adres korespondencyjny K, ul. K. Powyższy meldunek skarżący potwierdził zaświadczeniem z Urzędu Miasta o zameldowaniu na pobyt czasowy do 26 maja 2018 r.
Pismem z 18 kwietnia 2018 r. Grodzki Urząd Pracy, poinformował skarżącego, że 26 maja 2018 r. upływa okres zameldowania na pobyt czasowy w K. W związku z tym poproszono skarżącego o dostarczenie potwierdzenia zameldowania na terenie K w kontynuacji od 27 maja 2018 r., w terminie do 7 dni od dnia 27 maja 2018 r. Pismo doręczono skarżącemu 24 kwietnia 2018 r., jednak w wyznaczonym terminie nie zgłosił się on do Urzędu i nie dostarczył ww. dokumentu. Następnie, z uwagi na pozyskanie 15 czerwca 2018 r., przez Grodzki Urząd Pracy informacji z danych z rejestru PESEL, ustalono, że skarżący nie posiada meldunku na terenie K, natomiast posiada stały adres zameldowania w S, ul. W.
W związku z utratą zameldowania na terenie K decyzją z [...] 2018 r. organ I instancji orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego od 27 maja 2018 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że statusu bezrobotnego nie może posiadać osoba, która utraciła miejsce zameldowania lub pobytu na terenie działania Grodzkiego Urzędu Pracy.
W odwołaniu skarżący podniósł, że brak przedłożenia dokumentu wynika z opieszałości pracowników Urzędu Miasta, którzy nie załatwili w terminie jego wniosku o zameldowanie. Na potwierdzenie powyższego przedłożył skierowane do Urzędu Miasta pismo z 25 czerwca 2018 r.
W uzasadnieniu decyzji z 7 sierpnia 2018 r. organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1265 z późn. zm.), osobą bezrobotną jest osoba zarejestrowana w Urzędzie "właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego". Skarżący posiadał meldunek na pobyt czasowy w K do 26 maja 2018 r., jednak nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego dalsze zameldowanie w K. Utrata zameldowania czasowego w K, wpłynęła tym samym na właściwość urzędu pracy. Zdaniem organu odwoławczego wydana decyzja o utracie statusu osoby bezrobotnej była zgodna z przepisami prawa.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący podał, m.in., że nie zgadza się z decyzją Wojewody. Podniósł, że wniosek "w sprawie mieszkaniowej" złożył w Urzędzie Miasta 9 kwietnia 2018 r. i nie został on załatwiony w terminie 30 dni, jak również nie przedłużono terminu do jego załatwienia. Dalej skarżący podał, że z kolei złożenie wniosku dotyczącego realizacji wyroku [...] o eksmisji z prawem do lokalu socjalnego nastąpiło 26 kwietnia 2018 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalanie skargi.
Na rozprawie 30 listopada 2018 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu wskazał, że gdyby Prezydent Miasta poinformował skarżącego, że należy się zameldować w lokalu socjalnym to nie nastąpiłaby utrata statusu bezrobotnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga nie mogła być uwzględniona.
Skarżący utracił status bezrobotnego wyłącznie z tego powodu, że od 27 maja 2018 r. nie posiadał zameldowania na terenie K, a w tym samym czasie był zameldowany na stałe w S. Obowiązujące przepisy tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wymagają od osoby chcącej uzyskać rejestrację jako bezrobotny – posiadania na terenie urzędu pracy, w którym chcą być zarejestrowane, zameldowania stałego lub czasowego.
Sąd uznał więc, że organy prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy. Trzeba przy tym podkreślić, tak jak na to zwracało uwagę Kolegium (odwołując się do wyroku NSA z 9 grudnia 2016 r., I OSK 1595/15) tylko w przypadku, gdyby skarżący w ogóle nie miał jakiegokolwiek miejsca zameldowania – istotne byłoby miejsce jego faktycznego zamieszkiwania.
Odnosząc się natomiast do argumentacji pełnomocnika Sąd zauważa, że organ doręczył skarżącemu 24 kwietnia 2018 r. wezwanie o dostarczenie przedłużenia meldunku czasowego i w tym samym piśmie – organ wskazał, że "(...) brak zameldowania na terenie K będzie skutkował utratą statusu osoby bezrobotnej". W wezwaniu powołana została również prawidłowa podstawa prawna (art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy) zobowiązująca starostę (tu: Prezydenta Miasta K) do wydania decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego (k.11 akt administracyjnych). W tym stanie rzeczy, nie można organom zarzucić braku należytego działania, a w szczególności zaniechania w zakresie informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków stron postępowania administracyjnego.
Z pism składanych przez skarżącego wynika natomiast, że borykał się on z problemami natury finansowej, związanej m.in. z zadłużeniem lokalu położonego przy ul. K w K – całą jednak swoją aktywność skierował przeciwko urzędnikom, którzy, w ocenie skarżącego, doprowadzili do jego pokrzywdzenia. Sąd podkreśla, że pozbawienie statusu bezrobotnego jest sytuacją odwracalną – skarżący może bowiem ponownie się zarejestrować w K (jeśli uzyska na terenie miasta meldunek) lub w S – tam gdzie posiada stałe zameldowanie.
Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1308 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu 240 zł powiększone o należną stawę podatku VAT zgodnie z § 21 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło