III SA/Po 87/18

Dnia 22 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Marek Sachajko (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności ekologicznej na rok 2016 I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. W dniu 25 kwietnia 2016 r. M. S. zgodnie z § 17 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2015 poz. 370 ze zm.) złożyła wniosek o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014- 2020). Do wniosku załączono 7 załączników graficznych. Na podstawie treści wniosku organ ustalił, że M. S. ubiega się o przyznanie płatności ekologicznej w ramach: wariantu 7- Uprawy rolnicze po okresie konwersji do powierzchni [...] ha. Realizację wariantu zadeklarowano na działkach ewidencyjnych o numerach: - [...], [...], [...], [...], [...], położonych w województwie w., powiecie z., gminie K., na ww. działkach zadeklarowano jako uprawę: soczewica jadalna. W dniu 30 maja 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. wystosował do M. S. informację o możliwości zapoznania się aktami sprawy. Następnie Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. w dniu [...] wydał decyzję Nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności ekologicznej oraz nałożenia sankcji w wysokości [...] zł (PROW 2014-2020). W uzasadnieniu decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. wskazał, iż roślina zadeklarowana w plonie głównym do wariantu 7.1, tj. soczewica jadalna, jest niezgodna z wykazem roślin objętych płatnością ekologiczną zgodnie z załącznikiem nr 4 do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz, U. 2015 poz. 370 ze zm.). W związku z powyższym organ odmówił przyznania płatności za realizację Wariantu 7.1. Organ wskazał, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku w ramach Wariant: 7.1 – Uprawy rolnicze po okresie konwersji a powierzchnią stwierdzoną w kontroli administracyjnej oraz przez jednostkę certyfikującą wynosi [...] %. Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% rolnikowi nie przyznaje się żadnej pomocy, ponadto rolnik podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Małgorzata Sosnowska złożyła odwołanie w dniu 28 czerwca 2017 r. od ww. decyzji. W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, iż w 2015 r. doradca rolnośrodowiskowy L. B. (nr zaświadczenia rolnośrodowiskowego 15/0002/08) wykonała Plan Działalności Ekologicznej dla gospodarstwa skarżącej. W części planu C. 7. " Planowane zmianowanie roślin uprawnych w okresie realizacji zobowiązania" na działkach rolnych [...], [...], [...], [...], [...] zaplanowano uprawę roślin w kolejnych latach trwania zobowiązania ekologicznego. Doradca rolnośrodowiskowy popełnił błąd w płanie działalności ekologicznej w 2016 /skarążaca załączyła oświadczenie doradcy rolnośrodowiskowego L. B./ wpisując przy uprawie soczewicy jadalnej wariant 7.1 - uprawy rołnicze po okresie konwersji zamiast wariantu 8.1 - uprawy warzywnicze po okresie konwersji. Przy składaniu wniosku o płatności za rok 2016 błąd z planu działalności ekologicznej przeniesiono i przy uprawie soczewicy jadalnej zadeklarowano wariant 7.1 zamiast 8.1 - co w konsekwencji spowodowało odmowę przyznania stronie płatności ekołogicznej za 2016 r. Skarżąca wskazała, że w dniu 26 czerwca 2017 r. podjęła działania naprawcze i przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego i dokonała poprawy planu rolnośrodowiskowego w części: - A. VI 1.2. Wykaz wybranych przez beneficjenta do realizacji pakietów/wariantów w działaniu " Rolnictwo ekologiczne ", - C. 1. Wykaz pakietów realizowanych w gospodarstwie, C. 7. Planowane zmianowanie roślin uprawnych w okresie realizacji zobowiązania. W dniu 4 grudnia 2017 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P. wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż postępowanie organu pierwszej instancji było prawidłowe i oparte na zgromadzonej dokumentacji oraz zastosowaniu w sposób właściwy przepisów prawa. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P. wyjaśnił skarżącej fakty, które organ uznał za udowodnione oraz dowody na których się oparł, a także przytoczył przepisy prawa mające wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P. wskazał, iż przepis zawarty w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej określanej także jako: “k.p.a.") nakazuje organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (tzw. zasada prawdy obiektywnej). Zasada ta jest realizowana przede wszystkim przez przepisy normujące postępowanie dowodowe, zwłaszcza przez art. 77 § 1 K.p.a., nakazujący organom administracji publicznej zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Organ wskazał, że z powoływanej wyżej zasady prawdy obiektywnej wynika konieczność uzyskania w trakcie postępowania takiego materiału dowodowego oraz takiego obrazu stanu faktycznego sprawy, który jest zgodny z rzeczywistością. Ustalenie stanu faktycznego polega nie tylko na ustaleniu faktów, lecz także na ich wszechstronnej ocenie. Organ stwierdził, że zgodnie z treścią art. 6 oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stoją na straży praworządności i są zobowiązane - w toku postępowania - podejmować wszelkie czynności zgodnie z przepisami prawa. W dniu 8 stycznia 2018 roku (data nadania) M. S. wniosła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. zwanej dalej także "p.p.s.a.") w zw. z art. 50 §1 p.p.s.a. zaskarżyła powyższą decyzję w całości, zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a. art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z 14.6.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej: k.p.a.), polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom, w szczególności poprzez zaniechanie oceny zgodności z przepisami prawa złożonego wniosku o przyznanie płatności ekologicznej przez skarżącą: b. art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego iRady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U.UE.L.2013.347.487 z dnia 2013.12.2) oraz w zw. z art. art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. 2015 poz. 349 ze zm.) polegające na braku wezwania skarżącej do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku w określonym terminie pomimo tego, że po przeprowadzonej kontroli administracyjnej oczywistym było, że zawiera on błąd formalny oraz polegający na ustaleniu, że błąd producenta rolnego w niniejszej sprawie nie miał charakteru oczywistej omyłki pisarskiej, tymczasem polegał on tylko i wyłącznie na błędnym oznaczeniu wybranego pakietu określonego w przepisach prawa; 2. przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. 2015 poz. 349 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 1, § 4 ust. 1 pkt 7 i 8 i § 9 ust, 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. 2015, poz. 370 ze zm. zwanym dalej jako "Rozporządzenie ekologiczne") polegające na ustaleniu, że skarżącej nie można było przyznać wnioskowanej płatności ekologicznej, tymczasem organ jest zobowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, czego nie dokonał w świetle złożonego oświadczenia osoby wypełniającej wniosek załączonego do odwołania. W konkluzji skarżąca wnosła o: 1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z [...], o numerze [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c p.p.s.a.; 2. uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z [...], o numerze [...] w sprawie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014- 2020), i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c wzw. z art. 135 p.p.s.a.; 3. zasądzenie od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na moją rzecz zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego w Poznaniu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.); natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Rozpoznając przedmiotową sprawę administracyjną należy wskazać, że tutejszy Sąd stwierdził, że zaskarżone decyzje zarówno organu administracji pierwszej, jak i drugiej instancji naruszają prawo. W konsekwencji powyższego skarga okazała się zasadna i podlegała uwzględnieniu z uwagi na fakt, iż część zarzutów wskazanych w skardze, podważających brak zgodności działania organów administracji publicznej z prawem w postępowaniu wywołanym wnioskiem skarżącej, jest zasadna. Sąd dokonując analizy niniejszej sprawy wskazuje, że przedmiotem niniejszej sprawy jest naruszenie normatywnych reguł w sprawie przyznania płatności ekologicznej za rok 2016. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez tutejszy Sąd są kwestie zarówno proceduralne, jak i materialnoprawne, które podlegają, zgodnie z dyspozycją art. 134 p.p.s.a., badaniu przez sąd administracyjny. Przedmiotem badania jest więc zarówno prawidłowość w zakresie procedury stosowanej przez organy administracji publicznej, jak również treść rozstrzygnięć Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] w sprawie przyznania płatności ekologicznej, na podstawie której odmówiono płatności i nałożono sankcję oraz Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w P., który decyzją z dnia [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. Bezsporna w niniejszej sprawie jest okoliczność, która wynika z analizy akt administracyjnych, że wnioskodawca – M. S. w normatywnym terminie tj. w dniu [...] złożyła wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. Sąd dokona, w aspekcie ww. stanu faktycznego, analizy przepisów prawnych oraz dokona oceny działalności organów w niniejszej sprawie. Zgodnie z dyspozycją art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tj. Dz. U. 2017, poz. 562, określanej dalej "ustawą") wniosek o przyznanie pomocy składa się w terminie wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o przyznanie pomocy, a w przypadku działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy (a więc dotyczącym rolnictwa ekologicznego) - w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe warunki lub tryb przyznawania, wypłaty lub zwrotu pomocy w ramach poszczególnych działań, poddziałań lub typów operacji objętych programem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań oraz poddziałań, w szczególności: a) formę i tryb składania wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, b) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność, c) kryteria wyboru operacji - w przypadku działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-9, 13 oraz 14 lit. c, d) szczegółowe wymagania, jakim powinna odpowiadać umowa o przyznaniu pomocy - w przypadku działań i poddziałań, w ramach których pomoc jest przyznawana na podstawie umowy, e) działania lub poddziałania i przypadki, w których następca prawny podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy albo nabywca gospodarstwa rolnego lub jego części albo przedsiębiorstwa lub jego części, albo przejmujący posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części może, na swój wniosek, wstąpić do toczącego się postępowania na miejsce tego podmiotu, oraz warunki i tryb wstąpienia do tego postępowania, f) działania lub poddziałania i przypadki, w których następcy prawnemu beneficjenta albo nabywcy gospodarstwa rolnego lub jego części albo przedsiębiorstwa lub jego części, albo przejmującemu posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części jest przyznawana pomoc, oraz warunki i tryb przyznania tej pomocy - mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji programu, w szczególności przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy zgodnie z warunkami wynikającymi z programu, biorąc pod uwagę specyfikę poszczególnych działań i poddziałań oraz konieczność ukierunkowania pomocy, w szczególności ze względu na szczególne potrzeby i warunki zidentyfikowane zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. c ppkt iv rozporządzenia nr 1305/2013 i wskazane w programie. Na podstawie ww. art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 wydane zostało – w ramch delegacji ustawowej - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z dnia 17 marca 2015 r.). Zgodnie z § 2. 1. ww. rozporządzenia płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym"; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Ponadto w załączniku nr 4 do tego rozporządzenia wskazane zostało, że soczewica jadalna została wymieniona w pozycji – Pakiet 8 pkt 54 – Uprawy warzywne po okresie konwersji. Brak jest natomiast wskazania, że soczewica jadalna może być przedmiotem upraw rolniczych, wskazanych w Pakiecie nr 7. Podkreślić należy, że wnioskodawca w niniejszej sprawie złożył wniosek w terminie. W sytuacji, gdy wniosek ten złożony został w terminie a wniosek ten posiadał braki formalne wówczas znajduje zastosowanie art. 25 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8, w zakresie rocznej premii, o której mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, lub w ramach działań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10-12, nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Natomiast w przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014, wniosek jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów (art. 25 ust. 2 ww. ustawy). Adresatem art. 25 ustawy jest organ administracji publicznej – tj. kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ ten zobowiązany jest na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy do niezwłocznego dokonania czynności prawnoprocesowej w postaci poinformowania rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek. W niniejszej sprawie organ zaniechał dokonania powyższej czynności. Należy w tym miejscu także odnieść się do przepisów ww. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, modyfikujących w pewnym zakresie ogólne zasady procedury administracyjnej, a zawartych m.in. w przepisie art. 27 tego aktu. Na podstawie art. 27 ust. 1. powyższego aktu w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 1. powyższego aktu strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Nie można także pominąć obowiązku organu wynikającego z art. 8 § 1 k.p.a. zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20.06.2017, sygn. akt I SA/Gd 542/17). Nie można wyciągać negatywnych konsekwencji w stosunku do strony postępowania w postaci negatywnej decyzji w przedmiocie wniosku strony w sytuacji zaniechania wywiązania się przez organ administracji publicznej z jego normatywnych obowiązków. Tego typu zaniechanie, skutkujące negatywnie dla strony, jest sprzeczne z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, zmodyfikowanymi na podstawie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Podkreślić należy, że organy naruszyły ogólne zasady tej procedury wyrażone także w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy tj. zasadę praworządności, przejawiającą się w obowiązku organu zachowania się zgodnie z dyspozycją art. 25 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym Sąd uznał, że w zakresie procedury nastąpiło naruszenie art. 25 ust. 1 ustawy, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ ponownie rozpoznając sprawę odniesie się merytorycznie do wniosku strony o przyznanie płatności. Sąd nie kwestionuje okoliczności, że w świetle przepisów to na skarżącym ciążył obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających spełnienie przez niego warunków dla przyznania płatności, jednakże organ posiadał normatywny obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braków wniosku i to niezwłocznie po wpływie wniosku do organu. Podkreślić też należy, że w aktach sprawy znajduje się protokół kontroli (pełnej, rocznej, niezapowiedzianej) przeprowadzonej przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji z dnia [...] w zakresie ekologicznej uprawy roślin . Z protokołu tego wynika, że skarżąca prowadzi produkcję roślinną ekologiczną w zakresie soczewicy jadalnej, wskazanej w Pakiecie 8. Okoliczności te w niniejszej sprawie, jak i wyżej wskazane naruszenia art. 25 ust. 1 ustawy, organ II instancji zobowiązany był także wziąć pod uwagę w trakcie postępowania administracyjnego, a to w aspekcie błędu skarżącej w określeniu właściwego pakietu. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.