VII SA/Wa 696/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi M. P. i G. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2018 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), po rozpatrzeniu zażalenia M. i G. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania -utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wskazanych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i 145b § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie M. i G. P. wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] lutego 2017 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jako okoliczność uzasadniającą żądanie, zarówno we wniosku o wznowienie jak i w rozpatrywanym zażaleniu, skarżący wskazali na zgodę z [...] września 1996 r., jaka została udzielona Państwu K. (poprzednim właścicielom nieruchomości) przez Ł. K. i D. P. na wykonanie wyjścia z lokalu i tarasu. Organ wyjaśnił, że podanie o wznowienie postępowania administracyjnego powinno zostać załatwione w sposób przewidziany w art. 149 k.p.a., a więc wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub o odmowie jego wznowienia. Na tym etapie organ bada m.in., czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Analiza materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, że wniosek z [...] października 2017 r. o wznowienie postępowania został złożony przez M. i G. P.z ewidentnym uchybieniem terminu określonego w ww. przepisie. Świadczy o tym już stwierdzenie zawarte w rozpatrywanym zażaleniu. Tu wskazano bowiem, że w oparciu o zgodę z [...] września 1996 r. skarżący w 2009 r. wykonali taras. Tym samym już od tego czasu mieli wiedzę o dokumencie. Organ podkreślił, że obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminowi, stanowi rażące naruszenie prawa, i godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie tak przedstawionej argumentacji uznał, że nie znajduje podstaw do uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] listopada 2017 r., znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wnieśli M. i G. P., dochodząc uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego od organu na rzecz skarżących według norm przepisanych. Zarzucili orzeczeniom naruszenie art. 148 § 1 k.p.a. poprzez wskazanie, że podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione do organu I instancji z uchybieniem jednomiesięcznego terminu (od dnia kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania), naruszenie art. 7, art. 75, art. 77 k.p.a. - poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego - w szczególności poprzez niepodjęcie żadnych czynności w celu ustalenie kiedy strona dowiedziała się o istnieniu dokumentu z [...] września 1996 w postaci zgody ówczesnych właścicieli nieruchomości o na wybudowanie zespołu wejściowego, zlokalizowanego na działkach nr. [...] i [...], obręb [...], miasto [...] -do budynku mieszkalnego przy ul. [...]. Stanowisko skarżących znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Sąd stwierdza, że odmowa wznowienia postępowania, zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] lutego 2017r.,w okolicznościach niniejszej sprawy była w pełni uzasadniona. Jak wynika z akt sprawy decyzją nr [...] z [...] lutego 2017r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z [...] września 2017r., którą nakazano inwestorom – M. i G.P. dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego - zespołu wejściowego, zlokalizowanego na działkach nr ew. [...] i [...] obręb [...], miasto [...], do budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym wyrokiem o sygn. II SA/Wr 286/17 z 26 lipca 2017r., oddalił skargę. M. i G. P. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną i prawomocną wskazując na zgodę współwłaścicieli nieruchomości na inwestycję objętą nakazem rozbiórki. Przesłanki wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną określone są w art. 145 § 1 k.p.a. Warunkiem wznowienia postępowania w sprawie, na wniosek strony, jest powołanie we wniosku choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. oraz zachowanie terminu przewidzianego w art. 148 dla skutecznego złożenia takiego podania. Zgodnie z tym przepisem miesięczny termin do wniesienia podania rozpoczyna swój bieg w dniu, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie przyjmuje się, że przed wydaniem postanowienia, a po złożeniu podania o wznowienie postępowania, organ podejmuje określone czynności proceduralne mające na celu rozpoznanie złożonego wniosku. W toku tych czynności wstępnych organ bada m.in. to czy zachowano ustawowy termin do wniesienia wniosku. Wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła swoje żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu w sprawie wniosku skarżących (podania o wznowienie postępowania) zasadnie oceniono, że chodzi w nim o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie zaś z art.148 § 1 k.p.a. - podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Tymczasem już wprost ze stanowiska skarżących, prezentowanego we wniosku (podaniu o wznowienie postepowania) jak i w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji wynika, że tego terminu nie zachowali. Jak sami podają wiedzieli o dowodach, na które powołują się w już na wiele lat przed złożeniem wniosku, ponieważ są właścicielami nieruchomości od czerwca 2008r., przejęli prawo do niniejszej inwestycji potwierdzone zgodą współwłaścicieli budynku i działki D. P. i Ł. K. z [...] września 1996r. Stwierdzili cyt. ,,wnioskodawcy (zgodnie z wytycznymi udzielonej zgody), w 2009r. wybudowali taras". Powołując się zatem obecnie na ową zgodę jako przesłankę wznowieniową z pewnością uchybili terminowi opisanemu powyżej. Zarzuty skargi nie są uzasadnione. Wbrew stanowiska skarżących ustalenia poczynione w sprawie przez organy obu instancji nie były dowolne, a wynikały wprost z twierdzeń samych skarżących. Badając termin organy nie wzięły pod uwagę daty sporządzenia zgody [...] września1996 r., a to, że skarżący - jak sami podali - na jej podstawie, zatem znając ją, zrealizowali inwestycję w 2009r. W świetle przedstawionej analizy okoliczności sprawy, w jasny sposób nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżących zawarte w uzasadnieniu skargi cyt. "W okolicznościach niniejszej sprawy strona dowiedziała się o istnieniu dokumentu z dnia [...] września 1996 r. - po zakończeniu postępowania w zakresie rozbiórki, dowiedziała się w roku 2017 r. - i w sposób bezzwłoczny (w terminie jednego miesiąca) złożyła podanie o wznowienie postępowania". Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 t.j.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.