VI SA/Wa 970/18

WyrokWSA w Warszawie2018-12-04

Skład orzekający: Sławomir Kozik, Aneta Lemiesz, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi została nałożona prawidłowo, jeśli skarżący posiadał zezwolenie na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej, która krzyżuje się z drogą ekspresową, ale nie uzyskał zezwolenia od zarządcy drogi ekspresowej na zajęcie pasa drogowego w obszarze skrzyżowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna została nałożona prawidłowo. Pomimo posiadania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej, skarżący powinien był uzyskać odrębne zezwolenie od zarządcy drogi ekspresowej na zajęcie pasa drogowego w obszarze skrzyżowania, zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Brak takiego zezwolenia stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy o drogach publicznych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) nakładającą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi ekspresowej bez zezwolenia. Skarżący posiadał zezwolenie wydane przez Powiatowy Zarząd Dróg (PZD) na umieszczenie sieci światłowodowej w pasie drogowym drogi powiatowej, która krzyżowała się z drogą ekspresową. Organ administracji uznał, że zezwolenie PZD nie obejmuje obszaru skrzyżowania, który pozostaje w zarządzie GDDKiA, a tym samym skarżący zajął pas drogowy bez wymaganego zezwolenia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów K.p.a. oraz ustawy o drogach publicznych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oddala skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "GDDKiA") decyzją z [...] marca 2018 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: "K.p.a."), utrzymał w mocy swoją własną decyzję z [...] stycznia 2018 r., znak [...], nakładającą na M. P. (dalej: "Strona", "Skarżący") karę pieniężną w wysokości 152,35 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że 18 marca 2016 r. Rejon w Z. otrzymał informację o nielegalnym umieszczeniu w pasie drogowym drogi [...] w m. N. W., gm. M. w km 2+900, rejon skrzyżowania z ul. W[...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 m² pod obiektem drogowym. Pismem z 22 marca 2016 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 K.p.a. oraz z uwagi na treść przepisu art. 40 ust. 12 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 poz. 1440 ze zm., dalej: "u.d.p."), organ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie obciążenia Strony karą pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Strona w piśmie z 25 marca 2016 r. wyjaśniła, że odcinek sieci światłowodowej został ułożony w gruncie w pasie drogowym drogi powiatowej nr [....] w m. N. na podstawie zezwolenia wydanego w formie decyzji administracyjnej przez Powiatowy Zarząd Dróg w B. (dalej: "PZD"). Ponadto Strona w piśmie z dnia 7 kwietnia 2016 r. przesłała kopię decyzji z [...] sierpnia 2013 r. wydaną przez PZD w B. z siedzibą w R. zezwalająca na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej obejmującej swym zakresem następujące drogi: 1) nr [...] - ul. C. w T. gm. M., 2) nr [...] - ul. Ź. i ul. D. w S. gm. M., 3) nr [...] - ul. K. w S. i ul. T. w N. gm. M., 4) nr [...] - ul. Z. i ul. W.w N. gm. M.. Organ na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. wezwał 18 maja 2016 r. PZD w B. z siedzibą w R. do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie, tj. do przekazania na piśmie parametrów technicznych przewodu światłowodowego będącego przedmiotem decyzji administracyjnej z [...] sierpnia 2013 r. W odpowiedzi PZD wyjaśnił, że zgoda na lokalizację wynikająca z decyzji z [...] sierpnia 2013 r. dotyczyła wyłącznie części będącej w zarządzie PZD w B., a inwestor nie występował o zgodę na zajęcie pasa drogowego w celu wykonania robót związanych z umieszczeniem światłowodu i na umieszczenie go w pasie drogowym drogi powiatowej [...] ulicy W.w N., której część zlokalizowana jest w pasie drogowym [...]. W tej sytuacji, Kierownik Rejonu w Z. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad [...] czerwca 2016 r. wydał decyzję, którą nałożył na Stronę karę pieniężną za umieszczenie bez zezwolenia zarządcy drogi, w pasie drogowym drogi ekspresowej [...]w km [...] w m. N., rejon skrzyżowania z ul. W. ziemnego odcinka sieci światłowodowej od 18 marca 2016 r., tj. od dnia stwierdzenia umieszczenia ww. odcinka sieci światłowodowej w pasie drogowym do 28 czerwca 2016 r. GDDKiA decyzją z [...] listopada 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie Kierownik Rejonu w Z. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. decyzjami z [...] października 2016 r., z[...] marca 2017 r., nałożył na Stronę jeszcze dwukrotnie karę pieniężną za kolejne okresy, Decyzje pierwszoinstancyjne GDDKiA utrzymał w mocy. W niniejszej sprawie, Kierownik Rejonu w Z. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. wszczął kolejne postępowanie pismem z 13 grudnia 2017 r. W konsekwencji, przywołaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2018 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 40 ust. 10, ust. 12 pkt. 1 i ust. 13 w związku z art. 40 ust. 5 u.p.d., § 5 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2011r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. z 2014 r., poz. 1608) oraz art. 104 K.p.a., nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 152,35 zł za umieszczenie w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. N., gm. M., rejon skrzyżowania z ul. W.ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 m² od 30 marca 2017 r. (od dnia następnego po okresie zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi objętego decyzją z [...] marca 2017 r.) do 15 stycznia 2018 r. (za 277 dni) bez zezwolenia zarządcy drogi. Wysokość kary pieniężnej została wyliczona w następujący sposób: stawka opłat rocznych : 365 dni - stawka dzienna za umieszczenie urządzenia w poprzek drogi 20,00 zł : 365 = 0,055 zł 0,055 [zł/m2/dzień ] x 1,00 [m2] x 277 [dni ] x 10 = 152,35 zł. W zaskarżonej decyzji GDDKiA nie zgadzając się z zarzutami Strony podniesionymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, powtórzył ustalenia faktyczne opisane powyżej, które stały się podstawą nałożenia na Stronę pierwszej kary pieniężnej decyzją z [...] czerwca 2016 r. Organ stwierdził następnie, że Strona od 2013 r., posiadała zezwolenie na umieszczenie światłowodu zlokalizowanego przy drodze [....] nr [...] - ul. Z. i ul. W.w N.gm. M.. Zezwolenie to jednak obejmowało wyłącznie części drogi powiatowej będącej w zarządzie PZD w B., któremu Strona płaciła opłatę roczną (poza pasem drogowym [...]. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 ust. 3 u.d.p. "budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowania autostrady lub drogi ekspresowej z innymi drogami publicznymi, wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej". Wobec powyższego PZD nie posiadał kompetencji do wydania zezwolenia na lokalizację kabla na odcinku ul. [...] w granicach pasa drogowego drogi ekspresowej [...], gdzie kabel faktycznie był umieszczony (obszar skrzyżowania). Zdaniem Organu zarzut niezastosowania przez organ art. 25 ust. 1 w zw. z art. 19 ust. 4 u.d.p. jest również niezasadny, gdyż nie mogła mieć miejsca sytuacja z art. 19 ust. 4 u.d.p. zgodnie, z którą zarządzanie drogami publicznymi może być przekazywane między zarządcami w trybie porozumienia, regulującego w szczególności wzajemne rozliczenia finansowe. Organ wyjaśnił, że obszar skrzyżowania drogi ekspresowej [...] z drogą powiatową [...] zgodnie z treścią art. 25 u.d.p., pozostaje w zarządzie organu. Wobec powyższego wszystkie obowiązki i uprawnienia wynikające z ustawy o drogach publicznych należą do zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad niezależnie od stanu własności gruntu. W niniejszej sprawie w rejestrze gruntów działka nr [...], na której zlokalizowana jest droga powiatowa (w tym w obszarze skrzyżowania z drogą ekspresową [...] stanowi własność Powiatu i nie ma urządzonej księgi wieczystej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 40 ust. 3 u.d.p. za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę. Natomiast za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi wymierza się w drodze decyzji administracyjnej zgodnie z art. 40 ust. 12 pkt 1) u.d.p karę pieniężną w wysokości 10- krotności opłaty ustalonej zgodnie z ust.4-6). W obu przypadkach organ jest zobowiązany pobrać opłatę zarówno za zajęcie pasa drogowego, jak i za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, przy czym ta druga opłata ma charakter kary administracyjnej. W obu natomiast przypadkach naliczenie opłaty lub kary następuje w sposób określony w ustawie w drodze decyzji administracyjnej. Wobec powyższego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy GDDKiA uznał, iż kara w toku postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji ustalona została w sposób prawidłowy. W skardze z 10 kwietnia 2018 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zaskarżając decyzję GDDKiA z [...] marca 2018 r., wniósł jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz o zasądzenie na Jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przez organy obu instancji: 1) art. 7, art. 8, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że dana okoliczność została udowodniona na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, 2) art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p., poprzez nałożenie na Skarżącego kary pieniężnej. Zdaniem Skarżącego, z decyzji z [...] sierpnia 2013 r., jednoznacznie wynika, iż PZD w B. udzielił zezwolenia na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej na ul. W.w N.gm. M. w tym przy drodze [...], która krzyżuje się z nią. Ponadto decyzją z [...]kwietnia 2014 r. PZD w B. ustalił stalą opłatę za umieszczenie urządzenia w pasie drogowym w kwocie 3 240,00 zł płatną do 15 stycznia każdego roku z góry za dany rok do chwili zgłoszenia zarządcy drogi demontażu urządzenia. Skarżący stwierdził, że w czasie wydawania w/w decyzji przez PZD w B. z [...]sierpnia 2013 r. oraz z [...] kwietnia 2014 r. nie spoczywał na nim obowiązek badania stanu prawnego skrzyżowania dróg W.w N.gm. M. z drogą ekspresową [...]. Zdaniem Skarżącego decyzja z [...] sierpnia 2013 r., nadal obowiązuje i brak jest podstaw do twierdzenia, że jest ona wadliwa. Skarżący zatem wypełnił wszystkie swoje obowiązki wynikające z przepisów i otrzymał w drodze decyzji administracyjnej zezwolenie na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej na ul. W.. w N.gm. M.. Uzyskując decyzję do umieszczenia w pasie drogowym [...] gm. M., pod obiektem inżynieryjnym pod drogą ekspresową [...], był przekonany że otrzymał wszelkie uprawnienia do przeprowadzenia światłowodu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd uznał skargę za niezasadną, w postępowaniu administracyjnym nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., Sąd stwierdza, że nie znajdują one potwierdzenia albowiem organ z należytą starannością zebrał i ocenił materiał dowodowy w sprawie i do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że decyzją z [...] sierpnia 2013 r. wydaną przez PZD w B. z siedzibą w R. Skarżący uzyskał zezwolenie na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej obejmującej swym zakresem m.in. drogę powiatową nr [...] ul. Z. i ul. W.w N.gm. M.. Poza tym decyzją z [...] kwietnia 2014 r. PZD w B. z siedzibą w R. ustalił stałą opłatę za umieszczenie urządzenia w pasie drogowym w kwocie 3240,00 zł, płatną do 15 stycznia każdego roku z góry za dany rok do chwili zgłoszenia zarządcy drogi demontażu urządzenia. Ulica W.w m. N. gm. M., będąca w zarządzie PZD w B. z siedzibą w R. krzyżuje się z drogą [...] administrowaną przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W myśl art. 25 ust. 3 u.d.p., budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowania autostrady lub drogi ekspresowej z innymi drogami publicznymi wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej. W tym stanie rzeczy niezależnie od zezwolenia na umieszczenie światłowodu w pasie drogowym drogi powiatowej (ul. W.) wydanego przez zarządcę tej drogi, tj. PZD w B. z siedzibą w R., Skarżący powinien uzyskać zezwolenie wydane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczące skrzyżowania ul. W.z drogą [...]. Skarżący uzyskując zgodę PZD w B. z siedzibą w R. nie miał podstaw do przyjęcia - powołując się na treść art. 19 ust. 1 u.d.p. - że zgoda ta obejmuje również skrzyżowanie dróg. Należy podkreślić, że decyzja z [...] sierpnia 2013 r. PZD w B. z siedzibą w R.została wydana na rzecz działającej na zlecenie Skarżącego, Pracowni Projektowej Z. M. ul. G. [....], [...]. W niniejszej sprawie występowały więc dwa podmioty gospodarcze, trudniące się zawodowo tego rodzaju działalnością, stąd też były obowiązane wyjaśnić dokładnie zezwolenia, jakich organów powinny uzyskać w celu umieszczenia światłowodu w pasie drogowym drogi ul. W.w N.gm. M., w tym pod obiektem inżynieryjnym na skrzyżowaniu z drogą [...]. Powołany zaś w uzasadnieniu skargi art. 19 ust. 4 u.d.p., stanowi podstawę prawną do przekazywania zarządzania drogami publicznymi w drodze porozumień zawieranych pomiędzy zarządcami dróg. W skardze nie wyjaśniono, w jaki sposób organ naruszył ww. przepis stąd nie możliwym jest odniesienie się do zarzutów Skarżącego w ww. zakresie. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że nie doszło również do naruszenia art. 8 K.p.a. Zasada wyrażona w tym przepisie nie nakłada na organ administracji publicznej nowych obowiązków w toku postępowania. Realizacja tej zasady uzależniona jest od przestrzegania reguł postępowania przyjętych w K.p.a. W niniejszej zaś sprawie GDDKiA nie naruszył prawa, albowiem wydając zaskarżone decyzje działał na podstawie i granicach prawa, co dokładnie wyjaśnił Skarżącemu w uzasadnienia decyzji obu instancji. Oznacza to również, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i prawidłowo nałożył na Skarżącego karę pieniężną zgodnie z treścią art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p., co czyni niezasadnym zarzut naruszenia tego przepisu. Sąd zatem, nie podzielił sformułowanych w skardze zastrzeżeń strony dotyczących sposobu prowadzenia postępowania dowodowego oraz jego wyników. Postępowanie dowodowe nie jest bowiem celem samym w sobie. Przedmiotem dowodzenia i ustalania mogą być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, a nie wszystkie okoliczności, które w sposób pośredni lub bezpośredni się z nią w jakikolwiek sposób wiążą. Organ zaś ustalił okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy niezbędne do wydania zaskarżonej decyzji. Fakt zaś, że materiał dowodowy zebrany w sprawie został oceniony odmiennie od woli Skarżącej przez organ, nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania zawartych w k.p.a. Wobec stwierdzenia, że skarżący nie uzyskał zezwolenia na umieszczenie światłowodu pod obiektem inżynieryjnym na skrzyżowaniu drogi powiatowej z drogą [...], organ był zobowiązany nałożyć na skarżącego karę pieniężną na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. W tym stanie rzeczy, na skutek bezskuteczności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło