II OW 148/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa M. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa M. a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki dotyczącej długości projektowanej linii kablowej w ostatecznej decyzji postanawia: wskazać Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jako organ właściwy w sprawie. Pismem z 12 marca 2018r. [...] sp. z o.o. zwróciła się do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] o sprostowanie, na podstawie art. 113 k.p.a., oczywistej omyłki w decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2017r., znak: [...], zwalniającej [...]sp. z o.o. z zakazów wynikających z art. 88n ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne w przedmiocie wykonania wykopów i obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 50m od stopy prawego wału przeciwpowodziowego R.po stronie odpowietrznej, w celu realizacji inwestycji: "Przebudowa odcinka napowietrznej sieci elektroenergetycznej nN (polegająca na rozbiórce napowietrznej sieci elektroenergetycznej i budowie linii kablowej), kolidującej z planowaną inwestycją mieszkaniową na działkach nr [...]przy ul. E. i P. w K. Oczywista omyłka polegała na omyłkowym wpisaniu długości linii kablowej - zamiast 187,5 m wpisana została długość 87,5 m. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K.]...], pismem z 20 kwietnia 2018 r., znak: [..], powołując się na art. 65 § 1 k.p.a., przesłał, zgodnie z właściwością, Marszałkowi Województwa [..] pismo Spółki, wskazując na ostateczne zakończenie sprawy objętej decyzją Marszalka z dnia [..] czerwca 2017 r., znak: [..], oraz brak kompetencji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K.[..] do wydania postanowienia w tej sprawie zgodnie z żądaniem strony. Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2018r. Marszałek Województwa [..]wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Dyrektorem Regionalnym Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w sprawie rozstrzygnięcia jaki organ jest właściwy do rozpoznania wniosku firmy [..] sp. z o.o. z siedzibą w K. o sprostowanie oczywistej omyłki. W uzasadnieniu wniosku Marszałek wskazał, że skutkiem uregulowań obecnie obowiązującej ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 z późn, zm.) jest przejście na Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie całości kompetencji związanych z gospodarką wodną, w tym m.in. spraw w zakresie zwalniania w drodze decyzji od zakazów określonych w art. 176 ust. 1 w/w ustawy, tj. z zakazów wykonywania robót lub czynności wpływających na szczelność lub stabilność wałów przeciwpowodziowych. Zaznaczył również, że na mocy art. 542 ustawy Prawo wodne, dotychczasowi pracownicy Urzędu Marszałkowskiego, realizujący zadania związane z gospodarką wodną, oraz pracownicy [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. stali się z dniem 1 stycznia 2018 roku pracownikami Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. W tej sytuacji Województwo [..] w aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie posiada zatem nie tylko żadnych zadań związanych z gospodarka wodną, ale też narzędzi prawnych, finansowych, czy kadrowych niezbędnych do realizacji tych zadań. Dodatkowo żaden przepis przejściowy w ustawie z dnia 20 lipca 2017 roku - Prawo wodne, w tym w szczególności art. 545, nie wskazuje na kompetencje Marszalka Województwa [..] w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wskazał, że postępowanie prowadzone na podstawie art, 113 § 1 k.p.a. wywołane żądaniem sprostowania oczywistej omyłki ma charakter incydentalny. Właściwy do przeprowadzenia tego postępowania jest organ, który wydał dany akt. Postępowanie to ma ponadto charakter formalny, gdyż nie mogą być w tym postępowaniu rozpatrywane kwestie merytoryczne, będące przedmiotem decyzji. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji i zastosowania przepisów ustawy Prawo wodne. W opinii Dyrektora RZGW w K. PGWWP oznacza, że utrata przez Marszałka kompetencji w zakresie orzekania w sprawach zwolnień z zakazów określonych w art. 176 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (w poprzednio obowiązującym Prawie wodnym w art. 88n), nie ma wpływu na kompetencję tego organu w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w wydanej przez niego decyzji. Podkreślił również, że żaden z przepisów przejściowych nie przekazał Dyrektorowi spraw zakończonych ostatecznymi decyzjami administracyjnymi wydanymi przez Marszałka. Co więcej, przepis art. 545 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. wyraźnie wskazuje, że organy, które po wejściu w życie ustawy utracą właściwość do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekażą sprawy wszczęte i niezakończone organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych. Wymieniona ustawa nie przewidziała zatem możliwości i konieczności przekazywania nowym organom spraw zakończonych. Z tego powodu Dyrektor RZGW w K. PGWWP nie był w posiadaniu akt sprawy objętej wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki, które to akta znajdowały się w archiwum [..] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. (w Likwidacji), tj. jednostki, która w imieniu Marszałka Województwa [..]wydała decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne rozpoznają na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( teks jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., spory o właściwość, powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny (także o właściwość), o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór o właściwość w niniejszej sprawie, będący sporem negatywnym, powstał w wyniku uznania się przez Marszałek Województwa [..] niewłaściwym do rozpoznania wniosku [..] sp. z o.o. o sprostowanie na podstawie art. 113 k.p.a., oczywistej omyłki w decyzji Marszałka Województwa [..] z dnia [..] czerwca 2017r.,w zakresie długości linii kablowej. W ocenie Składu Orzekającego, biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawczyni domagała się sprostowania decyzji, należy przyjąć, iż przedmiotem postępowania nie była zmiana merytoryczna treści decyzji oraz odmienne kształtowanie sytuacji prawnej strony. Tym niemniej na gruncie art. 113 § 1 k.p.a. organem właściwym do sprostowania z urzędu lub do rozpatrzenia wniosku o sprostowanie (jeżeli postępowanie prowadzone jest na wniosek strony) jest organ, który wydał decyzję, podlegającą sprostowaniu. Postanowieniem tego organu sprostować można błędy pisarskie i rachunkowe a także inne oczywiste omyłki w wydanej decyzji. W sytuacji zmiany właściwości organów do podejmowania decyzji, do których należy decyzja o sprostowanie której wnioskowano, organem właściwym do sprostowania jest organ aktualnie właściwy do rozstrzygania w przedmiocie tej decyzji ( por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2010r. sygn. akt II OW 38/10). Organem takim na gruncie wskazanego przepisu, jest Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, który zobowiązany jest zatem rozpatrzyć wniosek o sprostowanie decyzji, biorąc pod uwagę wskazane w art. 113 § 1 k.p.a. kryteria, w ten sposób ustosunkowując się do kwestii oczywistości błędów i omyłek w przedmiotowej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.