II OZ 227/19

Dnia 26 marca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3226/18 o odrzuceniu skargi Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2018 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3226/18, odrzucił skargę Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone jedynie inwestorowi Urzędowi Morskiemu w [...] w dniu 18 września 2018 r. Skarżącemu Stowarzyszeniu wymienione postanowienie nie zostało doręczone. Zatem skarga Stowarzyszenia winna być wniesiona z zachowaniem terminu do wniesienia skargi przez Urząd Morski w [...], który to termin upływał z dniem 18 października 2018 r. Tymczasem skarga Stowarzyszenia wniesiona została dopiero w dniu 24 października 2018 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej P.p.s.a., Sąd Wojewódzki orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi natomiast na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Ogólnopolskie Towarzystwo [...] z siedzibą w [...] postulując jego uchylenie w całości i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu – Obwieszczenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] października 2018 r., znak: [...], zawiadamiającego strony postępowania, na podstawie art. 49 K.p.a. o wydaniu w dniu [...] września 2018 r. postanowienia GDOŚ, znak: [...], będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu. Obwieszczenie to zostało wywieszone w siedzibie organu w dniu 2 października 2018 r., a zdjęte w dniu 19 października 2018 r. Zdaniem Stowarzyszenia 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg, z uwagi na to, że Stowarzyszenie nie otrzymało postanowienia drogą pocztową, w dniu 16 października 2018 r. Tak więc termin na wniesienie skargi mijał w dniu 15 listopada 2018 r., a nie w dniu 18 października 2018 r., jak wskazał Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji, gdy skargę do sądu administracyjnego wnosi podmiot, który nie był stroną postępowania administracyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została takiemu podmiotowi w ogóle doręczona, zgodnie z art. 49 K.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) w brzmieniu na datę wydania zaskarżonego postanowienia. Jest to bowiem forma szczególnego doręczenia decyzji administracyjnej (postanowienia), które dokonuje się wyłącznie stronom postępowania administracyjnego. Jednak okoliczność ta nie uniemożliwia innym podmiotom niebędącym stroną postępowania administracyjnego terminowego wniesienia skargi. W tym zakresie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjęto, że termin dla tego rodzaju podmiotów skarżących biegnie od dnia najpóźniejszego doręczenia decyzji ale którejś ze stron postępowania administracyjnego. A zatem w okolicznościach tej sprawy nie można było uznać aby doręczenie zaskarżonego postanowienia Ogólnopolskiemu Towarzystwu [...] z siedzibą w [...], które nie miało przymiotu strony w postępowania administracyjnym, zostało dokonane w trybie art. 49 K.p.a. w drodze obwieszczenia. Zatem Sąd pierwszej instancji niewadliwie uznał, że termin do wniesienia skargi dla Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] należy wiązać z najpóźniej dokonanym zawiadomieniem strony postępowania administracyjnego, które w tym przypadku miało miejsce w dniu 18 września 2018 r. i dotyczyło Urzędu Morskiego w [...]. A zatem termin do wniesienia skargi dla strony skarżącej upływał w dniu 18 października 2018 r. Tym samym skarga wniesiona w dniu 24 października 2018 r. (data stempla pocztowego), wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i podlegać musiała odrzuceniu. W tym zakresie Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.