IV SA/Wa 2092/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia del. SO Aleksandra Westra, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Miasta J. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza [...], utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne gruntów niestanowiących własności Skarbu Państwa o pow. 0,0923 ha objętych projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] z przeznaczeniem pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działkach z zielenią o charakterze leśnym ( MNL). W uzasadnieniu podano, że wnioskiem z dnia 15 grudnia 2016 r. Burmistrz [...] wystąpił o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych położonych na działkach ewidencyjnych o nr [...], [...], obręb 3, na cele nieleśne. Kolegium decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2017 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa położonych na działkach ew. o nr [...], [...] o łącznej powierzchni 0,0923 ha, z przeznaczeniem pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działkach z zielenią o charakterze leśnym (MNL) i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Marszałek Województwa [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2018 r., ponownie umorzył postępowanie w sprawie prowadzonej z ww. wniosku Burmistrza [...]. W odwołaniu Burmistrz [...] zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p., wskazując na brak podstaw do umorzenia postępowania, bowiem działki o nr ew. [...], [...], [...], obręb 3, o pow. 0,0923 ha, stanowią jedną działkę, będącą własnością jednego właściciela. Zgodnie z ewidencją działki nr [...] i [...], obr. 3, o pow. 0,0923 ha są w całości leśne i objęte są uproszczonym planem urządzenia lasu. Zgodnie z decyzją Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych wydanej na podstawie obowiązującego planu miejscowego, wyłącznie gruntu leśnego z produkcji leśnej nastąpiło wyłącznie w odniesieniu do działki nr [...], obr. 3, natomiast pozostałe działki pozostały w gospodarce leśnej i mimo planu mogą być użytkowane wyłącznie na ten cel. Burmistrz podkreślił, że dla działek decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. uzyskano zgodę na zmianę przeznaczenia, skonsumowaną planem miejscowym przyjętym uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Jednakże, zdaniem Burmistrza zgodnie z uchwałą NSA II OPS 1/10 i stanowiskiem NSA wyrażonym np. w wyroku II OSK 3027/15, do każdego nowego projektu miejscowego planu powinna być wydana nowa zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów. Udzielona zgoda do wcześniejszego planu nie jest bowiem bezterminowa. Burmistrz podkreślił, iż projekt planu różni się od planu obowiązującego w zakresie wskaźników zabudowy i zagospodarowania terenu, a także pod kątem pozostałych przepisów. Stan faktyczny nieruchomości jest inny niż w 2003 r. działki uległy zmianie w zakresie kształtu, oznaczeń i powierzchni. Odmienny stan faktyczny i prawny wskazuje na potrzebę wydania nowego rozstrzygnięcia. Kolegium rozpatrując sprawę, za prawidłową uznało decyzję organu I instancji. Organ podkreślił, iż Burmistrz nie kwestionuje, że w aktualnie obowiązującym planie teren w stosunku do którego wystąpiono o zgodę na zmianę przeznaczenia, ma przeznaczenie nieleśne. Obowiązujący plan "[...]" przyjęty uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. przeznaczył teren na cle nieleśne, tak więc teren ten nie ma już przeznaczenia leśnego a tym samym nie wymaga uzyskania już zgody na podstawie art. 7 ustawy z dnia lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z obowiązującym planem grunt ten nie jest gruntem leśnym. Zmieniło się jego przeznaczenie, co oznacza, że w nowym planie w przypadku przeznaczenia go w nowo uchwalonym planie na takie same cele nieleśne, jak w obowiązującym planie, dany grunt należy traktować jak nieleśny. Kolegium podkreśliło iż czym innym jest traktowanie danego gruntu z punktu widzenia jego rzeczywistego wykorzystania. Teren przeznaczony na cele nieleśnie nie traci przez to sam z siebie cech lasu. Jeżeli jego faktyczny stan odpowiada definicji lasu, to muszą do niego mieć zastosowani przepisy regulujące korzystanie z gruntu o takim przeznaczeniu. Skoro pokryty jest on lasem, to mają do niego zastosowania choćby przepisy ustawy o lasach stanowiąc o terenie prawidłowa gospodarka leśna. Oznacza to także, że las taki w ewidencji gruntów i budynków posiadać będzie nadal oznaczenia las, z uwagi, że ewidencja obrazuje stan rzeczywisty. Tak samo będzie w przypadku konieczności uzyskania zgody na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Wyraźnie stanowi o tym art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Decyzja wydana na tej podstawie ma inny charakter, gdyż odnosi się do możliwości faktycznego zaprzestania produkcji leśnej, tak aby można było faktycznie rozpocząć innego rodzaju działalność czy też wykorzystać go w inny sposób, np. przez zabudowę, Wyraźnie podkreśla to art. 11 ust. 4 ww. ustawy – wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1 następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Kolegium stwierdziło, iż z punktu widzenia planowania przestrzennego przedmiotowy grunt nie jest lasem, tak więc nie można w stosunku do niego orzekać o przeznaczeniu na cele nieleśne. Aktualne zapisy planistyczne są w tym względzie wiążące i rozstrzygające. Z tego też powodu prawidłowym jest umorzenie w niniejszej sprawie postępowania, bowiem skoro przedmiotowy grunt nie ma przeznaczenia leśnego, to postępowanie jest bezprzedmiotowe. Kolegium podkreśliło, ż kwestia przekształceń (podziału) działek [...] i [...] obecnie na działki [...], [...], [...] i [...], róż nice w powierzchni działek objęte zgodą z 2003 r. z aktualnymi zapisami w decyzji miałyby znaczenie w przypadku ustalenia, że przeznaczenie w planie nadal jest leśne. Skoro plan przeznacza wnioskowany teren na cele nieleśne, kwestie te są bez znaczenia, a co najwyżej porządkują ustalenia aktualnego stanu faktycznego, jak i wypełnienie wytycznych organu odwoławczego w poprzedniej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Burmistrz Józefowa zaskarżonej decyzji zarzucił błędną wykładnię art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz art. 17 pkt 6 lit. c) u.p.z.p. Organ podkreślił, iż zgodnie z uchwałą NSA II OPS 1/10 udzielona zgoda nie jest bezterminowa, każda procedura planistyczna zainicjowana nową uchwałą intencyjną, mająca na celu sporządzenie planu w odniesieniu do gruntów leśnych, wymaga uzyskania nowej decyzji na zmianę przeznaczenia gruntu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302,; dalej jako: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się kwestii czy w przypadku opracowywania nowego planu miejscowego zachodzi konieczność uzyskania zgodny na zmianę przeznaczenia określonych gruntów leśnych na cele nieleśnie, w sytuacji, gdy taka zgoda dla takich gruntów została już wydana i skonsumowana w poprzednim i obowiązującym aktualnie planie miejscowym. W zaskarżonej decyzji Kolegium uznało, że zasadnie organ I instancji w decyzją z dnia [...] maja 2018 r. umorzył na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie w sprawie o udzielenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, objętych wnioskiem Burmistrza z dnia 15 grudnia 2016 r. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że skoro dla wnioskowanych gruntów została wcześniejszą decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. wydana zgoda na zmianę ich przeznaczenia na cele nieleśnie i zgoda ta została skonsumowana w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obszaru "[...]" uchwalonego przez Radę Miasta [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., to nie można w stosunku do nich ponownie orzekać o ich przeznaczeniu na cele nieleśne, gdyż nadal są wiążące i rozstrzygające ustalenia aktualnie obowiązującego planu. Natomiast, zdaniem Burmistrza [...], ustalenia obowiązującego planu względem wnioskowanych działek nie są wiążące, gdyż poprzednia zgoda została udzielona dla innych całkowicie innych działek. Organ gminy podkreślił, iż zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w uchwale NSA II OPS 1/10, każda procedura zainicjowana nową uchwałą intencyjną w celu sporządzenia planu miejscowego w odniesieniu do gruntów leśnych wymaga uzyskania nowej decyzji na zmianę przeznaczenia gruntu. Udzielona wcześniej zgoda nie jest bowiem bezterminowa. W uzasadnieniu uchwały NSA w składzie 7 sędziów z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. kat II OPS 1/10, na którą w skardze powołał się skarżący, podkreślono, iż zgoda właściwego organu na przeznaczenie gruntu leśnego (rolnego) na cele nieleśne (nierolnicze), zgodnie z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych, jest aktem stanowiącym konieczną podstawę do zamieszczenia odpowiednich ustaleń w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wyrażenie zgody, o której mowa w art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. następuje na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta). W przypadku więc, gdy w projekcie m.p.z.p. przewidziano przeznaczenie dotychczasowych gruntów leśnych (rolnych) na cele nieleśne (nierolnicze) wójt (burmistrz, prezydent miasta) zwraca się o uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia tych gruntów. Brak wymaganej zgody na przeznaczenie gruntów leśnych (rolnych) na cele inne niż leśne (rolnicze) skutkuje naruszeniem procedury uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie, co w konsekwencji stanowi przesłankę uznania go za nieważny (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2009 r., II OSK 1900/08, LEX nr 534648 ). Przyznanie zgodzie na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych ( rolnych ) na cele nieleśne (nierolnicze) charakteru decyzji administracyjnej nie oznacza automatycznie, że zgoda, o jakiej mowa w art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, stanowi akt samoistny w tym znaczeniu, że wywiera skutek niezależnie od "skonsumowania" tej zgody w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgoda taka jest udzielana w toku procedury planistycznej i na potrzeby tej procedury. Postępowanie w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne nie może być wszczęte niezależnie od postępowania planistycznego, tj. przed podjęciem przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu lub jego zmiany (art. 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych podmiot indywidualny nie może skutecznie złożyć wniosku o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (por. A. Zieliński, Orzecznictwo sądowoadministracyjne w sprawach odrolnienia gruntów, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 5 – 6 ( 32 – 33 ) 2010 ). Powyższe oznacza, że "skuteczność" udzielonej zgody jest zależna od jej wykorzystania dla potrzeb sporządzenia planu. A zatem, zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne udzielona na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych jest "skuteczna", o ile na jej podstawie w ustaleniach planu rada gminy postanowi o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i tylko w takim zakresie w jakim, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obejmującym dany teren, dojdzie do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Warunkiem nieleśnego wykorzystania gruntów leśnych jest "skonsumowanie" zgody w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. A więc, aby zgoda udzielona na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych mogła odnieść skutek w postaci możliwości faktycznego wykorzystania gruntu leśnego na cele nieleśne, konieczne jest uchwalenie (zmiana) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który w swoich ustaleniach przeznaczy grunty leśne na cele nieleśne. Nie można przyjąć tezy, iż decyzje o zgodzie na tzw. odleśnienie gruntów leśnych dokonują zmiany przeznaczenia tych gruntów i to w sposób trwały ("raz na zawsze"), gdyż wówczas to nie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określałby zmianę przeznaczenia gruntów, lecz decyzja wyrażająca zgodę na taką zmianę. Do takiego zaś wniosku nie uprawnia obowiązujący porządek prawny. Jeśli w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie zostaną zamieszczone postanowienia o przeznaczeniu określonego terenu leśnego na cele nieleśne, to wówczas nie jest dopuszczalne wykorzystanie takich terenów – tj. terenów dla których uzyskano jedynie zgodę, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych – na cele nieleśne. Jeżeli natomiast w planie przeznaczona zostanie na cele nieleśne jedynie część gruntów leśnych objętych zgodą udzieloną na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, to wówczas możliwość wykorzystania gruntów leśnych na cele nieleśne istnieje tylko i wyłącznie w zakresie tej części gruntów leśnych, które zmieniły przeznaczenie w m.p.z.p. O tym więc, czy i jaką część gruntów leśnych, objętych zgodą udzieloną na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, można wykorzystać na cele nieleśne decyduje nie powierzchnia gruntów leśnych, co do której właściwy organ wyraził zgodę, lecz powierzchnia gruntów leśnych, która uzyskała zmianę przeznaczenia na cele nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, tj. taka powierzchnia gruntów leśnych, która została przeznaczona na realizację określonych celów nieleśnych. Samodzielne kształtowanie sposobu zagospodarowania obszaru podlegającego władztwu planistycznemu gminy oznacza, że gmina nawet wówczas, gdy uzyska zgodę właściwych organów na zmianę przeznaczenia terenów leśnych - o określonej w tej zgodzie powierzchni - na cele nieleśne może "zaniechać" tej zmiany bądź dokonać w m.p.z.p. zmiany przeznaczenia jedynie części tych gruntów leśnych. Ze zgody udzielonej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wynika bowiem obowiązek dokonania zmiany w planie miejscowym przeznaczenia terenów leśnych na cele nieleśne. Organ planistyczny nie jest związany taką decyzją i mimo uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, może "odstąpić" od dokonania zmiany przeznaczenia gruntów leśnych (w części lub w całości). Sama zgoda na zmianę przeznaczenia terenów leśnych na cele nieleśne nie nakłada na jednostkę samorządu terytorialnego (radę gminy) obowiązku zmiany przeznaczenia tych terenów. Wówczas, jeśli po zakończeniu procedury planistycznej, tj. po uchwaleniu m.p.z.p., rada gminy będzie chciała zmienić uchwalony plan miejscowy i jednak zmienić przeznaczenie danego gruntu leśnego na cele nieleśne, to będzie konieczne przeprowadzenie ponownie procedury planistycznej, w tym ponowne wystąpienie do właściwego organu o zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Udzielona zgoda nie jest zgodą bezterminową. A to chociażby z tego powodu, iż może zmienić się tak stan prawny, jak i stan faktyczny na danym terenie w zakresie zurbanizowania terenu, rozwoju określonych gatunków fauny i flory, który będzie przemawiał za potrzebą ochrony pozostałych gruntów leśnych (ochrona jakościowa i ilościowa gruntów leśnych) i koniecznością ochrony różnorodności biologicznej. Odnosząc powyższe do rozpoznanej sprawy, należy zgodzić się ze stanowiskiem Burmistrza, że nie zachodziły podstawy do umorzenia postępowania, bowiem obecny wniosek o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśnie dotyczy innych działek dla celów nowego planu nie obejmuje tych samych działek co wniosek dla celów planu miejscowego uchwalonego w 2003 r. Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...], została udzielona zgoda dla: działki z obrębu 3 o nr ew. [...] o pow. 0,523 ha, z przeznaczeniem 0,0484 ha pod MNEL – zabudowę jednorodzinną ekstensywną z zalesieniem i 0,0040 ha pod komunikację, dla działki [...] z obrębu o pow. 0,0800 ha z przeznaczeniem pod MNEL, dla działki [...] z obrębu 3 o pow. 0,800 ha z przeznaczeniem pod MNEL. Natomiast obecny wniosek z dnia 21 grudnia 2016 r. obejmuje działki z obrębu 3 o nr ew. [...] o pow. 0,0481 ha i działkę nr [...] o pow. 0,0442 ha z przeznaczeniem pod MNL – pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z zielenią o charakterze leśnym. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r., zmienioną postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., dokonał podziału działki z ob. 3 nr [...] o pow. 0,0822 ha na działkę nr [...] o pow. 0,0341 ha przeznaczeniem pod drogę [...] i działkę nr [...] o pow. 0,0481 ha z przeznaczeniem pod MN8 pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Z kolei decyzją nr [...] z dnia 20 kwietnia 2009 r. Burmistrz podzielił działkę ew. nr [...] o pow. 0,798 ha na dwie działki: działkę nr [...] o pow. 0,0442 ha z przeznaczeniem pod MN8 - zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, która wraz z działką nr [...] będzie stanowić jeden podmiot władania i działkę nr [...] o pow. 0,0356 ha pod ulicę [...], stanowiącą ciąg pieszo-jezdny, oznaczona w planie symbolem 24KPJ. Z analizy powyższego materiał dowodowego wynika, że po uchwaleniu planu miejscowego w 2005 roku dla obszaru "[...]" nastąpiła zmiana stanu faktycznego na terenie obrębu nr 3 w zakresie numerów działek ewidencyjnych, właścicieli działek, powierzchni działek, ich kształtu, a także przeznaczenia w tej części, w jakiej udzielona w decyzji z 2003 roku zgoda na zmianę przeznaczenia na konkretny cel nieleśny dla konkretnie określonej powierzchni działki nie obejmuje w całości powierzchni obecnie wnioskowanych działek. Nastąpiła również zmiana stanu prawnego w zakresie właściwości organu, bowiem z dniem 1 stycznia 2006 r. właściwym do udzielenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne stał się marszałek województwa w miejsce wojewody. W ocenie Sądu w warunkach zmiany stanu faktycznego, jak również stanu prawnego wniosek Burmistrza o zgodę o zmianę gruntów leśnych wymienionych w nim działek na wskazane cele nieleśnie jest zasadny. Podkreślenia bowiem wymaga, że udzielona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. dotyczyła zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych konkretnych działek i na konkretny cel nieleśny (MNEL i Komunikacja). Natomiast przedmiotowy wniosek dotyczył innych konkretnych działek ze wskazaniem na inny cel nieleśny (MNL). Jak wskazał Burmistrz na cele nieleśne zgodnie z ustaleniami planu i decyzją Wojewody z produkcji leśnej zostały wyłączone pod drogi grunty leśne o pow. 0,0040 ha stanowiące część działki ew. nr [...], po podziale część działki nr [...] i grunty leśne o pow. 00356 ha stanowiące część działki nr [...] a po podziale działkę nr [...]. Pozostałe grunty działki nr [...] o pow. 0,0484 ha, stanowiące po podziale działkę [...] o pow. 0,0481 ha i działki [...] o pow. 0,0442 ha, stanowiące po podziale działkę nr [...] nadal stanowią grunty leśne, a więc nie zostały wyłączone z produkcji leśnej. Słusznie podnosi Burmistrz, że zgoda dla działek wymienionych we wniosku jest niezbędna nie tylko dla celów uchwalenia nowego planu, ale również dla celów uzyskania później decyzji o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji leśnej. Organ wydający decyzję o wyłączeniu gruntu leśnego z produkcji leśnej bada bowiem zgodność przeznaczenia określonego dla danej działki w decyzji wyrażającej zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne z przeznaczeniem wynikającym z planu miejscowego dla tej działki. W przypadku braku takiej zgodności organ odmawia takiej zgody. Pokreślenia również wymaga, iż organom obu instancji uszło uwadze, że Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. wyrażając zgodę na zmianę gruntów leśnych na cele nieleśne zawarł trzy warunki wykorzystania udzielonej zgody. Według warunku z pkt 2 wyłączenie gruntu z produkcji leśnej nie może przekroczyć 20 % powierzchni działki oraz 300 m2. Wynika z tego, że w przypadku wnioskowanej działek nr [...] o pow. 0,0481 ha i działki nr [...] o pow. 0,0442 ha, decyzje o wyłączeniu gruntów leśnych mogły by dotyczyć co najwyżej 300 m2 z każdej powierzchni tych działek. W ocenie Sądu powyższe wskazuje na brak podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., zwłaszcza w sytuacji, w której po uchwaleniu miejscowego planu w 2005 roku doszło do zmiany stanu faktycznego i prawnego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.