I FZ 152/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp.j. w B. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 1049/18 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi B. sp.j. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. postanawia: uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 1049/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi B. sp.j. w B. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 lipca 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r., zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na rzecz spółki koszty postępowania w kwocie 26.817 zł (w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję). W uzasadnieniu sąd wskazał, że na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 615 ze zm.) zasądził na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 26.817 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 21.417 zł, a także zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata w wysokości 5.400 zł. Sąd na podstawie art. 206 P.p.s.a. dokonał miarkowania kosztów zastępstwa procesowego skarżącej przez adwokata. W tym zakresie sąd wziął pod uwagę fakt reprezentowania spółki przez tego samego pełnomocnika w dwóch, w zasadzie tożsamych sprawach dotyczących określenia spółce zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. i styczeń 2015 r. (I SA/Kr 1050/18), z czym niewątpliwe wiązał się mniejszy nakład pracy pełnomocnika. Skarga sporządzona w tej sprawie była powieleniem skargi w poprzedniej sprawie i jej zarzuty miały taką samą treść. Dodatkowym argumentem była okoliczność, że nie wszystkie argumenty pełnomocnika skarżącej okazały się słuszne. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od organu na rzecz spółki kosztów postępowania w kwocie 36.417, w tym kwoty 21.417 tytułem wpisu od skargi i kwoty 15.000 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 206 P.p.s.a. wskutek bezzasadnego obniżenia kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik spółki argumentował, że z uzasadnienia wyroku nie wynika, dlaczego WSA zasądził koszty postępowania w wysokości 30% stawki minimalnej, podczas gdy sprawa ma bardzo skomplikowany i wielowątkowy charakter i obejmuje obszerny materiał dowodowy, a nadkład pracy pełnomocnika był ponadstandardowy. Zasądzone koszty zastępstwa procesowego w wysokości 5.400 są zatem rażąco niskie. Zwrócono też uwagę, że zarządzeniem z dnia 24 września 2018 r. WSA ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na 2.141.602 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jego argumenty są trafne. Oceniając prawidłowość zasądzonych kosztów postępowania zwraca bowiem uwagę Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sam fakt podjęcia decyzji o miarkowaniu kosztów na podstawie art. 206 P.p.s.a., do czego WSA miał prawo (w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się uznaniowy charakter art. 206 P.p.s.a, pozwalający sądowi na dokonywanie dyskrecjonalnej oceny na tle konkretnej sprawy, czy w danych okolicznościach powinno nastąpić miarkowanie kwoty zasądzanych kosztów, oczywiście przy zachowaniu wymogu właściwego uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia), ale to, że z uzasadnienia nie wynika, dlaczego zasądzono akurat kwotę 5.400 tytułem kosztów zastępstwa procesowego, przy jednoczesnym powołaniu jako podstawy prawnej § 14 ust. 1 pkt 1 lit a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. W aktach znajduje się bowiem zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2018 r., ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia na 2.141.602 zł (k. 34), z czego wynika, że koszty adwokackie powinny być ustalane na podstawie nie § 2 pkt 7 rozporządzenia, ale § 2 pkt 8 rozporządzenia, gdzie stawka minimalna wynosi 15.000, a nie 10.800. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należało, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu I instancji.