I SA/Wr 1182/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 7 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 października 2018 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 31 października 2018 r., S. D. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ drugiej instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] 2018 r. (nr [...]) w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 129.309 zł. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w formie elektronicznej przez e-PUAP w dniu 3 września 2018 r. Skarga zaś została nadana w placówce pocztowej w dniu 31 października 2018 r. W skardze skarżący zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie sformułował wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 listopada 2018 r., pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej doradcę podatkowego M. Z. do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 5 grudnia 2018 r. Na ww. wezwanie doradca podatkowy nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1). Z przywołanych regulacji wynika, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi w placówce operatora pocztowego na adres organu administracji. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia zaskarżone przez stronę rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie na skrzynkę ePUAP pełnomocnika w dniu 3 września 2018 r. (znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy dokument UPD). Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 3 października 2018 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 31 października 2018 r. czyli po upływie wskazanego terminu i wobec tego - jako spóźniona – podlega odrzuceniu. Ponadto, skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego w celu kontroli legalności zaskarżonego aktu, jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 § p.p.s.a. Przepis ten stanowi w pkt 4, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dodatkowo, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie pomimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w imieniu skarżącego złożyła doradca podatkowy M. Z.. Wniesiona skarga stanowiła fotokopię skargi, kopią był również podpis pełnomocnika którym dokument został opatrzony. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Tymczasem do akt sprawy nie przedłożono wraz ze skargą pełnomocnictwa ani też jego uwierzytelnionego odpisu. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 5 grudnia 2018 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi (bądź nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi) oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wskazane braki nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, zaistniały również podstawy do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.