III SA/Wa 2628/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic – Chojnacka, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. sp. j. z siedzibą w W. (poprzednio W. Sp. z o.o. ) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy po wznowieniu uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2010 r. postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W. sp. j. z siedzibą w W. (poprzednio W. Sp. z o.o.) dalej jako Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy po wznowieniu uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2010 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 listopada 2018r. pismem z dnia 19 listopada 2018 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie: oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 23 listopada 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca przy piśmie z dnia 27 listopada 2018 r. nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego innego podmiotu niż Skarżąca tj. Spółki Akcyjnej T. z siedzibą w W., potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi oraz kopię skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a" osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 p.p.s.a. wynika natomiast, że osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym, terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Sąd zauważa, że Skarżąca mimo skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu, który miał potwierdzić uprawnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Skarżącej nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego innego podmiotu niż Skarżąca tj. Spółki Akcyjnej T. z siedzibą w W.. Z powyższego dokumentu nie wynika umocowanie P. G., który podpisał skargę do działania w imieniu Skarżącej. Wymaga podkreślenia, iż stroną Skarżącą w niniejszej sprawie jest W. sp. j. z siedzibą w W. (poprzednio W. Sp. z o.o.), gdyż do tego podmiotu została skierowana zaskarżona decyzja. Obecna forma prawna w jakiej działa Skarżąca wynika z przekształcenia na podstawie uchwały z dnia 29 lutego 2012 r. W. Sp. z o.o. w W. sp. j. z siedzibą w W.. Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 23 listopada 2018 r. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 30 listopada 2018 r. (piątek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uzupełniono ww. braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.