IV SA/Wa 2685/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę. Postanowieniem z [...] lipca 2018 r. Nr [...] Minister Inwestycji i Rozwoju, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, z późno zm.), zwanej dalej "Kpa", po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy [...] na postanowienie Wojewody [...] nr [...] z [...] lutego 2016 r., znak: [...], wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 59 500 zł (słownie: pięćdziesiąt dziewięć tysięcy pięćset złotych) za wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej niskiego napięcia wraz z przyłączem energetycznym, z naruszeniem terminu określonego wart. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1073, z późno zm.), zwanej dalej "ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym", postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez wymierzenie Wójtowi Gminy [...] kary pieniężnej w wysokości 36 500 zł (słownie: trzydzieści sześć tysięcy pięćset złotych) za 73 dni zwłoki w wydaniu ww. decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Minister przedstawił stan faktyczny sprawy, zarzuty zażalenia i wskazał, że materialnoprawną podstawę postanowienia Wojewody [...] stanowi art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W zaskarżonym postanowieniu Wojewoda [...] stwierdził, iż: • postępowanie lokalizacyjne trwało 209 dni, liczonych od dnia [...] października 2010r. do dnia [...] maja 2011 r.; • odliczeniu od 65-dniowego terminu podlega: - 8-dniowy okres związany z wezwaniem inwestora do uzupełnienia braków formalnych wniosku (od dnia [...] do [...] listopada 2010 r.), - okres 17 dni poświęconych na uzgodnienie projektu decyzji lokalizacyjnej (od [...] do [...] marca 2011 r.); • przedmiotowa decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego została wydana 119 dni po upływie ustawowego terminu [209-(65+8+17)=119]. Po przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy Minister ustalił, iż w analizowanej sprawie w dniu [...] października 2010 r. wnioskodawca nie złożył wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, lecz - działając na podstawie art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wniósł o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dopiero zaś w dniu [...] listopada 2010 r. inwestor zakwalifikował swoje żądanie jako wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wobec tego, w ocenie organu odwoławczego, w takiej sytuacji 65-dniowy termin zaczyna biec od dnia następnego po dniu, w którym inwestor wniósł o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W przedmiotowej sprawie 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął zatem bieg w dniu [...] listopada 2010 r., tj. w dniu następującym po dniu, w którym inwestor dokonał zmiany charakteru planowanego przedsięwzięcia i zawnioskował o wydanie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego; • przedmiotowy termin zakończył bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu [...] maja 2011 r.; • omawiane postępowanie lokalizacyjne trwało 169 dni (od dnia [...] listopada 2010 r. do dnia [...] maja 2011 r.), z zastrzeżeniem art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W ocenie organu odwoławczego odliczeniu od ustawowego terminu na podstawie powyższego przepisu podlegają następujące okresy: • 14 dni przeznaczonych przez organ na poinformowanie stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu wobec wniosku inwestora o zawieszenie postępowania lokalizacyjnego, liczonych od dnia [...] grudnia 2010 r., tj. od dnia następującego pod dniu wywieszenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz tablicy ogłoszeń we wsi [...] obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], do dnia [...] grudnia 2010 r., tj. do dnia, w którym upłynął przewidziany w przepisie art. 49 Kpa 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r. Z akt postępowania wynika bowiem, że w związku ze złożonym przez inwestora pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. (data wpływu do Urzędu Gminy [...]:[...] grudnia 2010 r.), zawierającym wniosek o zawieszenie postępowania lokalizacyjnego, Wójt Gminy [...] podjął czynności wynikające z przepisu art. 98 § 1 Kpa, mianowicie powiadomił - w drodze obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r., - pozostałe strony postępowania o przysługującym im prawie do wyrażenia sprzeciwu wobec ww. wniosku inwestora. Z wyjaśnień Wójta Gminy [...] zawartych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], wynika zaś, że powyższe obwieszczenie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz na tablicy ogłoszeń we wsi [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. Stosownie do treści art. 49 Kpa w brzmieniu obowiązującym w dacie prowadzenia przez Skarżącego postępowania lokalizacyjnego, strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Wobec powyższego należy stwierdzić, że przewidziany w przepisie art. 49 Kpa 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r., upłynął w dniu [...] grudnia 2010 r. (licząc ww. termin, zgodnie z art. 57 § 1 Kpa, od dnia następującego po dniu umieszczenia obwieszczenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz na tablicy ogłoszeń we wsi [...]); • 17 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu decyzji, liczonych od dnia [...] marca 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu nadania wniosków z dnia [...] lutego 2011 r. (błędnie datowanych na dzień [...] lutego 2010 r.), znak: [...], o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia [...] marca 2011 r., tj. do dnia, w którym projekt przedmiotowej decyzji został uzgodniony przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...], Marszałka Województwa [...] za pośrednictwem [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], Inspektoratu w [...], Starostę [...] (na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz Zarząd Dróg Powiatowych w [...] w trybie tzw. "milczącej zgody"; Zdaniem Ministra w postępowaniu lokalizacyjnym przeprowadzonym przez Skarżącego nie miały miejsca żadne inne czynności ani zdarzenia, których terminy mogłyby zostać odliczone od czasu trwania postępowania na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wobec tego, po odliczeniu od czasu trwania postępowania, tj. od 169 dni, ustawowych 65 dni oraz powyższych okresów wyłączenia, tj. łącznie 31 dni, otrzymujemy matematyczne wyliczenie ilości dni zwłoki organu w wydaniu przedmiotowej decyzji, mierzonej liczbą dni powyżej 65 wskazanych przez ustawodawcę, która wynosi 73 dni [169-(65+31 )=73], a nie jak ustalił Wojewoda [...] - 119 dni. Błędy popełnione przez Wojewodę [...] w zakresie ustalenia wymiaru zwłoki organu gminnego w wydaniu omawianej decyzji lokalizacyjnej tj. nieprawidłowe przyjęcie, że początek 65-dniowego terminu stanowi dzień 16 października 2010 r., tj. dzień następujący po dniu złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia, doprowadziło do niewłaśiwego ustalenia czasu trwania postępowania lokalizacyjnego. Dodatkowo organ I instancji nie uwzględnił okresu przeznaczonego na podjęcie przez Wójta Gminy [...] czynności związanych z poinformowaniem stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu wobec wniosku inwestora o zawieszenie postępowania zgodnie z art. 98 § 1 Kpa. Uwzględnienie tej okoliczności skutkuje zaś odliczeniem od czasu trwania postępowania dodatkowych 14 dni. Wobec powyższego Minister stwierdzić, iż postanowienie Wojewody [...] wydane zostało z naruszeniem art. 51 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stąd też, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 Kpa, uchylił postanowienie Wojewody [...] wymierzające karę pieniężną w wysokości 59500 zł (słownie: pięćdziesiąt dziewięć tysięcy pięćset złotych) i orzekł o wymierzeniu Wójtowi Gminy [...] kary pieniężnej w kwocie odpowiadającej rzeczywistej zwłoce, mierzonej liczbą dni powyżej okresu wskazanego przez ustawodawcę wart. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. w wysokości 36 500 zł (słownie: trzydzieści sześć tysięcy pięćset złotych) za 73 dni zwłoki w wydaniu przedmiotowej decyzji. Dodatkowo, odnosząc się do wskazanego przez Skarżącego analogicznego brzmienia przepisów art. 51 ust. 2-2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 35 ust. 6-8 Prawa budowlanego, organ podkreślił, iż całościowa regulacja dotycząca wymierzenia kary pieniężnej za wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z uchybieniem 65-dniowego terminu, w tym ustalenie okresów niepodlegających wliczeniu do ww. terminu, została zawarta w przepisach art. 51 ust. 2-2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym, organ właściwy do wymierzania kary za niewydanie decyzji lokalizacyjnej w terminie 65 dni dokonuje wyliczenia okresu zwłoki wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie ww. przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uwzględniając orzecznictwo sądowoadministracyjne dotykające kwestii prawidłowego nałożenia kary za nieprzestrzeganie ustawowego terminu przy załatwieniu sprawy dotyczącej ustalania lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustosunkowując się zaś do twierdzenia Skarżącego, iż odliczeniu od czasu trwania postępowania lokalizacyjnego powinien podlegać okres liczony "od dnia doręczenia wniosku o zawieszenie postępowania ([...].12.2010 r.) do dnia zgłoszenia żądania przez stronę będącą wnioskodawcą w sprawie dalszego procedowania w sprawie - co miało miejsce jak wskakuje sama strona w piśmie z dnia [...].12.2015 roku «do połowy lutego 2011 roku» (w związku z tym zasadnym wydaje się przyjęcie daty: [...].02.2011 roku)", organ stwierdził, że nie znajduje ono umocowania w przepisach prawa. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. inwestor zwrócił się do Wójta Gminy [...] z prośbą o "zawieszenie postępowania w sprawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego" Następnie - jak wynika ze złożonego w toku postępowania pierwszoinstancyjnego oświadczenia inwestora z dnia [...] grudnia 2015 r. - w "połowie lutego 2011 r." inwestor poinformował organ gminny, że zakończył negocjacje ze stroną postępowania, która nie wyrażała zgody na lokalizację inwestycji (co stanowiło przyczynę złożenia wniosku o zawieszenie postępowania), i zwrócił się o podjęcie postępowania lokalizacyjnego. Jednakże, jak słusznie zauważył w zaskarżonym postanowieniu Wojewoda [...], w aktach sprawy lokalizacyjnej brak jest stosownych dokumentów potwierdzających wydanie przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, a następnie o jego podjęciu. W myśl bowiem art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do terminu, o którym mowa wart. 51 ust. 2 powyższej ustawy, nie wlicza się między innymi okresów zawieszenia postępowania. Nie ulega wątpliwości, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 Kpa stanowi okoliczność wstrzymującą bieg 65-dniowego terminu na wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednak przez czas zawieszenia postępowania należy rozumieć okres od daty zawieszenia postępowania, określonej w postanowieniu o zawieszeniu postępowania, do daty podjęcia postępowania, określonej w postanowieniu o podjęciu zawieszonego postępowania (vide A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 103 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el., 2016). Skoro w niniejszej sprawie organ nie wydał postanowienia o zawieszeniu postępowania, to - zgodnie z powyższymi ustaleniami - brak jest podstaw, aby twierdzić, iż w niniejszej sprawie w ogóle doszło do zawieszenia postępowania lokalizacyjnego. Powyższe powoduje zaś brak możliwości odliczenia od ustawowego terminu całego okresu wskazanego przez Skarżącego, liczonego od dnia [...] grudnia 2010 r. do dnia [...] lutego 2011 r. Natomiast argumentacja Skarżącego dotycząca konieczności poinformowania stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu od wniosku inwestora o zawieszenie postępowania została uwzględniona przez Ministra przy dokonywaniu odliczeń na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wójt Gminy [...], reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. art. 51 ust. 2 ww. ustawy, poprzez brak odliczenia od czasu trwania postępowania lokalizacyjnego okresu od dnia [...] grudnia 2010 r., tj. od dnia doręczenia Wójtowi Gminy [...] wniosku o zawieszenie postępowania, do dnia [...] lutego 2011 r., tj. do złożenia żądania o dalsze procedowanie w sprawie. Powyższe, zdaniem Skarżącego, spowodowało błędne ustalenie, iż zaistniał stan zwłoki w wydaniu decyzji w wymiarze 73 dni. Mając powyższe na uwadze, Skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...]; 2) zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi Skarżący opisał, na czym polega ww. naruszenie prawa, podnosząc że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29.11.2013 r., Sygn. akt VII SA/Wa 1751/13, opublik. LEX nr [...]) wprawdzie na tle wykładni art. 35 ust. 6 i 8 ustawy Prawo budowlane - co winno w ocenie skarżącego także znaleźć odpowiednie zastosowanie do wykładni przepisów art. 51 ust. 2 i 2c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi na niemal identyczna treść tych regulacji - wskazuje się, że " ... Przepis art. 35 ust. 6 p.b. nie może służyć wymuszaniu działania organu niezgodnego z interesem strony ... " W związku z powyższym skoro w interesie strony (wnioskodawcy i pozostałych stron) - czemu strona dała wyraz w treści złożonych w piśmie z dnia [...] grudnia 2015 roku wyjaśnień oraz uprzednio składając w dniu [...] grudnia 2010 roku wniosek o zawieszenie postępowania - było nieprocedowanie przez organ w sprawie - czas pozostawania przez organ w bezczynności zgodnie z intencją stron tego postępowania należy zakwalifikować jako okres opóźnienia spowodowany przyczynami niezależnymi od organu nawet w sytuacji nie wydania przez Wójta Gminy [...] formalnego postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie. Przez pryzmat "działania zgodnego z interesem strony" (inaczej niż przez pryzmat przesłanki: "okresów zawieszenia postępowania") fakt niewydania przez Wójta Gminy [...] formalnoprawnego postanowienia o zawieszeniu postępowania nie może mieć rozstrzygającego znaczenia. Nie sposób przy tym pominąć, że brak sprzeciwu innych stron na zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., należy rozumieć jako oświadczenie woli tych pozostałych stron wyrażające zgodę na zawieszenie postępowania (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, k.p.a. Komentarz, wyd. 11, Warszawa 2011, s. 381). Stąd skoro organ postępował (pozostawał w bezczynności) zgodnie z intencją wnioskodawcy i pozostałych stron to nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji nie wydania w terminie ustawowym decyzji (65 dni) a okres tej bezczynności zgodnej z intencją stron tego postępowania powinien podlegać odliczeniu od terminu w jakim postępowanie było prowadzone. W związku z powyższym cały okres od dnia doręczenia Wójtowi Gminy [...] wniosku o zawieszenie postępowania ([...].12.2010 r.) do dnia zgłoszenia żądania przez stronę będącą wnioskodawcą w sprawie dalszego procedowania w sprawie - co miało miejsce jak wskazuje sama strona w piśmie z dnia [...].12.2015 roku "do połowy lutego 2011 roku" (w związku z tym zasadnym wydaje się przyjęcie daty: [...].02.2011 roku) organ II instancji winien zakwalifikować jako "okres opóźnienia spowodowany przyczynami niezależnymi od organu" i w konsekwencji określić okres zwłoki Wójta Gminy [...] w wydaniu decyzji lokalizacyjnej w niższym wymiarze dniowym i kwotowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r. poz. 1302 - ze zm. - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeśli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] lipca 2018 r. nie narusza prawa. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z powołanym przepisem, w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Do terminu, o którym mowa w cytowanym przepisie nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 51 ust. 2c u.p.z.p.). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie słusznie, mając na uwadze również interes strony, organ odwoławczy przyjął, że w analizowanej sprawie w dniu [...] października 2010 r. wnioskodawca nie złożył wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, lecz - działając na podstawie art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wniósł o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dopiero zaś w dniu [...] listopada 2010 r. inwestor zakwalifikował swoje żądanie jako wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wobec tego, w ocenie organu odwoławczego, w takiej sytuacji 65-dniowy termin zaczyna biec od dnia następnego po dniu, w którym inwestor wniósł o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W przedmiotowej sprawie 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął zatem bieg w dniu [...] listopada 2010 r., tj. w dniu następującym po dniu, w którym inwestor dokonał zmiany charakteru planowanego przedsięwzięcia i zawnioskował o wydanie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, a zakończył w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu [...] maja 2011 r. Postępowanie lokalizacyjne trwało zatem 169 dni (od dnia [...] listopada 2010 r. do dnia [...] maja 2011 r.). Mając zaś na uwadze, że zgodnie z treścią art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu, Sąd uznał, że słusznie Minister od od ustawowego terminu na podstawie powyższego przepisu odliczył 31 dni tj. okresy: - 14 dni przeznaczonych przez organ na poinformowanie stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu wobec wniosku inwestora o zawieszenie postępowania lokalizacyjnego, liczonych od dnia [...] grudnia 2010 r., tj. od dnia następującego pod dniu wywieszenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz tablicy ogłoszeń we wsi [...] obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], do dnia [...] grudnia 2010 r., tj. do dnia, w którym upłynął przewidziany w przepisie art. 49 Kpa 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2010 r. - 17 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu decyzji (od [...] do [...] marca 2011r. ). Wbrew zarzutom skargi, słusznie Minister uznał, że od czasu trwania postępowania lokalizacyjnego nie można odliczyć okresu od złożenia przez inwestira wniosku o zawieszenie postępowania tj. [...] grudnia 2010r. do dnia zgłoszenia żądania przez ww. dalszego procrdowania w sprawie (organ zgodnie z oświadczeniem strony przyjął, że nastąpiło to [...] lutego 2011r.) . Zgodnie z art. 98 § 1 Kpa organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Samo złożenie zatem przez stronę wniosku o zawieszenie postępowania bez podjęcia przez organ odpowiednich czynności procesowych wskazanych w przepisach Kpa, nie stanowi okoliczności podlegającej odliczeniu od 65-dniowego terminu. Odliczeniu od ustawowego terminu, jak słusznie wskazał Minister podlega bowiem dopiero okres związany z wydaniem postanowienia o zawieszeniu postępowania lub podjęciem przez organ czynności procesowych wynikających z treści art. 98 § 1 Kpa, mających na celu poinformowanie innych stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu wobec wniosku o zawieszenie postępowania (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SAlWa 241/17). W granicach określonych w art. 51 ust. 2c u.p.z.p. mieszczą się zatem okresy, w których oczekiwano na kolejne kroki inwestora, tj. wniosek o podjęcie czynności w sprawie, w sytuacji gdy organ nie rozpoznał formalnie wniosku strony o zawieszenie postępowania tj. nie wydał postanowienia w tym przedmiocie. Co więcej brak jest podstaw do uznania, tak jak domaga się tego skarżący, że organ we wskazanym okresie nie podejmował czynności w sprawie z przyczyn od siebie niezależnych. Skoro w niniejszej sprawie organ gminny nie wydał zgodnie z prawem postanowienia o zawieszeniu postepowania, to brak jest podstaw, aby twierdzić, iż w niniejszej sprawie doszło do zawieszenia postępowania lokalizacyjnego. Powyższe powoduje zaś brak możliwości odliczenia od ustawowego terminu całego okresu wskazanego przez Skarżącego, liczonego od dnia [...] grudnia 2010 r. do dnia [...] lutego 2011 r. (jak wyjaśniono w postanowieniu Ministra, odliczeniu od 65-dniowego terminu podlega jedynie okres od dnia [...] do [...] grudnia 2011 r., przeznaczony na poinformowanie stron postępowania - zgodnie z art. 98 § 1 Kpa - o możliwości złożenia sprzeciwu od wniosku inwestora o zawieszenie postępowania). Konkludując Sąd uznał, że organ wydając zaskarżone postanowienie dokonał wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i uwzględnił wszelkie okoliczności sprawy i wbrew stanowisku strony skarżącej, nie naruszył art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. W ocenie składu orzekającego również zarzut naruszenia art. 51 ust. 2 i ust. 2c u.p.z.p. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i nie może prowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.