II SA/Kr 1210/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik- Dobosz Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: starszy sekr. sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2019 r. sprawy ze skarg P. D. i B. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skargę oddala. Decyzją z 14 lutego 2018 r. znak [...] Starosta Olkuski ograniczył sposób korzystania z nieruchomości położonej w O., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,9385 ha, objętej księgą wieczystą nr [...] poprzez zezwolenie inwestorowi Firma A . w W. na założenie i przeprowadzenie tej nieruchomości przewodów służących do przesyłania gazów w ramach realizacji inwestycji celu publicznego pn.: "Remont gazociągu relacji Zederman-Tworzeń o długości około 600 m w Olkuszu", polegającej na budowie nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia relacji Zederman-Tworzeń DN500 MOP 5,5 MPa oraz wyłączenie starego odcinka gazociągu. Ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości polega na prawie do wstępu na nieruchomość w celu wykonania prac budowlano-montażowych związanych z budową nowego gazociągu DN500 MOP 5,5 Mpa oraz w celu wykonania prac związanych z wyłączeniem z eksploatacji starego odcinka istniejącego gazociągu. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polega również na uprawnieniu Firma A w W. do wstępu na nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją i usuwaniem awarii ww. gazociągu. Obowiązek ten podlega egzekucji administracyjnej. Realizacja zadania inwestycyjnego przewiduje budowę nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia na głębokości 1,2 m pod poziomem terenu, realizowanego metodą wykopu otwartego o długości 26,80 m. Planowana inwestycja wymaga wyznaczenie pasa montażowego, pasa eksploatacyjnego i strefy kontrolowanej. W strefie wyznaczonego pasa montażowego planowana jest wycinka istniejących drzew. Pas montażowy to wyznaczony na okres budowy gazociągu obszar terenu, niezbędny do obsługi techniczno-logistycznej, znajdujący się bezpośrednio przy wykopach, o powierzchni 1076,57 m2. Po zakończeniu inwestycji teren zajęty pod ten pas podlega rekultywacji i przywróceniu do należytego stanu i porządku. Pas eksploatacyjny to wyznaczony obszar gruntu o szerokości 6 m, tj. po 3 m od osi gazociągu w każdą stronę, niezbędny do prawidłowego i bezpiecznego prowadzenia eksploatacji gazociągu przez służby techniczne inwestora o powierzchni 160,86 m2. Strefa kontrolowana to strefa wyznaczona po wybudowaniu gazociągu o szerokości 8 m, tj. po 4 m od osi gazociągu na każdą stronę, na okres jego użytkowania o powierzchni 214,47 m2. Szczegółowa lokalizacja gazociągu DN500 na działce nr [...] oraz obszar strefy kontrolowanej, pasa eksploatacyjnego i pasa montażowego został przedstawiony na mapie "Projekt zagospodarowania terenu" w skali 1:500, stanowiącej załącznik do decyzji Starosty Olkuskiego z 14 lutego 2018 r. znak [...] Lokalizację pasa eksploatacyjnego i strefy kontrolowanej wyznacza odległość odpowiednio po 3 i po 4 metry od osi gazociągu w obydwie strony. Odwołania od tej decyzji złożyli: B. D. i P. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 4 lipca 2018 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) – dalej "u.g.n." - oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). W jej uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył treść art. 124 ust. 1 i ust. 3 u.g.n. Ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie zgody na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości od spełnienia dwóch przesłanek: tego, aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym albo z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz tego, aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji wnioskodawca poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tę osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. W ocenie organu II instancji oba te warunki zostały spełnione. W aktach sprawy znajduje się korespondencja wskazująca na odbycie rokowań z właścicielami nieruchomości (k. 1 -19), a planowanie przedsięwzięcie jest zgodne uchwałą nr XXX/336/2004 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 29 września 2004 r. (z późniejszymi zmianami) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodniej części dzielnicy północnej i zachodniej dzielnicy przemysłowej Olkusza. Pozyskano do akt sprawy zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz z 15 grudnia 2017 r. znak [...] potwierdzające, iż działka nr [...] położona w O. przy ul. [...] znajduje się w terenie oznaczonym symbolami: C 1 ZN - tj. "Tereny zieleni nie urządzonej" w granicy obszaru z zakazem zabudowy - strefa ekologiczna; w liniach rozgraniczających drogi ozn. symbolem KL [...] - opisanym jako ulica lokalna o szerokości w liniach rozgraniczających 12 m oraz w terenie górniczym [...] Ponadto w zaświadczeniu wskazano, że przez północną część przedmiotowej działki przebiega gazociąg wysokoprężny 0 500, CN6.4/5.5 MPa wraz ze strefą bezpieczeństwa, wyjaśniając zarazem, iż zgodnie z § 8 ww. planu dopuszcza się korekty przebiegu projektowanych lokalnych sieci infrastruktury technicznej, o której mowa w§ 7 pkt. 1-3 oraz ich parametrów technicznych w projektach budowlanych, w sposób nie ograniczający podstawowego przeznaczenia terenów wyznaczonych planem. Należy także wskazać, iż pozyskany załącznik graficzny do decyzji Starosty Olkuskiego z 14 lutego 2018 r. znak [...], stanowiący projekt zagospodarowania działki nr [...], dokładnie przedstawia lokalizację planowanego gazociągu na przedmiotowej nieruchomości, a zarazem precyzyjnie określa szerokości strefy kontrolowanej i wskazywanych w opisie projektu rozmiarów pasów: montażowego i eksploatacyjnego. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że gazociąg przesyłowy wysokiego ciśnienia relacji Zederman-Tworzeń DN500 MOP 5,5 MPa jest już budowlą, która istnieje zarówno na przedmiotowej nieruchomości, jak też w obrębie innych obszarów ww. planu miejscowego, zaś konkretna inwestycja polegająca na jego "remoncie" polegać ma de facto na budowie nowego odcinka (na działce nr [...] o długości 26,80 m) i wynika z uwarunkowań technicznych koniecznych przy realizowaniu remontowanych odcinków gazociągu. Nowy odcinek gazociągu planowany na przedmiotowej działce zmniejszy uciążliwość pochodzącą od obecnie istniejącego gazociągu, bowiem aktualna strefa bezpieczeństwa obejmuje obszar 50 m od osi gazociągu, natomiast projektowany gazociąg posiada znacznie zredukowaną strefę kontrolowaną do szerokości 8 m, tj. po 4 m od osi gazociągu w każdą stronę. Ponadto, jak wcześniej omówiono, § 8 planu miejscowego dopuszcza korekty przebiegu projektowanych lokalnych sieci infrastruktury technicznej. Również zarzut nieokazania załącznika graficznego do zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, bowiem z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż powyższy załącznik sporządzony na aktualnej mapie zasadniczej obejmuje m. in. działkę nr [...] w O. i został przesłany przez inwestora do Starosty Olkuskiego pismem z 4 grudnia 2017 r. (data wpływu do organu I instancji - 11 grudnia 2017 r.). Z kolei pismem z 17 stycznia 2018 r. znak [...] Starosta Olkuski zawiadomił wszystkie strony postępowania o zebraniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania decyzji oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, które to zawiadomienie strony skarżące odebrały 22 stycznia 2018 r., co potwierdzają znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenia odbioru ww. korespondencji. Także zarzut dotyczący naruszenia art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez uznanie planowanej inwestycji za budowę nowej sieci, podczas gdy traktować ją należy, jako przebudowę istniejącej sieci nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z wnioskiem inwestora specyfika "remontu" ww. gazociągu znajdującego się pod ziemią, wymaga ułożenia nowego gazociągu w celu zachowania ciągłości zaopatrzenia odbiorców w gaz, a organy rozpatrujące wniosek inwestora o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości zgodnie z art. 124 u.g.n. nie są uprawnione do ingerowania w szczegóły techniczne przedstawionych projektów. Podkreślić przy tym należy, iż posługiwanie się przez wnioskodawcę terminem "remontu" nie wiąże organ, który winien ustalić, o jaki w istocie zakres prac wnioskuje inwestor. W świetle przedłożonej przez inwestora dokumentacji nie może budzić wątpliwości, iż zamiarem wnioskodawcy nie jest przeprowadzenie remontu w znaczeniu art. 3 ust. 8 Prawa budowlanego zgodnie, z którym przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Wbrew twierdzeniom odwołania planowane przez inwestora prace wykraczają poza zakres legalnej definicji "przebudowy", która zgodnie z art. 3 ust. 7a prawa budowlanego oznacza wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie nie wymagającym zmiany granic pasa drogowego. Budowa nowego odcinka sieci gazowej obok istniejącego musi, bowiem pociągać za sobą - chociaż w niewielkim stopniu - zmianę charakterystycznego parametru tego obiektu liniowego, jakim jest długość. Ponadto planowane przez inwestora prace - zgodnie z treścią wniosku o prawidłową kwalifikacją tych czynności przez organ I instancji - polegać mają na budowie nowego odcinka gazociągu, podczas gdy stary odcinek zostanie "wyłączony", co oznacza, iż powstanie całkiem nowa substancja obok istniejącej dotychczas. Dodatkowo wskazano, że obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót powstaje z mocy samego prawa (art. 124 ust. 4 u.g.n.), a w przypadku, jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty - inwestor zobowiązany jest do zapłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n. - zatem również stosowny zarzut odwołania nie może zostać uwzględniony. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego uznano za nieuzasadniony. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. D. (sprawa sygn. II SA/Kr 1210/18) oraz B. D. (sygn. II SA/Kr 1374/18). W jednobrzmiących skargach powtórzyli zarzuty odwołania, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 poz. 1073 t.j.), gdyż realizacja inwestycji celu publicznego na danym terenie przewidziana powinna być już w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. To w nim, bowiem, stosownie do art. 4 ust. 1 u.p.z.p., następuje ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu. Jako akt prawa miejscowego, jest on źródłem powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły (v. art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Taki charakter miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przesądza także o tym, iż nieruchomość, na której ustalono przebieg, tu: gazociągu staje się niezbędna na cel publiczny już w chwili wejścia w życie tego planu. 2) art.124 ust. 1 u.g.n. poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości nowego gazociągu pomimo nie rozstrzygnięcia o obowiązku usunięcia dotychczasowego gazociągu a w konsekwencji dopuszczenie do położenia drugiego gazociągu w innym miejscu niż przebiega dotychczasowy oraz czynienie to niezgodnie z planem miejscowym, 3) art.124 ust.1 u.g.n. gdyż plan miejscowy, aby stwarzać podstawę do zastosowania instytucji z tego artykułu musi nie tylko dopuszczać realizację celu publicznego, ale też w sposób precyzyjny określać lokalizację takiej inwestycji, a tego nie czyni a na pewno nie przewiduje, że na nieruchomości mają przebiegać dwa gazociągi, 4) art.124 ust. 3 u.g.n. poprzez załączenie do kwestionowanej decyzji "Projektu Zagospodarowania Terenu działka nr [...]", który nie był mi okazany i nie był przedmiotem rokowań z inwestorem, 5) art.124 ust.4 u.g.n. poprzez nie orzeczenie obowiązku przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, w tym usunięcie poprzedniego rurociągu, gdyż niedopuszczalnym jest, ażeby na nieruchomości pozostał poprzedni stary gazociąg, który jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji ma zostać wyłączony z eksploatacji, 6) art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 poz. 1332 tj.) poprzez uznanie planowanej inwestycji za budowę nowej sieci, podczas gdy traktować ją należy jako przebudowę istniejącej sieci -"Remont gazociągu relacji Zederman - Tworzeń o długości około 600 m w Olkuszu", 7) naruszenie art.7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art.107 § 3 k.p.a. zgodnie z którymi organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu tego materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania Firma A w W. w piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2019 r. wniósł o oddalenie skargi wywodząc, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2019 r. obie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Kr 1210/18. Rozpoznając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Kontrolując sprawę z punktu widzenia powyższych zasad, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Istotą decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) jest ograniczenie uprawnień właściciela nieruchomości poprzez zobowiązanie go do udostępnienia tej nieruchomości celem wykonania przez inny podmiot robót budowlanych, określonych w decyzji. Zezwolenie takie daje inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przez co stwarza warunki do wystąpienia o pozwolenie na budowę. Możliwość takiego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest przy tym zawężona wyłącznie do robót wymienionych w art. 124 ust. 1 u.g.n. ("zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń"). Warunkiem wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości jest wcześniejsze przeprowadzenie rokowań z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości oraz zgodność planowanej inwestycji w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, względnie w decyzją lokalizacyjną. W niniejszej sprawie oba te warunki zostały spełnione. Do wniosku o wszczęcie postępowania dołączono dokumenty wskazujące, że od marca 2015 r. do stycznia 2017 r. strony prowadziły rokowania (poprzez wymianę wzajemnych pism z konkretnymi propozycjami oraz podczas spotkań), które jednak nie przyniosły rezultatu. Pierwszy z wymienionych warunków, wynikający z art. 124 ust. 3 u.g.n., został w niniejszej sprawie spełniony. Co do zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy przypomnieć, że braki postępowania wyjaśniającego w tym zakresie były przyczyną uchylenia przez Wojewodę poprzednio wydanej w tej sprawie decyzji organu I instancji z dnia 4 lipca 2017 r. W trakcie ponownego rozpoznawania sprawy organ I instancji pozyskał zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz dotyczące przeznaczenia nieruchomości skarżących w planie miejscowym. Zapisano w nim przebieg istniejącego obecnie gazociągu. Ponadto w § 8 planu dopuszcza się korekty przebiegu projektowanych lokalnych sieci infrastruktury technicznej oraz ich parametrów technicznych w projektach budowlanych, w sposób nie ograniczający podstawowego przeznaczenia gruntów wyznaczonych planem. Z taką właśnie korektą przebiegu lokalnej sieci infrastruktury mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, bowiem, jak to wyjaśniono w zaskarżonej decyzji, planowany remont istniejącego gazociągu wymaga przeprowadzenia nowej nitki gazociągu w nieco zmienionym miejscu. Jednocześnie, na co zwrócone uwagę w zaskarżonej decyzji, nowa nitka gazociągu będzie miała znacznie mniejszą strefę ochronną, a zatem ograniczenie korzystania z nieruchomości skarżących będzie również znacznie mniejsze niż dotychczas. Zarzuty skargi stanowią powtórzenie zarzutów podniesionych wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji, do których organ odwoławczy odniósł się w wyczerpująco w zaskarżonej decyzji. Sąd podziela te rozważania w całej rozciągłości, bowiem są prawidłowe i nie budzą zastrzeżeń. Co do zarzutu, że w planie miejscowym powinna być wprost przewidziana realizacji inwestycji – należy wskazać, że taki wymóg nie wynika z art. 124 ust. 1 u.g.n., który stanowi, że ograniczenie korzystania z nieruchomości "następuje zgodnie z planem miejscowym". Argument ten został wyjaśniony w zaskarżonej decyzji z powołaniem się na poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I OSK 537/13, które Sąd podziela. Niezasadne są zarzuty niezgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co już wyjaśniono powyżej. Co do nieokazania skarżącym oraz nieobjęcia rokowaniami Projektu Zagospodarowania Terenu – zarzut nie może odnieść skutku. Dokument ten stanowi załącznik do decyzji organu I instancji i pozwala na precyzyjne ustalenie przebiegu planowanego gazociągu wraz ze strefą ochronną. Na konieczność takiego precyzyjnego określenia tych okoliczności na załączniku graficznym do decyzji wskazał Wojewoda w poprzednio wydanej w sprawie decyzji z dnia 12 października 2017 r. Nie ma konieczności przeprowadzenia rokowań z właścicielami nieruchomości, co do konkretnego przebiegu urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Kwestia dotycząca wyrzeczenia w decyzji wydawanej na podstawie art. 124 u.g.n. o obowiązku przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu robót również była przedmiotem rozważań Wojewody w decyzji z 12 października 2017 r. Stwierdzono wówczas, że obowiązek taki wynika wprost z treści art. 124 ust. 4 u.g.n. i wadliwe jest umieszczenie treści tego przepisu w wyrzeczeniu decyzji. Z tego właśnie względu przy wydawaniu decyzji z 14 lutego 2018 r. Starosta Olkuski pominął tę kwestię w sentencji decyzji. W ocenie Sądu było to prawidłowe. Istotą decyzji wydawanej w omawianym trybie jest ograniczenie korzystania z nieruchomości i w tym właśnie zakresie decyzja ma wyrzekać, precyzyjnie i jednoznacznie zakreślając granice ingerencji w prawo własności. Natomiast nie ma żadnych podstaw do zapisywania w treści decyzji obowiązku, który wprost wynika z jednoznacznego brzmienia art. 124 ust. 4 u.g.n. Brak takiego wyrzeczenia nie oznacza oczywiście braku obowiązku niezwłocznego doprowadzenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Kwestia zakwalifikowania przedmiotowej inwestycji, jako budowy nowej sieci czy też przebudowy bądź remontu sieci istniejącej, również została omówiona w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu tego rodzaju kwalifikacja planowanych robót budowlanych pozostaje jednak obojętna z punktu widzenia treści art. 124 u.g.n. oraz § 8 planu miejscowego. Właściwa kwalifikacja robót budowlanych będzie miała znaczenie dopiero na kolejnych etapach procesu budowlanego, w szczególności zaś na etapie postępowania przed organem administracji architektoniczno – budowlanej. W świetle powyższych rozważań bezzasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. W zaskarżonej decyzji jednoznacznie ustalono spełnienie przesłanek do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a także precyzyjnie zakreślono granice ingerencji w prawo własności nieruchomości. Wobec powyższego skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.