III SA/Wr 571/18

WyrokWSA we Wrocławiu2019-01-17

Skład orzekający: Tomasz Świetlikowski, Katarzyna Borońska, Anna Moskała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta, odmawiając wypłaty dotacji oświatowej na dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, naruszył przepisy ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, w szczególności art. 17 ust. 3 i art. 33 ust. 4?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził bezskuteczność czynności Prezydenta Miasta polegającej na odmowie wypłaty dotacji oświatowej. Choć skarżąca nie spełniła warunków formalnych określonych w art. 33 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, organ dotujący zignorował możliwość odstąpienia od tych terminów na podstawie art. 33 ust. 4 tej ustawy, co stanowiło naruszenie przepisów prawa. Organ powinien był ocenić wniosek skarżącej z uwzględnieniem interesu społecznego i celu dotacji, zwłaszcza w kontekście zapewnienia edukacji dzieciom niepełnosprawnym.
Stan faktyczny
Skarżąca, prowadząca niepubliczne przedszkole, poinformowała Prezydenta Miasta o przyjęciu 11 dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego i ujęciu ich w rozliczeniu dotacji. Prezydent odmówił wypłaty dotacji, wskazując na brak zaplanowanych środków w budżecie i niespełnienie przez skarżącą warunków formalnych dotyczących zgłaszania danych do 30 września roku bazowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego, wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności czynności.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono bezskuteczność zaskarżonej czynności Prezydenta Miasta B. oraz zasądzono od Prezydenta Miasta B. na rzecz skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia NSA Anna Moskała, , Protokolant specjalista Katarzyna Jastrzębska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. R. na czynność Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłacenia dotacji oświatowej I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Prezydenta Miasta B. na rzecz skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. A. R. (dalej: strona, skarżąca) - prowadząca w B. Niepubliczne Przedszkole [...] - pismem z 5 września 2018 r. poinformowała Prezydenta Miasta B. (dalej: Prezydent, organ dotujący), że od 1 września 2018 r. przyjęła do placówki 11 dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Wskazała, że - począwszy od września 2018 r. - ujmuje te dzieci w comiesięcznym rozliczeniu dotacji celowej z budżetu JST. Pismem (czynnością) z [...] września 2018 r., Prezydent zakomunikował stronie, że w budżecie miasta na rok 2018 nie zostały zaplanowane środki na ten cel. Podniósł, że - w piśmie z [...] września 2017 r. - podał stronie przyczynę odmowy zabezpieczenia środków finansowych w bieżącym roku budżetowym. Oznajmił, że strona może złożyć wniosek o udzielenie dotacji na rok 2019, nie później jednak niż do 30 września br. W skardze na czynność Prezydenta, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: 1) prawa materialnego, tj.: art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm. - dalej: u.f.z.o.), poprzez odmowę wypłacenia jej dotacji na 11 uczniów, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, mimo obowiązku wynikającego wprost z w/w przepisu i złożenia przez nią stosownej miesięcznej informacji o liczbie uczniów uczęszczających NPI; 2) postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej: K.p.a.), przez brak podjęcia czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zmierzających do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i interesu dzieci objętych opieką przedszkola; b) art. 8 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania strony do organów władzy publicznej; c) art. 6 K.p.a., przez przeprowadzenie postępowania z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych i u.f.z.o. Tak stawiając zarzuty, skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie bezskuteczności skarżonej czynności; 2) zasądzenie kosztów; 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z - załączonego do skargi - dokumentu autorstwa Ministra Edukacji Narodowej z 23 kwietnia 2018 r., traktującego o powiększeniu subwencji oświatowej w 2018 r., w związku ze wzrostem zadań szkolnych i pozaszkolnych oraz zwiększeniem liczby uczniów przeliczeniowych w stosunku do danych przyjętych do naliczenia algorytmem części oświatowej subwencji ogólnej na 2018 r. (na okoliczność prawnych możliwość zawnioskowania przez organ dotujący o zwiększenie subwencji oświatowej). Skarżąca uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. Stwierdziła, że koncepcja Prezydenta jest rażąco nieprawidłowa i sprzeczna z przepisami u.f.z.o. W odpowiedzi na skargę, Prezydent wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że podjęta przez niego czynność, polegająca na odmowie wypłaty dotacji, odpowiada prawu a skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Motywował, że skarżąca nie wypełniła żadnego z dwóch warunków określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.z.o. Dodał, że już niespełnienie jednego z nich skutkuje utratą prawa do dotacji w roku kalendarzowym. Wspomniał, że wprowadzone w w/w przepisie uwarunkowania prawne umożliwiają jednostkom samorządu odpowiednie zaplanowania środków w swoich budżetach. Odwołał się także do treści art. 27 i art. 28 ust. 7 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz orzecznictwa sądowego. Prezydent argumentował, że - mając na względzie datę wpisu placówki [...] do ewidencji placówek niepublicznych ([...] sierpnia 2018 r.) i tym samym brak prawnej oraz faktycznej możliwości podania organowi informacji o liczbie dzieci do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji - odmowa przyznania dotacji jest w okolicznościach sprawy uzasadniona. W kontekście powyższego - zdaniem organu - przepis art. 17 ust. 3 u.f.z.o., którego naruszenie bezzasadnie zarzuca skarżąca, winien być odczytywany w ten sposób, że niepubliczne przedszkole otrzymuje dotację na ucznia niepełnosprawnego, w przypadku, jeżeli przewidziano na tego ucznia kwotę w oświatowej subwencji ogólnej, przyznanej gminie. Tutaj organ odwołał się do art. 28 ust. 7 w/w ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Podsumowując, organ dotujący stwierdził, że chybiony jest zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 3 u.f.z.o. oraz zarzuty natury procesowej. Na rozprawie, pełnomocnik skarżącej postawił dodatkowo zarzut naruszenia art. 33 ust. 4 u.f.z.o. Podkreślił, że skarżona czynność nie została opatrzona jakąkolwiek podstawą prawną, co uniemożliwiło polemikę ze stanowiskiem organu. Sąd postanowił dopuścić - jako dowód w sprawie - załączony przez skarżącą do skargi dokument, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga okazała się uzasadniona. Stosownie do - mającego zastosowanie w sprawie - art. 17 ust. 3 u.f.z.o., niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym niespełniające warunków, o których mowa w ust. 1, otrzymuje na każdego ucznia dotację z budżetu gminy w wysokości równej 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy. Sąd zauważył, że - stanowiący podstawę prawną dla wnioskowania i otrzymania przez skarżącą dotacji - w/w przepis, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w skardze, nie funkcjonuje w próżni prawnej. Mianowicie, o warunkach przekazania dotacji stanowi art. 33 u.f.z.o. Zgodnie z jego ust. 1, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, są przekazywane, pod warunkiem (podkreślenie Sądu) że organ prowadzący przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę oraz placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6, 7 i 8 ustawy - Prawo oświatowe, przekaże: 1) organowi dotującemu informację o planowanej liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych nie później niż do dnia 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15, art. 17, art. 19, art. 21, art. 26 ust. 1, 2, 5 i 8, art. 29 i art. 30; 2) dane do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32. Skoro wpis prowadzonej przez skarżącą placówki ([...] ) do ewidencji placówek niepublicznych miał miejsce [...] sierpnia 2018 r. (okoliczność niesporna między stronami), to oczywistym jest, że brak było prawnej i faktycznej możliwości podania organowi dotującemu informacji o liczbie dzieci do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji (roku bazowego), co słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę. Prawidłowo zatem przyjmuje organ, że - w okolicznościach faktycznych sprawy i w oparciu o w/w przepisy - odmowa przyznania skarżącej dotacji jest uzasadniona. Zdaniem Sądu, jednak tylko co do zasady. O ile już niespełnienie jednego z warunków, określonych w art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.z.o., pozbawia podmiot wnioskujący możliwości otrzymania dotacji, o tyle w art. 33 ust. 4 u.f.z.o. wprowadzono odstępstwo od tej zasady, umożliwiające organowi dotującemu przekazanie dotacji mimo braku spełnienia warunków podanych w ust. 3. Mianowicie: "Na wniosek organu prowadzącego odpowiednio przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6, 7 i 8 ustawy - Prawo oświatowe, organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do udzielenia dotacji, o której mowa w art. 15, art. 17, art. 19, art. 21, art. 26 ust. 1, 2, 5 i 8, art. 29 i art. 30, może wyrazić zgodę na odstąpienie od terminów, o których mowa w ust. 1, lub na udzielenie dotacji w terminie wcześniejszym niż od początku następnego roku budżetowego". Sąd stwierdził, że - w sprawie - organ dotujący naruszył ten przepis poprzez jego niezastosowanie, co było podstawą stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej przez skarżącą czynności. Sąd podzielił zatem - postawiony na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej - zarzut naruszenia art. 33 ust. 4 u.f.z.o. Zdaniem Sądu, oczywistym jest, że - określoną w art. 33 ust. 4 u.f.z.o. - możliwość wyrażenia zgody na odstąpienie od terminów, o których mowa w ust. 1, ustawodawca pozostawił uznaniu organu dotującego ("może wyrazić zgodę), w które to uznanie - jako takie - Sąd nie może ingerować. Rolą Sądu jest natomiast ocena sytuacji poprzedzającej sam akt ostatecznego uznania. Przepis art. 33 ust. 4 u.f.z.o. nie stanowi, czym (jakimi przesłankami) winien kierować się organ dotujący korzystając z możliwości w nim zawartej. Według Sądu, stosując ten przepis, organ dotujący powinien odpowiedzieć sobie - m.in. - na pytanie, czy w interesie społecznym jest zapewnienie dzieciom niepełnosprawnym, które wymagają kształcenia specjalnego, możliwości edukacyjnych. Obowiązany jest także ocenić sytuację konkretnego wnioskodawcy i uwzględnić cel dotacji. Np. czy dotyczy ona właśnie dzieci /uczniów/ niepełnosprawnych, które należy objąć szczególną troską i umożliwić im edukację przedszkolną, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Ważne jest również i to, czy istnieje możliwość, co wykazano w skardze, zwiększenia dotacji oświatowej i wygenerowania w ten sposób dodatkowych środków na w/w cel. W sprawie - podejmując zaskarżoną czynność - Prezydent zignorował art. 33 ust. 4 u.f.z.o., tj. nie powołał jego treści (treści żadnego innego przepisu ustawy), jak i nie wykonał jego dyspozycji, co jest niedopuszczalne i stanowi o naruszeniu tego przepisu. W konsekwencji także przepisów (zasad w nich określonych) art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 a co za tym idzie art. 6 K.p.a. Powyższe nakazywało Sądowi stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności organu dotującego, zgodnie z art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). O kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku) Sąd orzekł stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 1 tej ustawy. Ponownie rozpoznając sprawę, organ dotujący winien uwzględnić wskazania Sądu i ocenić wniosek skarżącej na podstawie art. 33 ust. 4 u.f.z.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło