III SA/Wa 784/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold – Rogiewicz, sędzia WSA Honorata Łopianowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę 1. W dniu 12 września 2017 r. został złożony wniosek wspólny osób uprawnionych do spadkobrania będącego stroną R. R. – "Skarżący", "Strona") w którym zaznaczono osoby zainteresowane p. C. S., C. S., C. Z., D. M., D. M., E. S., J. M., J. S., L. S., M. M., R. S., R. R. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadów i darowizn w zakresie uzyskania zgody naczelnika urzędu skarbowego w trybie art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2018 r. poz. 644 z późn. zm. dalej jako "u.p.s.d."). 2. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. P. R. R., R. R., D. M., D. M., J. M., M. M., C. S., J. S., L. S.. C. S., R. S., E.S. i C. Z. (dalej: "Wnioskodawcy") są osobami fizycznymi zamieszkałymi na stałe w USA. Wnioskodawcy są stronami postępowania podatkowego dotyczącego masy spadkowej po spadkodawcach z rodziny M.. Postępowanie (nr [...]) toczy się od 2012 r. przed Naczelnikiem [...] Urzędu Skarbowego W.(dalej: "Naczelnik"). W skład masy spadkowej wchodzi prawo do udziału we współwłasności pięciu nieruchomości położonych w P. (dalej: "Pięć Nieruchomości") tj.: 1) nieruchomości położonej w P. na ul. [...], zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym z częścią warsztatową i garażem, dz. ew. nr [...], ark. mapy [...], obręb nr [...] P., o pow. gruntu [...] m. kw., nr [...] ("Nieruchomość [...]"), 2) nieruchomości położonej na ul. [...] w P. zabudowanej budynkiem mieszkalnym nr [...] ("Nieruchomość [...]"), 3) nieruchomości położonej na ul. [...] w P. zabudowanej budynkiem mieszkalnym nr [...] ("Nieruchomość [...]"), 4) nieruchomości położonej na ul. [...] w P. zabudowanej budynkiem użytkowym nr [...] ("Nieruchomość [...]"), 5) oraz nieruchomości położonej na ul. [...] w P. zabudowanej budynkiem mieszkalnym nr [...] ("Nieruchomość [...]"). Wnioskodawcy wraz z M. M. łącznie reprezentują 90% udziałów we współwłasności Pięciu Nieruchomości, w tym 90% we współwłasności Nieruchomości [...]. Pozostałe 10% udziału w Pięciu Nieruchomościach, w tym Nieruchomości [...], należy do L. W. (określanej przez Stronę jako "[...]"), która mieszka na stałe w Stanach Zjednoczonych i od samego początku (tj. od kilku lat) w żaden sposób nie angażuje się w postępowanie podatkowe związane z odziedziczonym majątkiem, ani w jakiekolwiek zarządzanie Pięcioma Nieruchomościami. W szczególności [...] nie złożyła zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3). Wobec [...] najprawdopodobniej na dzień złożenia wniosku nie toczy się postępowanie podatkowe w zakresie podatku od spadków i darowizn (z uwagi na brak dowodu doręczenia postanowienia o jego wszczęciu z urzędu na adres w USA). Ponadto, [...] w żaden sposób nie współpracuje z Wnioskodawcami i odmawia im jakiegokolwiek z nią kontaktu. Obowiązek podatkowy [...] powstał w 2012 r. (tj. w 2012 r. sąd stwierdził nabycie przez nią udziału spadkowego). Zatem w przypadku braku wszczęcia postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn do końca 2017 r. może dojść do przedawnienia zobowiązania podatkowego [...] zgodnie z art. 68 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm. dalej jako O.p.). Wnioskodawcy i M. M. złożyli zeznania podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3). Wszczęte postępowanie podatkowe w zakresie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn wobec Wnioskodawców zostały zawieszone z uwagi na zagadnienie wstępne tj. toczący się spór cywilnoprawny o prawo własności Nieruchomości [...] z Prezydentem Miasta P.. Każda z Pięciu Nieruchomości jest nieruchomością, która jest bardzo stara i zaniedbana z uwagi na bardzo długi nieuregulowany stan prawny. W konsekwencji nieruchomości wymagają ponoszenia wysokich nakładów, w tym m.in. na ich renowację i remonty. Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że nie dysponują wystarczającymi środkami, postanowili sprzedać jedną z Pięciu Nieruchomości tj. Nieruchomość [...]. Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości Szewska zostaną przeznaczone w pierwszej kolejności na zapłatę przyszłego zobowiązania w podatku od spadków i darowizn oraz na utrzymanie pozostałych czterech z Pięciu Nieruchomości. Bez uzyskania środków ze sprzedaży Nieruchomości [...] Wnioskodawcy nie będą w stanie sfinansować kosztów związanych z podatkiem od spadków i darowizn (ani innych należności publicznoprawnych związanych np. z podatkiem od nieruchomości). Oszacowana przez Naczelnika łączna kwota przyszłego zobowiązania w podatku od spadków i darowizn wynosi ok [...] mln PLN. Liczne wydatki związane z Pięcioma Nieruchomościami, w tym związane z należnościami publicznoprawnymi, znacznie przekraczają możliwości finansowe Wnioskodawców. Wnioskodawcy dokonają sprzedaży całej Nieruchomości [...], włącznie z udziałem [...] - pomimo braku faktycznego jej udziału w tej transakcji, z uwagi na odmowę współpracy i kontaktu z Wnioskodawcami. Sprzedaż całej Nieruchomości Szewska zostanie przeprowadzona na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. Wydział [...] Cywilny Odwoławczy ("Sąd") z [...] marca 2017 r. (sygn. [...]) o zezwoleniu na dokonanie przez większość współwłaścicieli sprzedaży tej nieruchomości. Postanowienie zostało wydane w trybie art. 199 zd. 2 Kodeksu cywilnego i zgodnie z nim Sąd postanowił: "zezwolić na dokonanie przez większość współwłaścicieli D. W. M. (D. W. M.), J. M., D. W. M. (D. W. M.), M. A.M., R. R. (R. R.), R. R. (R. R.), C. E. S. (C. E. S.), J. S. (J. S.), L.S. (L. S.), M. E. M. (M. E. M.) sprzedaży nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], dla której Sąd Rejonowy P. w P. prowadzi Księgę Wieczystą [...] za cenę nie mniejszą niż 1.433.850 zł (jeden milion czterysta trzydzieści trzy tysiące osiemset pięćdziesiąt złotych)". Postanowienie zostało wydane w interesie większościowych współwłaścicieli Nieruchomości [...] (tj. reprezentujących 90% udziałów) m.in. z uwagi na wieloletni brak jakiejkolwiek aktywności i zainteresowania [...] całą sprawą. 3. W związku z postanowieniem Sądu Wnioskodawcy i M. M. wystąpili na podstawie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. do Naczelnika właściwego dla Wnioskodawców, z wnioskiem o wyrażenie zgody na dokonanie sprzedaży Nieruchomości [...] na rzecz wybranego nabywcy pod warunkiem zabezpieczenia przyszłego oszacowanego zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia udziałów w Pięciu Nieruchomościach w drodze dziedziczenia na rachunek Naczelnika. Naczelnik przychylił się do wniosku i wyraził zgodę na zbycie Nieruchomości Szewska w zakresie udziałów przypadających na Wnioskodawców i Michaela Mirowskiego tj. 90% udziału w całej Nieruchomości [...]. Jednocześnie jednak, zgodnie z postanowieniem Sądu, Wnioskodawcy i M. M. mają dokonać zbycia całej Nieruchomości [...] (tj. 100% udziału), w trybie art. 199 zd. 2 Kodeksu cywilnego pomimo tego, że [...] nie będzie stroną umowy sprzedaży, ani nie będzie brała w niej w jakikolwiek sposób udziału. 4. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. 1) Czy aby zbyć całą Nieruchomość [...], Wnioskodawcy muszą uzyskać zgodę Naczelnika w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. również w zakresie udziału [...] (tj. pozostałego 10% udziału Nieruchomości [...])? 2) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to czy Wnioskodawcy mają legitymację prawną do wystąpienia do organu podatkowego z wnioskiem o wyrażenie zgody w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. na sprzedaż udziału [...] w Nieruchomości [...], w sytuacji gdy Wnioskodawcy będą stroną zbywającą całą Nieruchomość [...] (tj. 100%) w trybie art. 199 zd. 2 Kodeksu cywilnego (tj. zgodnie z postanowieniem Sądu)? 3) Czy w przypadku przedawnienia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn [...] Wnioskodawcy mają legitymację, aby wystąpić w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego przedawnienie zobowiązania podatkowego [...] w podatku od spadków i darowizn, w celu dokonania sprzedaży całej Nieruchomości [...] zgodnie z postanowieniem Sądu, w tym 10% udziału [...]? 5. Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawcy wskazali, że aby zbyć całą Nieruchomość Szewska w trybie art. 199 zd. 2 Kodeksu cywilnego (tj. zgodnie z postanowieniem Sądu), Wnioskodawcy powinni uzyskać zgodę Naczelnika w trybie art. 19 ust 6 u.p.s.d. również w zakresie udziału [...], pomimo że [...] nie będzie stroną umowy sprzedaży Nieruchomości Szewska. Zdaniem Wnioskodawców, mają oni legitymację prawną do wystąpienia do organu podatkowego z wnioskiem o wyrażenie zgody w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. na sprzedaż udziału [...] w Nieruchomości Szewska w sytuacji, gdy Wnioskodawcy będą stroną zbywającą całą Nieruchomość [...] (tj. 100%) w trybie art. 199 zd. 2 Kodeksu cywilnego (tj. zgodnie z postanowieniem Sądu). W ocenie Wnioskodawców w przypadku przedawnienia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn [...], Wnioskodawcy mają legitymację, aby wystąpić w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego przedawnienie zobowiązania podatkowego [...] w podatku od spadków i darowizn, w celu dokonania sprzedaży całej Nieruchomości Szewska zgodnie z postanowieniem Sądu, w tym 10% udziału [...]. Wnioskodawcy podkreślili, że wniosek nie dotyczy toczącego się postępowania podatkowego w zakresie ustalenia zobowiązania podatku w podatku od spadków i darowizn, lecz złożenia oddzielnego wniosku w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. w zakresie obejmującym 10% udziału Nieruchomości Szewska przysługującego [...]. W konsekwencji nie znajduje zastosowania art. 14b § 5 O.p. wyłączający prawo do złożenia wniosku o interpretację podatkową. 6. Postanowieniem z [...] października 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) odmówił wszczęcia postępowania. 7. Skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie oraz wydanie interpretacji zgodnej z wnioskiem. Strona podniosła naruszenie art. 14 § 1–3 Ordynacji podatkowej. 8. DKIS postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. DKIS wskazał, że organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Zdaniem DKIS, w kontekście zadanych przez Stronę pytań nie była możliwa wykładnia art. 19 ust. 6 u.p.s.d. Rozstrzygając kwestie zawarte we wniosku wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej organ musiałby w istocie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w oparciu o dokumentację (do czego nie jest uprawniony) oraz wszedłby w uprawnienia właściwego dla Strony naczelnika urzędu skarbowego. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie ma uprawnień do prowadzenia postępowania oraz do podejmowania rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w ramach czynności sprawdzających, postępowania kontrolnego czy podatkowego, które są prowadzone oparciu o konkretną dokumentację. 9. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia DKIS i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez DKIS oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 14b § 1, § 2 i § 3 O.p. polegającym na: a. niewydaniu indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sytuacji, gdy wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku o jej wydanie zostały spełnione, b. błędnym uznaniu, że złożony wniosek dotyczy interpretacji przepisów proceduralnych w sytuacji, gdy wniosek dotyczy wykładni art. 19 ust. 6 u.p.s.d. będącego przepisem prawa materialnego, c. błędnym uznaniu, że przepisy prawa podatkowego mogące być przedmiotem interpretacji podatkowej nie obejmują wykładni przepisów proceduralnych. 10. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał stanowisko wydane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 11. Stosownie do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. 12. Istota sporu sprowadza się więc do rozstrzygnięcia, czy organy podatkowe zasadnie zastosowały w sprawie przepis art. 165a § 1 O.p., na mocy którego odmówiły wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącego wraz z osobami zainteresowanymi o udzielenie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z uwagi na to, że organ odpowiadając na zadane pytania miałby de facto nie dokonywać interpretacji przepisów a przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i podejmować rozstrzygnięcia zastrzeżone dla innego trybu orzekania w zakresie możliwości sprzedaży nieruchomości bez wyrażonej zgody na podstawie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. w stosunku do jednego ze spadkobierców. 13. Na podkreślenie zasługuje także to, że z informacji znanych Sądowi przedmiotowa kwestia merytoryczna była już przedmiotem oceny organów podatkowych. Sprawa odmowy wyrażenia zgody na podstawie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. była również przedmiotem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r. sygn.. akt III SA/Wa 3726/17. 14. Z lektury stanowiska Skarżącego wynika, że jej zasadniczym celem w oparciu o przedstawioną dokumentację, dowody oraz okoliczności faktyczne jest uzyskanie odpowiedzi na pytania: Czy aby zbyć całą nieruchomość [...], Wnioskodawcy muszą uzyskać zgodę Naczelnika w trybie art. 19 ust. 6 u.p.s.d., również w zakresie udziału L. W. określanej przez Stronę jako "[...]" (tj. pozostałego 10% udziału Nieruchomości Szewska)? Podnieść należy, że zgodnie z art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2). Na mocy art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2). 15. Na podkreślenie zasługuje to, że zgodnie z art. 14 § 4 O.p. wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych. W kontekście powyższego przepisu zwrócić należy uwagę, że mimo toczącego się postępowania podatkowego w niniejszej sprawie, którego rozstrzygnięcia były przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3726/17 pełnomocnik w części D drukach złożonych wniosków o wydanie interpretacji oświadczył pod odpowiedzialnością karną, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w dniu złożenia wniosków nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W ocenie Sądu powyższa okoliczność sama w sobie stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej. 16. Nadto wskazać należy, że z przedstawionych powyżej regulacji wynika, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Tym samym organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia. Oznacza to, że nie może prowadzić postępowania, ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania odnoszącego się, np. do postępowania o wydanie zgody na sprzedaży nieruchomości na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. 17. Postępowanie interpretacyjne opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę i tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ. W tym postępowaniu nie może również toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych i poddania ich swobodnej ocenie zgodnie z art. 191 O.p. (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2013 r., o sygn. akt I FSK 1501/12, wszystkie orzeczenia powołane w niniejszym wyroku dostępne są na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b O.p. jest sam przepis prawa podatkowego. Interpretacja indywidualna nie jest uniwersalnym instrumentem, mającym na celu rozwianie wątpliwości podatnika dotyczących interpretacji jakichkolwiek przepisów prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 maja 2012 r., o sygn. akt III SA/Wa 2658/11), zaś organ interpretacyjny nie ma obowiązku udzielania porad prawnych, tym bardziej, że kompetencje z tego zakresu nie wynikają z norm obowiązującego prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., o sygn. akt III SA/Wa 2159/12). Należy także zaakcentować, że choć w art. 14b § 1 O.p. mowa jest o tym, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydaje się na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, to błędne jest rozumienie tego przepisu w ten sposób, że każdy wniosek podatnika o wydanie interpretacji podatkowej w jego indywidualnej sprawie zobowiązuje organ podatkowy do wydania takiej interpretacji. Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji interpretacji indywidualnych prawo podatnika do uzyskania informacji o sposobie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego nie ma bowiem charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę pewnymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie pisemnej interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie podatnika. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, jak obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym, o co pyta podatnik. 18. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, ponieważ przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji zagadnienie wykracza poza zakreśloną powyżej procedurę regulującą wydawanie interpretacji. 19. Zdaniem Sądu sposób skonstruowania przez Skarżącego wniosku o wydanie interpretacji oraz postawionych w nim pytań nie dawał możliwości wydania interpretacji indywidualnej, albowiem okoliczności co do których odwołuje się Skarżący w zakresie postępowania podatkowego dotyczącego wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości na podstawie art. 19 ust. 6 u.p.s.d. wykraczają poza procedurę regulującą wydawanie interpretacji indywidualnych. 20. Konkludując Sąd stwierdził, że nie można zgodzić się z zarzutem Strony, zgodnie z którym nieprawidłowe jest stanowisko organu podatkowego, które zostało zawarte w zaskarżonym postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania, że: "treść i sposób zadanych pytań wskazują, że nie dotyczą one przepisów prawa podatkowego, które mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej". Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że wydając w sprawie interpretację indywidualną miałby w istocie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i podejmować rozstrzygnięcia zastrzeżone dla innego trybu orzekania, w tym w ramach czynności sprawdzających, postępowania kontrolnego czy podatkowego, które są prowadzone w oparciu o konkretną dokumentację, a nie interpretować przepisy prawa materialnego. Wobec braku takiego uprawnienia zaskarżone postanowienie organu podatkowego było zgodne z przepisami prawa. Prawidłowo zatem organ właściwy w sprawie wydania interpretacji indywidualnej odmówił, na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h O.p., wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym wnioskiem skarżącej. Do przesłanki odmowy wszczęcia postępowania, określonej w art. 165a § 1 O.p. jako "jakiekolwiek inne przyczyny" - obejmującej okoliczności uniemożliwiające wydanie interpretacji indywidualnej - należy, zdaniem Sądu, zaliczyć także sytuację gdy z mocy przepisów prawa; wobec toczącego się w sprawie postępowania podatkowego a także ze względu na charakter samego wniosku odsyłającego do wymogu oceny skutków prawnych postępowania dowodowego – wydanie interpretacji jest prawnie niedopuszczalne. 21. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 w zw. 119 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) oddalił skargę.