I SA/Wr 1169/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy. W dniu 21 listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga A na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. O prawie do zaskarżenia powyższej interpretacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, strona została pouczona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w treści w/w interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Jak wynika z treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r., poz. 367) rozpoznawanie spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Należy zauważyć, że z treści art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 pkt 1 w/w rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Powyższa regulacja odnosi się jednak tylko do spraw dotyczących wydawania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnych i do sytuacji, gdy na podstawie miejsca siedziby (lub miejsca zamieszkania) podmiotu będącego stroną skarżącą, możliwe jest ustalenie właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna została wydana wobec podmiotu mającego siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (tj. osobę prawną mającą siedzibę na terytorium Niemiec). Mając powyższe na uwadze, do ustalenia właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego nie ma zastosowania w/w rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Należy bowiem zauważyć, iż na podstawie przepisów przedmiotowego rozporządzenia nie sposób ustalić żadnego z wojewódzkich sądów administracyjnych, jako właściwego do rozpoznania sprawy, gdyż siedziba strony skarżącej znajduje się na terytorium Niemiec (Weimar OT Legefeld). Rozporządzenie nie przewiduje sytuacji podmiotów niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium RP. Jednocześnie, pomimo modyfikacji właściwości ogólnej wskazanej w przepisach p.p.s.a. poprzez w/w rozporządzenie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych, wykluczyć należy sytuację pozbawienia podmiotu zagranicznego możliwości kontroli interpretacji indywidualnej przez sąd administracyjny tylko wobec faktu, iż w/w rozporządzenie nie zawiera stosownych w tym zakresie regulacji (tj. nie przewiduje przepisów o właściwości miejscowej sądu, w przypadku skargi złożonej przez podmiot posiadający siedzibę za granicą). Jednocześnie, irrelewantną dla ustalenia właściwości miejscowej sądu w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność posiadania przez osobę prawną z siedzibą za granicą oddziału na terytorium Polski (W.). Zarówno w obrocie jak i w postępowaniu sądowym występuje sama osoba prawna będąca przedsiębiorcą i mająca swój oddział. Stroną postępowania jest bez wątpienia osoba prawna, nie zaś jej oddział (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 898/15, LEX nr 1984846). Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze fakt, iż zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 393), siedzibą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest Bielsko-Biała, sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będący właściwym dla obszaru województwa śląskiego. Niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, którego obszar właściwości wynika z treści § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652). Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie cytowanych wyżej przepisów.