VII SA/Wa 2218/15
WyrokWSA w Warszawie2016-10-12
Skład orzekający: Tadeusz Nowak, Mirosława Kowalska, Elżbieta Zielińska - Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, oparty na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 KPA (ujawnienie nowych okoliczności faktycznych lub dowodów), może być skutecznie oparty na samym fakcie złożenia wniosku o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nie został jeszcze rozpatrzony?Ratio decidendi
Sąd uznał, że samo złożenie wniosku o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nie został jeszcze rozpatrzony, nie stanowi nowej okoliczności faktycznej ani nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 KPA, który mógłby stanowić podstawę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją. W związku z tym, organy administracji prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania, mimo że ich uzasadnienie dotyczące uchybienia terminu było błędne. Istotne było bowiem samo niedochowanie przesłanek merytorycznych do wznowienia postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 5 KPA i powołując się na złożenie wniosku o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wznowienia postępowania, uznając uchybienie terminu do złożenia wniosku. Spółka zaskarżyła postanowienie GINB, zarzucając naruszenie właściwości rzeczowej organów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2016 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółka Jawna R. G. T. K. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 roku [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138§ 1 ptk1 w związku z art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postpowania Administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia "[...]" R. G. T.K. Spółka jawna z siedzibą w [...], na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...], znak: [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, utrzymał w mocy zaskarżone postępowanie.
W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] nakazał R. G. i T. K. "[...]" Spółka jawna z siedzibą w [...] inwestorowi rozbudowy budynku warsztatowego zlokalizowanego na działce o numerze ew. [...] – dokonać rozbiórki samowolnie dobudowanych części obiektu budowlanego tj. dobudowanej na początku 2009 roku części biurowej o powierzchni zabudowy ok. 81m² (9 m × 9m) zlokalizowanej od strony południowo – zachodniej starego obiektu oraz części warsztatowej o powierzchni zabudowy ok. 198 m² (33 m × 6 m,) zlokalizowanej od strony północnej starego budynku, w terminie do dnia 31 listopada 2010 r. a nadto
- uporządkować teren po robotach rozbiórkowych
- powiadomić Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] o wykonaniu nałożonych obowiązków.
[...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...], uchylił decyzje organu powiatowego z dnia [...] października 2010 r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11maja 2010 r., sygn.. akt VII SA/Wa 241/11 oddalił skargę "[...]" R. G. T. K. Spółka jawna z siedzibą w [...] na ww. decyzję organu wojewódzkiego.
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. skarżąca wniosła o wznowienia postepowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2010.
W związku z tak sformułowanym wnioskiem o wznowienie organ uznał, iż dotyczy on ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2010 r. utrzymują w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r.
Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił istotę i charakter postepowania wznowionego wskazując, iż jest to postępowanie nadzwyczajne stwarzające możliwości ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną przy zachowaniu określonych wymogów formalnych określonych przepisami Kodeksu postepowania administracyjnego.
Analizując formalne podstawy wznowienia tj. czy wniosek o wznowienie pochodził od strony postepowania, czy wskazano jedną z podstaw wznowienia określonych w art. 145 § 1, art 145a § 1 i art. 145 b §1 kpa oraz czy został zachowany termin do złożenia wniosku organ uznał, iż uchybiono terminowi z art.. 148 § 1 kpa.
We wniosku o wznowienie postępowania oraz piśmie precyzującym wniosek skarżący powołał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wskazując, jako nowe dowody pismo z dnia [...] marca 2011 r. wniesione przez spółkę sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wniosek ten został przyjęty w Wydziale Architektury i Urbanistyki miasta [...] i zarejestrowany w rejestrze wniosków o sporządzenie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednak nie został jeszcze rozpatrzony.
Powyższe oznacza w ocenie organu, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z naruszeniem terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postepowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015r. wniosła "[...]" R. G. T. K. Spółka jawna z siedzibą w [...].
Decyzji zarzucono naruszenie właściwości rzeczowej organów do formalnoprawnej oceny wniosku o wznowienie postępowania oraz naruszenie właściwości rzeczowej organów do załatwienia sprawy z wniosku skarżącego w wznowienie postepowania, to jest niezgodnego z prawem wydania postanowienia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomimo, że właściwym w tej sprawie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponieważ jest organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Skarżący wskazał, że z jego wniosku toczyła się sprawa zakończona decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...], wobec czego to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, a nie Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego jest właściwym organem również w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej dotyczącej naruszenia przepisów o właściwości wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2010 r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy, należało wniosek skarżącej z dnia [...] marca 2015r. potraktować, jako wniosek o wznowienie postepowania zakończonego decyzją organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2010 r. natomiast stosowanie do art. 150 § kpa organem właściwym do jego rozpatrzenia jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postępowanie odpowiada prawu.
Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015r. utrzymując w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., którym na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art.147 i art. 150 §1 kpa odmówiono wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2010 r.
Z żądaniem wznowienia postępowania wystąpił skarżący pismem z dnia [...] marca 2015r. wskazując, iż na podstawie art. 145 §1 pkt 4 kpa wnosi o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2010r. W wyniku doprecyzowania wniosku, jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § pkt 5 kpa. W związku z tak sformułowanym wnioskiem organ prawidłowo przyjął, iż żądanie wznowienia postępowania dotyczy ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. wydanej w postępowaniu odwoławczym od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r.
Wznowienie postpowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte poważną, kwalifikowaną wadą procesową . Nie jest to kolejna instancja zwykłego postępowania, a postepowanie umożliwiające kontrolę prawidłowości decyzji ostatecznej, przy czym ograniczone wystąpieniem przesłanek wymienionych w art. 145§1 i art.145a §1 kpa, których rozszerzająca wykładnia jest niedopuszczalna, jako ze wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art.16 kpa. Właściwy organ orzeka o wznowieniu postępowania tylko wówczas, gdy stwierdzi, iż wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art.145 § 1 lub 145a §1 kpa i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 kpa.
Postępowanie to można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, w wyniku której organ wznawia bądź odmawia wznowienia postępowania . Ocena formalnych podstaw wznowienia sprowadza się do badania czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona podstawy wznowienia określone w art. 145 § 1 i 145a §1 kpa oraz czy został zachowany termin określony w art. 148 kpa. Dopiero w drugiej fazie postępowania, po wydaniu postanowienia o wznowieniu prowadzone jest postępowanie co do przyczyny wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Tylko na tym etapie możliwy jest wgląd w materialnoprawny przedmiot sprawy, której wznowienie dotyczy. Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 §2 kpa, co do zasady jest organ, który wydał w decyzję ostatniej instancji
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż w sprawie orzekały właściwe organy administracji publicznej.
Wnosząc o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący wskazał, że podstawę wznowienia stanowi art. 145§ 1 pkt 5 kpa, gdyż złożył w Urzędzie Miasta [...] wniosek o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wniosek ten nie został rozpatrzony co oznacza, że termin do złożenia podania o wznowienie postpowania "liczony jest na bieżąco, ponieważ rozpocznie bieg dopiero wówczas, gdy Rada Miasta podejmie decyzję (..) w sprawie zmiany planu".
Stosowanie do art. 145 §1 pkt 5 kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowania, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który ją wydał. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika, że ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe to znaczy nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Drugą przesłanką jest istnienie tych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji
W niniejszej sprawie żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie zaistniała. Muszą one występować kumulatywnie aby można było mówić o wystąpieniu przesłanki z art. 145 § pkt 5 kpa. To, że skarżący wystąpił o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogło stanowić podstawy wznowienia postępowania z art. 145 §1 pkt 5 kpa.
Organy obu instancji odmawiając wznowienia postępowania przyjęły, iż wniosek skarżącego został złożony z uchybieniem terminu, o którym ustanowi art. 148 §1 kpa. Stanowisko to jednak jest błędne. W ocenie Sądu podstawę odmowy wznowienia postępowania stanowi brak wskazania przesłanki wznowienia art. 145 § 1 kpa. Z art. 148 § 1 wynika, że termin jednego miesiąca liczy się od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postpowania. W stanie faktycznym niniejszej sprawy taka okoliczności w ogóle nie zaistniała.
Zarówno z wniosku o wznowienie, jak i z pisma uzupełniającego wniosek wprost wynika, że wskazane przez wnioskodawcę okoliczności nie mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Obligowało to także organ do odmowy wznowienia postępowania, co oznacza, że powyższe uchybienie organu pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło