II SA/Wa 1025/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Janusz Walawski, Iwona Maciejuk (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów sportowych oddala skargę. Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 18 ust. 4 w zw. z art. 10 ust. 3 pkt 3, art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.) cofnął M. T. pozwolenie na posiadanie broni palnej do celów sportowych. Organ ustalił, że wymieniony nie posiada aktualnej licencji na uprawianie sportu strzeleckiego. Wprawdzie strona uzyskała pozwolenie na posiadanie broni palnej do celów sportowych i jest ono bezterminowe, to nie oznacza, że znowelizowana ustawa o broni i amunicji z dnia 11 stycznia 2011 roku (która weszła w życie z dniem 10 marca 2011 roku) i wprowadzone nią zmiany jej nie dotyczą, a tym samym jest ona zwolniona z nałożonych przez ustawodawcę zobowiązań. M. T. w odwołaniu od tej decyzji zakwestionował obowiązek posiadania licencji wskazując, iż ustawodawca mocą art. 52 ustawy o broni i amunicji zachował ważność wydanych już pozwoleń. Odwołujący się przyznał, iż istotnie nie posiada kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b ustawy o broni i amunicji oraz licencji właściwego związku sportowego, tym niemniej uprawia strzelectwo sportowe jako członek [...] Bractwa Strzeleckiego skupionego w [...] Bractw Strzeleckich RP. Wskazał na swój udział w ćwiczeniach i zawodach strzeleckich oraz wpisy w Książce Rejestru Pobytu na Strzelnicach. Podał, że jego nazwisko figuruje na liście, którą bractwa [...] co roku przesyłają do KWP w [...] w celu wykazania osób uprawiających strzelanie sportowe. Wskazane zatem powyżej okoliczności faktyczne świadczą o rzeczywistym uprawianiu sportów strzeleckich, a zatem przepis art. 18 ust. 4 powołanej ustawy nie ma zastosowania. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności, które stanowiły podstawę do jego wydania. Organ wskazał, że w stosunku do postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń jest odrębnym postępowaniem prowadzonym w nowej sprawie, w którym analiza wydanego stronie w 2004 r. przez Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] (strona pełniła służbę w Siłach Zbrojnych RP jako żołnierz zawodowy) rozstrzygnięcia jest tylko elementem rozważań mających przynieść efekt w postaci decyzji administracyjnej kończącej nową, odrębną sprawę. Wymogi w zakresie posiadania broni do celów sportowych zmieniały się okresowo, w zależności od woli ustawodawcy. Zgodnie z obecnie obowiązującym przepisem art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, za ważną przyczynę posiadania broni do celów sportowych uważa się w szczególności udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego. KGP stwierdził, że pozwolenie M. T. uzyskał wyłącznie w związku z uprawianiem sportu strzeleckiego w ramach bractwa [...] (k. 100,104,117 i 119), czemu trudno przydać charakter strzelectwa sportowego. Z tego też względu - jak to wskazał w swoim piśmie z dnia [...] marca 2016 r. Komendant Główny Policji - oczekiwanie na przedstawienie przez wymienionego licencji PZSS okazuje się niezasadne. Jednakże dla zachowania pozwolenia na broń konieczne jest natomiast uzyskanie oraz przedstawienie organom Policji tzw. patentu strzeleckiego (dokumentu takiego wymagał od strony w 2005 r. także Komendant Oddziału Żandarmerii Wojskowej - k.148), a więc dokumentu, o którym aktualnie jest mowa w art. 10b ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Dyspozycja tego przepisu stanowi bowiem, że uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych sportach. Ma ona odniesienie zatem również do osób już posiadających pozwolenie na broń, a więc takich jak strona. KGP stwierdził, że wszelkie dokumenty potwierdzające te kwalifikacje, wydane przed 2006 r. ustawodawca uznał za nieważne (art. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o żegludze śródlądowej; Dz. U. nr 85, poz. 726 ze zm.). Dlatego też organ odwoławczy w skierowanym do strony piśmie wskazał, iż dla zachowania pozwolenia na broń winna uzyskać i przedstawić aktualny patent, a ponadto zaświadczenie o członkostwie w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, z którego wynikałoby, że strzela z posiadanej broni (znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy zaświadczenie z [...] Bractwa Strzeleckiego w [...] datowane jest na 2002 r. i 2004r. - k.14 i 104, a opinia na okoliczność ubiegania się o krótką broń sportową pochodzi z 2004r. - k.103). Organ stwierdził, że wcześniejsze uprawnienia należy badać przez pryzmat aktualnych regulacji prawnych. Skoro zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym wymagane są stosowne dokumenty potwierdzające fakt uprawiania strzelectwa sportowego, to obowiązkowi ich przedstawienia podlega także osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów. Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] marca 2016 r. wezwał stronę do przedstawienia patentu strzeleckiego, potwierdzającego posiadanie aktualnych kwalifikacji do uprawiania sportów o charakterze strzeleckim, w tym organizowanych przez bractwa [...]. Na to pismo strona nie odpowiedziała (odebrała je w dniu [...].03.2016 r. - k. 244). Biorąc pod uwagę reglamentacyjny charakter ustawy o broni i amunicji oraz fakt, że M. T. nie posiada patentu strzeleckiego organ za celowe uznał cofnięcie pozwolenia na broń sportową. Decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił nadinterpretację ustawy o broni i amunicji. Podał, że w dniu [...] listopada 2004 r. Komendant Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] wydał decyzję nr [...] sygn. akt. [...] w której m.in. stwierdza, że w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego zebrano materiał dowodowy pozwalający na stwierdzenie, że złożone podanie spełnia wymagania formalne i merytoryczne odnośnie wydania pozwolenia na broń, a przedstawione okoliczności uzasadniają stosownego pozwolenia. Skarżący wskazał, że w dokumentacji znajduje się zaświadczenie z [...] Bractwa oraz opinie o uprawianiu przez niego strzelectwa w ramach strzelań organizowanych przez [...] bractwa strzeleckie zrzeszone w [...] Bractw Strzeleckich RP oraz że broń sportowa pozwoli utrzymywać się w dobrej kondycji strzeleckiej do uprawiania łowiectwa. Skarżący podniósł, iż skoro niezasadne jest przedstawienie licencji strzeleckiej PZSS, to tym bardziej mało zasadne wydaje się przedstawienie patentu strzeleckiego PZSS. Skarżący podał, że nie jestem członkiem klubu strzeleckiego ani związku strzelectwa sportowego. Nie startuje w cyklicznych zawodach strzeleckich typu liga strzelecka. Strzela rekreacyjnie, według przepisów regulaminu strzeleckiego [...] Bractw Strzeleckich RP. Jest to forma uprawiania sportu (według definicji ustawy o sporcie), ale bez tworzenia klubów strzeleckich. Strzelania wynikają w tradycyjnych, historycznych - obywatelskich strzelań, a nie wyczynowego sportu strzeleckiego. Skarżący wskazał, że od otrzymania pierwszej decyzji administracyjnej w sprawie broni palnej do celów sportowych (2002 rok) nie posiadał ani licencji zawodniczej ani patentu strzeleckiego. Nie było to przeszkodą do uprawiania strzelań z broni sportowej w trakcie imprez o charakterze strzeleckim organizowanych przez [...] bractwa strzeleckie w których to wielokrotnie od 1999 roku uczestniczył i nadal uczestniczy. Potwierdzały to również kolejne decyzje administracyjne w sprawie broni sportowej i myśliwskiej kolejnych Komendantów Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] wydawane w latach 2002, 2004, 2009 oraz kontrole przechowywania broni przeprowadzane przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej. Skarżący podniósł, że organy nie wykazały, że nie uprawia sportów strzeleckich oraz strzelań rekreacyjnych, które było podstawą jego wniosku z 2002, 2004 oraz 2009 roku o wydanie pozwolenia na broń do celów sportowych. Skarżący wskazał, że nie rozumie dlaczego postępowanie wszczęto dopiero [...] grudnia 2015 r., skoro dokumentacja dotycząca broni została przekazana z Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] pod koniec 2012 r. Wskazał na fakt przedłużania przez organ istniejącego stanu, przy jednoczesnym nakłanianiu skarżącego do przystąpienia do egzaminu na patent strzelecki ( pismo z Komendy Głównej Policji - Biuro Prewencji i Ruch Drogowego sygn. [...] z dnia [...].03.2016 r. oraz wcześniejsze WPA KWP w [...]). Generuje to dodatkowe koszty w kwocie ok. 1000 zł, plus corocznie dodatkowo 300 zł opłat do Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] odpowiadają prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576), zgodnie z którym właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania. Przepis ten daje organowi Policji, działającemu w ramach uznania administracyjnego, możliwość cofnięcia pozwolenia na broń w przypadku ustania okoliczności stanowiących podstawę wydania pozwolenia. W sprawie jest bezsporne, że pozwolenie na posiadanie broni palnej sportowej skarżący uzyskał w 2004 r. w związku z uprawianiem sportu strzeleckiego w ramach bractwa [...]. Do 10 marca 2011 r. (tj. do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 38, poz. 195), art. 10 ust. 1 stanowił, iż właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli okoliczności, na które powołuje się osoba ubiegająca się o pozwolenie, uzasadniają jego wydanie, przy czym art. 10 ust. 3 określał katalog celów, dla których pozwolenie mogło zostać wydane. Zgodnie zaś z tym przepisem, w brzmieniu obwiązującym po 10 marca 2011 r. właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym odmiennie ukształtowała przesłanki wydawania pozwoleń na broń. Za ważną przyczynę posiadania broni do celów sportowych uważa się w szczególności udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych. Zgodnie zaś z art. 10b ustawy, uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych sportach. Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje po przeprowadzeniu egzaminu, polski związek sportowy, o którym mowa w ustawie o sporcie. Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę w wysokości 400 zł; opłata stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego (art. 10b ust. 2 ustawy o broni i amunicji). Zgodnie zaś z art. 10b ust. 3 tej ustawy, dokument, o którym mowa w ust. 1, potwierdza posiadanie kwalifikacji niezbędnych do ubiegania się o wydanie pozwolenia na broń do celów sportowych. Zatem, warunkiem niezbędnym do uprawiania strzelectwa sportowego jest aktualnie posiadanie patentu strzeleckiego oraz licencji PZSS. Organ odwoławczy trafnie stwierdził, że skarżący nie posiada patentu strzeleckiego, co nie jest nadto kwestionowane przez stronę. Wprawdzie organ I instancji uzasadnienie decyzji oparł na nieposiadaniu licencji, jednakże z akt postępowania administracyjnego bezspornie wynika, że strona informowana przez organ I instancji o obowiązujących przepisach prawa, w tym obowiązku przedłożenia także patentu strzeleckiego, dokumentu takiego nie przedłożyła. W tej sytuacji, po ustaleniu przez organ odwoławczy, że pozwolenie wydane zostało wyłącznie w związku z uprawianiem sportu strzeleckiego w ramach bractwa [...], choć Komendant Główny Policji za zbędne uznał żądanie licencji PZSS, to aktualne pozostało wymagane art. 10 ust. 1, ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 10b ust. 1-3 ustawy o broni i amunicji, dysponowanie dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji sportowych. Niezależnie zatem od uprawiania przez skarżącego strzelectwa w ramach [...] Bractwa Strzeleckiego, wskazania wymaga, że na gruncie obowiązującej ustawy o broni i amunicji, która znajduje zastosowanie w sprawie skarżącego, dla zachowania nabytego prawa – pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej – niezbędne jest wykazanie posiadania odpowiednich kwalifikacji sportowych poprzez przedłożenie dokumentu, o którym mowa w art. 10b ustawy o broni i amunicji, tj. patentu strzeleckiego. Skarżący dokumentu takiego nie przedłożył, kwestionując konieczność poniesienia kosztów z tym związanych. Tym samym, skarżący, pomimo iż spełnia inne przesłanki, również konieczne do posiadania pozwolenia na broń palną sportową, nie dysponując patentem strzeleckim, przestał spełniać wymogi niezbędne do zachowania pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, co miał prawo stwierdzić organ. Ocena organu w tym zakresie nie jest dowolna. W świetle powołanych wyżej przepisów sama przynależność do [...] Bractwa Strzeleckiego, jak też uprawianie w ramach tego Stowarzyszenia strzelectwa, nie stanowi o spełnieniu wymogu określonego przez ustawodawcę w przepisie art. 10b ustawy o broni i amunicji. W stanie faktycznym tej sprawy nie ma wątpliwości, że miały miejsce okoliczności, które mogły stanowić podstawę cofnięcia pozwolenia na broń. Wprawdzie organ nie dokonał w uzasadnieniu decyzji pełnych ustaleń w zakresie członkostwa skarżącego w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim wskazując na zaświadczenie z 2002 i 2004 r. (skarżący w skardze wskazał że Towarzystwo Strzeleckie "[...]" w [...], informowało corocznie KWP w [...] o tym, że jako członek bractwa skarżący posiada broń prywatną z której strzela w ramach imprez strzeleckich oraz treningów na strzelnicach bractw), to uchybienie przepisowi art. 107 § 3 k.p.a. w tym zakresie nie wpływa na wynik sprawy. Bezsporne jest bowiem, że skarżący nie dysponuje dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji sportowych. Skoro skarżący nie ma – wobec braku patentu strzeleckiego – uprawnień do używania broni w celu, dla którego uzyskał pozwolenie, to organ był uprawniony – biorąc pod uwagę reglamentacyjny charakter przepisów regulujących dostęp do broni – zastosować przepis art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji. Przedłożona przez skarżącego na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r., wydana przez Polski Związek Łowiectwa legitymacja sędziego i instruktora strzelectwa myśliwskiego nie stanowi o posiadaniu kwalifikacji sportowych. Organy nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów prawa procesowego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii odkładania w czasie przez organ Policji zastosowania w sprawie przepisu art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji wskazania wymaga, że zagadnienie to nie wpływa na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.