VII SA/Wa 1265/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu B. D. ze środków budżetowych – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") odrzucił skargę B. D. (dalej: "skarżący") na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) z dnia [...] grudnia 2017 r. Znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w przypadku złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia lub decyzji termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia aktu. Sąd podkreślił, że przesunięcie terminu złożenia środka zaskarżenia następuje wyłącznie w wyniku rozstrzygnięcia wniosku o uzupełnienie zaskarżonego aktu, w związku z czym przesunięcie tego terminu nie następuje w przypadku złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie postanowienia lub decyzji. Postanowienie doręczono skarżącemu 4 lutego 2019 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 czerwca 2019 r. sygn. akt II OZ 506/19 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Pismem z 18 czerwca 2018 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący w piśmie wskazał, że uchybienie terminu nie było spowodowane jego błędem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie zaś do art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W myśl art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają zatem przepisy § 1-4 art. 87 P.p.s.a., a są nimi: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 (zdanie pierwsze) P.p.s.a. spóźniony lub mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy strony w uchybieniu terminu, Sąd jest zobowiązany do dokonania oceny czy wniosek został złożony z zachowaniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności, do której dokonania strona była zobowiązana. W przypadku bowiem stwierdzenia, iż wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony Sąd wniosek taki odrzuca. Nie dokonuje przy tym oceny okoliczności uchybienia przez stronę terminowi, o którego przywrócenie strona wnosi. Zdaniem Sądu dokonując oceny wniosku skarżącego w powyższym zakresie uznać należy, że jest on spóźniony i podlega odrzuceniu. Dokonując analizy akt sprawy zauważyć wypada, że postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 4 lutego 2019 r. (k-39 akt sądowych). Już wówczas skarżący powziął wiedzę, że z powodu złożenia skargi po terminie została ona odrzucona. Skarżący skorzystał z przysługującego środka zaskarżenia od ww. postanowienia Sądu i złożył zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 2019 r. zostało oddalone. Z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wystąpił w dniu 18 czerwca 2019 r. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie od chwili doręczenia postanowienia Sądu I instancji wraz z uzasadnieniem należało liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Tymczasem skarżący tego terminu nie dochował i z takim wnioskiem wystąpił dopiero 18 czerwca 2019 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie mógł być przedmiotem merytorycznego rozpoznania, gdyż jako spóźniony podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 88 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.