VIII SA/Wa 860/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi L. T., S. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartej w bazie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga L. T. i S. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartej w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej zmiany roku zakończenia budowy budynku o identyfikatorze [...] usytuowanego na działce nr [...] (obecnie [...]) położonej w obrębie [...], gmina [...]. W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu [...] marca 2018 r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynął wniosek S. i L. T. o dokonanie zmiany informacji zawartej w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na "wykreśleniu dla przedmiotowego budynku roku zakończenia budowy 2010 i wpisaniu lat 1965-1970 do wyboru urzędu". Do wniosku dołączono "Projekt budowlany na roboty remontowe" wykonany w sierpniu 2003 r. przez technika budowlanego J. R., w którym jako rok budowy budynku gospodarczego wskazano lata 1965-1970. Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2018 r. Starosta K. odmówił aktualizacji informacji zawartej w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącej zmiany roku zakończenia budowy budynku o identyfikatorze [...] usytuowanego na działce nr [...] (obecnie działka nr [...]) położonej w obrębie [...], gmina [...]. W podstawie prawnej wskazał art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2c, art. 24a ust. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2017 poz. 2101 j.t. ze zm., dalej jako p.g.k.). Po rozpatrzeniu odwołania S. i L. T., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z [...] września 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z dokonanych przez organy obu instancji ustaleń wynikało, że S. i L. T. własność rzeczonej nieruchomości nabyli aktem notarialnym z [...] listopada 1992 r. od M. M. jako nieruchomość zabudowaną domem drewnianym w złym stanie technicznym, przeznaczonym do rozbiórki. W akcie brak informacji odnośnie budynku gospodarczego, który według oświadczenia skarżących znajdował się wówczas na nabytej nieruchomości. Fakt istnienia w 1986 r. na działce [...] budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego potwierdza jednak opracowanie przyjęte do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] (obecny nr [...]). Jak wynika z ustaleń organów, podczas następnego pomiaru obejmującego swym zakresem obszar przedmiotowej nieruchomości wykonanego w lutym 2001 r. na potrzeby sporządzenia mapy zasadniczej do celów projektowych pod kolektor sanitarny, na przedmiotowej działce nie znajdował się już ani budynek mieszkalny ani budynek gospodarczy, o czym świadczy szkic polowy znajdujący się w operacie i mapa do celów projektowych. Powyższe opracowanie przyjęte do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zarejestrowane pod nr [...] (obecny nr [...]) w dniu [...] marca 2001 r. Późniejsze opracowanie znajdujące się w powiatowym zasobie pod nr [...] (obecny nr [...]), zarejestrowane zostało [...] stycznia 2005 r. i dotyczyło wykonania mapy do celów projektowych dla działki sąsiedniej nr [...]. Wówczas w dniu [...] stycznia 2005 r. geodeta uprawniony R. I. pomierzył znajdujący się na działce nr [...] budynek gospodarczy i wkreślił go na matrycę lewostronną nr [...]. Zdaniem organów usytuowanie budynku gospodarczego (obecnie garażu) na działce nr [...] w czasie pomiaru wykonanego w 2005 r. jest inne aniżeli z opracowania z 1986 r. Różnica w położeniu budynku polega na tym, że stoi on równolegle i przy granicy z działką nr [...] (obecnie dz. nr [...]) oraz równolegle i przy granicy z działką nr [...], natomiast w czasie pomiaru wykonanego w latach 80-tych budynek gospodarczy usytuowany był na działce nr [...], nierównolegle do wymienionych granic i był od nich wyraźnie oddalony. Jednocześnie ustalono, że w latach 2012-2014 na obszarze gminy [...] przeprowadzona została z urzędu modernizacja ewidencji gruntów i budynków (operat nr [...]). W ramach modernizacji uzupełnione zostały dane opisowe budynków (m.in. funkcja budynku, materiał ścian zewnętrznych, liczba kondygnacji, rok zakończenia budowy, rok rozbudowy) na podstawie danych zawartych w powiatowym zasobie oraz w innych rejestrach, natomiast w przypadku starszych budynków, kiedy brak było dokumentacji, możliwe było pozyskiwanie informacji w drodze oględzin bądź oświadczeń właścicieli. Dane opisowe dotyczące budynku znajdującego się wówczas na działce [...] zostały ujawnione na podstawie informacji pozyskanych przez wykonawcę modernizacji z wywiadu terenowego poszczególnych nieruchomości. W dniu [...] listopada 2013 r. w trakcie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego powstałego w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków. S. T. zapoznał się z wypisem z rejestru gruntów dotyczącym działki nr [...], wypisem z kartoteki budynków dla budynku o identyfikatorze [...], stanowiącym obecnie garaż, gdzie wyraźnie wskazany był 2010 rok jako rok zakończenia budowy. Do danych opisowych budynku nie wniósł żadnych zastrzeżeń, co oznacza, że zaakceptował podane w kartotece zapisy. Ponadto w [...] stycznia 2017 r. L. i S. T. wystąpili z wnioskiem do Starosty K. o wydanie wyrysu z mapy ewidencyjnej w celu dokonania zmian w księdze wieczystej działki [...] (obecnie działka [...]). W otrzymanych przez wnioskodawców [...] stycznia 2017 r. dokumentach również widniał zapis "rok zakończenia budowy - 2010". W tych okolicznościach zdaniem organu S. T. informację dotyczącą roku zakończenia budowy przedmiotowego budynku uzyskał po raz pierwszy w 2013 roku, a następnie w styczniu 2017 roku. Prowadząc postępowanie Starosta K. wnioskiem nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. wystąpił do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii o przekazanie kopii zdjęć lotniczych z lat 1950-2006, obejmujących obszar przedmiotowego terenu obrębu [...]. W dniu [...] maja 2018 r. Starosta otrzymał dostęp do serwera ftp, na którym udostępniono zdjęcia cyfrowe z lat: 1959, 1973, 1997, 2006. Ocena zdjęć dokonana przez organ I instancji wykazała, że na działce [...] budynek mieszkalny i budynek gospodarczy istniały już w 1959 roku. Natomiast na zdjęciu z 1997 roku budynek mieszkalny i budynek gospodarczy nie są widoczne, zaś na zdjęciu z 2006 roku widoczny jest tylko budynek gospodarczy (garaż). Organ II instancji powołał treść § 45 ust. 1 i § 63 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2016 r. poz. 1034 ze zm.) i wskazał, że skarżący podają rozbieżne daty zakończenia budowy przedmiotowego budynku. W piśmie z [...] czerwca 2018 r. podano datę 1964 r., natomiast w dokumentacji z 2003 r. Projekt Budowlany na Roboty Remontowe Budynku Gospodarczego Konstrukcji Murowanej zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w [...] podano rok budowy – lata 1965-1970. Do niniejszej dokumentacji załączona została kopia mapy sytuacyjnej w skali 1:2000 przedmiotowej działki z pieczątką projektanta, nie spełniająca jednak wymogów mapy do celów projektowych określonych w § 3-6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. nr 25 poz. 133). Na załączonej mapie w miejscu lokalizacji budynku na mapie widnieje czarna plama, natomiast projekt zagospodarowania przedmiotowej działki także nie spełnia wymogów § 4 ust.1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. nr 25 poz. 133). W opisie technicznym brak informacji o usytuowaniu istniejącego wcześniej budynku. W tych okolicznościach zdaniem organu przedstawione przez skarżących dowody nie mogą stanowić materiału dowodowego na potwierdzenie zmiany danych ewidencyjnych zawartych we wniosku z dnia [...] marca 2018 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, S. T. i L. T. (dalej skarżący) wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji jej poprzedzającej. Zarzucili naruszenie: I. przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez odmowę aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej zmiany roku zakończenia budowy przedmiotowego budynku w sytuacji, gdy w sprawie wykazano, że przedmiotowy budynek gospodarczy został wybudowany w latach 60-tych XX wieku, co wynika m.in. z opracowania przyjętego do zasobu pod nr [...] (obecny nr [...]), projektu budowlanego na roboty remontowe z sierpnia 2003 r. oraz z oświadczeń K. M., D. W. i J. G. II. przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.: 1. art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych działań i nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego oraz poprzez zaniechanie wszechstronnej, wnikliwej i logicznej oceny znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego, w szczególności w zakresie oceny dowodów w postaci opracowania przyjętego do zasobu pod nr [...] (obecny nr [...]), projektu budowlanego na roboty remontowe z sierpnia 2003 r., oświadczeń K. M., D. W. i J. G. oraz aktualizacji mapy zasadniczej [...] załączonej do pisma z [...] sierpnia 2018 r. 2. art. 7, 77 § 1, 75 § 1, 78 § 1, 84 § 1, 85 § 1 K.p.a. polegające na braku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz na braku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, m.in. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadków D. W. i J. G. oraz poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin przedmiotowego budynku, ewentualnie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa na okoliczność ustalenia daty wybudowania istniejącego aktualnie budynku na przedmiotowej działce skarżących, w tym ustalenia czy budynek gospodarczy pomierzony i ujawniony w trakcie zakładania mapy zasadniczej w 1986 r. to jest ten sam budynek pomierzony w 2005 r. podczas wykonywania mapy do celów projektowych; 3. art. 107 § 1 i 3 K.p.a., 7 i 77 § 1 K.p.a., art. 8 i art. 11 K.p.a. poprzez nierozpoznanie i nieustosunkowanie się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji, czym naruszono również zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, oraz poprzez brak jasnego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji, co przejawia się m.in. brakiem oceny oświadczeń K. M., D. W. i J. G. - co utrudnia kontrolę zaskarżonej decyzji; 4. art. 73 § 1 K.p.a. oraz art. 7, art. 8, art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak udostepnienia skarżącym żądanych kopii akt sprawy i pozbawienie skarżących realnej możliwości odniesienia się do zebranych dowodów i materiałów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnili, że istniejący obecnie budynek gospodarczy na działce nr [...] (aktualny nr [...]) jest tym samym budynkiem, który istniał na tejże nieruchomości już co najmniej w latach 60-tych ubiegłego wieku. Budynek nie zmienił swojej lokalizacji na dowód czego przedłożyli opracowanie przyjęte do zasobu pod nr [...], oświadczenia D. W. i J. G. oraz projekt budowlany na roboty remontowe przedmiotowego budynku gospodarczego z sierpnia 2003 r., z którego wynika, że budynek ten został wybudowany w latach 1965-70. Nie może zatem budzić wątpliwości, że aktualnie widniejąca w ewidencji data zakończenia budowy (tj. 2010 r.) nie jest prawidłowa. Za błąd uznają nieujawnienie budynku gospodarczego podczas dokonywania aktualizacji mapy zasadniczej do celów projektowych pod kolektor sanitarny. Pismem z [...] sierpnia 2018 r. w uzupełnieniu odwołania od decyzji Starosty K. z [...] czerwca 2018 r. skarżący przedłożyli mapkę z operatu pomiarowego - aktualizację mapy zasadniczej [...] nr sekcji [...] i wnieśli o jej dołączenie do materiału dowodowego na okoliczność ustalenia, że przedmiotowy budynek gospodarczy na działce nr [...] istniał również w 2001 r. Skarżący podali, że mapka ta nie znajdowała się w aktach sprawy, co wskazuje na wybiórcze zebranie dowodów i ich nierzetelną ocenę. Mapka obrazuje, że przedmiotowy budynek istniał w 2001 r. wbrew twierdzeniom organu i że budynek ten został zaznaczony na mapie do zamierzenia, czego jednak wówczas nie wykonano. Odnosząc się do zdjęć lotniczych, wskazali, że jakkolwiek na zdjęciu lotniczym z 1997 r. budynek gospodarczy nie jest widoczny, to nie jest to dowód, który wyklucza jego istnienie w tym czasie, bowiem działka była zadrzewiona. W ich ocenie również podpis skarżącego nie oznacza, że zaakceptował on 2010 r. jako rok zakończenia budowy przedmiotowego budynku. Zdaniem skarżących jeżeli organ miał wątpliwości co do tego, że ujawniony w trakcie zakładania mapy zasadniczej w 1986 r. budynek jest tym samym co budynek pomierzony w 2005 r. podczas wykonywania mapy do celów projektowych to winien przeprowadzić dowód z oględzin, ewentualnie z opinii biegłego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2018, poz. 1302 j.t. z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie uprawniał organów do zaktualizowania ewidencji gruntów i budynków, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Podstawę prawną podjętych w sprawie rozstrzygnięć stanowią przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Na wstępie należy zwrócić uwagę na charakter ewidencji gruntów i budynków oraz związany z tym tryb wprowadzania w niej zmian. Zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Kwestia ewidencji gruntów i budynków uregulowana jest w rozdziale 4 p.g.k., tj. w art. 20-25 oraz w wydanym na podstawie art. 26 ust. 2 rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2016 poz. 1034 j.t., dalej jako rozporządzenie). Przepis art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy określa jakie informacje dotyczące gruntów obejmuje ewidencja gruntów i budynków wskazując, że są to między innymi informacje dotyczące budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. Zauważenia wymaga, że wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k.). Podkreślić należy, że dane ewidencyjne mają charakter informacyjno-techniczny i odnoszą się do konkretnej działki ewidencyjnej. Ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne uprawnione organy orzekające. Natomiast dla obywateli i organów państwowych moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Szczególnie w kontekście wywodów skargi zaznaczyć wypada, że ewidencja nie rozstrzyga natomiast żadnych sporów do gruntów i budynków, zaś organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów na podstawie, których dokonują zmian w ewidencji. Uznać zatem należy, że rejestr ewidencji gruntów i budynków jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości i ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. To z kolei oznacza, że ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową). Zadaniem ewidencji gruntów i budynków jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego (zob. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 467/15 zam. na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: CBOSA). Zatem aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana, a Starosta, jako przedstawiciel Skarbu Państwa, odpowiada za aktualność danych w ewidencji, o czym stanowi § 44 powołanego rozporządzenia, przy czym wszelkie zmiany powinny być dokonane w oparciu o dane wynikające z odpowiednich opracowań. Dodać jeszcze należy, że zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. Do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio m.in. § 35, który stanowi, że źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych; 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych; 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne; 5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne; 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; 7) wyniki oględzin. Nie należy tracić z pola widzenia i tego, że niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oraz nieprawidłowość ujawnionych w ewidencji danych, o której mowa w § 45 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia musi być oczywista "na pierwszy rzut oka", a zatem być bezsporna i niewymagającą prowadzenia postępowania wyjaśniającego (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 17 lipca 2014 r., II SA/Rz 158/14, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 sierpnia 2015 r., II SA/Bk 381/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W realiach niniejszej sprawy skarżący domagali się dokonania zmiany informacji zawartej w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na "wykreśleniu dla przedmiotowego budynku roku zakończenia budowy 2010 i wpisaniu lat 1965-1970 do wyboru urzędu". Powoływali się na "projekt budowlany na roboty remontowe" wykonany w sierpniu 2003 roku przez technika budowlanego J. R., w którym jako rok budowy budynku gospodarczego wskazano lata 1965-1970. Przypomnieć zatem należy, że skarżący nabyli przedmiotową nieruchomość aktem notarialnym z 1992 r. zaś z jego treści nie wynika, aby działka zabudowana była budynkiem murowanym gospodarczym. Z załączonego do akt administracyjnych wcześniejszego aktu notarialnego z 1979 r., odnoszącego się do poprzedniej właścicielki M. M., wynika, iż działka zabudowana była domem mieszkalnym i zabudowaniami gospodarczymi. Skarżący domagając się wpisu w ewidencji daty zakończenia budowy budynku gospodarczego w 1964 r. – opierają swoje stanowisko na oświadczeniach świadków, opracowaniu projektu budowlanego na roboty remontowe z sierpnia 2003 r. W kontekście materiałów źródłowych zawartych w aktach administracyjnych, jest to wniosek całkowicie nieuprawniony. Przede wszystkim skarżący domagają się wpisu daty zakończenia budowy budynku gospodarczego w dacie, kiedy nie byli właścicielami działki. Nie przedstawili również na powyższą okoliczność wiarygodnych dowodów, o których mowa była powyżej. W szczególności Sąd zaznacza, że zeznania świadków nie stanowią podstawy zmiany ewidencji, podobnie jak projekt budowlany na roboty remontowe z sierpnia 2003 r. Odnosząc się natomiast do tego projektu budowlanego na roboty remontowe, nie umknęło uwadze Sądu, że w aktach admiracyjnych znajduje się oświadczenie skarżących z [...] sierpnia 2003 r. - skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z którego wynika, iż skarżący cyt.: "dokonali rozbiórki fragmentów dachu, oraz ścianek nad stropem zagrażającym zawaleniem na istniejącym budynku o konstrukcji murowanej zlokalizowanej na ich działce". Końcowo w powyższym piśmie zawarli stwierdzenie, cyt.: "wnoszą o zakończenie postępowania administracyjnego, gdyż chcą przystąpić do odbudowy budynku". Rozbiórkę tego budynku potwierdził na rozprawie uczestnik postępowania J. S. (k- 47 akt sądowych). W tych okolicznościach w ocenie Sądu słuszna okazała się ocena zdjęć dokonana przez organy, z których wynikało, że na działce [...] budynek mieszkalny i budynek gospodarczy istniały już w 1959 roku. Natomiast na zdjęciu z 1997 roku budynek mieszkalny i budynek gospodarczy nie są widoczne, zaś na zdjęciu z 2006 roku widoczny jest tylko budynek gospodarczy (garaż). Skoro budynek został odbudowany po jego rozbiórce w 2003 r. (co potwierdza oświadczenie skarżących złożone do PINB), to równocześnie możliwa była jego odbudowa "w nieco innym usytuowaniu w stosunku do granic z działkami sąsiednimi", co z kolei wskazały organy geodezyjno-kartograficzne, podając, że aktualnie budynek stoi on równolegle i przy granicy z działką nr [...] (obecnie dz. nr [...]) oraz równolegle i przy granicy z działką nr [...], natomiast w czasie pomiaru wykonanego w latach 80-tych budynek gospodarczy usytuowany był na działce nr [...], nierównolegle do wymienionych granic i był od nich wyraźnie oddalony. Końcowo Sąd stwierdza, że organy przeprowadziły prawidłowe postępowanie, dokonały trafnej oceny, uznając, iż brak jest podstaw do aktualizacji danych odnoszących się do zmiany roku zakończenia budowy budynku gospodarczego na działacie skarżących. Zarzuty skargi są chybione, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zeznania świadków wskazanych w skardze czy oświadczeń, nie prowadzą do zmiany w ewidencji, co wskazano powyżej w uzasadnieniu. Również takim dowodem w pojęciu skarżących nie jest projekt budowlany w zakresie przeprowadzenia remontu budynku gospodarczego. Po pierwsze projekt ten nie stanowi dokumentu w pojęciu geodezyjnym, a po drugie stwierdza on jedynie stan z daty jego sporządzenia. Mylne jest wyobrażenie strony skarżącej w zakresie dowodów mogących stanowić zmianę w ewidencji gruntów czy budynków, nie mamy tu do czynienia z prowadzeniem postępowania cywilnego, a jedynie postępowania administracyjnego, którego kierunek wyznaczają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Nieusprawiedliwiony okazał się zarzut naruszenia prawa materialnego co do wadliwie wpisanego roku zakończenia budowy budynku, stanowiącego obecnie garaż. W tym zakresie nie doszło do naruszenia § 45 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Na marginesie Sąd stwierdza, że skarżącym zostały udostępnione żądane kopie akt sprawy. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.