II SA/Lu 942/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 6 listopada 2018 r. radca prawny J. C. wniósł w imieniu M. R. (dalej jako: skarżąca) skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego oraz z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Z treści skargi wynikało, że radca prawny działa jako pełnomocnik z urzędu w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy. Zarządzeniem z 7 grudnia 2018 r. wezwano radcę prawnego do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej. W wezwaniu poinformowano, że radca prawny został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej do sprawy o sygn. akt II SA/Lu 725/16, której przedmiotem była decyzja SKO w L. z [...] lipca 2018 r., znak: [...] W odpowiedzi na wezwanie, radca prawny oświadczył, że jego skarga z 6 listopada 2018 r. miała odnosić się jedynie do decyzji SKO w L. z [...] lipca 2018 r. Jedynie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej radca wskazał błędnie zaskarżoną decyzję. Na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych, skarżąca podpisała skargę w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi na skargę na decyzję z [...] marca 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Wyjaśnienia radcy prawnego J. C. co do omyłkowego wniesienia skargi na decyzję z [...] marca 2018 r. pozostają bez znaczenia dla sprawy. Skoro skarżąca na wezwanie Sądu podpisała skargę, tym samym wyraziła jednoznacznie wolę zaskarżenia tej decyzji, co obligowało Sąd do rozważenia dopuszczalności skargi. Na marginesie jedynie należy odnotować, że w dacie wniesienia skargi z 6 listopada 2018 r. decyzja Kolegium z dnia [...] lipca 2018 r. była przedmiotem kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 725/18. Wyrokiem z 6 grudnia 2018 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Skarga na decyzję Kolegium z [...] marca 2018 r. podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt administracyjnych II instancji (k. 19) zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 23 marca 2018 r. (korespondencję odebrał dorosły domownik – opiekunka skarżącej). W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 kwietnia 2018 r. (z uwzględnieniem przesunięcia terminu z uwagi na dzień ustawowo wolny od pracy – art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżąca wniosła skargę w dniu 6 listopada 2018 r. (prezentata z datownikiem na piśmie; k. 3 akt sądowych). Skoro skarżąca usunęła braki formalne skargi należy przyjąć za datę wniesienia skargi dzień dokonania tej czynności przez radcę prawnego J. C., pomimo, że był osobą nieuprawnioną do działania w imieniu skarżącej. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.