IV SA/Wa 2207/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), Protokolant ref. Luiza Cycling, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] i Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołań, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] listopada 2016 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji biologicznego przetwarzania (stabilizacji) odpadów komunalnych. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przytoczyło następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Spółka R. Sp. z o.o. wystąpiła w dniu [...] grudnia 2011 r. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji biologicznego przetwarzania (stabilizacji) odpadów komunalnych na terenie istniejącego zakładu przetwarzania odpadów komunalnych i selektywnego zbierania na działce nr ewidencyjny [...], obr. [...] przy ul. [...], w dzielnicy [...] w W. Decyzją z [...] listopada 2016 r. Prezydent W. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji biologicznego przetwarzania (stabilizacji) odpadów komunalnych na terenie istniejącego zakładu przetwarzania odpadów komunalnych i selektywnie zbieranych jako realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko tj. instalacji związanej z odzyskiem i unieszkodliwianiem odpadów, którego inwestorem jest spółka R. Sp. z o.o. Od decyzji z [...] listopada 2016 r. odwołania wnieśli: Stowarzyszenie [...], Stowarzyszenie [...] oraz Stowarzyszenie [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] listopada 2016 r., stwierdziło, że decyzja ta zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 82 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), dalej ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz spełnia wymagania, o których mowa w art. 85 powołanej ustawy, dotyczące uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja z [...] listopada 2016 r. została wydana po pozytywnym uzgodnieniu przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., dochowano wszelkich wymogów procedury. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Zaproponowano dwa warianty projektowanego przedsięwzięcia. Jako wariant najkorzystniejszy dla środowiska wskazano wariant pierwszy proponowany przez inwestora. Przedstawiono w raporcie przewidywalne skutki dla środowiska ewentualnej rezygnacji z realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz uzasadnienie wariantu przyjętego do realizacji. Rozwiązania sytuacyjne poszczególnych wariantów zostały przedstawione w raporcie i parametry poszczególnych wariantów opisane zostały szczegółowo w treści opracowania. Raport ostateczny stanowił aktualizację raportu pierwotnego przedłożonego w sprawie w wyniku uwzględnienia uwag organu pierwszej instancji i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Zarzuty podniesione w odwołaniach co do zakresu raportu organ uznał za nieuzasadnione. Zarzucane braki raportu nie znajdują poparcia w aktach sprawy. Zarówno raport, jak również decyzja organu pierwszej instancji w sposób wyczerpujący odnoszą się do poruszonych w odwołaniach kwestii, organ odwoławczy również nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości. Rozbieżność między kartą informacyjną przedsięwzięcia a ostateczną wersją raportu przedłożoną w lutym 2016 r. jest wynikiem zmodyfikowania przez inwestora wniosku (rezygnacja z przetwarzania odpadów zielonych). Modyfikacja wniosku i raportu nastąpiła w związku z uwagami organów wyspecjalizowanych. Karta informacyjna nie była modyfikowana, gdyż przepisy nie wymagają takich zmian. Dla oceny danego przedsięwzięcia główne znaczenie ma raport jako ocena oddziaływania na środowisko. Organ pierwszej instancji, jak również organy uzgadniające wzywały inwestora do uzupełnienia raportu, którego ostateczna wersja nie wzbudziła żadnych zastrzeżeń i stanowi on wystarczającą podstawę do określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Nie można czynić organowi zarzutu, że rozpatrzenie uwag oparte zostało na raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz na opiniach organów, bowiem to właśnie one stanowią zasadniczy materiał dowodowy w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i wobec braku wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa brak jest podstaw do uznania, iż w ramach prowadzonego postępowania organ administracji obowiązany jest prowadzić inne dodatkowe analizy, badania i opracowania specjalistyczne w celu potwierdzenia bądź zanegowania zasadności wniesionych uwag. Organ odwoławczy nie uznał podniesionych w odwołaniu zarzutów za trafione, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, że istnieje możliwość realizacji przedsięwzięcia w wariancie zaproponowanym przez inwestora, nie powodującym oddziaływania na środowisko, które wykluczałoby jego realizację. Realizacja tej inwestycji leży w interesie społecznym i jest niezwykle ważna w skali lokalnej jak również dla całej aglomeracji [...]. Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2018 r. wnieśli Stowarzyszenie [...] w W. oraz Stowarzyszenie [...] w L. Stowarzyszenie [...] w skardze zarzuciło naruszenie art. 15 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez nie rozpoznanie ponowne sprawy, co w szczególności przejawiało się w braku odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Stowarzyszenia [...] oraz w uzupełnieniu tego odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało merytorycznie całości sprawy, co stoi w sprzeczności z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów: 1) wydania decyzji, w sytuacji gdy przedsięwzięcie opisane w karcie informacyjnej różni się sposób zasadniczy od przedsięwzięcia opisanego w raporcie z lutego 2016 r.; 2) wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na podstawie raportu z lutego 2016 r., który został opracowany na podstawie nieobowiązujących aktów prawnych, a także bez weryfikacji zgodności zapisów raportu z 2016 r. z przepisami obowiązującymi w dacie wydania decyzji; 3) wydania decyzji w oparciu o przedstawioną przez uczestnika kopię mapy ewidencyjnej obejmującej teren, na który będzie oddziaływać przedmiotowe przedsięwzięcie, podczas gdy mapa ta obejmuje jedynie działki sąsiednie przylegające do działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]; 4) wydanie decyzji pomimo błędnej analizy organu I instancji w zakresie emisji i kumulacji oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, w wyniku czego doszło do zaaprobowania niespójnego i niezgodnego z rzeczywistością obliczenia uczestnika, co miało wpływ na zaakceptowanie przez organ I instancji zawężonego obszaru oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia; 5) wydania decyzji, pomimo że organ I instancji zaniechał umożliwienia prawidłowego udziału społeczeństwa w postępowaniu; 6) niepoddania kontroli instancyjnej postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Podnosząc takie zarzuty, Stowarzyszenie [...] wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organ pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie [...] w skardze na decyzję z [...] czerwca 2018 r. zarzuciło naruszenie: 1) art. 15 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta W. z [...] listopada 2016 r. pomimo zaniechania ponownego rozpatrzenia sprawy, w szczególności na skutek braku odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu; 2) art. 15 w związku z art. 7, 8, 11, 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 K.p.a. poprzez zaniechanie merytorycznego rozpoznania sprawy, rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wyjaśnienia w sposób przekonujący przesłanek, jakimi kierowano się przy wydawaniu decyzji, procedowaniu wbrew obowiązkowi prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Naruszenie powołanych przepisów K.p.a. doprowadziło do tego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dostrzegło, że: - decyzja organu I instancji została wydana dla innego przedsięwzięcia niż to, które zostało określone w karcie informacyjnej; - decyzja została wydana na podstawie raportu z lutego 2016 r., który został opracowany na podstawie nieobowiązujących aktów prawnych; - w postępowaniu przed organem I instancji nie został ustalony rzeczywisty obszar oddziaływania przedsięwzięcia; - organ I instancji zaniechał analizy w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na formy ochrony przyrody oraz na zabytki; - organ zaaprobował niespójne i niezgodne z rzeczywistością obliczenia uczestnika w zakresie emisji i kumulacji oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami; - decyzja I instancji została wydana pomimo nieprzedstawienia przez uczestnika żadnego wariantu alternatywnego; - decyzji I instancji została wydana mimo, że przedsięwzięcie nie zostało ujęte w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023 uchwalonym uchwałą Sejmiku Województwa [...] z [...] października 2012 r.; - organ I instancji nie umożliwił prawidłowego udziału społeczeństwa w postępowaniu; - nie dokonało jakichkolwiek władnych ustaleń faktycznych i oparło się wyłącznie na dokumentacji przedstawionej przez uczestnika; 3) art. 104 § 2 w związku z 7, 77 i 80 K.p.a oraz art. 73 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 5, art. 74 ust. 1 pkt 2, art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo istnienia istotnych różnic pomiędzy opisem przedsięwzięcia zawartym w karcie informacyjnej przedsięwzięcia "Budowa instalacji biologicznego przetwarzania odpadów na terenie istniejącego zakładu przetwarzania odpadów komunalnych i selektywnie zbieranych" a opisem przedsięwzięcia zawartym w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z lutego 2016 r. oraz poprzez brak rzetelnej analizy Raportu z lutego 2016 r. 4) art. 3 ust. 1 pkt 5, 64 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, z uwagi na to, że opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] marca 2012 r. oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z [...] maja 2012 r. dotyczy przedsięwzięcia opisanego w karcie informacyjnej, a opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] czerwca 2016 r. oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z [...] sierpnia 2016 r. dotyczą przedsięwzięcia opisanego w Raporcie z lutego 2016 r. 5) art. 6, 7, 8 i 11 K.p.a. w związku z art. 66 i 80 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji wydanej na podstawie raportu z lutego 2016 r., który został opracowany na podstawie nieobowiązujących aktów prawnych, a także bez weryfikacji zgodności zapisów raportu z przepisami obowiązującymi w dacie wydania zaskarżonej decyzji; 6) art. 6, 7, 28 i 49 K.p.a. w związku z art. 74 ust. 1b, art. 74 ust. 3 i art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie poprzez nieustalenie rzeczywistego obszaru oddziaływania przedsięwzięcia. Nie można bowiem utożsamiać pojęcia obszaru sąsiedniego z obszarem, na który ma oddziaływać przedsięwzięcie; 7) art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. art. 62 ust. 1 pkt 1 lit c, ca, d, art. 82 ust. 1 pkt 1 lit b, art. 85 ust 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie poprzez zaniechanie analizy w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na formy ochrony przyrody oraz na zabytki; 8) art. 63 ust. 1 pkt 1 lit b i d, art. 63 ust. 1 pkt 2, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie z uwagi na błędną analizę emisji i kumulacji oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami; 9) art. 66 ust. 1 pkt 5-7, art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. a, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 80 ust. 1, art. 82 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie poprzez nieprzedstawienie wariantu alternatywnego; 10) art. 38 a ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez ustalenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia w sytuacji gdy przedsięwzięcie to nie zostało ujęte w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami dla [...]; 11) art. 3 ust. 1 pkt 11, art. 33 ust. 1 i 2, art. 85 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie w związku z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez nie zapewnienie prawidłowego udziału społeczeństwa w postępowaniu; 12) art. 15, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 142 K.p.a. poprzez niepoddanie kontroli instancyjnej postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 2016 r. Podnosząc takie zarzuty, Stowarzyszenie [...] wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organ pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargi są zasadne. W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), gdyż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ w istocie ponownie rozpoznał sprawę. Organ odwoławczy w kwestiach istotnych dla sprawy, zwłaszcza w kontekście podnoszonych przez strony postępowania zarzutów wypowiedział się w sposób lakoniczny, ogólnikowy i nie odwołując się do materiału dowodowego sprawy. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika jakie zarzuty były zgłaszane w toku postępowania oraz przez jakie podmioty, a także brak jest odniesienia do tych zarzutów. Przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko wymaga w szczególności dokonania weryfikacji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie). Raport oddziaływania na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że zarzuty stawiane raportowi powinny być oparte na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem i nie wystarczy jedynie postawienie ogólnego zarzutu naruszenia zasady praworządności. W rozpoznawanej sprawie nie sposób jednak przyjąć, że podnoszone zarzuty były ogólnikowe. W toku postępowania stawiane były konkretne zarzuty, co do twierdzeń zawartych w raporcie, w szczególności Stowarzyszenia wskazywały na nieścisłości raportu (powołując także strony raportu, czy precyzyjnie określając fragmenty tego raportu, które ich zdaniem nie są spójne), a organ administracji publicznej w ogóle się do tych zarzutów nie odniósł. Stowarzyszenia zarzuciły niezgodność raportu z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, ca, d oraz art. 66 ust. 1 pkt 5-8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Tymczasem organ ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że "uznał zarzuty podniesione w odwołaniu co do zakresu raportu za nieuzasadnione" oraz że "wszystkie zarzucone w odwołaniach braki raportu nie znajdują poparcia w aktach sprawy (...) zarówno raport, jak również decyzja organu I instancji w sposób wyczerpujący odnoszą się do poruszanych w odwołaniu kwestii, zaś skład orzekający w niniejszej sprawie nie dopatrzył się w tym zakresie żadnych nieprawidłowości". Nie zostało wskazane, na jakiej podstawie organ dokonał takiej oceny. Organ nie odniósł się w szczególności do zarzutów podniesionych w piśmie Stowarzyszenia [...] z [...] stycznia 2017 r. zatytułowanym uzupełnienie odwołania. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, że raport z lutego 2016 r. został opracowany na podstawie nieobowiązujących aktów prawnych, wskazując konkretne akty prawne, na które powoływał się raport, a które utraciły moc obowiązująca (zarzut z pkt I ppkt 3, str. 24 pisma z [...] stycznia 2017 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się także do zarzutów niewłaściwego ustalenia rzeczywisty obszaru oddziaływania przedsięwzięcia (np. emisja hałasu na terenach [...] i [...] powodowana przez instalacje przewyższa normy określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego), zaniechania analizy w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na formy ochrony przyrody oraz na zabytki (np. na założenie pałacowo-ogrodowe w W.), wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mimo, że przedsięwzięcie nie zostało ujęte w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023 uchwalonym uchwałą Sejmiku Województwa [...] z[...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się również do zarzutu błędnej analizy emisji i kumulacji oddziaływania na środowisko oraz nieprzedstawienia racjonalnego wariantu alternatywnego. Właściwie jedyny zarzut podnoszony przez skarżące Stowarzyszenia, jakie został rozpatrzony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dotyczył istotnych różnic pomiędzy opisem przedsięwzięcia zawartym w karcie informacyjnej przedsięwzięcia a opisem przedsięwzięcia zawartym w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z lutego 2016 r. W tym zakresie stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe. Rozbieżności między kartą informacyjną przedsięwzięcia, a ostateczną wersją raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przedłożoną w lutym 2016 r. nie oznacza, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostało wadliwie przeprowadzone. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, w toku postępowania inwestor zmodyfikował wniosek złożony [...] grudnia 2011 r. po uwzględnieniu uwag Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Karta przedsięwzięcia stanowi dokument umożliwiający identyfikację przedsięwzięcia wskazanego we wniosku i pozwalający na dokonanie oceny, czy konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. W przypadku stwierdzenia przez organ konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zasadnicze znaczenia pełni raport o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, będący dokumentem bardziej szczegółowym niż karta informacyjna przedsięwzięcia i stanowiący podstawę oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Pozostałe podnoszone przez Stowarzyszenia w toku postępowania odwoławczego zarzuty wymagały rozpatrzenia, a zgłaszane zastrzeżenia co do prawidłowości raportu wymagały wyjaśnienia na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów, stosownie do reguł postępowania dowodowego określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz przedstawienia w tym zakresie stanowiska w uzasadnieniu decyzji. W konsekwencji braku odniesienia się do zarzutów odwołań uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a. W takich okolicznościach sprawy nie można uznać, że organ administracji publicznej dokonał weryfikacji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Prawidłowe rozpoznanie sprawy wymagało odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniach i pismach uzupełniających odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie odniosło się również do tego, że Stowarzyszenia, na podstawie art. 142 k.p.a. zaskarżyły w swoich odwołaniach postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] sierpnia 2016 r. o uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnieniu jest niezaskarżalne. Nie przysługuje na nie zażalenie, ponieważ stosownie do art. 77 ust. 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie wyłączono możliwość stosowania art. 106 § 3, 5 i 6 K.p.a. Treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest przez organ decydujący po przeprowadzeniu wymaganego uzgodnienia. Zakwestionowanie postanowienia o uzgodnieniu warunków realizacji inwestycji jest możliwie w drodze odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji, na podstawie art. 142 K.p.a., który stanowi, że postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Jakkolwiek w przypadku zakwestionowania w odwołaniu niezaskarżalnego postanowienia, na podstawie art. 142 K.p.a., organ odwoławczy nie wydaje odrębnego postanowienia (rozstrzygnięcia), to jednak organ zobowiązany jest odnieść się do takiego żądania wniosku, co powinno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Mając powyższe względy na uwadze, należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W toku ponownego rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oceni cały materiał dowodowy, odniesie się do zarzutów podnoszonych w odwołaniach i dokona weryfikacji raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co znajdzie swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na koszty postępowania składa się: wpis od skargi (200 zł).