II SA/Kr 1480/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2018 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. S. kwotę 500 zł ( słownie: pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta Krakowa 18 kwietnia 2018 r. wydał decyzję Nr 696/6740.1/2018, znak: AU-01-3.6740.1.2953.2017.DSZ, udzielającą pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego i likwidację kolidującego przyłącza elektroenergetycznego przy ul. R. w K., na działce nr [...], obr. [...] oraz zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego, pn.: Budowa budynku usługowego o funkcji biurowej z jednokondygnacyjnym garażem podziemnym, hydroforem p.poż., zbiornikiem p.poż., instalacjami wewnętrznymi w budynku: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, elektryczną, teletechniczną, wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oraz ogrzewania, budową instalacji oświetlenia terenu przy ul. R. w K., na działce nr [...], obr. [...], j. ewid. Ś. Decyzja ta została sprostowana postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z 23 lipca 2018 r., znak: AU-01-3.6740.1.2953.2017.DSZ. Po rozpoznaniu odwołań, w tym odwołania skarżącego M. S., Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 11 września 2018 r., znak WI-I.7840.3.53.2018.EZ: uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie sentencji: na stronie 1 w wierszach od 47 do 51 (licząc od góry strony), zapis o treści: "2. Szczegółowe wymagania nadzoru na budowie: nakłada się obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego - Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. Prawo Budowlane oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19.11.01 w sprawie rodzajów obiektów budowlanych dla których realizacji wymagane jest ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. z 2001 r. nr 138 poz. 1554)." i w tym zakresie orzekł w miejscu uchylenia, w sentencji decyzji, zapisu o treści: "2. Szczegółowe wymagania nadzoru na budowie: a) nakłada się obowiązek ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego - Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. Prawo Budowlane oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19.11.01 w sprawie rodzajów obiektów budowlanych dla których realizacji wymagane jest ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. z 2001 r. nr 138 poz. 1554), b) na czas trwania prac ziemnych oraz robót związanych z posadowieniem należy ustanowić nadzór geologiczny - zgodnie z załączoną do projektu budowlanego "Dokumentacją badań podłoża gruntowego". Utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda wskazał, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Pb, którego treść przytoczono. Podkreślono, że organ administracji może podjąć działania korygujące tylko w przypadku stwierdzenia naruszeń określonych w ww. przepisie. Nie bada prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego przepisu. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego (w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania) odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg sprawdzenia projektu, również sprawdzający. Na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Osiedle O. ", przyjęty uchwałą Rady Miasta K. nr LXII/888/12 z 5 grudnia 2012 r. - zwany dalej Planem. Przytoczono zasady zagospodarowania terenu, kształtowania zabudowy i kompozycji oraz obsługi komunikacyjnej kwartałów urbanistycznych określone w § 67 ww. planu (Teren zabudowy usługowej, oznaczony symbolem U. 4 o podstawowym przeznaczeniu pod usługi biurowe). Wojewoda wskazał, że projekt budowlany został opracowany w oparciu o ustalenia przywołanego wyżej planu (części opisowej i części rysunkowej) i spełnia wszystkie jego wymagania, w tym w szczególności w zakresie linii zabudowy. Projektowany budynek usytuowano w taki sposób, że jego elewacja frontowa pokrywa się z ww. linią. Linia ta może zostać przekroczona przez gzyms, balkon lub taras, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnić należy, że ewentualna zabudowa balkonów w projektowanym budynku nie jest dopuszczalna bez uprzedniego uzyskania odpowiedniej decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż zabudowa balkonów stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego (zmianę parametrów projektowanego budynku). Zatwierdzony projekt budowlany nie obejmuje zabudowy balkonu, w związku z powyższym ww. zarzuty nie znajdują uzasadnienia. Odwołujący się zarzucają, że budynek zlokalizowano w granicy działki niezgodnie z przepisami, zarzut ten jest również bezzasadny. Zgodnie z § 12 ust. 2, 3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Lokalizację budynku usługowego w granicy działki [...] dopuszczają ustalenia szczegółowe Planu dla terenu U.4. Ogólne ustalenia opisane w § 6 ust. 1 pkt 1 podpunkt f Planu, na które powołują się skarżący, nakazują co prawda, że: przy realizacji budynku nowego - należy nawiązać do geometrii dachów budynków na działkach sąsiednich: w przypadku sąsiedztwa z budynkiem zabytkowym - do geometrii dachu tego budynku oraz w przypadku realizacji w granicy działki -forma dachu powinna być zgodna z geometrią dachu budynku usytuowanego w granicy, o tej samej wysokości, jednakże szczegółowe zasady zagospodarowania terenu U.4. określają maksymalną wysokość budynku usługowego: do 12 m od poziomu istniejącego terenu oraz dopuszczają możliwość lokalizacji budynku w granicy działki i zastosowanie dachu płaskiego. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym projektowany budynek jest niższy od bezpośredniego sąsiadującego z nim budynku przy ul. R. (12, 35 m) i ma 11,985 m wysokości od poziomu istniejącego terenu oraz dach płaski, co stanowi zachowanie szczegółowych zasad zagospodarowania terenu, określonych dla terenu U.4. Brak jakichkolwiek "nadbudówek" ponad ww. wysokość. Projektant, w piśmie z 28 czerwca 2018 r., wyjaśnił, że nie istnieje żadne ryzyko zaburzenia ciągów w przewodach wentylacyjnych lub spalinowych budynku nr [...], gdyż projektowany budynek będzie niższy od kalenicy budynku nr [...], ponad którą dodatkowo wyprowadzone są te przewody. Zdaniem organu spełnione zostały również wymagania planu dotyczące powierzchni biologicznie czynnej (dla terenu U.4 - minimum 15%). Zgodnie z bilansem powierzchni terenu, zamieszczonym w projekcie zagospodarowania terenu, powierzchnia części działki nr [...] objęta obszarem U.4 wynosi 704,55 m2 (100 %). Suma powierzchni biologicznie czynnej ww. obszaru stanowi 111,15 m2 (15,77 %): 25,42 m2 - terenu biologicznie czynnego na gruncie, 12,88 m2 - stanowiące 50% z 25,76 m2 powierzchni stropodachu zielonego na garażu oraz 72,85 m2- stanowiące 50% z 145,70 m2 powierzchni stropodachu zielonego na projektowanym budynku usługowym. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 - obowiązującym na dzień złożenia przedmiotowego wniosku) teren biologicznie czynny to: teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2, oraz woda powierzchniową na tym terenie. Odnośnie argumentu o braku zachowania odpowiedniej odległości planowanej inwestycji od Cmentarza R. o oraz naruszenia przez organ I instancji art. 10 kpa, ze względu brak udziału Zarządu Cmentarzy Komunalnych w K. w postępowaniu, wskazano, że lokalizacja projektowanego budynku jest zgodna z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego "Osiedle O. ". W § 67 pkt 4 tego Planu wpisano, że teren inwestycji znajduje się w strefach ochrony sanitarnej 50 m od granic Cmentarza R. jednakże nie wprowadzono jakichkolwiek odrębnych ograniczeń w związku z powyższym. Przedmiotowy budynek zlokalizowano zgodnie z przepisami odrębnymi, tj.: ustawą z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (tekst jednolity Dz.U.2017.912) oraz rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (tekst jednolity Dz.U.1959.52.315). Planowane zamierzenie budowlane nie spowoduje naruszenia art. 5 ust. 1 ww. ustawy, gdyż teren Cmentarza R. jest ogrodzony i odpowiednio zabezpieczony pod względem sanitarnym. Pozostanie również w zgodzie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, który stanowi, że odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni, służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m; odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone - ponieważ przepis ten nie dotyczy lokalizacji projektowanego budynku usługowego o funkcji biurowej. Jednocześnie wskazać należy, że z uwagi na powyższe nieruchomości będące w zarządzie Zarządu Cmentarzy Komunalnych w K. nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, gdyż projektowany budynek nie tworzy w swoim otoczeniu obszaru wprowadzającego ograniczenia w zagospodarowaniu i zabudowie dla Cmentarza R. . W związku z powyższym organ I instancji prawidłowo uznał, że Zarząd Cmentarza R. nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, tym samym ww. zarzuty skarżących nie znajdują uzasadnienia. Wskazano, że planowane zamierzenie budowlane spełnia wymagania Planu w zakresie obsługi komunikacyjnej. Zgodnie z § 11 ust. 5 pkt 1 lit. d) ustalono wymagane minimalne ilości miejsc postojowych dla samochodów osobowych na terenie inwestycji, odpowiednio do przeznaczenia tego terenu: dla zabudowy usługowej: 1 miejsce na 5 zatrudnionych i dodatkowo w usługach z użytkownikami (klientami) - 1 miejsce na każde rozpoczęte 50 m2 powierzchni użytkowej. Projektowany budynek będzie posiadać 15 miejsc postojowych, w tym: 14 dla pracowników (jedno dla osób niepełnosprawnych) oraz 1 dodatkowe ogólnodostępne - co stanowi odpowiednią liczbę miejsc postojowych, zgodną z wymogiem planu z uwagi na projektowaną funkcję budynku, jego powierzchnię i planowana liczbę użytkowników. Szczegółowe informacje w tym zakresie zostały zawarte na stronie 68 opisu projektu zagospodarowania terenu. Ponadto inwestor 5 września 2018 r. dostarczył do Wojewody Małopolskiego oświadczenie z 4 września 2018 r., w którym wskazał, że w projektowanym budynku nie będzie prowadzona działalność usługowa z użytkownikami. Do projektu budowlanego załączono uzgodnienie przedmiotowej inwestycji Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. znak: IU.461.2.630.2018, z 14 marca 2018 r., z warunkami. Jak wynika z oświadczenia projektanta (protokół z 10 września 2018 r. w aktach sprawy), przedmiotową inwestycję zaprojektowano zgodnie z ww. uzgodnieniem. Dalej Wojewoda odniósł się do zarzutów dotyczących zabezpieczenia budynku przy ul. R. – na czas rozbiórki i na czas budowy, i wskazał, że projektant zapewnia, zgodnie z treścią projektu rozbiórki, wykonywanie prac zapewniając bezpieczeństwo osób trzecich i ich mienia. Projektując budynek przyjęto metodę zabezpieczenia budynku Nr [...] (jako najlepsze rozwiązanie) wybierając wykonanie na całej długości ściany szczytowej ww. budynku sztywnego zabezpieczenia wykopu w formie palisady z pali betonowych, z przedłużeniem palisady o 1 m w kierunku północno-zachodnim. Przyjęte rozwiązania projektowe umożliwiają realizację projektowanego budynku usługowego w bezpośrednim sąsiedztwie budynku Nr [...], w tym wykonanie wykopu głębszego niż 1,5 m. Zaprojektowano palisadę uzupełnioną ściankami berlińskimi (zabezpieczającymi dodatkowo wykop). Budowa samej palisady nie generuje drgań i wibracji ponieważ odbywa się przez wiercenie otworów i stopniowe zalewanie betonem. Prace zostaną wykonane z należytą starannością a stan budynku Nr [...] (zgodnie z zaleceniami ekspertyzy konstrukcyjnej) z monitorowaniem do zakończenia stanu surowego projektowanego budynku. Ponadto prace zostaną wykonane tak, aby nie spowodować uszkodzenia instalacji wewnętrznych sąsiedniego budynku i sieci w ulicy R. Do projektu budowlanego załączono Projekt budowlany rozbiórki (strony: od 115 do 122), zawierający opis zakresu i sposobu prowadzenia robót budowlanych, w tym opis sposobu zabezpieczenia terenu, w którym podkreślono: Wykonawca robót zobowiązany jest przy prowadzeniu robót rozbiórkowych do zachowania szczególnej ostrożności w okolicach sąsiadujących (z terenem rozbiórki) budynków. Wykonywane prace nie mogą spowodować ich uszkodzenia! Nadto opisano w jaki sposób należy zapewnić bezpieczeństwo ludzi i mienia w trakcie rozbiórki. Do projektu budowlanego załączono również inwentaryzację istniejącego budynku (strony: od 140 do 144). Ponadto do projektu budowlanego załączono Ekspertyzę konstrukcyjną budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. R. w K., sporządzoną przez M. M., posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej nr ewid. [...], wpisanego do Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...] Ww. ekspertyza, we wnioskach i zaleceniach wskazuje między innymi: Z uwagi na położenie płyty fundamentowej projektowanego budynku poniżej poziomu spodu fundamentu przedmiotowego budynku przy ul. R. oraz planowane wykonanie wykopu bezpośrednio przy ścianie szczytowej istniejącego budynku konieczne jest sztywne zabezpieczenie wykopu np. przez zastosowanie wspornikowej palisady ze zbrojonych pali wierconych oraz Ponieważ przedmiotowy budynek znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nowo projektowanego obiektu, zaleca się prowadzenie monitoringu jego osiadań. Powinien on polegać na założeniu reperów pomiarowych w czterech narożach budynku istniejącego i monitorowaniu geodezyjnym osiadań. Pierwszy pomiar należy przeprowadzić przed rozpoczęciem wykonywania zabezpieczenia wykopu. Kolejny po wykonaniu wykopu i kolejne co 1 miesiąc do zakończenia stanu surowego. Brak jest podstaw dla podważania przez organ odwoławczy przedstawionych przez projektanta opracowań. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ograniczenie doświetlenia lokali mieszkalnych w budynku przy ul. R. oraz w budynku przy ul. R. , organ wskazał, że godnie z wyjaśnieniami projektanta (pismo z 28 czerwca 2018 r.) projektowany budynek nie powoduje przesłaniania pomieszczeń, o którym mowa w § 13 ww. rozporządzenia, tj. pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i nie narusza § 60 ww. rozporządzenia. Budynek nr [...] jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, w którym nie ma wydzielonych odrębnych lokali mieszkalnych. Potwierdzają to zarówno zapisy prowadzonej dla ww. nieruchomości zabudowanej księgi wieczystej nr [...] [...], jak i gminnej ewidencji zabytków (w której, w przeciwieństwie do sąsiednich budynków mieszkalnych wielorodzinnych oznaczonych jako "kamienice", budynek nr [...] został oznaczony jako "dom"). W ocenie projektanta powyższa kwalifikacja budynku nr [...] będzie wynikać także z innych dokumentów urzędowych, w tym m.in. dokumentów stanowiących podstawę wpisów do KW. Oznacza to, że wszystkie pomieszczenia w budynku nr [...] należy traktować jako wchodzące w skład jednego mieszkania wielopokojowego, o którym mowa w § 60 ww. rozporządzenia. W świetle załączonej do projektu budowlanego analizy nasłonecznienia nie ulega wątpliwości, iż wymagane nasłonecznienie zostało zachowane co najmniej dla jednego pokoju znajdującego się na pierwszym piętrze nr [...]. Projektant wskazał, iż dokonano także analizy nasłonecznienia budynku nr [...] przy obecnym stanie zabudowy (załączona do ww. pisma "Analiza Aktualnego Nasłonecznienia"). Okna pomieszczeń na parterze od strony ul. R. już w chwili obecnej nie zapewniają wymaganego przepisami trzygodzinnego nasłonecznienia, a zatem stan ten pozostaje bez jakiegokolwiek związku z projektowanym budynkiem. Powyższe wynika z umiejscowienia budynku nr [...] względem stron świata. Ściana, w której zlokalizowane są okna na parterze, zwrócona jest w kierunku północno-zachodnim i z tego względu pomieszczenia na parterze nie maja zapewnionego wymaganego przez ww. rozporządzenie czasu nasłonecznienia. Opisaną wyżej sytuację pogarsza dodatkowo istniejący naprzeciwko budynek przy ul. R. który powoduje dodatkowe zacienianie. Oznacza to, iż nie można przyjąć, że projektowany budynek spowoduje niezgodne z § 60 ww. rozporządzenia zacienienie pomieszczeń na parterze budynku nr [...], ponieważ okna do nich i tak nie zapewniają wymaganego nasłoneczniania. W stosunku do pomieszczeń zlokalizowanych na parterze budynku nr [...] nigdy nie były spełnione warunki określone ww. przepisem § 60, dlatego też nie można zarzucać ich naruszenia przez projektowany budynek. Zgodnie z § 60 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, cyt: pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00 -16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00do 17.00, a w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Na stronach od 71 do 75 i od 79 do 84 projektu budowlanego znajduje się "Analiza dotycząca warunków nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego budynku usługowo-biurowego na dz. [...] przy ul. R. w K. oraz dla budynków sąsiednich przy ul. R. w K." - opis i rysunki. Z ww. analizy wynika, że przedmiotowa inwestycja nie ma wpływu na czas nasłonecznienia pomieszczeń znajdujących w budynku przy ul. R. . Niespełnienie ww. warunku wynika z usytuowania tego budynku względem stron świata oraz zacieniania go przez istniejącą zabudowę ul. R. Natomiast budynek nr [...] od strony ul. R. jest zacieniany przez przedmiotową inwestycję: 21 marca - lokale na parterze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 45 min., a lokale na 1 piętrze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 15 min.; 21 września - lokale na parterze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 15 min., a lokale na 1 piętrze mają ograniczone nasłonecznienie o 45 min. Od strony ogrodu w dniach równonocy ww. budynek ma zapewniony wymagany czas nasłonecznienia dla wszystkich pomieszczeń na parterze i na piętrze. Skarżący podnoszą, że budynek nr [...] stanowi budynek mieszkalny wielorodzinny, w którym znajdują się trzy odrębne lokale mieszkalne. Wojewoda Małopolski w toku postępowania zwrócił się do Urzędu Miasta K. o dostarczenie: odpisu wydanego przez Prezydenta Miasta Krakowa zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych, znajdujących się w budynku przy ul. R. w K. oraz kopii dokumentacji technicznej lub inwentaryzacji wydzielonych lokali stanowiącej załącznik do wniosku o wydanie ww. zaświadczenia. Do Kancelarii Urzędu 29 sierpnia 2018 r. wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, z której wynika, że 23 sierpnia 2018 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynęły dwa wnioski dotyczące wydania zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych oznaczonych jako: l, 2 i 3 w budynku przy ul. R. a w dniu 28 sierpnia 2018 r. obie sprawy zakończyły się wydaniem postanowień o odmowie wydania ww. zaświadczeń, ze względu na braki formalne i merytoryczne. Do ww. wniosków nie załączono dokumentacji technicznej lub inwentaryzacji. W rejestrach Urzędu Miasta K. nie znaleziono innych wniosków dotyczących wydania zaświadczeń o samodzielności lokali w ww. budynku. Jednocześnie 3 września 2018 r. do Kancelarii Urzędu wpłynęło pismo Pani E. S. i M. S., w którym skarżący poinformowali, że dotychczas nie byty wystawiane zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych 1 , 2 i 3 w budynku przy ul. R. . Wnioski o wydanie ww. zaświadczeń zostały złożone w Urzędzie Miasta K.. Do pisma załączono kopie rzutów poszczególnych kondygnacji z opisem pomieszczeń. Wojewoda Małopolski stwierdził, że w powyższego wynika, iż aktualnie przy ul. R. znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, gdyż nie zostały wydzielone lokale mieszkalne znajdujące się w tym budynku. Z przedłożonej przez skarżących dokumentacji wynika, że na 1 piętrze od strony ogrodu znajduje się pokój (nr pomieszczenia [...]). Ww. pomieszczenie (pokój mieszkalny w mieszkaniu wielopokojowym) ma zapewnione wymagane przepisami nasłonecznienie. Biorąc pod uwagę powyższe ww. zarzuty skarżących nie znajdują uzasadnienia. Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty skarżących dotyczące naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Pb, poprzez brak zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, brak zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami i brak kompletności projektu budowlanego oraz zarzut naruszenia art. 6 kpa poprzez wydanie decyzji naruszającej postanowienia Planu oraz § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W świetle powyższego, Wojewoda Małopolski stwierdził, że decyzja P Prezydenta Miasta Krakowa Nr 696/6740.1/2018 z 18 kwietnia 2018 r., znak: AU-01-3.6740.1.2953.2017.DSZ, nie narusza prawa, a zarzuty zawarte w odwołaniach nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy dokonując powyższego rozstrzygnięcia uznał, iż uchylenie i zmiana oraz uzupełnienie zapisu sentencji niniejszej decyzji nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 kpa, gdyż wprowadzona rozstrzygnięciem Wojewody Małopolskiego w ww. decyzji regulacja dotyczy zagadnień formalno-prawnych i w żadnej mierze nie ingeruje w zakres wniosku inwestora oraz związane z tym ustalenia decyzji organu I instancji. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. S.. Zarzucił jej 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: 1) art. 35 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r. poz. 1332 z późn. zm.) - zwanej dalej "Prawem budowlanym" - w związku z § 6 ust. 1 pkt 1) lit. f) uchwały nr LXII/888/12 Rady Miasta K. z dnia 5 grudnia 2012r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Osiedle O. (Dz. U. Woj. Małop. z dnia 14.12.2012r. poz. 7281) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zaprojektowany budynek biurowy jest zgodny z przepisami określającym dopuszczalny charakter zabudowy pod kątem parametrów takich jak geometria dachu; 2) naruszenie art. 3 pkt 2a) ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i niewłaściwego zastosowania, polegająca na uznaniu, że budynek przy ul. R. , na który oddziaływuje planowana inwestycja jest budynkiem jednorodzinnym, ponieważ nie zostały w nim wydzielone samodzielne lokale mieszkalne; 3) naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2) w związku ust. 3 ustawy Prawo budowlane w związku z § 3 pkt 9) rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez błędną wykładnię i niewłaściwego zastosowania, polegająca na uznaniu, że mieszkaniem, o którym mowa w § 3 pkt 9) rozporządzenia, może być wyłącznie samodzielny lokal mieszkalny, posiadający zaświadczenie o samodzielności; 4) naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2) w związku ust. 3 ustawy Prawo budowlane w związku z § 13 ust. 1 pkt 2), § 57 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez ich niezastosowanie, powodujące utrzymanie w mocy pozwolenia na budowę budynku w odległości powodującej przesłanianie okien w mieszkaniach w budynku przy ul. R. oznaczonych nr [...] - które posiadają wyłącznie pokoje od strony zachodniej (od ulicy), tj. planowanej inwestycji - co skutkuje, że czas nasłonecznia tych pokoi będzie krótszy od normy ustawowej wynoszącej 3 godziny; 2. rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 28 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 1257) - zwanej dalej "k.p.a." - poprzez nieuwzględnienie w określeniu kręgu stron postępowania Zarządu Cmentarzy Komunalnych – sprawującego bezpośredni zarząd nad Cmentarzem R. który winien mieć niewątpliwie przymiot strony w postępowaniu przed organem zarówno I, jak i II instancji, a który został przez te organy zupełnie pominięty; 2) art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez brak należytej aktywności po stronie organu II instancji w fazie postępowania odwoławczego (wbrew twierdzeniom zawartym w objętym zaskarżeniu rozstrzygnięciu), co skutkowało brakiem jakiegokolwiek postępowania w tej fazie i powieleniem stanowiska organu l instancji, a także w rezultacie przedwczesnym wydaniem zaskarżonej decyzji, w sytuacji braku przeprowadzenia w praktyce jakiegokolwiek postępowania, w tym postępowania dowodowego w tej sprawie, pomimo zgłaszanych przez Strony odwołujące zarzutów; 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez: dokonanie nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego istotnych dla rozstrzygnięcia, błędną ocenę zebranych dowodów; niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; wydaniu decyzji w sposób podważający zaufanie obywateli do organów Państwa, przekroczeniu granic dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego i wydaniu zaskarżonej decyzji na podstawie nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego i błędnej oceny prawnej tego stanu faktycznego. Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania G. sp. z o.o. w K. wniosła o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. Sąd rozpoznał wnioski dowodowe skarżącego oraz uczestnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga jest uzasadniona. Najistotniejszą kwestią sporną w niniejszej sprawie pozostawało ustalenie, czy budynek mieszkalny przy ul. R. jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym czy jednorodzinnym, ustalenie to zaś rzutowało na ocenę, czy planowana inwestycja spełnia warunki techniczne posadowienia budynków w zakresie § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj. czy zapewniono odpowiedni czas nasłonecznienia względem tego właśnie budynku przy ul. R. Zdaniem organu, budynek nr [...] jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, a wniosek ten organ wysnuwa z dwóch okoliczności: po pierwsze w budynku nie wyodrębniono samodzielnych lokali mieszkalnych, a po wtóre w gminnej ewidencji zabytków budynek nr [...] został oznaczony jako "dom", a nie jak sąsiednie budynki mieszkalne jako "kamienica". Organ wskazał także, że "w ocenie projektanta powyższa kwalifikacja budynku nr [...] będzie wynikać także z innych dokumentów urzędowych, w tym m.in. dokumentów stanowiących podstawę wpisów do KW." Dokumentów takich do akt nie dołączono. Skarżący natomiast konsekwentnie wskazywał, że budynek stanowiący jego współwłasność jest budynkiem mieszkalnym, w którym znajdują się trzy mieszkania – dwa na parterze i jedno na pierwszym piętrze, a zatem jest to budynek mieszkalny wielorodzinny, zgodnie z definicją zawarta w art. 3 pkt. 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.), a nadto właściciele nie mają żadnego obowiązku ustanawiać odrębnej własności lokali. Dla ustalenia tej okoliczności w toku postępowania przez sądem zgłoszone zostały wnioski dowodowe. Wniosek uczestnika G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o przeprowadzenie dowodu z dokumentu załączonego do pisma z dnia 3 stycznia 2019 r. czyli z fotokopii aktu notarialnego rep. [...] z dnia 15 czerwca 1935 r. oraz fotokopii planu sytuacyjnego OLSZA Lwh. 151 – został oddalony. Fotokopia aktu notarialnego zawiera umowę sprzedaży realności objętej [...] składającej się z parcel gruntowych l. kat. [...] i [...] oraz parceli budowlanej nr [...]. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskowany dowód nie jest dowodem z dokumentu, bo przedłożone fotokopie nie są dokumentami. Zgodnie z art. 76 § 1 Kpa, dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie natomiast z art. 76a § 2 Kpa, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Żaden z powyższych warunków nie został spełniony. Ważniejsze jednak jest to, że obecne oznaczenie działek ewidencyjnych jest zupełnie inne niż w przedłożonych fotokopiach, zatem brak jest możliwości weryfikacji jakiej konkretnie nieruchomości dotyczyła przedłożona fotokopia aktu notarialnego. Nadto określenie, że w 1935 roku sprzedawano "dom nowy piętrowy – obejmujący dziewięć ubikacji, oficynę i szopę położny w P. C. przy ul. O. " jest zupełnie nieprzydatne do ustalenia obecnego charakteru (jednorodzinny lub wielorodzinny) domu mieszkalnego położnego w K. przy ul. R. , czyli do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Wniosek uczestnika G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o przeprowadzenie dowodu z dokumentu zatytułowanego "zezwolenie" załączonego do pisma z dnia 23 listopada 2019 r- również został oddalony, również i w tym przypadku jest to fotokopia a nie dokument, względnie uwierzytelniony dokument. Uwierzytelnienia (w obu przypadkach) mógł dokonać np. pełnomocnik uczestnika – autor pisma z 23 listopada 2019 r., jednak tego nie uczynił. Nadto fotokopia ta jest prawie nieczytelna – nie wiadomo od jakiego organu pochodzi, nie jest też możliwe kompletne odczytanie tej części, która sporządzona została pismem odręcznym. Jeśli zaś chodzi o sformułowanie znajdujące się w trzeciej linijce od góry (pismo odręczne) "zabudowana domem przy ul. R. " – to sformułowanie to nie jest przydatne do wyjaśnienia sprawy. Dopuszczone dowody wnioskowane przez skarżących, w postaci zaświadczeń o samodzielności trzech lokali w budynku przy ul. R. zostały poświadczone przez skarżącego, który jest radcą prawnym. Jednak wskazać należy, że nie miały one w sprawie rozstrzygającego znaczenia. Zgodnie z przywołanym art. 3 pkt. 2a ustawy prawo budowlane, przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Po pierwsze zatem rację ma skarżący, że przepis ten zawierając sformułowanie "dopuszcza się wydzielenie" wskazuje jedynie na taką możliwość, natomiast nie oznacza tego, że jeśli istnieje możliwość wydzielenia więcej niż dwóch lokali mieszkalnych, a właściciele tego nie czynią, to budynek staje się automatycznie budynkiem jednorodzinnym. Jest zupełnie typową sytuacja, gdy w budynku faktycznie funkcjonuje kilka lub kilkanaście mieszkań, ale budynek jako całość pozostaje własnością jednej lub współwłasnością kilku osób, nie oznacza to jednak, że przez to jest budynkiem jednorodzinnym. Na poparcie swoich twierdzeń skarżący przedłożył organowi II Instancji przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2018 r. kopię dokumentacji zawierającej rzuty kondygnacji z oznaczonymi lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami przynależnymi, która stanowiła podstawę wydania zaświadczeń o samodzielności lokali, a z której jednoznacznie wynika, że na parterze budynku mieszczą się dwa lokale mieszkalne zaś na piętrze jeden. Organ jednak okoliczności tych nie uwzględnił, przywołując argumenty jak wskazane powyżej, choć zdaniem sądu przedłożone dowody były wystarczające do dokonania oceny charakteru budynku przy ul. R. i zakwalifikowania go jako budynku wielorodzinnego. Za zupełne zaś nieprozumienie uznać należy argument organu, że wpis do gminnej ewidencji zabytków o treści "dom", przesądza o charakterze budynku jako domu jednorodzinnego. W publicznie dostępnej (BIP) gminnej ewidencji zabytków prowadzonej przez Prezydenta Miasta Krakowa figuruje cały szereg wpisów budynków określonych np. jako "pałace" czy "pałacyki", które w przeszłości niewątpliwie pełniły funkcje domu jednorodzinnego dla jednej (zamożnej) rodziny, lecz nie oznacza to, że nadal ją pełnią. Najprostszym przykładem jest wpis w poz. 991 ewidencji, Pałacu [...] przy ul. [...], który obecnie pełni funkcje centrum biznesowego (a przecież wybudowany był jako dom jednorodzinny, dla rodziny P. właśnie); czy też P. C. pod poz. 1020 przy ul. S. , w którym obecnie mieści się bank. Z drugiej strony w ewidencji jest cały szereg wpisów budynków określanych jako "dom" (np. poz. w ewidencji nr [...]) mimo iż obecnie określony zostałby potocznie jako "kamieniczka". Nie jest dopuszczalne przesądzanie o obecnym charakterze budynku na podstawie wpisów do ewidencji zabytków, gdyż ewidencja ta po myśli art. 21 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2067) jest podstawą do sporządzania programów opieki nad zabytkami przez województwa, powiaty i gminy, a nie kwalifikacji budynków. W konkluzji organ wskazał, że skoro budynek przy ul. R. jest budynkiem jednorodzinnym , to "wszystkie pomieszczenia w budynku nr [...] należy traktować jako wchodzące w skład jednego mieszkania wielopokojowego, o którym mowa w § 60 ww. rozporządzenia, a (...) wymagane nasłonecznienie zostało zachowane co najmniej dla jednego pokoju znajdującego się na pierwszym piętrze nr [...]." Dalej organ wskazuje, że z analizy nasłonecznienia znajdującej się na stronach od 71 do 75 i od 79 do 84 projektu budowlanego wynika i jest to okoliczność niesporna, że budynek nr [...] od strony ul. R. jest zacieniany przez przedmiotową inwestycję: 21 marca - lokale na parterze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 45 min., a lokale na 1 piętrze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 15 min.; 21 września - lokale na parterze mają ograniczone nasłonecznienie o 1 godz. i 15 min., a lokale na 1 piętrze mają ograniczone nasłonecznienie o 45 min. Tymczasem na k. 74A projektu budowlanego sam autor opracowania posługuje się terminologią "pokoje lokali 97-1, 97-2, 97-3" , co oznacza, że wcale nie uważa, że budynek przy ul. R. jest budynkiem jednorodzinnym skoro ma "pokoje w lokalach". Zgodnie z § 60 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, cyt: pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00 -16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00do 17.00, a w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Ponownie rozpoznając sprawę organ II Instancji będzie zatem obowiązany przyjąć, że budynek mieszkalny przy ul. R. jest budynkiem wielorodzinnym, w którym znajdują się trzy lokale mieszkalne. Nie są natomiast uzasadnione zarzuty skargi dotyczące niezgodności projektowanego budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie zastosowania dachu płaskiego. Nie ma przy tym znaczenia podnoszona w toku postepowania okoliczność, że dachy płaskie występują w okolicy – takie ustalenia czynione są wyłącznie dla potrzeb wydania decyzji o warunkach zabudowy, natomiast w przypadku gdy na danym obszarze obowiązuje plan miejscowy, zastosowanie mają jego zapisy, zaś rozważania o przeważającej formie architektonicznej w okolicy nie mają znaczenia dla oceny zgodności projektu budowlanego z planem. W niniejszej sprawie rację ma organ, że ogólna zasada zawarta w § 6 mpzp umiejscowionym w rozdziale II pt." Ustalenia obowiązujące na całym obszarze objętym planem" - zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w tym wymogi urbanistyki i architektury, doznaje wyjątków wynikających z ustaleń szczegółowych określonych w § 67 mpzp. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt. 1 lit. f mpzp, w celu prawidłowego kształtowania ładu przestrzennego i jego ochrony oraz zasad kształtowania zabudowy, ustala się nakaz: przy realizacji budynku nowego - należy nawiązać do geometrii dachów budynków na działkach sąsiednich, w przypadku realizacji w granicy działki - forma dachu powinna być zgodna z geometrią dachu budynku usytuowanego w granicy, o tej samej wysokości. Natomiast zgodnie z § 67 ust. 3 pkt. 2 i 3 , wyznaczającym teren zabudowy usługowej - oznaczony symbolem U.4 (w kwartale 1), o podstawowym przeznaczeniu pod usługi biurowe, w zakresie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu oraz zasad kompozycji, ustala się dopuszczenie lokalizacji budynków w granicy działki oraz dopuszczenie zastosowania dachów płaskich. W niniejszej sprawie projektowany budynek zaprojektowany został w granicy z działką [...] (co jest zgodnie z planem dopuszczalne w terenie U.4), na której posadowiony jest budynek nr [...] przy ul. R. o dachu dwuspadowym, który to budynek nie jest budynkiem zabytkowym. W postanowieniach ogólnych planu wskazuje się, że w takiej sytuacji, (realizacji zabudowy w granicy działki), forma dachu powinna być zgodna z geometrią dachu budynku usytuowanego w granicy. Jednak skoro część szczegółowa planu tj. § 67 dopuszcza wyjątek od tej reguły tj. dopuszcza lokalizację budynków w granicy działki jak i zastosowania dachów płaskich, to zgodnie z ogólną regułą interpretacyjną, przepis szczególny wyłączy zastosowanie przepisu ogólnego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest bowiem aktem prawa, konstytucyjnym źródłem prawa i mimo że jest to prawo miejscowe, to podlega takim samym regułom wykładni, jak każdy inny akt prawny. Nie jest też uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 28 KPA poprzez nieuwzględnienie Zarządu Cmentarzy Komunalnych jako strony postępowania. W istocie jest to zarzut, który mógłby zostać ewentualnie zakwalifikowany jako przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa. Rzecz jednak w tym, że zgodnie z utrwalonym poglądem sądów administracyjnych, "przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu Administracyjnego rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2018 r. sygn. II OSK 1837/17). Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela. Na koniec wskazać należy, że zgodnie z § 12 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1935), część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego, powinna przedstawiać między innymi elewacje w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektu budowlanego oraz jego wyglądu zewnętrznego ze wszystkich widocznych stron, z określeniem graficznym lub opisowym na rysunku wyrobów wykończeniowych i kolorystyki elewacji oraz rzuty wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu budowlanego, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje przeprowadzone w charakterystycznych miejscach obiektu budowlanego, konieczne do przedstawienia układu funkcjonalno-przestrzennego obiektu budowlanego. Zgonie zaś z art. 35 ust. 1 pkt. 3, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza kompletność projektu budowlanego. Dla przedmiotowej inwestycji inwestor przewidział w projekcie 15 miejsc parkingowych w tym jedno dla osoby niepełnosprawnej. Miejsca te mają zostać zabezpieczone w parkingu podziemnym. Tymczasem na karcie 130 projektu budowlanego zawierającej rzut garażu podziemnego miejsca te nie zostały wrysowane. Skoro zgodnie z przywołany mi wyżej przepisami, rzuty wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu budowlanego, mają służyć do przedstawienia układu funkcjonalno-przestrzennego obiektu, to zdaniem sądu miejsca parkingowe winny zostać wrysowane na tym rzucie aby można było określić czy rzeczywiście taka ilość jak deklarowana przez inwestora jest możliwa przestrzennie do zabezpieczenia dla inwestycji. Oznacza to, że część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego nie jest kompletna. Uzupełnienie projektu budowlanego w tym zakresie może zostać poczynione na etapie postępowania przed organem II Instancji. Wobec powyższego zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. jako naruszająca przepisy postępowania i przepisy prawa materialnego, w stopniu który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 500 zł składa się: kwota tytułem uiszczonego przez skarżącego wpisu. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o zasądzenie kwoty 2214 zł tytułem zwrotu kosztów opracowania inwentaryzacji architektoniczno – budowlanej dla budynku przy ul. R. gdyż jak już wyżej wskazano, nie miała ona w sprawie rozstrzygającego znaczenia, a nadto sporządzona została już po wydaniu decyzji przez organ II Instancji, gdy tymczasem Sąd jedynie kontroluje działania administracji publicznej według stanu z dnia wydania zaskarżonej decyzji.