II OZ 522/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. T. i J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18 odrzucające skargę kasacyjną R. T. i J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18 w sprawie ze sprzeciwów A. K., R. T. i J. T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...], w przedmiocie nałożenia obowiązków związanych ze zmianą stanu wody na gruncie postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w punkcie 1 odrzucił skargę kasacyjną R. T. i J. T. od wyroku z dnia 16 listopada 2018 r., w którym, po rozpoznaniu sprzeciwów A. K. oraz R. T. i J. T., Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...]. W punkcie 2 zaskarżonego postanowienia Sąd postanowił zwrócić R T. i J. T. wniesiony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (stu) złotych. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 151a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." - Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Z kolei § 3 art. 151a stanowi, że od wyroku, o którym mowa w § 1, nie przysługuje środek odwoławczy, z tym że na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie grzywny przysługuje zażalenie. WSA stwierdził, że wprawdzie skarżącym doręczono odpis wyroku z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o skardze kasacyjnej, jednak błędne pouczenie nie kreuje środka zaskarżenia, który z mocy ustawy jest wyłączony. Sąd uznał, że skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli R. T. i J. T. W zażaleniu zarzucono, że wyrok doręczono im wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny wystosował do skarżących wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, który uiścili oraz wezwanie do złożenia oświadczenia, czy rozpoznanie skargi kasacyjnej ma nastąpić na rozprawie, czym utwierdził skarżących w przekonaniu o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Skarżący zaskarżyli postanowienie w całości i wnieśli o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Należy wskazać, że z dniem 1 czerwca 2017 r. mocą art. 9 pkt 11 w związku z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) uległa zmianie treść ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, m.in. poprzez wprowadzenie do niej art. 151a p.p.s.a. Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu, Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z kolei § 2 przewiduje, że w przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw. Natomiast art. 151a § 3 p.p.s.a. stanowi, że od wyroku, o którym mowa w § 1, nie przysługuje środek odwoławczy, z tym że na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie grzywny przysługuje zażalenie. Ponadto, zgodnie z treścią art. 182a p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego sprzeciw od decyzji w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu. Z powyższych regulacji wynika, że skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego sprzeciw od decyzji. Ten środek zaskarżenia nie przysługuje zatem wobec wyroku uwzględniającego sprzeciw od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18, WSA w Krakowie na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a. uwzględnił sprzeciw A. K. oraz R. T. i J. T. i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...], w przedmiocie nałożenia obowiązków związanych ze zmianą stanu wody na gruncie, wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Skarga kasacyjna została wniesiona zatem od wyroku wydanego na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a., czyli wyroku uwzględniającego sprzeciw od decyzji podjętej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W tych warunkach Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Błędne pouczenie Sądu pierwszej instancji o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, jak również kolejne, nieprawidłowe czynności Sądu, mogące sugerować skarżącym dopuszczalność skargi kasacyjnej, nie tworzą prawa do zaskarżenia orzeczenia, gdyż nie mogą one kształtować właściwości sądu administracyjnego i w konsekwencji nie mogą prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej, wbrew treści przepisów p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.