VII SA/Wa 1589/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Tomasz Stawecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), w związku z odwołaniem [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej [...], będącej częścią Farmy Wiatrowej [...], zlokalizowanej na działce nr ew. [...], obr. [...], gmina [...] - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że Wojewoda [...] decyzją z [...] listopada 2017 r., odmówił stwierdzenia na wniosek [...], nieważności decyzji Starosty [...] z [...] października 2014 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę przedmiotowej elektrowni wiatrowej [...]. Od tego rozstrzygnięcia, [...] Sp. z o.o. złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania powołał się na przepis art. 129 § 2 k.p.a., w myśl którego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, iż decyzja Wojewody [...] z [...] listopada 2017 r., została doręczona bezpośrednio [...] Sp. z o.o. - w dniu [...] listopada 2017 r. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 listopada 2017 r. Ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie wynikało, że odwołanie Spółki [...] zostało nadane w dniu 5 grudnia 2017 r., zatem niewątpliwie z uchybieniem terminu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył ponadto, iż w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się, że w razie wniesienia przez skarżącego odwołania z nawet najmniejszym uchybieniem 14-dniowego terminu, organ nie ma innej możliwości jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 k.p.a. Zatem organ odwoławczy nie był uprawniony do merytorycznego rozpoznania sprawy. W konsekwencji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1) art. 129 § 2 k.p.a., w zw. z art. 40 § 2 k.p.a., w zw. z art. 8 k.p.a., w zw. z art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 2 Konstytucji RP, poprzez: - błędne przyjęcie, że termin na złożenie odwołania od decyzji rozpoczął swój bieg w dniu 13 listopada 2017 r. (tj. w dniu doręczenia decyzji bezpośrednio spółce), a upłynął w dniu 27 listopada 2017 r, - błędne uznanie że, odwołanie wniesione przez spółkę w dniu 5 grudnia 2017 r., złożone zostało z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Skarżąca spółka podniosła, że w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika - adwokata [...] oraz [...], pełnomocnictwo zostało złożone do akt postępowania w dniu 24 sierpnia 2016 r. (tj. przed wydaniem decyzji). Zatem stosownie do art. 40 § 2 k.p.a., wszelkie pisma, powinny być doręczane pełnomocnikowi, a nie bezpośrednio spółce [...] sp. z o.o. W sytuacji doręczenia decyzji zarówno spółce, jak i pełnomocnikowi, termin do złożenia środka zaskarżenia powinien być liczony od momentu doręczenia decyzji pełnomocnikowi, co nastąpiło w dniu 21 listopada 2017 r. 2) art. 134 k.p.a., poprzez jego zastosowanie, podczas gdy odwołanie od decyzji złożone zostało przez spółkę w ustawowym terminie, liczonym od momentu doręczenia decyzji pełnomocnikowi. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Jak wynika z art. 129 § 1 i 2 k.p.a., odwołanie należy wnieść do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Natomiast w myśl art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przesłankę wydanego w niniejszej sprawie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowiło ustalenie faktu złożenia odwołania po upływie terminu czternastu dni od daty doręczenia stronie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. W orzecznictwie wskazuje się, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. Organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia odwołania zobowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że skarżąca decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę, doręczono bezpośrednio spółce w dniu 13 listopada 2017 r. Sąd podzielił oceną organu, że decyzja Wojewody [...] została doręczona w sposób prawidłowy - bezpośrednio skarżącej spółce w dniu 13 listopada 2017 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo z dnia 10 maja 2017 r., udzielone przez [...] Sp. z o.o. [...], upoważniające go m.in. "do odbioru decyzji oraz wszelkich innych uzgodnień, we wszystkich sprawach w których Spółka jest stroną". Ponadto sporządzona została przez [...] Urząd Wojewódzki w [...] notatka służbowa z dnia 12 maja 2017 r., z której wynikało, że "W związku z przedłożeniem pełnomocnictwa pan [...] zaznaczył, że wszelką korespondencję w sprawie kierować bezpośrednio na adres siedziby inwestora". Tym samym nie ulega wątpliwości, że decyzja Wojewody [...] została w sposób prawidłowy doręczona bezpośrednio skarżącej spółce, zgodnie z pełnomocnictwem oraz sporządzona notatką służbową. Organ prawidłowo obliczył termin na wniesienie odwołania (licząc od daty doręczenia decyzji bezpośrednio skarżącej spółce), który upłynął skarżącej w dniu 27 listopada 2017 r. Odwołanie zostało nadane w dniu 5 grudnia 2017 r., a zatem z uchybieniem 14 - dniowego terminu, przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Tym samym bezzasadny był zarzut, dotyczący pominięcia profesjonalnego pełnomocnika skarżącej spółki adw. [...] oraz adw. [...] i brak doręczenia powyższej decyzji Wojewody [...] ustanowionemu pełnomocnikowi spółki. W ocenie Sądu organ zasadnie stwierdził, na podstawie art. 134 k.p.a., uchybienie terminu do wniesienie odwołania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrzył prawidłowo materiał dowodowy, nie naruszając przy tym ani przepisów k.p.a., ani Konstytucji RP. Prawidłowe rozstrzygnięcie i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).