I SA/Gd 386/19

Dnia 20 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w G. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska organu dotyczącego wszczęcia kontroli podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego (dalej jako "Naczelnik US") prowadzi kontrolę podatkową wobec A Spółki z o.o. z siedzibą w G. – dalej jako "Skarżąca". Zdaniem organu, przedmiotowa kontrola wszczęta została w trybie zastępczym, zgodnie z brzmieniem art. 284 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm. – dalej jako "O.p."). Pismem z dnia 24 września 2018 r. Skarżąca wniosła do Naczelnika US sprzeciw wobec wszczęcia kontroli w trybie art. 284 § 4 O.p. Postanowieniem z dnia 27 września 2018 r. Naczelnik US stwierdził niedopuszczalność sprzeciwu. W pouczeniu organ wyjaśnił, że na postanowienie nie przysługuje zażalenie, natomiast przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wniesienie skargi zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."). W dniu 18 października 2018 r. Skarżąca wniosła za pośrednictwem Naczelnika US zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS") na uznanie kontroli za wszczętą w trybie art. 284 § 4 O.p. Pismem z dnia 28 listopada 2018 r. nr [...] Dyrektor IAS poinformował Skarżącą, że kontrola została wszczęta skutecznie. Pismem z dnia 15 stycznia 2019 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na pismo Dyrektora IAS z dnia 28 listopada 2018 r. w przedmiocie stanowiska organu dotyczącego wszczęcia kontroli podatkowej W uzasadnieniu Skarżąca sformułowała zarzuty dotyczące w swojej istocie błędnej interpretacji przepisu art. 284 § 2 O.p. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że pismo informacyjne z dnia 28 listopada 2018 r. nie jest interpretacją prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosowanie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, natomiast stosownie do § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Analiza sprawy wskazuje ponad wszelką wątpliwość, że pismo Dyrektora IAS z dnia 28 listopada 2018 r. jest jedynie pismem informującym w sprawie, natomiast nie stanowi interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W toku prowadzonego postępowania Skarżąca mogła zaskarżyć do sądu administracyjnego – zgodnie z pouczeniem – postanowienie Naczelnika US z dnia 27 września 2018 r., jednakże z tego prawa nie skorzystała. Natomiast zaskarżyła pismo informujące Dyrektora IAS. Z tego więc względu wniesiona skarga na pismo Dyrektora IAS z dnia 28 listopada 2018 r. nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zaznaczenia wymaga, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie pozostaje bez wpływu na ochronę praw Skarżącej, ponieważ nadal ma ona możliwość zaskarżania rozstrzygnięć organu podatkowego, w przypadku gdy takie rozstrzygnięcia zapadną i będą podlegały zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.