II GSK 1531/19
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2020-01-30
Skład orzekający: Małgorzata Rysz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, powinna zostać odrzucona, jeśli braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 176 § 2 PPSA, w tym braku wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 PPSA, jeśli braki te nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym przez sąd terminie. W przypadku niedostrzeżenia tych braków przez sąd pierwszej instancji, kompetencje do odrzucenia skargi kasacyjnej przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na podstawie art. 180 PPSA.Stan faktyczny
Spółka A złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Braki te nie zostały uzupełnione w terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną Spółki A oraz zwrócono jej wpis od skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Spółki A od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Go 68/19 w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną; 2) zwrócić Spółce A ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wpis od skargi kasacyjnej uiszczony w wysokości 200 (dwieście) złotych.
Wyrokiem z 22 sierpnia 2019 r. (sygn. akt II SA/Go 68/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej zwanej "ppsa") oddalił skargę Spółki A (dalej zwanej "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z [...] listopada 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA.
Zarządzeniem z 23 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału II WSA wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, o których mowa w art. 176 § 2 ppsa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa. Wezwanie do usunięcia wspomnianego braku formalnego zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 października 2019 r. (przesyłkę odebrał upoważniony pracownik - zob. zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 131 akt sądowych). Wspomniany brak formalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w dwóch pismach pełnomocnika Skarżącej z 6 listopada 2019 r. (o identycznej treści), spośród których: 1) jedno zostało nadane w placówce pocztowej Poczty Polskiej w dniu 8 listopada 2019 r., 2) drugie zostało w dniu 8 listopada 2019 r. złożone bezpośrednio w Biurze Podawczym WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
W art. 176 ppsa zostały określone elementy, jakie musi spełniać skarga kasacyjna. W szczególności skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (zob. art. 176 § 2 ppsa). Zgodnie z art. 177a ppsa, jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że obowiązek złożenia wniosku lub oświadczenia, o jakich mowa w art. 176 § 2 ppsa, w siedmiodniowym terminie wynikającym z art. 177a ppsa nie jest nadmiernym wymaganiem, zwłaszcza że skarga kasacyjna jest sporządzana przez radcę prawnego lub adwokata bądź innego profesjonalistę wskazanego w art. 175 § 2–3 ppsa.
Natomiast na mocy art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek odrzucenia na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednak w razie niedostrzeżenia przez sąd I instancji braków formalnych skargi kasacyjnej i przekazania jej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, kompetencje do odrzucenia skargi kasacyjnej z uwagi na jej braki formalne przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, co wynika z art. 180 ppsa, zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Taki brak formalny podlegał uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym określonym w art. 177a ppsa.
Jak wskazano wyżej, zarządzeniem z 23 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału II WSA nakazał wezwać pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 30 października 2019 r., a zatem termin na wykonanie wezwania mijał w dniu 6 listopada 2019 r., który przypadał w środę. W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie wykonał wspomnianego wezwania. Oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, zawarte w piśmie z 6 listopada 2019 r., zostało nadane w placówce pocztowej dopiero 8 listopada 2019 r. (zob. odcisk datownika pocztowego na kopercie zawierającej wspomniane pismo - k. 135 akt sądowych). Ponadto tego samego dnia (8 listopada 2019 r.) drugie pismo z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy zostało złożone bezpośrednio w Biurze Podawczym WSA (zob. odcisk datownika Biura Podawczego - k. 133 akt sądowych).
W takiej sytuacji należy uznać, że Skarżąca mimo wezwania skierowanego do jej pełnomocnika nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi kasacyjnej. Wobec tego skarga ta powinna była zostać odrzucona przez WSA, stosownie do jednoznacznej treści art. 178 ppsa. Z uwagi na to, że WSA nie wykonał tego obowiązku, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 ppsa postanowił jak w punkcie 1. sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
PG
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło