II FZ 354/19

Dnia 27 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 728/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 8 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 4 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 728/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 8 maja 2018 r., w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że 22 stycznia 2019 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wpis nie został zapłacony. Wskazując na art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż skoro skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi, to skargę należało odrzucić. Następnie przywołując treść art. 73 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, iż skuteczne doręczenie, zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło z dniem 22 stycznia 2019 r., a co za tym idzie siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 29 stycznia 2019 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie argumentując w nim, że nigdy nie został prawidłowo powiadomiony o przesyłce, a przesyłka nie była awizowana prawidłowo, a tym samym nie zachodzą okoliczności do zastosowania tzw. fikcji doręczenia i odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uiści należnej opłaty od takiego pisma, sąd nie podejmie żadnych czynności. Wniesioną przez skarżącego skargę należy uznać za pismo, o którym jest mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie, jak wynika z adnotacji na kopercie zawierającej zarządzenie wzywające do ponownego wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 25 lipca 2018 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, przesyłka była dwukrotnie awizowana: 8 stycznia 2019 r. oraz 16 stycznia 2019 r., a następnie zwrócona do sądu 24 stycznia 2019 r. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji skuteczne doręczenie, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. nastąpiło z dniem 22 stycznia 2019 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie prawdziwości tych danych może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Skarżący nie przedstawiły bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia mu zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Za niewystarczające do obalenia domniemania doręczenia przesyłki należy uznać argumentację wskazującą na zaznaczenie w systemie (informatycznym) okoliczności, że powtórne awizo przesyłki zostało wygenerowane przez system o godzinie 6.31. Jak już wskazano, zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od pierwszego awizo, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Dla prawnego skutku doręczenia w trybie zastępczym ma zatem znaczenie upływ 14-dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awizo. Poza tym w zażaleniu nie wykazano aby w powtórnym zawiadomieniu o możliwości obioru pisma wskazano inny termin odbioru przesyłki niż wynikający z art. 73 § 3 p.p.s.a. Okoliczności tej nie uprawdopodabnia złożony w załączeniu do zażalenia wydruk z śledzenia przesyłek. W świetle powyższego, skoro skarżący nie uiścił wskazanego w zarządzeniu wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie mógł rozpoznać wspomnianej skargi i zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.