II OZ 454/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 270/19 o odrzuceniu skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 270/19 odrzucił skargę P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd mając na uwadze treść art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako P.p.s.a.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, stwierdził, że skoro pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych z dnia 4 lutego 2019 r. skarżący nie nadesłał wymaganych i kompletnych odpisów wszystkich załączników do skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a jedynie ich część, to należało skargę odrzucić. Sąd Wojewódzki zauważył, że przy piśmie z dnia 26 lutego 2019 r. strona skarżąca nadesłała 14 niepełnych kompletów załączników, tj. z każdego załącznika do skargi, bez względu na to ile miał stron, została nadesłana tylko pierwsza strona. Zatem nadesłanie tylko pierwszej strony każdego załącznika, a nie kompletnego załącznika, nie można uznać za prawidłowe wykonanie nałożonego obowiązku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący i domagając się jego uchylenia wskazał, iż przesłane odpisy stanowiły w istocie całość dokumentów, jakie były dołączone do skargi. Zdaniem skarżącego nie widział on potrzeby przesyłania np. całych decyzji, gdyż i tak znajdują się w aktach sprawy. Nadto przesłane pierwsze strony pism do urzędów i artykułów prasowych stanowiły całość dokumentów i nie posiadały więcej stron. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, przepis art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 271-272). Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ustalenie czy odpisy załączników do skargi złożone przez skarżącego przy piśmie z dnia 26 lutego 2019 r. są faktycznie odpisami załączników złożonej przez niego skargi z dnia 27 grudnia 2018 r. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że odpis stanowi odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma, wykonana dowolną techniką, osobno wykonany duplikat bądź zgodnie z brzmieniem § 2 art. 47 - fotokopia lub wydruk poczty elektronicznej. Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę. Konieczne jest uwierzytelnienie (poświadczenie zgodności z oryginałem) przedstawionej fotokopii lub wydruku poczty elektronicznej. Dokonując analizy załączników skargi z dnia 27 grudnia 2018 r. oraz dokumentów nadesłanych przez skarżącego przy piśmie z dnia 26 lutego 2019 r., które miały stanowić odpis tych załączników nie ulega wątpliwości, że dokumenty te nie są wiernym odwzorowaniem załączonych do skargi załączników. Przykładowo można tu wskazać pismo z dnia 12 października 2003 r. zatytułowane "Uzupełnienie do odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. (...)", które w oryginale ma dwie strony, a nadesłany przez skarżącego odpis odzwierciedla tylko pierwszą stronę tego pisma. To samo dotyczy pozostałych decyzji i postanowień, które do skargi dołączone zostały przez skarżącego w całości, a nadesłane odpisy zawierają wyłącznie ich pierwsze strony. W tych okolicznościach przyjąć należało, że skarżący nie wypełnił skierowanego do niego zarządzenia z dnia 19 lutego 2019 r. Przesłane bowiem przy piśmie z dnia 26 lutego 2019 r. dokumenty nie są odpisami załączników do skargi z dnia 27 grudnia 2018 r., bowiem nie stanowią odwzorowania złożonych wraz ze skargą załączników. Natomiast fakt, że strona nie dołożyła należytej staranności, by wykonać wezwanie sądu nie może stanowić podstawy do odstąpienia od skutków jakie rodzi dokonane uchybienie tj. nieuzupełnienie braków formalnych skargi. W tej sytuacji słusznie Sąd I instancji odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych (ich załączników) był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. załączników do skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.