III SAB/Po 41/18

Dnia 6 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: St. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi X na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego 1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do wydania decyzji, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie. Wnioskiem z dnia [...]r. X, zwany dalej Skarżącym, zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z żądaniem zwrotu podatku akcyzowego uiszczonego z tytułu wcześniejszego nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych będących następnie przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej. Ww. wniosek wpłynął do organu w dniu [...] r. Organ podjął określone czynności procesowe – m. in. dokonał czynności sprawdzających i wezwał wnioskodawcę do przesłania określonych dokumentów. Pismem z dnia [...] r. Skarżący wniósł ponaglenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Pismem z dnia [...] r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność i opieszałość organu podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania decyzji w sprawie zwrotu podatku akcyzowego od samochodu osobowego, zobowiązanie organu do wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych względem pracownika, który przyczynił się do naruszenia praw, zasądzenia kosztów postępowania, przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154. Skarżący zarzucił naruszenie - § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz.U. z 2009 r., Nr 32, poz. 246), art. 139 § 2, art. 140 § 1 i 2, art. 125 § 1 i 2, art. 121 § 1, art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) - art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 155 § 1 Ordynacji podatkowej - art. 107 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1114) w zw. z § 2 ust. 2 powyższego rozporządzenia - § 3 ust. 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt. 3 powyższego rozporządzenia w zw. z art. 2 a Ordynacji podatkowej - art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z § 3 ust. 1 pkt. 3 powyższego rozporządzenia w zw. z art. 2 a Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji orzekł o zwrocie Skarżącemu podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium kraju od [...] samochodów osobowych w związku z ich nabyciem wewnątrzwspólnotowym, będących następnie przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ( pismo z dnia [...] r. ). Wskazał, że podejmował czynności niezbędne do rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego, adekwatnie do okoliczności. W ocenie organu bezczynność nie zaistniała. W piśmie z dnia [...] r. skarżący odniósł się do odpowiedzi organu na skargę, nie podzielając jego stanowiska. Skarżący podważył zasadność podejmowanych przez organ czynności. Skarżący załączył ponadto wyrok WSA w [...] z dnia [...]r., sygn. akt [...]. W piśmie z dnia [...] r. organ odniósł się do zarzutów Skarżącego zawartych w ww. piśmie, podtrzymując stanowisko. Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik skarżącego stwierdził, że wniosek o zwrot akcyzy był kompletny w rozumieniu art. 107 ust. 3 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Organ winien poinformować stronę o przesunięciu terminu zwrotu akcyzy oraz o niewydaniu rozstrzygnięcia w terminie [...] dni. Pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania decyzji o zwrocie akcyzy. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że organ nie przeprowadzał czynności sprawdzających, tylko postępowanie dowodowe na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Inaczej nie byłoby możliwości wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem takim jest ponaglenie. W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony. Rolą sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu jest ustalenie, po pierwsze, czy w dniu orzekania przez Sąd stan bezczynności w konkretnej sprawie wskazanej we wniosku strony nadal istnieje. Po drugie, czy stan ten ustał na skutek podjęcia przez organ czynności lub wydania aktu z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji bowiem celem postępowania sądowoadministracyjnego jest zobowiązanie przez Sąd organu do podjęcia czynności bądź wydania aktu, jeżeli organ administracji "milczy w sprawie" i nie podejmuje czynności. W rezultacie z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności. Zgodnie z art. 107 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1114, zwanego dalej u.p.a.), minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, minimalną kwotę zwrotu akcyzy, wzór wniosku o zwrot akcyzy oraz terminy zwrotu akcyzy, uwzględniając konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy oraz ekonomiczną opłacalność dokonania zwrotu akcyzy. Ww. rozporządzeniem jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 174 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem). Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia zwrot akcyzy jest dokonywany: 1) w kasie właściwego organu podatkowego, o którym mowa w art. 107 ust. 5-5b ustawy, lub 2) przelewem na rachunek bankowy albo rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej podmiotu, wskazany we wniosku o zwrot akcyzy, o którym mowa w art. 107 ust. 1 ustawy - w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku wraz z oświadczeniami, o których mowa w § 2 ust. 1, lub dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 ustawy (ust. 1). W przypadku gdy zasadność zwrotu akcyzy wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, zwrot akcyzy następuje w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku wraz z oświadczeniami, o których mowa w § 2 ust. 1, lub dokumentami wymienionymi w art. 107 ust. 3 ustawy (ust. 2). W ocenie Sądu organ zasadnie uznał, że terminem do załatwienia sprawy jest termin 90 dni od dnia złożenia wniosku ( ze względu na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego ). Tym samym prawidłowo decyzją z dnia [...] r., a zatem przed upływem 90 dni od dnia złożenia wniosku, zakończył postępowanie prowadzone w ramach I instancji. Sprawa została zakończona w wymaganym terminie i dlatego organ nie był w bezczynności. Wobec wydania przez organ decyzji w dniu [...] r., postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt II sentencji.