III SA/Lu 611/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. S. O. O. P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić z urzędu stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych. Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 19 września 2018 r. (k. 64 akt adm.). Skargę wniesiono w dniu 20 października 2018 r. (k. 16 akt sąd.), a zatem po upływie 30 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). Przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. określa, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Nadanie skargi w białoruskiej placówce pocztowej w dniu 19 października 2018 r. (k. 16 verte akt sąd.) nie oznacza, że skargę wniesiono z zachowaniem terminu. Republika Białoruska nie jest państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu. Z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a., stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. W myśl art. 299 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1 (art. 299 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona nie wypełniła ciążącego na niej obowiązku (i nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, jak również nie złożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie do uzupełnienia tych braków zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 3 grudnia 2018 r. (k. 31 akt sąd.). Braków skargi nie uzupełniono w dwumiesięcznym terminie. W tym stanie rzeczy wystąpiły również podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 299 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a O zwrocie wpisu uiszczonego przez stronę skarżącą orzeczono na mocy art. 232§ 1 pkt 1 p.p.s.a.