II SA/Bk 746/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania aktualizacji operatu ewidencyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] stycznia 2018 roku numer [...]; 2. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na rzecz skarżącego M. M. kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. We wniosku z dnia 25 stycznia 2017 r. M. M. wystąpił do Starosty Powiatu B. o przywrócenie granic działki nr [...] położonej we wsi G., gm. G. zgodnie ze stanem na 2014 rok. W piśmie z dnia 8 maja 2017 r. Starosta Powiatu B. wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania treści żądania przez: - wskazanie, jakiej mapy dotyczy wniosek o: "przywrócenie granic działki o nr [...] zgodnie ze stanem na 2014 r."; - wskazanie, na czym polegała zmiana przebiegu granic ww. działki, która to zmiana naruszyła przebieg granic wykazany na mapach w 2014 r. W odpowiedzi z dnia 29 maja 2017 r. M. M. wyjaśnił, że jego żądanie dotyczy przywrócenia granicy działki nr [...] zgodnie z kopią mapy zasadniczej wydaną w 2014 r. Starosta Powiatu B. decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. odmówił dokonania aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu G., gm. G., polegającej na wykazaniu przebiegu linii rozgraniczających działkę oznaczoną numerem [...] z działkami oznaczonymi numerami [...], [...], [...] zgodnie ze stanem przedstawionym na kopii mapy zasadniczej wydanej w 2014 r. Odmowę uzasadnił tym, że katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych, zawarty w § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie) nie wymienia kopii mapy zasadniczej i w związku z tym mapa taka nie może być podstawą do wprowadzenia zmiany w przedmiotowej granicy w operacie ewidencji gruntów i budynków. Z powyższą decyzją nie zgodził się M. M. wnosząc o jej uchylenie i skierowanie do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji nie ustalił prawidłowo stron postępowania, a w następstwie nie powiadomił podmiotów, w tym właścicieli działek sąsiednich odnośnie których wnioskodawca żądał wprowadzenia zmian, a którym przysługiwał status strony w tym postępowaniu, jak też nie doręczył im wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Starosta Powiatu B., realizując wytyczne zawarte w decyzji organu drugiej instancji zawiadomił strony, ustalone w oparciu o dane zawarte w operacje ewidencji i gruntów obrębu G., o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku M. M. oraz poinformował o możliwości zapoznania się oraz wypowiedzenia na temat zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Z możliwości tej skorzystali: - wnioskodawca – M. M., który w piśmie z dnia 17 grudnia 2017 r. wniósł o wykazanie przebiegu przedmiotowych granic na podstawie pomiarów i obliczeń powstałych w wyniku pracy geodezyjnej polegającej na założeniu w 2000 r. mapy zasadniczej (identyfikator ewidencyjny materiałów zasobu nr [...]); - Nadleśniczy Nadleśnictwa W., który w piśmie z 19 grudnia 2017 r. wniósł o odmowę aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu G. w zakresie przedmiotowych działek. Decyzją z [...] stycznia 2018 r. nr [...], Starosta Powiatu B. ponownie odmówił dokonania aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu G. polegającej na wykazaniu przebiegu linii rozgraniczających działkę oznaczoną numerem [...] z działkami oznaczonymi numerami [...], [...], [...] zgodnie ze stanem przedstawionym na kopii mapy zasadniczej wydanej w 2014 r., podtrzymując swoją argumentację z decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. W odwołaniu M. M. zarzucił przedmiotowej decyzji naruszenie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 45 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia i wniósł o jej uchylenie i skierowanie do ponownego rozpatrzenia. Skarżący w uzasadnieniu odwołania stwierdził, że znaki graniczne powinny być wykazane na mapie zasadniczej zgodnie pomiarem wykonanym w związku pracą geodezyjną zaewidencjonowaną pod nr [...] - założenie mapy zasadniczej. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że przed wprowadzeniem do ewidencji żądanych zmian, organ ewidencyjny zobowiązany jest dokonać weryfikacji wniosku i ocenić, czy faktycznie udokumentowano rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji, a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Zadaniem organów ewidencyjnych nie jest dokonywanie interpretacji, czy wykładni niejasnych i nieczytelnych w swym zapisie dokumentów, lecz dokonywanie wpisów na podstawie niebudzących wątpliwości, co do swej treści dokumentów. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać zgodnie z § 36 rozporządzenia, na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Katalog dokumentacji będącej podstawą do wykazania przebiegu granic jest zamknięty i nie może być stosowany rozszerzająco. Nie zawiera on kopii mapy zasadniczej jako źródłowej dokumentacji do wykazania przebiegu granic działek ewidencyjnych. Organ odwoławczy podniósł, że dokumentami źródłowymi opisującymi przebieg granic działki oznaczonej nr [...] w obrębie G. są: - szkic z wyznaczenia projektu scalenia gruntów wsi G. z 1976 r., w którym opisano granice działki nr [...] (identyfikator ewidencyjny materiałów zasobu [...]); - szkic z podziału działki nr [...] sporządzony 4 kwietnia 1986 r. przez geodetę J. M. w wyniku którego zostały wydzielono działki o numerach [...] i [...] (identyfikator ewidencyjny materiałów zasobu [...]); - szkic z podziału działki nr [...] sporządzony 15 czerwca 1987 r. przez geodetę E. R. w wyniku którego wydzielono działki o numerach [...], [...], [...] (identyfikator ewidencyjny materiałów zasobu [...]). Wskazano, że w zasobie geodezyjnym i kartograficznym Starostwa Powiatowego w B., dla obrębu G. funkcjonuje numeryczna mapa ewidencji gruntów. Prace geodezyjno-informatyczne z jej opracowaniem przeprowadziło w latach 2005-2006 Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne T. W. W celu podwyższenia dokładności osnowy ewidencyjnej dokonano pomiaru odnalezionych punktów na osnowę III klasy, włączając pomierzone punkty do osnowy pomiarowej. Współrzędne punktów osnowy ewidencyjnej obliczono w układach 1965 i 2000 w wyniku jednorzędowego wyrównania ścisłego. Na podstawie wyrównanych współrzędnych osnowy ewidencyjnej oraz danych archiwalnych ze szkiców scaleniowych, podziałowych i rozgraniczeń, obliczono współrzędne punktów granicznych. Przy obliczaniu współrzędnych punktów granicznych określających granicę działki nr [...] stwierdzono znaczące przekroczenia dopuszczalnych przepisami odchyłek pomiędzy długościami linii pomiarowych pomierzonych i obliczonych. Tak obliczone punkty graniczne oznaczono w systemie informatycznym jako punkty obliczone na podstawie dokumentacji archiwalnej, ale niespełniające wymogów dokładnościowych. Organ odwoławczy nadmienił przy tym, że w związku z niespełnieniem kryteriów dokładnościowych, wykonane obliczenia nie skutkowały zmianą powierzchni przedmiotowej działki w rejestrze gruntów. Drugą mapą na której wykazano przebieg granic przedmiotowej działki jest mapa zasadnicza prowadzona w postaci rastrowej. W 2000 r. podczas prac geodezyjnych związanych z jej założeniem, geodeta A. K. stwierdził, że w dokumentacji podziałowej przedmiotowej działki występują błędy uniemożliwiające obliczenie współrzędnych punktów granicznych z wymaganą przepisami dokładnością. W związku z powyższym odnalazł na gruncie i pomierzył punkty graniczne o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...] (stabilizowane słupkami granitowymi) oraz [...] (rura żelazna). Na podstawie ww. pomiaru obliczył niezbędne dane do wkartowania stanu władania na mapę zasadniczą. Pomiar znaków granicznych nie był poprzedzony czynnościami ustalenia granic, nie został również sporządzony wykaz zmian gruntowych. Operat techniczny (m.in. mapa zasadnicza) z niniejszych prac został zaewidencjonowany pod nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że po przekształceniu mapy zasadniczej analogowej wykonanej w 2000 r., do postaci rastrowej oraz jej połączeniu z wektorową mapą ewidencji gruntów z 2006 r. (sporządzoną w układzie 2000) można zauważyć odmienny sposób przedstawienia granic działki nr [...]. Organ drugiej instancji podniósł, że w pełni zgadza się z cytowanym w odwołaniu fragmentem wyroku WSA w Rzeszowie II SA/Rz 982/16 w którym Sąd stwierdził: "Podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany (sporządzony) dokument". Jednak, zdaniem organu odwoławczego, nie może on mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wskazano, że zgodnie z § 37 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Pomiar istniejących na gruncie znaków granicznych dokonany w 2000 r. przez geodetę A. K., nie był poprzedzony czynnościami ustalenia granic oraz nie sporządzono w przedmiotowej sprawie wykazów zmian gruntowych. Nie może być zatem podstawą zmiany wpisu w ewidencji gruntów. W świetle przepisów § 36 rozporządzenia, najpóźniej sporządzonym dokumentem jest szkic z podziału działki nr [...] wykonany 15 czerwca 1987 r. przez geodetę E. R. w wyniku którego wydzielono działki o numerach [...], [...], [...] (identyfikator ewidencyjny materiałów zasobu [...]). Niemniej jednak organ odwoławczy stwierdził końcowo, że za nieprawidłowość należy uznać sytuację, w której granice przedmiotowej działki ewidencyjnej zostały przedstawione odmiennie na mapie ewidencyjnej i na mapie zasadniczej. Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego, organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków winien podjąć działania zmierzające do usunięcia tego stanu. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył M. M. i zarzucił naruszenie: - art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy w zw. z § 45 rozporządzenia przez nieuzasadnioną odmowę wprowadzenia z urzędu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków; - art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z § 36 rozporządzenia przez nieuchylenie decyzji organu pierwszej instancji pomimo stwierdzenia przez organ odwoławczy, że: "za nieprawidłowość należy uznać sytuację, w której granice działki zostały przedstawione odmiennie na mapie ewidencyjnej i mapie zasadniczej"; - art. 7 w zw. z art. 77 oraz art. 80 K.p.a. przez ustalenie w sposób dowolny, nieprawidłowy i sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, że wykonany przez geodetę uprawnionego A. K. pomiar 326/99 (przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] stycznia 2000 r. pod nr [...]) nie ma zastosowania przy opracowywaniu mapy do celów projektowych. Mają natomiast znaczenie, bezprawnie przeprowadzone pomiary wykonane na okoliczność polepszenia warunków zamieszkiwania właścicieli nieruchomości o nr [...] wykonane w 2014 r.; - art. 8 w zw. z art. 11 K.p.a. przez uchybienie obowiązkowi prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej, a także zaniechanie wyjaśnienia przez organ przesłanek, którymi kierował się przy rozstrzygnięciu sprawy; - art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. przez: - nie wskazanie podstaw faktycznych i prawnych pominięcia opracowania wykonanego przez uprawnionego geodetę A. K., - zaniechanie przesłuchania świadków, o co wnosił skarżący, - uniemożliwienie skarżącemu zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, - nie dokonanie oględzin, co skutkowało tym, że organ nie poznał położenia znaków granicznych ustabilizowanych w terenie i nie miał wiedzy, która wersja mapy oddaje stan rzeczywisty. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, że mapa zasadnicza z 2014 r. nie może być podstawą zmiany wpisu w ewidencji gruntów, ponieważ pomiar znaków granicznych nie był, zgodnie z § 37 ust. 1 rozporządzenia poprzedzony ustaleniem granic. Wykonawca mapy nie sporządził również wykazu zmian gruntowych uwzględniającego zmienione granice działek w obszarze opracowania. Dodatkowo organ wyjaśnił, że przez stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji: "jednakże za nieprawidłowość należy uznać sytuację, w której grancie działki zostały przedstawione odmiennie na mapie ewidencyjnej i mapie zasadniczej" wskazał organowi pierwszej instancji potrzebę uwzględnienia na analogowej mapie zasadniczej (prowadzonej obecnie w formie rastrowej), przebiegu granic z wektorowej bazy EGiB. Dlatego też zdaniem organu sytuacja ta nie stanowiła przesłanki uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej mamy do czynienia z następującym bezspornym stanem faktycznym. A mianowicie dla działki nr [...] zostały sporządzone dwie mapy. Pierwsza z nich analogowa mapa zasadnicza została sporządzona w 2000 r. Dokumentację geodezyjną niezbędną do założenia tej mapy opracowała jednostka wykonawstwa geodezyjnego pod nazwą: Geodezyjne Usługi – K. Do wykazania na tej mapie przebiegu granic działek ewidencyjnych posłużono się w pierwszej kolejności danymi opisującymi przebieg linii granicznych zawartymi na szkicach z podziału działek, których dokonano w latach 1986 -1987,tj.: - szkicem z wyznaczenia projektu scalenia gruntów wsi G. z 1976 r., gdzie wydzielono działkę oznaczoną nr [...]; - szkicem z podziału działki nr [...] dokonany w 1986 r,, gdzie wydzielono działki o nr [...] i [...], - szkicem z podziału działki nr [...] dokonanego w 1987 r,, gdzie wydzielono działki o nr [...], [...] i [...]. Geodeta po ustaleniu, że dane zawarte na szkicach z podziału działek nie pozwalają na jednoznaczne określenie położenia punktów granicznych dokonał pomiarów terenowych w trakcie których odnaleziono znaki graniczne w postaci słupków granitowych i rury żelaznej - w punktach granicznych, które oznaczono nr [...], [...] (stabilizowane słupki granitowe) i [...] (rura żelazna) - usytuowanych na styku działek nr [...] i [...] oraz działek nr [...], [...] i [...]. W oparciu o te znaki graniczne w przedmiotowej mapie wykazano przebieg linii rozgraniczającej działki nr [...] i [...]. Druga mapa numeryczna została sporządzona w latach 2005-2006 przez Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych i Kartograficznych T. W. W mapie tej do obliczenia współrzędnych punktów granicznych działki nr [...] wykorzystano materiały zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym zawierające dane o przebiegu granic tej działki, tj. szkic sporządzony w 1976 r. z wyznaczenia projektu scalenia gruntów wsi G. oraz szkice z podziału działek nr [...] i [...] sporządzone w latach 1986 - 1987. Konkludując powyższe stwierdzić należy, że dla działki [...] są sporządzone dwie mapy: zasadnicza mapa analogowa na której granice tej działki wyznaczono w oparciu o pomiary terenowe i mapa ewidencyjna numeryczna w której przebieg granicy tej działki ustalono w oparciu o dokumentację scaleniową. Organy w sprawie niniejszej, działając na wniosek M. M., który ostatecznie wnosił o wykazanie przebiegu granicy działki nr [...] zgodnie z analogową mapą zasadniczą z 2000 r. (vide: pismo z dnia 17 grudnia 2017 r. ), odmówiły dokonania aktualizacji operatu ewidencyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko organy powołały się na § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.) zgodnie z którym przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Mając powyższy katalog na uwadze organy stwierdziły, że mapa zasadnicza nie jest źródłową dokumentacją w oparciu o którą można wykazywać przebieg granic działek ewidencyjnych. Ustalono przy tym, że utrwalenie granic znakami granicznymi uwzględnionymi w tej mapie nastąpiło w okresie od 1987 do 2000 r. Z dokumentacji podziałowej wynika bowiem, że punkty graniczne utrwalone zostały palami drewnianymi a punkty graniczne z mapy zasadniczej utrwalone są słupkami i rurą żelazną. Organy stwierdziły przy tym, że oprócz pomiaru w terenie brak jest dokumentacji źródłowej z której wynikałoby takie usytuowanie znaków granicznych. Przyjęto, że najpóźniej sporządzonym dokumentem źródłowym w rozumieniu § 36 rozporządzenia, w oparciu o który można wykazać przebieg granicy przedmiotowej działki ewidencyjnej jest szkic z podziału wykonany w dniu 15 czerwca 1987 r. Z powyższych okoliczności wynika, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją w której położenie znaków granicznych na gruncie, nie pokrywa się z dokumentami państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, opisującymi położenie tych punktów. W konsekwencji granice przedmiotowej działki zostały przedstawione odmiennie na numerycznej mapie ewidencyjnej (w oparciu o dokumenty źródłowe) i na mapie zasadniczej (w oparciu o pomiary w terenie). Organy zdając sobie sprawę z tego, że dane zwarte w szkicach nie pozwalają jednoznacznie określić położenia punktów granicznych (vide: treść pisma z dnia 24 stycznia 2017 r.) oraz że nieprawidłowością jest sytuacja w której granice działki ewidencyjnej są odmiennie przedstawione na mapie ewidencyjnej i na mapie zasadniczej odmówiły aktualizacji ewidencji. W ocenie Sądu w sytuacji w której mamy do czynienia z dokumentacją w której zawarte dane są nie wiarygodne zastosowanie powinna znaleźć regulacja zawarta w § 37-39 rozporządzenia. Przepis § 37 ust. 1 rozporządzenie stanowi, że jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Wobec treści § 39 ust. 1 rozporządzenia ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ustęp 2 stanowi, że w przypadku, gdy ww. podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Natomiast ust. 3 stanowi, że w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntu, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Takiego postępowania zabrakło w sprawie niniejszej, stąd też za zasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 par. 1 i art. 80 K.p.a. Ponownie prowadząc postępowanie organy geodezyjne przeprowadzą postępowanie o którym mowa w § 37- 39 rozporządzenia. Jako, że postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym i w jego toku nie dokonuje się żadnych ustaleń dotyczących zasięgu prawa własności organy w przypadku sporu co do przebiegu granicy będą miały na uwadze, że powinien on być rozwiązany tylko i wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym. Procedura przewidziana w § 39 rozporządzenia nie jest ustaleniem zasięgu prawa własności i nie może zastępować ani administracyjnego, ani sądowego postepowania rozgraniczenia nieruchomości. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Zwrot kosztów postępowania sądowego od organu na rzecz skarżącego orzeczono w oparciu o art. 200 ww. ustawy. Do kosztów tych zaliczono wpis sądowy - 200 zł.