IV SA/Gl 1037/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w L. na decyzję Śląskiego Kuratora Oświaty w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych oddala skargę. Prezydent Miasta J. decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 168 ust. 12 pkt 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 ze zm.) odmówił dokonania zmiany wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez Prezydenta Miasta J. – A w J. zgłoszonej przez B Sp. z o.o. w L. W uzasadnieniu decyzji organu administracji publicznej przybliżono przedłożone przez stronę dokumenty oraz przywołano interpretację art. 168 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe przedstawioną przez wnioskodawcę. W dalszej części uzasadnienia organ pierwszej instancji wskazał, że nie można przyjąć stanowiska prezentowanego przez wnioskodawcę, ponieważ w jego ocenie z uwagi na zmianę dotyczącą adresu prowadzenia placówki niezbędne jest dostarczenie dokumentów, o których mowa w art. 168 ust. 4 pkt 3 ppkt d Prawo oświatowe to jest zapewniających bezpieczeństwo i higieniczne warunki nauki i pracy, spełniające wymagania określone w przepisach w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach. Dodatkowo odwołano się do postanowień art. 171 oraz art. 170 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy. W konkluzji uznano, że zgłoszenie zmian w ewidencji nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona prowadzonego postępowania reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. P. wniosła odwołanie do [...] Kuratora Oświaty w K. W odwołaniu tym wyrażono niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zarzucono jej naruszenie art. 168 ust. 12 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Naruszenie to polega na wydaniu negatywnego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy wnioskodawca dopełnił wszystkich wymaganych do zmiany wpisu formalności. Decyzji tej zarzucono także naruszenie art. 168 ust. 4 pkt 3 ppkt d, wyżej wymienionej ustawy, poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do odmowy zmiany adresu szkoły ze względu na brak przedstawienia pozytywnej opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W ocenie odwołującej się opinie te są wymagane w przypadku zmiany miejsca prowadzenia zajęć i innej statutowej działalności szkoły, a nie dotyczą miejsca prowadzenia szkoły. W uzasadnieniu odwołania rozwinięto argumentację zamieszczoną w zarzutach sformułowanych w odwołaniu. [...] Kurator Oświaty decyzją z [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ ten przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w tym argumentację prezentowaną przez organ pierwszej instancji jak również przybliżył zarzuty skonkretyzowane w odwołaniu. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył treść przepisów, które stanowiły podstawę prawną podejmowanego rozstrzygnięcia, a następnie dokonał własnej ich interpretacji odwołując się w tym zakresie do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem organu odwoławczego argumentacja prezentowana przez odwołującą się stronę nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w jego ocenie przepisy leżące u podstaw podejmowanych rozstrzygnięć należy interpretować w sposób literalny, a nie nadawać im innego znaczenia. Organ odwoławczy podkreślił, że interpretacji tych przepisów dokonywana przez organy administracji jest literalna i ścieśniająca, natomiast to strona prowadzonego postępowania nadaje im znaczenia rozszerzającego. Na marginesie prowadzonych rozważań organ odwoławczy zaznaczył, że odwołująca się strona zasadnie podniosła, że organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia postanowień art. 171 ustawy Prawo oświatowe, jednakże naruszenie to nie miało żadnego przełożenia na istotę rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Ze wskazaną decyzją nie zgodziła się strona prowadzonego postępowania, która reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej zarzucono organom administracji publicznej wypowiadającym się w sprawie naruszenie postanowień art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji mimo przedstawionej w odwołaniu argumentacji wskazującej na sposób interpretacji przepisów ustawy Prawo oświatowe. Ponadto zarzucono naruszenie postanowień art. 15 tego Kodeksu sprowadzające się do bezkrytycznego przyjęcia stanowiska organu pierwszej instancji. Zarzucono przedmiotowej decyzji naruszenie postanowień art. 168 ust. 12 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu, gdyż w ocenie skarżącej dopełnione zostały wszystkie wymogi formalne dla zmiany wpisu. Błędną wykładnię art. 168 ust. 4 pkt 3 ppkt d wskazanej ustawy zarzucono organom obu instancji, gdyż wymóg legitymowania się przewidzianymi w nich opiniami występuje wówczas, gdy zmianie ulega miejsce prowadzenia zajęć dydaktycznych i innej działalności statutowej szkoły. W konsekwencji doprowadziło to do naruszenia postanowień art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 168 ust. 4 pkt 3 ppkt d ustawy Prawo oświatowe poprzez przyjęcie rozszerzającej interpretacji przepisów, które legły u podstaw podjętego rozstrzygnięcia. W rozbudowanym uzasadnieniu skargi zamieszczono argumentację odnoszącą się do podniesionych zarzutów i w tym zakresie przywołano orzeczenia sądów administracyjnych jak również Sądu Najwyższego. Ponownie podkreślono, że opinie wymagane są w przypadku zmiany miejsca odbywania zajęć oraz prowadzenia innej działalności statutowej szkoły, a nie wskazania nowego adresu szkoły. W ocenie wnoszącej skargę organy administracji publicznej dopuściły się naruszenia zasady praworządności oraz dwuinstancyjności prowadzonego postępowania administracyjnego. [...] Kurator Oświaty w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. Nr 1302 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 tej ustawy. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie podnieść, że strona skarżąca domaga się zmiany wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez organ administracji publicznej pierwszej instancji, ma rozstrzygnięcie podjęte przez ten organ jest prawidłowe, ponieważ odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Podkreślenia wymaga, że organy administracji obu instancji prawidłowo zastosowały regulacje wynikające z Prawa oświatowego. Wniosek strony skarżącej dotyczył zmiany siedziby szkoły, a więc danych, które podlegają zgłoszeniu do ewidencji stosownie do art. 168 ust. 4 pkt 3 w związku z art. 186 ust. 13 Prawa oświatowego. Pierwszy z wymienionych przepisów wymaga wskazania miejsca prowadzenia szkoły lub placówki oraz informację o warunkach lokalowych zapewniających między innymi bezpieczne i higieniczne warunki nauki, pracy, spełniające wymagania określone w przepisach w sprawach bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach, przepisach o ochronie środowiska, przepisach o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, przepisach techniczno- budowlanych i przepisach o ochronie przeciwpożarowej. Spełnienie tych wymagań potwierdza się przez dołączenie do zgłoszenia odpowiednio pozytywnej opinii właściwego Państwowego Inspektora Sanitarnego oraz pozytywnej opinii komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Trafnie skarżący zauważa, że szkoła może mieć tylko jedną siedzibę, której adres należy wskazać jako miejsce prowadzenia szkoły oraz inne jeszcze miejsca, w których szkoła prowadzi działalność, ale wnioski jakie z tego wyciąga nie są prawidłowe. Podkreślić bowiem należy, że wymóg podania informacji o warunkach lokalowych dotyczy zarówno miejsca prowadzenia szkoły, a więc jej głównej siedziby, jak i tych ewentualnych innych miejsc, w których realizowane są określone zadania szkoły. Omawiany przepis nie daje żadnych podstaw do ograniczenia tego wymogu tylko do miejsc prowadzenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie to skarżący w niniejszej sprawie prezentuje wykładnię zawężającą, a nie organy administracji publicznej - rozszerzającą. Trafnie bowiem organ odwoławczy wywodzi, że uczniowie także mają  kontakt z siedzibą szkoły (sekretariatem), a ponadto pracują w niej pracownicy administracji. Przywoływany tu art. 168 ust. 4 pkt 3 lit. d ustawy Prawo oświatowe mówi nie tylko o bezpiecznych i higienicznych warunkach nauki, ale też pracy. Tym samym do zgłoszenia zmiany miejsca prowadzenia szkoły skarżący zobowiązany był dołączyć opinie wymienione w przywołanym przepisie. Skoro skarżący tego obowiązku nie dopełnił i nie uczynił w wyznaczonym mu terminie, to wydanie decyzji odmownej na podstawie przywoływanego przepisu było prawidłowe. Zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest niezrozumiały, skoro stanowi on właściwą podstawę prawną decyzji administracyjnej, mocą której organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Za chybiony uznać należy zarzut naruszenia w ramach kontrolowanego postępowania zasady dwuinstancyjności, ponieważ podzielenie przez organ odwoławczy prawidłowego stanowiska organu pierwszej instancji nie może być uznawane za wadliwość z jego strony i dopuszczenie się naruszenia wymienionej zasady ogólnej postępowania administracyjnego. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.