II SAB/Wa 671/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 marca 2019 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w T. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Spółka T. z siedzibą w [...], wywiodła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie jak wskazała "rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2015 r. ponowionego pismem z [..] marca 2018 r." zarzucając organowi nieudzielenie wnioskowanej informacji publicznej w ustawowo wyznaczonym terminie pomimo ponownego złożonego wniosku przez Skarżąca oraz wydanych w tej mierze wyroków WSA w Warszawie oraz NSA, które przesądziły, że organ administracji jest podmiotem obowiązanym do jej udzielenia. Zarzuciła też organowi naruszenie art. 61 par. 3 Konstytucji RP oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy przez nieudostępnienie informacji publicznej i wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia z powołaniem się na tajemnice prawnie chronioną, nie dokonując w tej mierze samodzielnej oceny, które z dokumentów są objęte tajemnicą prawnie chronioną, poprzestając wyłącznie na subiektywnym stanowisku przedsiębiorcy. Mając na względzie ww. zarzuty spółka wniosła o: 1) zobowiązanie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w [...] do rozpatrzenia wniosku Skarżącej o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w [...] nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w [...] na mecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego ustalonego według nom przypisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wnioskiem z dnia [...] października 2015 r. zwróciła się do organu administracji o udostępniane informacji publicznej w zakresie wniosku o zatwierdzenie taryfy z tytułu zaopatrzenia w ciepło na rok 2015 złożonego do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki przez Zakład Energetyki Cieplnej Spółka Akcyjna. W odpowiedzi Urząd Regulacji Energetyki, Department Strategii i Komunikacji Społecznej, pismem z dnia [...] października 2015 r. nie udzielił informacji publicznej wskazując, iż wniosek dotyczy informacji jednostkowej znajdującej się w aktach indywidualnej sprawy, które nie podlegają udostępnienie w oparciu o przepisu ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem nie stanowią one informacji publicznej, o której mowa w art 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy. Z przedmiotowym stanowiskiem Skarżąca nie zgodziła się, wskutek czego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 28 kwietnia 2016 r., w sprawie o sygn. II SAB/Wa 49/16 wydał wyrok, na mocy którego uwzględnił skargę oraz zobowiązał Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do rozpatrzenia wniosku Skarżącej z dnia [...] października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z powyższym wyrokiem Prezes URE nie zgodził się wnosząc skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po rozpoznaniu sprawy w dniu 9 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki sygn. I OSK 1974/16. Wobec zakończenia postępowania i uprawomocnienia się wyroku Skarżąca pismem z dnia [...] marca 2018 r. wniosła ponownie o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi Prezes URE pismem z dnia [...] marca 2018 r. działając na postawie art. 13 ust. 2 ustawy poinformował, że udostępnienie informacji publicznej nie może zostać dokonane w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, tj. 14 dni od dnia złożenia wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa zwłoka wynika ze szczególnie złożonego charakteru sprawy. Ponadto wskazano nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] maja 2018 r. Z kolei pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Prezes URE poinformował o braku możliwości realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej ze względu na nieotrzymanie wyroku NSA wraz z uzasadnieniem. W dniu [...] czerwca 2018 r. Skarżąca, działając na podstawie art. 154 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwała Prezesa URE do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. II SAB/Wa 49/16. W odpowiedzi Prezes URE pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. sygn. [...] poinformował, iż wyrok NSA z dnia 9 marca 2018 r. wpłynął, a także, że ze względu na obszerny materiał rozpoczęto już czynności organizacyjno-techniczne, które mają bardzo skomplikowany charakter. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Prezes URE udostępnił Skarżącej częściowo, dochodzoną informację publiczną. Z kolei w dniu [...] września 2018 r. wydał decyzję Nr [...] na mocy której ponownie odmówił skarżącej udostępnienia informacji publicznej powołując się na podstawę prawna art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem Skarżącej za realizację obowiązku wynikającego z normy art. 13 ust. 2 ustawy nie może poczytać stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r., w którym nie powiadomiono o nowym terminie załatwienia sprawy (nadal pozostawał termin [...] maja 2018 r.), podobnie jak wydanie decyzji w dniu [...] września 2018 r. czy udzielenie wybiórczej i o niewielkim znaczeniu informacji w dniu [...] sierpnia 2018 r. Biorąc pod uwagę, że pierwotny wniosek pochodził z dnia [...] października 2015 r. a po zakończeniu postępowań sądowych został ponowiony pismem z dnia [...] marca 2018 r. to udostępnienie informacji nastąpiło dopiero pod koniec sierpnia, a decyzja wydana z początkiem września 2018 r. W tej mierze należy dodać. iż mocą prawomocnego wyroku WSA w Warszawie Prezes URE został zobowiązany do udostępnienia informacji w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Obowiązku tego nie zrealizował pomimo otrzymania orzeczenia — co znajduje potwierdzenie w piśmie Prezes URE z dnia [...] czerwca 2018 r. Odnosząc się do materii tajemnicy przedsiębiorstwa wskazano, ze w każdej sprawie należy podać czego konkretnie tajemnica ma dotyczyć, które konkretnie fragmenty żądanych zagadnień, pytań czy dokumentów są tajemnica. Jak zauważył Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13, na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: pierwszy: materialny np. szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz drugi: formalny - wola utajnienia danych informacji. Ponadto wypada podkreślić, iż dokonując rozróżnienia tajemnic chronionych prawnie należy wskazać, że utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez podmiot, któremu są one znane działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Z tych względów, uzasadnienie decyzji odmawiającej na podstawie art. 5 ust. 2ustawy udostępnienia informacji z uwagi na tajemnice chronioną prawnie, powinno zawierać argumentację na okoliczność spełnienia w sprawie przesłanek formalnych i materialnych tej odmowy. W dalszej części uzasadnienia poszerzono argumentację dotyczącą braku podstaw do wydania w sprawie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2015 r. (będący przedmiotem postępowania przed WSA oraz NSA) obejmował swoim zakresem jedynie rok 2014. Natomiast, ponowny wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawarty w piśmie z dnia [...] marca 2018 r. obejmował swoim zakresem ponownie rok 2014, jak również lata 2015 — 2017. Zatem był to odmienny wniosek od będącego przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedsiębiorstwo [...] pismem z dnia [...] marca 2018 r. złożyło nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wniosków przedsiębiorstwa energetycznego [...] S.A. z siedzibą w [...] o zatwierdzenie taryf dla ciepła - określając zakres żądania - wnioski taryfowe z lat 2014-2017. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. (znak: [...] udostępniono Skarżącemu część żądanych dokumentów, które nie zostały objęte tajemnicą przedsiębiorcy ([...] SA.)i mogły zostać udostępnione w całości lub zostały częściowo zanonimizowane. Z kolei decyzją z dnia [...] września 2018 r. (znak: [...]; [...]) Prezesa URE odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci wymienionych w tej decyzji dokumentów przedkładanych Prezesowi URE przez [...] S.A w toku postępowań o zatwierdzenie taryf dla ciepła w latach 2014-2017. Dokumenty te, nie podlegały udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa [...] S.A. Odnosząc się do skargi wniesionej na bezczynność Prezesa URE w pierwszej kolejności podniesiono, że skarga została wniesiona już po wydaniu decyzji przez organ (decyzja z dnia [...] września 2018 r.), co stanowi okoliczność bezsporną w sprawie. Zatem w ocenie organu skarga jest bezprzedmiotowa, bowiem Prezes URE rozstrzygnął już w przedmiocie wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wniosków przedsiębiorstwa energetycznego [...] S.A o zatwierdzenie taryf dla ciepła w latach 2014 -1017. Nadto pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r. znak: [...] udostępniono Skarżącemu część żądanych dokumentów, które nie zostały objęte tajemnicą przedsiębiorcy ([...] SA.), Czynności tej dokonano również przed wywiedzeniem niniejszej skargi na bezczynność co według organu sprawia, iż podlega ona odrzuceniu jako bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z póżn. zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Skarga analizowana w w/w zakresie nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie niniejszego uzasadnienia, przed wyjaśnieniem merytorycznych podstaw wydanego wyroku, należało uporządkować materię objętą badaną skargą. Skarżący zagmatwał bowiem przedmiotową sprawę nawiązując w skardze równocześnie do dwóch swoich wniosków (z [...] października 2015 r. i z [...] marca 2018 r.) i łącząc w jednym postępowaniu materię bezczynności w rozpoznaniu wniosku, z materią skargi na niewykonanie wyroku a nawet z materią poprawności decyzji administracyjnej wydanej przez organ w reakcji na wniosek. W pierwszej kolejności należało podkreślić, iż wbrew wywodom pełnomocnika skarżącego badana skarga mogła dotyczyć jedynie bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2018 r. Skarga na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z [...] października 2015 r. została już bowiem prawomocnie osądzona (WSA zobowiązał organ do rozpoznania powyższego wniosku z [...] października 2015 r. a NSA oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku). Wobec powyższego, odnośnie wniosku z [...] października 2015 r. skarżącemu przysługiwała jedynie droga ewentualnej skargi na niewykonanie wyroku WSA, a nie ponowna skarga na bezczynność w rozpoznaniu wniosku w której to materii wypowiedziały się już Sądy obydwu instancji. Zwrócić uwagę należało także na to, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, wnioski z [...] października 2015 r. i z [...] marca 2018 r. nie były tożsame przedmiotowo. Skarżący formułując zarzuty skargi zdaje się nie dostrzegać tego, że zakres wniosku z [...] października 2015 r. był węższy (dotyczył tylko jednego roku) od wniosku z [...] marca 2018 r. (dotyczył on okresu trzech lat). Powyższa rozbieżność zakresu obydwu wniosków sprawia więc, iż nieuprawnione są twierdzenia skargi, że wniosek z 2015 r. został ponowiony wnioskiem z 2018 r. Co się tyczy zawarcia w niniejszej skardze bardzo rozbudowanej argumentacji dotyczącej nieprawidłowości decyzji wydanej wskutek wniosku z [...] marca 2018 r. to uznać należało, iż nawiązywanie do tej materii w skardze na bezczynność mogła wynikać z niezrozumienia instytucji skargi na bezczynność. Oczywistym przecież jest, iż przedmiotem badania Sądu, przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność, jest jedynie kwestia tego, czy pytany podmiot rozpoznał wniosek czy też nie. Badaniem Sądu w omawianym postępowaniu nie może zaś być objęta merytoryczna poprawność decyzji wydanej wskutek rozpoznania wniosku. Tej oceny Sąd może dokonać jedynie rozpoznając dopiero skargę od tejże decyzji. Przechodząc już zaś do przesłanek leżących u podstaw wyroku oddalającego niniejszą skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z [...] marca 2018 r. to niespornym było, iż organ pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. udzielił częściowo wnioskodawcy żądanej informacji, a w pozostałym zakresie odmówił jej udostępnienia wydając dnia [...] września 2018 r. stosowną decyzję. Powyższe okoliczności faktyczne potwierdził z resztą sam skarżący w treści skargi. Stąd, w sytuacji gdy całość wniosku z [...] marca 2018 r. została rozpoznana przez pytany organ w sposób formalny i to przed wywiedzeniem badanej skargi, tut. Sąd nie dopatrzył się tego, aby na dzień złożenia niniejszej skargi, można było skutecznie zarzucić organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku. Skoro bowiem organ częściowo udostępnił żądaną informację a co do pozostałej części żądania wydał decyzję administracyjną, to z cała pewnością nie sposób przyjąć, iż "milczał" w odniesieniu do żądania strony. To zaś sprawia, że na dzień złożenia skargi na bezczynność, organ nie pozostawał w zarzucanej bezczynności. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).