I SA/Po 41/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant: sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. nr [...] odmówił [...] umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] W uzasadnieniu organ wskazał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku strony na podstawie własnego tytułu wykonawczego o nr [...] obejmującego zaległości z tytułu podatku dochodowego. W celu wyegzekwowania przedmiotowych należności organ egzekucyjny zawiadomieniem z [...] września 2013 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w banku [...] S.A. Zawiadomienie o zajęciu oraz odpis tytułu wykonawczego zostały doręczone zobowiązanej w dniu [...] października 2013 r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zastosowano szereg środków egzekucyjnych w postaci zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych oraz wierzytelności i praw majątkowych przypadających zobowiązanej od [...] Sp. z o. o. Sp. k. Dochodzona należność została zabezpieczona poprzez wpis hipoteki przymusowej w dniu [...] września 2015 r. na udziale w nieruchomości położonej w miejscowości L., dla której prowadzona jest księga wieczysta. Powyższa nieruchomość została zajęta przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. zawiadomieniem z [...] listopada 2015 r., doręczonym stronie w dniu [...] listopada 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. pismem z [...] listopada 2017 r. zakończył egzekucję prowadzoną na podstawie dalszego tytułu wykonawczego do udziału w przedmiotowej nieruchomości z uwagi na fakt, że egzekucja ta nie rokuje uzyskania kwot przewyższających koszty egzekucyjne. Organ wyjaśnił, że wnioskiem z [...] lipca 2018 r. strona wystąpiła o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie przepisu art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm. – dalej: "u.p.e.a."), wskazując na wygaśnięcie obowiązku z powodu jego przedawnienia. Odmawiając umorzenia postępowania egzekucyjnego organ powołał m.in. art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. – dalej: "O.p.") i wyjaśnił, że ustawowy termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2004 r. rozpoczął się w dniu [...] stycznia 2006 r., a upłynąłby z dniem [...] grudnia 2010 r. Organ zaznaczył, że na bieg terminu przedawnienia, wpływ miały następujące okoliczności faktyczne: 1. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia od dnia [...] października 2009 r. do dnia [...] września 2015 r., z uwagi na wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w sprawie o nr [...], na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 i § 7 pkt 1 O.p. 2. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. z uwagi na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2013 r., na podstawie art. 70 § 6 pkt 2 i § 7 pkt 2 O.p. W wyniku zawieszenia biegu terminu przedawnienia łącznie od [...] października 2009 r. do [...] kwietnia 2017 r., data przedawnienia egzekwowanego zobowiązania podatkowego przesunęła się do dnia [...] czerwca 2018 r. 3. W dniu [...] maja 2017 r. nastąpiło jednakże przerwanie biegu terminu przedawnienia, na podstawie art. 70 § 4 O.p., poprzez zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A., o którym podatniczka została powiadomiona w dniu [...] maja 2017 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego [...] w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2004 r., przypada na dzień [...] maja 2022 r. Ponadto w dniu [...] września 2015 r na udziale [...] w nieruchomości położonej w L., ul. [...] została ustanowiona hipoteka przymusowa, stanowiąca zabezpieczenie przedmiotowej zaległości. W dniu [...] listopada 2015 r. zajęcia udziału w tej nieruchomości dokonał Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., o czym zobowiązana została powiadomiona w dniu [...] listopada 2015 r. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. pismem z [...] listopada 2017 r. poinformował organ egzekucyjny, że zakończył egzekucję prowadzoną na podstawie dalszego tytułu wykonawczego do składnika majątku - udziału w nieruchomości, z uwagi na fakt, że egzekucja ta nie doprowadzi do uzyskania kwot przewyższających koszty egzekucyjne. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ podzielił stanowisko, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] Odnosząc się do zarzutów strony, że nie została prawidłowo poinformowana o wszczęciu postępowania karnego skarbowego i tym samym nie doszło w opinii strony do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., objętego tytułem wykonawczym nr [...] organ podkreślił, że kwestia ta została rozstrzygnięta przez NSA w wyroku z 10 stycznia 2017 r. o sygn. akt II FSK 3611/14. Za nietrafne organ uznał twierdzenie strony, że norma prawna z art. 70 § 8 O.p. jako niekonstytucyjna, nie może być brana pod uwagę przy ocenie przedawnienia zobowiązania podatkowego. Odnośnie zarzutów nieuwzględnienia wniosków dowodowych wskazano, że organ egzekucyjny w wydanym postanowieniu w sposób wyczerpujący uzasadnił przyczyny odmowy uwzględnienia żądania strony. W skardze z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie w całości postanowienia organu sprawującego nadzór oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego, a także o zasądzenie kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, w tym z tytułu zastępstwa procesowego. Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci pisma inspektora kontroli skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w P., ówczesnego finansowego organu postępowania przygotowawczego, z [...] października 2009 r. nr [...], na okoliczność ustalenia, czy w świetle treści tego pisma skarżąca, jako podatniczka, została rzeczywiście poinformowana w terminie przewidzianym w art. 70 § 1 O.p., że w zakresie zobowiązania podatkowego, konkretnie w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., zaistniała przesłanka zawieszająca bieg terminu przedawnienia z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. przepisów postępowania, tj. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej: "k.p.a.") w związku z art. 144 k.p.a. oraz w zw. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 15, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 80 i art. 124 § 2 k.p.a. na skutek zaniechania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, bezzasadnej odmowy uwzględnienia wniosków dowodowych strony oraz wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy w zakresie ustalenia istnienia przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania egzekucyjnego w postaci przedawnienia obowiązku; 2. art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. poprzez bezzasadną odmowę umorzenia postępowania egzekucyjnego na skutek nieprawidłowego przyjęcia, iż w realiach niniejszej sprawy nie doszło w analizowanym zakresie do przedawnienia zobowiązania podatkowego strony; 3. art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. na skutek nieuwzględnienia przy rozstrzyganiu sprawy okoliczności stanowiącej rażące naruszenie zasady zaufania, tj. okoliczności, iż w odrębnej sprawie karnej skarbowej finansowy organ postępowania przygotowawczego, wbrew bezwzględnemu ustawowemu obowiązkowi z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki z procedury karnej ponad 4 lata zwlekał z wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania karnego skarbowego a powyższe naruszenie miały istotny wpływ na wynik sprawy. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Badając zaskarżone postanowienie według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że nie narusza prawa, a jego wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (dotyczącym skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego). Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie były rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych wydane na podstawie art. 59 u.p.e.a., regulujące instytucję umorzenia postępowania egzekucyjnego została. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne umarza się: jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania; jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał; jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego; jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny; w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego; jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu; jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; na żądanie wierzyciela oraz w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Istotą umorzenia postępowania egzekucyjnego jest przerwanie postępowania, uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych oraz rozstrzygnięcie o dalszym nieprowadzeniu postępowania. Instytucja ta ma na celu zakończenie tego postępowania, najczęściej z przyczyn natury formalnej, gdy w danej, konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne (por. Przybysz Piotr, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. VII, 2015r.). Przepis art. 59 § 1 u.p.e.a. obliguje do umorzenia postępowania w przypadku zajścia wymienionych w nim zdarzeń i to w tym zakresie organ ten jest zobowiązany do sprawdzenia podnoszonych przez stronę okoliczności, mogących skutkować koniecznością umorzenia postępowania i podejmowania (także z urzędu) rozstrzygnięć adekwatnie do stanu sprawy (art. 59 § 4 u.p.e.a.). Wyjaśnić należy, że użyty w tym przepisie zwrot "postępowanie egzekucyjne umarza się" oznacza, że organ egzekucyjny zobligowany jest do umorzenia postępowania egzekucyjnego w przypadku zajścia wymienionych w przepisie zdarzeń. Istotne jest również, że powyższe przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego zostały wymienione przez ustawodawcę w sposób enumeratywny, co oznacza, że żadne inne przesłanki aniżeli te wymienione w art. 59 § 1 u.p.e.a., nie mogą stanowić podstawy obligatoryjnego umorzenia postępowania egzekucyjnego. Żądając umorzenia postępowania egzekucyjnego skarżąca wskazała na wygaśnięcie egzekwowanego obowiązku z powodu jego przedawnienia. W ocenie Sądu prawidłowo organy stwierdziły, że w sprawie brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr SM [...]. Przedawnienie zobowiązań podatkowych jest instytucją prawa materialnego i następuje z mocy samego prawa, chyba że będą miały miejsce zdarzenia, które spowodują przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W rozpatrywanej sprawie ustawowy termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2004 r. rozpoczął się w dniu [...] stycznia 2006 r., a upłynąłby z dniem [...] grudnia 2010 r. Zaznaczyć jednakże należy, że na bieg terminu przedawnienia, wpływ miały następujące okoliczności faktyczne: 1. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia od dnia [...] października 2009 r. do dnia [...] września 2015 r., z uwagi na wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w sprawie o nr [...], na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 i § 7 pkt 1 O.p. 2. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. z uwagi na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2013 r. na podstawie art. 70 § 6 pkt 2 i § 7 pkt 2 O.p. W wyniku zawieszenia biegu terminu przedawnienia łącznie od dnia [...] października 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r., data przedawnienia egzekwowanego zobowiązania podatkowego przesunęła się do dnia [...] czerwca 2018 r. 3. W dniu [...] maja 2017 r. nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia, na podstawie art. 70 § 4 O.p., poprzez zastosowanie skutecznego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A., o którym skarżąca została powiadomiona w dniu [...] maja 2017 r. W związku z powyższym termin przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2004 r., przypada na dzień [...] maja 2022 r. Odnosząc się do argumentów strony skarżącej wskazać należy, że tytuł wykonawczy o nr SM [...] z [...] września 2013 r. obejmujący zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., został wystawiony na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2013 r., uchylającej decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z [...] lutego 2013 r. i określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości [...] zł. WSA w Poznaniu wyrokiem z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 998/13 oddalił skargę skarżącej na powyższą decyzję, a złożona przez skarżącą skarga kasacyjna od wyroku WSA w Poznaniu, została oddalona wyrokiem NSA z 10 stycznia 2017 r. sygn. akt. II FSK 3611/14. Uprzednio prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] wystawionego na podstawie decyzji Dyrektora UKS w P. z [...] lipca 2009 r. dotyczącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., która następnie decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] listopada 2009 r. została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia, zostało umorzone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] maja 2010 r. Wobec powyższego żadne zastosowane wtedy środki egzekucyjne nie wpłynęły na bieg terminu przedawnienia spornej zaległości, bowiem bieg terminu przedawnienia był zawieszony na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, że nie została prawidłowo poinformowana o wszczęciu postępowania karnego skarbowego i tym samym nie doszło w opinii strony do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., objętego tytułem wykonawczym nr SM [...] podkreślić należy, że powyższa kwestia została już rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z [...] stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3611/14 stwierdził, iż w rozpoznawanej w sprawie skardze kasacyjnej skarżąca nie kwestionowała, że przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego powzięła wiadomość o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, co oznacza, że nastąpił skutek prawny w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Za niezasadny uznać zatem należy sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 70 § 1 O.p. Podkreślenia wymaga, że organ egzekucyjny będący w niniejszej sprawie jednocześnie wierzycielem jest związany rozstrzygnięciem NSA w sprawie decyzji, która była podstawą wystawienia tytułu wykonawczego z [...] września 2013 r. W kwestii wniosku strony o przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchania skarżącej w charakterze świadka z [...] listopada 2009 r. w sprawie karnej skarbowej nr [...] oraz z postanowienia o umorzeniu postępowania z [...] września 2015 r., w celu wyjaśnienia i ustalenia terminu przedawnienia karalności w sprawie karnej skarbowej i przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. zasadnie, w ocenie Sądu, organ egzekucyjny wskazał, że przedmiotowy wniosek nie może zostać uwzględniony ponieważ nie ma on w myśl art. 78 § 1 k.p.a. znaczenia dla sprawy. Wniosek dowodowy dotyczy bowiem okoliczności, które już zostały zbadane i ocenione w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez Sądy obu instancji w sprawie decyzji, która była podstawą wystawienia spornego tytułu wykonawczego nr SM [...] z [...] września 2013 r. Sąd wyjaśnia, że wszystkie okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego zostały przez organ egzekucyjny szczegółowo przeanalizowane, co znalazło uzasadnienie w wydanym postanowieniu. Przywołanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w niniejszej sprawie wyroku NSA z 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3611/14 (dotyczącego spornego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.), nastąpiło w kontekście ustaleń stanu faktycznego, nie zaś w związku z twierdzeniem, że skoro Sąd orzekł o bezzasadności zarzutu przedawnienia, to organ nie może badać tej przesłanki, bo jest związany wyrokiem Sądu. Organ egzekucyjny zaznaczył jedynie, że bezzasadne jest analizowanie w nieskończoność stanu faktycznego i okoliczności, które już zostały bezspornie ustalone i wyjaśnione w postępowaniu sądowoadministracyjnym i w którym to stanie faktycznym nie zaszły żadne zmiany, ani też nie wystąpiły żadne nowe okoliczności uzasadniające przeprowadzenie przez organ ponownej analizy dokonanych ustaleń. Wbrew zawartym w zażaleniu twierdzeniom skarżącej organ egzekucyjny nie negował argumentacji zaprezentowanej przez NSA w wyroku z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 2007/09, a dotyczącej uznania, iż zarzut przedawnienia może być skutecznie podniesiony na każdym etapie postępowania egzekucyjnego, niezależnie od tego, że był uznany za nietrafny w fazie kontroli decyzji administracyjnej. Z uwagi bowiem na upływ czasu może okazać się, że zobowiązanie podatkowe, które nie było przedawnione na etapie wydania decyzji podatkowej, traci swój byt prawny w toku postępowania egzekucyjnego i jego wykonanie nie jest już możliwe właśnie na skutek przedawnienia. W ocenie Sądu bezsporne jest, że strona powzięła informację o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe przed upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 O.p. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, zgodnie z którym w świetle wyroku TK z dnia 17 lipca 2012 r. sygn. akt P 30/11 nie jest wystarczające, aby podatnik w trakcie przesłuchania w charakterze świadka przed finansowym organem postępowania przygotowawczego pozyskał wiedzę o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, bowiem winien on przez organ kontroli skarbowej zostać powiadomiony o tym, że przedawnienie nie następuje, bo jego bieg został zawieszony w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego. Zdaniem Sądu, z treści powoływanego wyroku TK nie wynika, by dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia koniecznym było wysyłanie do podatnika pisma w trybie art. 121 O.p. informującego o dniu, w którym bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu. Ani bowiem TK w uzasadnieniu wyroku, ani obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisy prawne, nie określiły zasad poinformowania podatnika o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Wobec tego warunek ten zostanie spełniony, jeżeli w sprawie nie będzie wątpliwości, że podatnik wiedział o wszczęciu postępowania, bez względu na formę i okoliczności przekazania mu tej informacji. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu - wezwania z dnia [...] października 2009 r. stwierdzić należy, że wniosek ten podlegał oddaleniu bowiem, jak to wynika z wcześniejszych rozważań, zagadnienie zawieszenia biegu terminu zostało wyjaśnione w zaskarżonym postanowieniu. Sąd wskazuje, że organy właściwie odniosły się do wymienionych w przepisie art. 59 § 1 u.p.e.a. przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego. Badając prawidłowość procedowania w tej sprawie Sąd wyjaśnia, że art. 18 u.p.e.a. przewidziano w tym postępowaniu odpowiednie zastosowanie przepisów k.p.a. i stwierdza, że nie doszło przy rozpoznawaniu sprawy skarżącej do naruszenia zasad procesowych. W ocenie Sądu materiał dowodowy oraz przeprowadzone w sprawie postępowanie, jest zgodne z wymogami określonymi w art. 7 i art. 77 k.p.a. Podjęto bowiem czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Dokonana zaś ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie nastąpiła z przekroczeniem granic zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Reasumując Sąd kontrolując zaskarżone postanowienie nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które uzasadniałyby konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.