II SAB/Wr 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2019r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w T. na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia I. zobowiązuje (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. do wydania aktu w przedmiocie zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nr (...) z dnia (...) października 2018r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca A. sp. z o.o. z/s w T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: organ odwoławczy, (...)WINB), polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. nr (...) z dnia (...) października 2-18 r. (znak: (...)), wnosząc o zobowiązanie (...)WINB do wydania decyzji w przedmiocie zażalenia na wskazane postanowienie PINB oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. organ odwoławczy wezwał pełnomocnika – P. D. do uzupełnienia zażalenia na ww. postanowienie PINB, poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania A.sp. z o.o. w tym postępowaniu. W wykonaniu tego wezwania pełnomocnik zwrócił się do zarządu Spółki o przesłanie dokumentu pełnomocnictwa, zgodnie z żądaniem organu. Dnia 12 grudnia 2018 r. (w zakreślonym terminie) A. sp. z o.o. przesłała do (...)WINB oświadczenie o udzieleniu P. D. pełnomocnictwa do reprezentowania jej w postępowaniu zażaleniowym wraz z dokumentem pełnomocnictwa, które zawierało oczywistą omyłkę pisarską polegającego na wskazaniu organu I instancji, zamiast – organu odwoławczego. Jednakże z kontekstu sytuacyjnego, jak i z faktu kierowania wskazanego oświadczenia z 12 grudnia 2018 r. do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na wezwanie tego organu niezbicie wynika, że wolą Spółki było wykazanie udzielenie pełnomocnictwa P. D.do występowania w postępowaniu właśnie przed (...)WINB, zainicjowanym na skutek wydanego przez PINB postanowienia z dnia (...) października 2018 r. nr (...). Ta oczywista omyłka w sferze werbalnej nie powinna jednak budzić wątpliwości, że A. sp. z o.o. udzieliło pełnomocnictwa P.D.przed (...)Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Nie jest zatem zasadne postępowanie organu odwoławczego, który pozostawił wskazane zażalenie bez rozpoznania, informując o tym pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. W celu rozwiania wszelkich wątpliwości, di pisma kierowanego do (...)WINB z dnia 7 stycznia 2019 r. został dołączony skorygowany dokument pełnomocnictwa, potwierdzający jedynie istniejące już wcześniej umocowanie do działania P. D. przed (...)WINB we W.. Pismem z dnia 20 stycznia 2019 r., skarżący wniósł bezskutecznie ponaglenie. W odpowiedzi na skargę (...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. wezwał pełnomocnika Spółki do uzupełnienia zażalenia poprzez przedłożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa do działania przed tym organem, pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. A. sp. z o.o. pismem z dnia 12 grudnia 2018 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Organ zawiadomił pełnomocnika Spółki w piśmie z dnia 20 grudnia. 2018 r. że przedłożone pismo nie stanowi uzupełnienia i poinformował o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania. W dniu 11 stycznia 2019 r. wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2019 r. odmówiono przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przyczyną pozostawienia bez rozpatrzenia przez organ odwoławczy zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia (...) października 2018r. Nr (...) reprezentowanej przez P. D. było nieuzupełnienie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, braku tego postanowienia przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu Spółki przed organem II Instancji. Z akt sprawy wynika, że udzielone pełnomocnikowi przez w/w Spółkę pełnomocnictwo (z dnia 16 października 2018 r.) uprawniało do działania w imieniu tej Spółki w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. "w postępowaniu dotyczącym uchylenia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia numer (...) z (...)października 2018 r.". Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w takiej sytuacji brak było przesłanek do uznania, że treść tego pełnomocnictwa nie daje umocowania do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 32 i 33) nie regulują rodzajów i zakresów pełnomocnictw. Generalnie uprawniają stronę do działania przez pełnomocnika, którym może być każda osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, a w sprawach mniejszej wagi zwalniają nawet organ od domagania się dokumentu pełnomocnictwa. Stwierdzić więc należy, że Kodeks nie wiąże z pełnomocnictwem szczególnych wymagań i nie określa formalnej jego treści. W postępowaniu administracyjnym zatem rzeczywisty zakres umocowania oceniany być musi każdorazowo na podstawie treści pełnomocnictwa, przy uwzględnieniu istoty i charakteru procedury, a także praw strony. Udzielone P.D. pełnomocnictwo zawierało umocowanie do reprezentowania Spółki w określonym postępowaniu administracyjnym przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego we W.. Nie było więc wątpliwości jakiej sprawy dotyczy. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a prawo wniesienia środka zaskarżeniu (tutaj zażalenia) przysługuje każdej ze stron. Prawo to przysługiwało zatem A. sp. z o.o. z siedzibą w T., która do realizacji tego uprawnienia umocowała konkretną osobę fizyczną. Treść udzielonego mu pełnomocnictwa nie dawała podstaw do twierdzenia, że umocowanie do reprezentacji nie obejmowało zaskarżenia postanowienia organu I instancji zażaleniem. Umocowanie do reprezentacji dotyczyło ściśle określonej sprawy administracyjnej i nie zawierało żadnych wyłączeń. Przy uwzględnieniu powyżej wymienionych zasad procedury administracyjnej przyjąć należy, że pełnomocnictwo udzielone do czynności przed określonym organem administracyjnym obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych, w tym do wniesienia środka zaskarżenia od orzeczenia tego organu do organu odwoławczego (tak też NSA w wyroku z dnia 28 kwietnia 2003 r. II SA 2427/01 LEX). Z powyższych względów należało uznać, że wezwanie do uzupełnienia braku odwołania przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu odwoławczym było pozbawione podstaw, a w konsekwencji wadliwe było pozostawienie bez rozpoznania odwołania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wobec nieuzupełnienia nieistniejącącego braku. Wskutek tego błędnego działania (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w T.. Bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż wynikała z błędnej interpretacji treści pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt. 3 orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, zaś orzeczenie zawarte w punkcie drugim znajduje podstawę w art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302). Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treści art. 200 tej ustawy.