II SAB/Wa 746/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Proboszcza Parafii [...] w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Stowarzyszenia [...] (dalej jako: Stowarzyszenie), wniosła skargę na bezczynność Proboszcza Parafii pw. [...] w [...] (dalej jako: Proboszcz Parafii), w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15 maja 2018 r. zarzucając naruszenie: — art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 1997 Nr 78 poz. 483 ze zm.) w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2018 poz. 1330 ze zm., dalej jako: UDIP) poprzez brak realizacji wniosku w terminie ustawowym, pomimo spełnienia zakresu podmiotowego i przedmiotowego UDIP. W związku z powyższym wniesiono o: - zobowiązanie Proboszcza Parafii do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, - zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu podano, że Stowarzyszenie zwróciło się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. liczba osób pochowanych na cmentarzu w 2017 r., 2. jakie rodzaje opłat cmentarnych pobrano w 2017 r. (w tym m.in. opłata za oddanie miejsca pod grób, opłata za ustawienie ławki, opłata za wycięcie drzewa, opłata za czynności związane z pochowaniem zwłok, opłata za wjazd pojazdów na teren cmentarza), 3. czy istnieje dokument/cennik ustalający wysokość ww. opłat, a jeżeli tak, to wnosimy o jego udostępnienie, 4. kwota uzyskanych środków z opłat cmentarnych za rok 2017. Z uwagi na brak odpowiedzi, w dniu 18 czerwca 2018 r. skierowane zostało wezwanie do wykonania wniosku. Na dzień złożenia skargi Stowarzyszenie nie otrzymało jednak żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę pytany podmiot wniósł o jej oddalenie informując że, nie dysponuje aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi Stowarzyszenie [...] na bezczynność. Dalej podniósł, że pierwszym pismem w tej sprawie jakie otrzymał była skarga na bezczynność. Wyjaśnił, że nie otrzymał od skarżącego wniosku z 15 maja 2018r. o udostępnieniu informacji publicznej. Ponadto poinformował, że korespondencja dotycząca cmentarza winna być kierowane jedynie listownie na adres korespondencyjny Parafii [...] z dopiskiem "cmentarz parafialny", a nie w formie mailowej. Tym bardziej że zarządca cmentarza nie posiada strony internetowej jak i skrzynki mailowej. Email [...] znajdujący się na stronie www.[...], dotyczył jedynie spraw parafialnych a nie cmentarnych, a ponadto w związku z odejściem z pracy osoby która znała do tego maila hasła i nikomu jego nie przekazała po odejściu z pracy, nie jest używany ze względu na brak do niego dostępu. Poinformował też, że parafia rzymskokatolicka jako zarządca cmentarza wykonuje zadania publiczne jedynie w zakresie art. 8 ust. 2 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, czyli w zakresie umożliwienia pochowania na cmentarzu wyznaniowym osób innego wyznania lub niewierzących bez dyskryminacji, w przypadku gdy w danej miejscowości nie ma cmentarza komunalnego. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie może obejmować wszystkich osób pochowanych na cmentarzu wyznaniowym, a jedynie osób innego wyznania lub niewierzących, w tym zakresie można cmentarzowi wyznaniowemu przypisać zadania publiczne, w tym zakresie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z orzeczeniem II SAB/Bk 90/18 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 października 2018 r. Dlatego też odnosząc się do pytań zawartych w skardze z 21 listopada 2018 r. poinformował że: 1. liczba osób pochowanych na cmentarzu w 2017 r. wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, jest nieznana, ze względu na to że zarządca cmentarza nie prowadzi statystyk dotyczących pochowanych osób innego wyznania lub niewierzących, nie jest też zobowiązany żadnym przepisem prawa do wprowadzenia rubryki dotyczących takich pochówków w księgach cmentarnych, osoby bliskie osób które będą pochowane na cmentarzu nie zawsze przynoszą zaświadczenia z parafii zmarłych, czasami ograniczają się do złożenia oświadczenia ustnego w tej materii łub nic nie mówią na ten temat, dlatego trudno ustalić z całą pewnością jakiego wyznania lub bezwyznaniowa - była osoba zmarła, 2. w zakresie opłat cmentarnych pobranych w 2017 r. za pochowanie osób wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, jak było to wyżej wskazane, zarządca cmentarza nie prowadzi statystyk dotyczących pochowanych osób innego wyznania lub niewierzących, ponadto opłaty są jednakowe dla wszystkich zmarłych bez względu na wyznanie lub bezwyznaniowość, 3. w sprawie cennika za 2017 r., w załączeniu do pisma przekazał odpis cennika opłat cmentarnych za 2017 r., 4. w sprawie kwoty uzyskanych środków z opłat cmentarnych za rok 2017, pobranych za pochowanie osób wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, jak było to wyżej wskazane, zarządca cmentarza nie prowadzi statystyk dotyczących pochowanych osób innego wyznania lub niewierzących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, lub nie dokonuje jednego z działań przewidzianych przepisami prawa. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Oczywistym jest wiec to, iż aby móc skutecznie zarzucić pytanemu podmiotowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku, należy udowodnić, ze w sposób skuteczny doszło do złożenia samego wniosku. Tylko bowiem wtedy można wywodzić tezę o bezczynności pytanego podmiotu, gdy wykaże się że dotarł do niego wniosek inicjujący postępowanie i że wiedział on o tym wniosku. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie świadczy w ocenie tut. Sądu o tym, że pytany podmiot dowiedział się o wniosku Stowarzyszenia dopiero z treści skargi na bezczynność. Okolicznością niesporną było bowiem to, ze wniosek z 15 maja 2018r. został przesłany do pytanego podmiotu drogą mailową na adres kontaktowy uwidoczniony na stronie internetowej Archidiecezji [...]. Jak zaś wynika z w/w spisu adresów mailowych jak też z wyjaśnień skarżonego podmiotu, owe adresy służą wyłącznie do korespondencji z Parafiami w sprawach tych Parafii. Kwestie związane z cmentarzem którego dotyczy wniosek, nie należą zaś do spraw Parafii gdyż stanowią materię poboczną. Proboszcz Parafii pw. [...] w [...] jest bowiem tylko zarządcą cmentarza. Stąd nie sposób uznać, aby sprawy dotyczące prowadzenia i zarządzania tym cmentarzem, były sprawami tożsamymi ze sprawami samej Parafii. Inne zadania ma bowiem zarządca cmentarza i inne cele realizowane są w ramach spraw dotyczących funkcjonowania samej Parafii. Powyższe prowadzi do wniosku, iż przesłanie wniosku z 15 maja 2018r. na adres mailowy Parafii, nie doprowadziło do zainicjowania postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej dotyczącej cmentarza. Tym samym po stronie Proboszcza Parafii nie powstał obowiązek rozpoznania spornego wniosku. To zaś świadczy o tym, że na dzień wywiedzenia badanej skargi na bezczynność, pytany podmiot nie był w bezczynność, gdyż przed wniesieniem skargi nie dotarł do niego wniosek inicjujący postępowanie. Na marginesie dodać należało, iż tut. Sąd nie badał tego, czy i jak zareagował skarżony podmiot po otrzymaniu niniejszej skargi zawierającej nawiązanie do wniosku z 15 maja 2018r. Sąd bada bowiem jedynie materię bezczynności na dzień wywiedzenia skargi. Na ten zaś moment, pytany podmiot nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu spornego wniosku wobec jego wcześniejszego nieotrzymania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku uznając skargę za niezasadną.