III SA/Łd 106/19

Dnia 5 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Kowalska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2019 roku sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), w związku z art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów dla działek położonych w jednostce ewidencyjnej W. - obszar miejski, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy, do Starosty [...] w dniu 26.07.2018 r. wpłynęło zgłoszenie z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków dla działek położonych w jednostce ewidencyjnej W. - obszar miejski. Do zgłoszenia zostały załączone wykazy zmian danych ewidencyjnych, na podstawie których Starosta miał dokonać wnioskowanych zmian z użytku gruntowego Tp - inne tereny komunikacyjne, na użytek dr - drogi. Wykazy te nie zostały jak dotąd przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a Starosta w tej sprawie wydał decyzję nr [...] z dnia [...] o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych, operatu technicznego i innych materiałów sporządzonych przez firmę A Sp. z o. o., zgłoszoną do Starosty [...] w dniu 15.12.2014 r. zarejestrowaną pod identyfikatorem [...] Ww. wykazy zmian danych ewidencyjnych stanowią inne materiały, które są objęte decyzją Starosty z dnia [...]. Organ wskazał, że na podstawie art. 24 ust. 2b pkt. 1 lit. h ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego, wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców. W ocenie organu z przywołanego powyżej przepisu wynika, że we wniosku o dokonanie zmiany musi być wskazana dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która będzie stanowiła podstawę dokonania wnioskowanej zmiany. Organ wskazał, że w przypadku rozpatrywanej sprawy wnioskodawca do swojego zgłoszenia dołączył dokumenty niewłączone do państwowego zasobu geodezyjnego, w stosunku do których organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] o odmowie przyjęcia ich do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z powyższym Starosta nie mógł dokonać zmiany w ewidencji gruntów na podstawie dokumentów, które nie zostały przyjęte do państwowego zasobu i w związku z tym wydał decyzję o odmowie dokonania wnioskowanej zmiany. Na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dokumentów oraz biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny organ odwoławczy stwierdził, że Starosta prawidłowo rozpatrzył wniosek strony i opierając się o właściwe podstawy prawne wynikające z art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, odmówił dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że na podstawie art. 96a § 1 k.p.a. odstąpiono od przeprowadzenia mediacji z uwagi na charakter sprawy. W skardze Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. zarzucił naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego naruszenia art. 22, art. 24 ust. 2b pkt 1) lit. d) w zw. z art. 23 ust. 1 lit. j) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) poprzez przyjęcie braku istnienia podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, polegających na zmianie użytku gruntowego Tp - inne tereny komunikacyjne na użytek dr - drogi, w sytuacji gdy organ był w posiadaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie drogi DK 74 - Obwodnicy W. i posiadał wiedzę o zmianie charakteru przeznaczenia użytków z "Tp" na "dr", szczególnie, że przyjęta została w dniu 15 grudnia 2015 r. do zasobu dokumentacja zainwentaryzowana pod numerem [...], niezależnie od złożonej przez geodetę dokumentacji powykonawczej zarejestrowanej pod numerem [...] zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, co w konsekwencji powoduje, że brak zgodnego za stanem faktycznym użytku "dr" w Ewidencji Gruntów i Budynków jest podstawą do naliczenia podatku od nieruchomości (art. 2 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) w sytuacji, gdy przedmiotowy użytek jest drogą dopuszczoną do użytkowania i w takim przypadku zastosowanie powinno mieć zwolnienie od podatku od nieruchomości . 2. prawa procesowego art. 107 § 3 k.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji i nieodniesienie się do treści odwołania, stawianych tam zarzutów dotyczących decyzji organu I instancji, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż prawidłowe uzasadnienie, to takie które zawiera ocenę stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa, oraz wskazuje, jaki zachodzi związek między tą oceną, a treścią rozstrzygnięcia. Organ powinien zatem należycie uzasadnić, jak rozumie przepisy mające zastosowanie w rozpoznawanej sprawie i dlaczego należy je zastosować do konkretnych warunków stanu faktycznego danej sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skarżący wyjaśnił, że grunty wskazane we wniosku o zmianę użytku w EGiB stanowią grunty znajdujące się pod drogą oddaną do użytkowania decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wskazanych w skardze numerach udzielającymi pozwolenia na użytkowanie. Decyzje te na podstawie art. 23 ust. 3 punkt 1 lit. j) ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego są przekazywane do organu prowadzącego Ewidencję Gruntów i Budynków. Dokumenty te stanowić mogą podstawę aktualizacji danych w EGIB z urzędu na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. d) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji w EGiB działki gruntu objęte wnioskami nie zostały zaktualizowane i nadal widnieją jako użytki "Tp" - inne tereny komunikacyjne, pomimo tego, że stanowią drogę krajową nr 74 i powinny zostać zaktualizowane do użytku "dr". Skarżący wskazał, że organ swoją decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] uzasadnił brakiem dołączenia do zgłoszenia zmiany danych ewidencyjnych przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykazu zmian ewidencyjnych, nie analizując przyczyny nieprzyjęcia wykazu do zasobu. Niezależnie od okoliczności nieprzyjęcia do państwowego zasobu, w ocenie skarżącego Starosta oraz ŁWINGIK mogli dokonać zmiany – aktualizacji ewidencji na podstawie posiadanych dokumentów tj. w/w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz na podstawie okoliczności, że wcześniej do zasobu został przyjęty operat z częściową inwentaryzacją, której wynikiem były mapy z naniesionymi kablami energetycznymi pod numerem [...]. Natomiast wykazy zmian złożone z zawiadomieniem z dnia 21.08.2018 r. nie zostały przyjęte do zasobu bez podania przyczyny. Zdaniem skarżącego należało rozpatrzeć, czy było to uzasadnione, tym bardziej, że nie wniesiono do załączonych wykazów żadnych merytorycznych uwag. Stwierdzenie ŁWINGIK, że Starosta nie mógł dokonać zmiany w ewidencji gruntów na podstawie dokumentów, które nie zostały przyjęte do zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest zupełnie nieuzasadnione i nie znajduje podstawy prawnej, gdyż geodeta uprawniony wykonał wykazy i przesłał je do Starosty razem z zawiadomieniem z dnia 21.08.2018 r. jako część prac objętych zgłoszeniem [...]. Samo przyjęcie do zasobu powykonawczej geodezyjnej dokumentacji w ocenie skarżącego nie jest konieczne, jeśli dana okoliczność mająca znaczenie dla aktualności EGiB została stwierdzona ostateczną decyzją administracyjną. Tym bardziej jak w niniejszym stanie faktycznym, gdzie część dokumentacji została przyjęta do zasobu, to oznacza, że organy przyjęły, że na wskazanych we wniosku działkach ewidencyjnych położona jest droga publiczna. Organ I instancji potwierdził jedynie, że 15.12.2015 operat z częściową inwentaryzacją, której wynikiem były mapy z naniesionymi kablami energetycznymi został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...], natomiast wykazy zmian złożone z zawiadomieniem z dnia 21.08.2018 r. nie zostały przyjęte do zasobu bez podania przyczyny. Skarżący ma interes w tym, aby w ewidencji gruntów znajdowały się aktualne dane, gdyż na ich podstawie działają inne organy, w tym organy podatkowe. Skarżący wskazał, że postanowienia ewidencji gruntów stanowią podstawę informacji dla organów podatkowych, ponieważ są jedną z podstaw ustalenia wymiaru podatków od nieruchomości. Brak zgodnego za stanem faktycznym użytku "dr" skutkuje bezzasadnym narażaniem Skarbu Państwa na wydatek, który nie powinien być ponoszony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] o odmowie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dla kilkudziesięciu działek położonych w jednostce ewidencyjnej W. polegającej na zmianie użytku gruntowego z Tp (grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych) na użytek gruntowy dr (drogi). Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.), dalej p.gik., rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno – kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obwiązujących w budownictwie (Dz.U nr 25 poz.133 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2a pkt.2 p.g i k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W myśl art. 24 ust. 2b pkt.1 h.) p.g i k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; Zgodnie z treścią § 44 pkt 2 rozporządzenia z 29 marca 2001 r. do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi; W myśl § 68 ust. 3 pkt 7a.) i d.) wymienionego rozporządzenia grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: 7) tereny komunikacyjne, w tym: a) drogi, oznaczone symbolem - dr, d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp. Zgodnie z treścią punktu 18 załącznika nr 6 do rozporządzenia z 29 marca 2001 r. do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty, które są pasami drogowymi dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460 ze zm.). W myśl punktu 21 załącznika nr 6 do rozporządzenia z 29 marca 2001 r. do gruntów przeznaczonych pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych – Tp zalicza się grunty, które są własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i zostały wydzielone pod drogi publiczne lub linie kolejowe na podstawie: 1.) ostatecznych decyzji zatwierdzających podział nieruchomości lub uchwał o scaleniu i podziale nieruchomości, wydanych na podstawie przepisów ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami a także prawomocnych orzeczeń sądowych orzekających o podziale nieruchomości; 2.) ostatecznych decyzji, o których mowa w art. 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 2031); 3.) ostatecznych decyzji, o których mowa w art. 9a ust.1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1297 ze zm.) 4.) ostatecznych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016 r. poz. 778,904 i 961), ale na których budowa dróg publicznych lub linii kolejowych nie została zakończona. Zgodnie z treścią § 17 rozporządzenia z 21 lutego 1995 r. po zakończeniu budowy poszczególnych obiektów budowlanych należy sporządzić geodezyjną inwentaryzację powykonawczą w celu zebrania aktualnych danych o przestrzennym rozmieszczeniu elementów zagospodarowania działki lub terenu. W myśl § 20 wymienionego rozporządzenia dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, sporządzona w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, powinna zawierać dane umożliwiające wniesienie zmian na mapę zasadniczą, do ewidencji gruntów i budynków oraz do ewidencji sieci uzbrojenia terenu. Z przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1h) prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje na podstawie dokumentacji geodezyjnej wskazanej we wniosku o dokonanie aktualizacji o ile jest ona przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosiła o dokonanie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących kilkudziesięciu działek znajdujących się w pasie obwodnicy miasta W. w ciągu drogi krajowej nr 74. Aktualizacja miała dotyczyć zmiany użytku gruntowego wymienionych działek z Tp (grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych) na użytek gruntowy dr (drogi). Do wniosku o aktualizację dołączono wykazy zmian ewidencyjnych dotyczących zgłoszonych działek, sporządzone przez geodetę uprawnionego. Dokumentacja ta nie została jednak przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Decyzją z dnia [...] Starosta [...]odmówił jej przyjęcia do zasobu. Po wniesieniu odwołania decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję z [...] i przekazał ją organowi I instancji do ponownego rozpoznania (akta administracyjne sprawy III SA/Łd 105/19). Do daty wydania wyroku w niniejszej sprawie nie wydano ponownie decyzji w przedmiocie przyjęcia wymienionej dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W chwili wydania zaskarżonej decyzji dokumentacja geodezyjna w oparciu, o którą strona skarżąca wnosiła o dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, nie została przyjęta do zasobu geodezyjnego. Skoro dokumentacji tej nie przyjęto do zasobu to organy administracji trafnie odmówiły aktualizacji ewidencji gruntów w sposób wnioskowany przez spółkę. Dokonanie aktualizacji ewidencji w oparciu o dokumentację nie przyjętą do zasobu geodezyjnego stanowiłoby naruszenie przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1h) Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Organy administracji słusznie zatem odmówiły uwzględnienia wniosku spółki o dokonanie takiej aktualizacji. Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy administracji winny dokonać aktualizacji ewidencji na podstawie kilkunastu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego udzielających pozwolenia na użytkowanie drogi stanowiącej obwodnicę miasta W. w ciągu drogi krajowej nr 74 (daty i numery decyzji podano w skardze). Przede wszystkim strona skarżąca nie złożyła wymienionych decyzji w niniejszej sprawie. W aktach rozpoznawanej sprawy znajduje się jedynie decyzja nr [...] z [...] września 2016 r. Pozwolenie na użytkowanie drogi nie mogło być podstawą dokonania zmian w ewidencji gruntów gdyż nie odnosiło się ono do konkretnych działek ewidencyjnych, a jedynie do kilometrażu drogi. W pozwoleniu nie ma mowy o konkretnych działkach ewidencyjnych. W pozwoleniu organ nadzoru budowlanego stwierdził jedynie czy wykonany obiekt budowlany został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Nie określił natomiast na jakich konkretnie działkach znajdował się odcinek drogi co do którego zezwolono na jego użytkowanie. Organy administracji słusznie doszły do wniosku, że w oparciu o pozwolenie na użytkowanie drogi nie można dokonać aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w sposób wnioskowany przez stronę. Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy administracji winny dokonać aktualizacji ewidencji gruntów w oparciu o dokumentację z częściową inwentaryzacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 grudnia 2015 r. – nr operatu [...]. Należy zaznaczyć, że zarzut ten po raz pierwszy został podniesiony w skardze. Wcześniej strona skarżąca go nie podnosiła. Organ administracji odniósł się do tego zarzutu w odpowiedzi na skargę stwierdzając, że operat ten dotyczy inwentaryzacji kabli elektrycznych i w oparciu o taką inwentaryzację nie można dokonać aktualizacji ewidencji w zakresie użytków gruntowych. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd organu wyrażony w odpowiedzi na skargę. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest uzasadniony. Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art.107 § 3 k.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji i nieodniesienie się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób wystarczający spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy w sposób logiczny i przekonujący wyjaśnił dlaczego wniosek o aktualizację ewidencji gruntów nie mógł zostać uwzględniony. Okoliczność, że w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do niektórych zarzutów odwołania mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi tylko w przypadku wykazania, że uchybienie to mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem przez organ art. 107 § 3 k.p.a. a treścią rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie strona skarżąca takiego związku nie wykazała. W związku z czym zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Reasumując Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że dokumentacja geodezyjna w oparciu o którą strona skarżąca wnosiła o aktualizację ewidencji gruntów, nie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Brak było zatem podstaw do dokonania aktualizacji ewidencji zgodnie z wnioskiem strony. Organy administracji trafnie odmówiły uwzględnienia wniosku strony skarżącej o dokonanie takiej aktualizacji. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. k.ż.