II OSK 1370/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 237/16 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 237/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej jako: WSA) w Warszawie oddalił skargę A.O. (skarżący) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Jak wynika z ustaleń sądu wojewódzkiego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.O. (inwestor) pozwolenia na budowę instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...] [...] gm. [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożył D.P., wywodząc swój interes prawny z tytułu własności nieruchomości – działki nr ew. [...], a rozpoznający je Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r. umorzył postępowanie odwoławcze, uznając iż odwołującemu się nie przysługuje status strony w sprawie. W wyroku przytoczono dalej, że skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] złożył D.P., po rozpoznaniu której WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., VII SA/Wa 2693/13, uchylił w/w decyzję. W przywołanym wyroku zobowiązano organ odwoławczy do szczegółowego wyjaśnienia kwestii położenia szafki gazowej, oraz miejsca gdzie nastąpić ma podłączenie przyłącza do istniejącej sieci gazowej. Sąd wojewódzki uwypuklił, że szafka gazowa posiada określone wymiary, zajmuje określoną przestrzeń i nie może znajdować się dokładnie w granicy, skoro w znaczeniu geodezyjnym granica stanowi punkt na mapie. Według ustaleń organu odwoławczego ponownie rozpoznającego odwołanie D. P., z projektu budowlanego oraz aneksu do projektu budowlanego (części opisowej i rysunkowej) wynikało, że sieć gazowa, do którego ma być podłączone projektowane przyłącze gazowe, znajduje się na działce skarżącego nr ew. [...]. Co prawda w projekcie budowlanym i aneksie do niego nie wskazano, że roboty będą prowadzone na tej działce, to jednak ze względu na charakter i opis inwestycji, prowadzenie robót bez ingerencji w istniejącą sieć gazową znajdującą się na działce skarżącego, nie jest możliwe. W konsekwencji Wojewoda [...] opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., K.p.a.) uchylił decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał mu do ponownego rozpatrzenia. W motywach swej decyzji Wojewoda wskazywał na to, że w wyroku VII SA/Wa 2693/13 WSA w Warszawie zwrócił uwagę, że istniejąca sieć gazowa średniego ciśnienia biegnie w ul. [...] położonej m. in. na działce odwołującego, na której znajduje się również przyłącze gazowe. Budowa instalacji wymaga wykonywania robót budowlanych na działce nr [...] należącej do D. P., który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2013 r. W oparciu o powyższe ustalenia organ odwoławczy stwierdził, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. W wytycznych dla organu I instancji wskazano na konieczność dokonania oceny całego materiału dowodowego z uwzględnieniem oceny organu odwoławczego oraz oceny sądu wyrażonej w wyroku VII SA/Wa 2693/13. Skargę na powyższą decyzję złożył A.O. zarzucając naruszenie: 1) przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: - art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez brak wszechstronnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i: - pominięcie okoliczności, że inwestycja została już wykonana, a roboty budowlane nie były prowadzone na działce nr [...], lecz wyłącznie na działce stanowiącej własność skarżącego, - nieustalenie położenia szafki gazowej i miejsca przyłączenia do istniejącej sieci gazowej, podczas gdy ze wskazanego przepisu wynika obowiązek ustalenia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy oraz wszechstronnego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego; - art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów w związku z uznaniem, że roboty budowlane objęte projektem budowlanym będą prowadzone na działce D. P., podczas gdy z projektu budowlanego wniosku takiego nie sposób wyprowadzić, a nadto, jak wskazano wyżej, roboty już wykonano i nie były one prowadzone na działce D. P.; - art. 11 K.p.a. poprzez naruszenie zasady przekonywania w związku z niedostatecznym wyjaśnieniem przesłanek, na podstawie których organ uznał, że prowadzenie robót budowlanych wymaga prowadzenia prac na działce D. P. i związane będzie z ingerencją w przyłącze gazowe na tej działce, podczas gdy ze wskazanego przepisu wynika obowiązek wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwieniu sprawy; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm., uPb) poprzez wadliwe uznanie, że nieruchomość D. P. znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji i w konsekwencji bezpodstawne przyznanie mu przymiotu strony, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że roboty prowadzone były jedynie na działce inwestycyjnej, wobec czego inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomość D.P., co powoduje, że nie jest on stroną ww. postępowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Opisanym na wstępie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2017 r. WSA w Warszawie oddalił skargę. W motywach tego orzeczenia sąd wojewódzki stwierdził, że organ odwoławczy, zastosował się do wskazań tego sądu wyrażonych w wyroku VII SA/Wa 2693/13, dokonując analizy projektu budowlanego zarówno w części opisowej jak i rysunkowej oraz uzupełnił materiał dowodowy. Wprawdzie – zdaniem sądu a quo – Wojewoda [...] skupił się wyłącznie na tym, czy roboty budowlane wykonywane będą na działce D.P., niemniej z akt sprawy wynika okoliczność przesądzająca – zdaniem tegoż sądu – o przymiocie strony D.P. w postępowaniu. Wskazano dalej, że nie było w niniejszej sprawie kwestionowane, nawet przez inwestora, że szafka gazowa w części znajduje się nad działką nr [...]. Na okoliczność tę wskazywał w licznych pismach D.P. podkreślając, że przeznaczona do demontażu szafka Z- 4 wystawała 4-5 cm nad jego działkę. Dalej sąd wojewódzki podniósł, że z aneksu do projektu budowlanego wynika, że miejsce położenia nowej szafki gazowej Z-5 nie ulegnie zmianie, co oznacza, że i ta szafka będzie wystawała na wskazaną głębokość nad działką nr [...]. Zdaniem sądu pierwszej instancji trafnie organ odwoławczy zastosował przepis art. 138 § 2 K.p.a., skoro D.P. nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Pominięcie w postępowaniu administracyjnym osoby zainteresowanej w rozumieniu art. 28 ust. 2 uPb, stanowi bowiem naruszenie prawa uzasadniające ponowne rozpoznanie sprawy w I instancji – tym razem z udziałem osoby pominiętej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł A.O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który zaskarżył go w całości i zarzucił: I. na podstawie art. 174 "ust. 2" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, Ppsa) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 145 § 1 "ust. 1" lit. c Ppsa w zw. z art. 153 Ppsa i art. 3 § 1 Ppsa poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że Wojewoda [...] nie wykonał zaleceń zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 2693/13, w szczególności wbrew tym zaleceniom nie ustalił dokładnego miejsce położenia szafki gazowej i tego czy szafka jest położona częściowo na działce nr ew. [...], pomimo że na podstawie art. 153 Ppsa organ był zobowiązany do wdrożenia powołanych wyżej zaleceń sądu; art. 133 § 1 Ppsa oraz art. 141 § 4 Ppsa poprzez brak oparcia rozstrzygnięcia o materiał dowodowy w sprawie i dowolne przyjęcie, że szafka gazowa umiejscowiona jest także na nieruchomości należącej do D.P. (działka o nr ew. [...]), podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego taka okoliczność nie wynika, w szczególności, wbrew zapatrywaniu sądu, nie wynika ona z aneksu do projektu budowlanego przedłożonego do akt sprawy w ramach uzupełnienia przez organ materiału dowodowego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku sądu z dnia 10 grudnia 2014 r.; art. 145 § 1 "ust. 1" lit. c Ppsa w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 138 § 2 K.p.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że Wojewoda [...] nie zgromadził w sprawie wyczerpująco materiału dowodowego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy w związku z nieprzeprowadzeniem oględzin szafki gazowej i jej usytuowania, co uniemożliwiło mu prawidłowe ustalenie położenia tej szafki i stwierdzenie, że nie znajduje się ona na działce D.P. nr [...] oraz poprzez nieustalenie, czy na wskazanej działce były prowadzone roboty budowlane związane z realizacją inwestycji objętej pozwoleniem na budowę; II. na podstawie art. 174 ust. 1 Ppsa naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 3 "ust. 20" uPb poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie w związku z uznaniem, że nieruchomość należąca do D.P. – działka ew. [...] – znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej wydanym na rzecz skarżącego pozwoleniem na budowę, ponieważ szafka gazowa będąca przedmiotem tej inwestycji jest częściowo umiejscowiona na ww. nieruchomości D.P., podczas gdy nieruchomość ta znajduje się poza obszarem oddziaływania inwestycji, gdyż szafka gazowa jest w całości umiejscowiona poza jej obszarem; art. 28 ust. 2 uPb przez jego błędne zastosowanie w sprawie w związku z uznaniem, że D.P. był stroną postępowania przed organem pierwszej instancji), ponieważ nieruchomość należąca do D.P. (działka ewidencyjna nr [...]) znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej pozwoleniem na budowę, podczas gdy wskazana osoba nie miała przymiotu strony w tym postępowaniu, gdyż należąca do niej nieruchomość nie znajdowała się w obszarze działania inwestycji. Strona skarżąca kasacyjnie wnosi na podstawie art. 185 "ust. 1" Ppsa o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Nadto, na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z 205 § 2 i art. 210 § 1 Ppsa, A.O. wnosi również o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem skarżącego kasacyjnie z treści aneksu nie wynika dokładne położenie szafki. Dysponując przedmiotowym dowodem nadal nie jest możliwe jednoznaczne określenie, czy szafka wkracza w przestrzeń działki o nr ew. [...]. Jednocześnie takie określenie nie jest również możliwe na podstawie pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie przez organ. Powoduje to, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nadal nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, jak usytuowana jest szafka gazowa i czy wkracza ona w przestrzeń działki D.P. W odpowiedzi D.P. – reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika – na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu tego pisma podniesiono, że dokładne położenie szafki wynika z dowodów – a nie jedynie z aneksu do projektu budowlanego, ale również z mapy zasadniczej pokazującej przebieg instalacji w skali 1:100 – gdzie został opracowany projekt (w skali 1:500) i która była załączona do skargi do WSA w Warszawie wnoszonej w 2013 r. (jako zał. Nr 6 – kolorem żółtym ukazano lokalizację szafki gazowej typu Z-4 zlokalizowanej zarówno na terenie działki nr [...], jak i działki D. P. nr [...]). W trakcie rozprawy pełnomocnik uczestnika wnosił, jak w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 Ppsa (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W myśl art. 174 Ppsa, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie dopatrzywszy się w niniejszej sprawie żadnej z wyliczonych w art. 183 § 2 Ppsa przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, będąc związany granicami skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do rozpatrzenia jej zarzutów. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 Ppsa, obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych (por. uchwała NSA z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, opubl. ONSAiwsa z 2010 r., nr 1, poz. 1). W sytuacji przytoczenia w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zasadniczo ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby wpłynąć na wynik sprawy, można przejść – w granicach określonych w skardze kasacyjnej – do ocen o charakterze prawnomaterialnym. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej (art. 193 zd. 2 Ppsa). A. W pierwszej kolejności wyeksponować należy, że sąd pierwszej instancji orzekał w warunkach związania oceną prawną zawartą w wyroku tegoż sądu z dnia 10 grudnia 2014 r., VII SA/Wa 2693/13, wydanego w granicach tej samej sprawy. Przypomnieć przeto trzeba, że wyrokiem tym uchylono poprzednio wydaną decyzję Wojewody [...] umarzającą postępowanie odwoławcze z powodu uznania, że D.P. nie przysługuje status strony w przedmiotowej sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. W wyroku tym WSA w Warszawie uznał, że należy szczegółowo wyjaśnić miejsce położenia szafki gazowej, oraz miejsce, gdzie nastąpić ma podłączenie do istniejącego przyłącza, stwierdzając iż szafka gazowa posiada określone wymiary, zajmuje określoną przestrzeń i nie może znajdować się dokładnie w granicy, skoro w znaczeniu geodezyjnym granica stanowi punkt na mapie. Sąd w wyroku VII SA/Wa 2693/13 za przedwczesne ocenił stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] umarzającej postępowanie odwoławcze, iż z projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby jakiekolwiek roboty budowlane miały być prowadzone na działce o nr ew. [...] oraz pozbawione rzeczowej analizy. W cyt. wyroku wyrażono pogląd, wedle którego interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę ma, oprócz podmiotu którego nieruchomość znajduje się obszarze oddziaływania, także podmiot, na którego nieruchomości roboty budowlane związane z inwestycją wykonywane być muszą, mimo iż nie jest on inwestorem. Taka sytuacja automatycznie powoduje, że planowana inwestycja będzie wpływać na nieruchomość tego podmiotu i godzić w jego interes prawny. W konkluzji przywołanego wyroku stwierdzając brak wyczerpującej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie oraz błędne uzasadnienie decyzji, ograniczające się do przytoczenia przepisów prawa i stwierdzenia, iż nieruchomość D.P. leży poza obszarem oddziaływania planowanej inwestycji oraz dokonane przez organ ustalenia faktyczne za niewystarczające nakazano, aby organ odwoławczy ponownie ocenił, czy D.P. posiada przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, a w tym celu dokonał stosownej analizy projektu - tak jego części opisowej jak i rysunkowej, a w razie potrzeby uzupełnił materiał dowodowy, w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości. B. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] dokonał analizy projektu budowlanego i aneksu do niego dochodząc tym razem do wniosku, że D.P. przysługuje przymiot strony w rozumieniu przepisów art. 28 ust. 2 uPb w zw. z art. 3 pkt 20 tej ustawy. Uznając zatem, że właściciel działki nr [...] powinien być stroną w sprawie, uchylono decyzję organu I instancji, a sprawę przekazano Staroście [...]emu do ponownego rozpatrzenia. Oddalając skargę inwestora na decyzję kasacyjną połączoną ze zwrotem sprawy do ponownego rozpatrzenia, trafnie – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – sąd pierwszej instancji przyjął, że nie doszło do naruszenia przepisów art. 138 § 2 K.p.a., a ponadto Wojewoda nie naruszył przepisu art. 153 Ppsa, z którego wynika nakaz związania oceną wyrażoną w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego wydanym w granicach danej sprawy. Tym samym chybione są zarzuty skargi kasacyjnej odnośnie naruszenia w/w przepisów prawa. Zasadniczą kwestią była ocena prawidłowości analizy projektu budowlanego oraz aneksu do niego, sporządzonego wszak na rzecz inwestora. Z rysunku nr 2 do aneksu projektu wynika, że projektowana szafka na dwa gazomierze wystawać będzie nad działką [...], to zaś powoduje, że zasadna była ocena sądu I instancji, a wcześniej Wojewody [...], odnośnie przymiotu strony w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę posiadanego przez D. P. Takie usytuowanie szafki gazowej powoduje – jak zasadnie przyjął to w wyroku VII SA/Wa 237/16 sąd a quo – ograniczenie w zabudowie działki nr [...], w konsekwencji chybiony jest także zarzut błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego, a to art. 3 pkt 20 uPb (w skardze kasacyjnej oczywiście błędnie wskazano, że chodzi o art. 3 "ust. 20" uPb) oraz art. 28 ust. 2 uPb. C. Nie mógł być uznany za trafny zarzut naruszenia art. 133 § 1 i 141 § 4 Ppsa. Ten ostatni przepis stanowi, że "Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania". W ocenie Sądu skarżący kasacyjnie nie uzasadnił naruszenia powyższego przepisu w stopniu, który nakazywałby uwzględnić go w aspekcie treści art. 174 pkt 2 Ppsa. Zarzut naruszenia cyt. przepisu art. 141 § 4 Ppsa może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, sąd wojewódzki nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 15 lutego 2010 r., II FPS 8/09, LEX nr 552012). Naruszenie to musi być przy tym na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Za jego pomocą nie można natomiast skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego, czy też stanowiska sądu, co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 133 § 1 Ppsa, z którego wynika m. in. to, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Nietrafne jest zarzucania sądowi wojewódzkiemu jakoby przyjął oznaczone ustalenia faktyczne opierając się w tym względzie na okolicznościach spoza materiału dowodowego. Sąd pierwszej instancji oceniał ustalenia faktyczne poczynione przez organ II instancji wspierające się przede wszystkim na projekcie budowlanym i aneksie do tego projektu, a ta ocena w aspekcie przymiotu strony D.P. – właściciela działki nr [...] – zdaniem Sądu w tym składzie jest poprawna. D. Nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa (w skardze kasacyjnej oczywiście błędnie wskazano na art. 145 "ust. 1" pkt 1 lit. c Ppsa) w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 138 § 2 K.p.a. w aspekcie braku przeprowadzenia oględzin szafki gazowej i jej usytuowania. Zauważyć wypadnie, że sprawa rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym dotyczyła pozwolenia na budowę, nie zaś już zrealizowanych robót budowlanych. W tym zakresie znaczenie zasadnicze przeto miał projekt budowlany oraz aneks do tego projektu. Z tych przyczyn zasadniczy zarzut skargi kasacyjnej odnośnie braku przeprowadzenia oględzin już wykonanych robót budowlanych nie mógł zostać uwzględniony. E. W konsekwencji nie są trafne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 3 pkt 20 (a nie art. 3 "ust. 20" jak w skardze kasacyjnej) oraz art. 28 ust. 2 uPb, skoro Wojewoda [...] zasadnie przyjął, a sąd wojewódzki to prawidłowo zaakceptował, że zlokalizowanie szafki gazowej w części nad działką uczestnika skutkuje nakazem uznania, że D.P. przysługuje status strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. F. Wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie znajduje oparcia w art. 204 Ppsa, skoro D.P. nie był w tej sprawie skarżącym, przeto zastosowanie ma przepis art. 199 Ppsa, z którego wynika, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej. G. Z tych wszystkich względów i działając na podstawie art. 184 Ppsa skargę kasacyjną oddalono.