I FZ 163/20
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2020-10-28
Skład orzekający: Danuta Oleś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest prawidłowe, jeśli pismo uzupełniające braki zostało nadane po upływie terminu wynikającego z art. 73 P.p.s.a. dotyczącego doręczenia poprzez awizowanie?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi było prawidłowe. Doręczenie pisma nastąpiło z upływem 14 dnia od pierwszego zawiadomienia o próbie doręczenia, zgodnie z art. 73 P.p.s.a. Nadanie pisma uzupełniającego braki po upływie tego terminu skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA w Gliwicach zarządzeniem z dnia 17 lutego 2020 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek pełnomocnika J.G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnik odebrał przesyłkę z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku 15 stycznia 2020 r., jednak pismo uzupełniające zostało nadane dopiero 22 stycznia 2020 r., po upływie 7-dniowego terminu liczonego od daty doręczenia pisma zgodnie z art. 73 P.p.s.a. J.G. złożył zażalenie na to zarządzenie, podnosząc m.in. naruszenie art. 49 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że wniosek nie został wniesiony w terminie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 1287/18 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 21 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.
Zaskarżonym zarządzeniem z 17 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 1287/18, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pozostawił bez rozpoznania wniosek pełnomocnika J.G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi poprzez złożenie jego odpisu, odebrał 15 stycznia 2020 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana - 30 grudnia 2019 r. oraz 8 stycznia 2020 r. Przewodniczący wskazał, że skoro pierwsze awizowanie nastąpiło 30 grudnia 2019 r., to stosowanie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") doręczenie nastąpiło już 13 stycznia 2020 r., a nie z datą wydania przez placówkę pocztową 15 stycznia 2020 r. W związku z tym siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków wniosku mijał 20 stycznia 2020 r. Pismo zawierające uzupełnienie braków zostało nadane dopiero 22 stycznia 2020 r., a zatem po upływie wskazanego terminu.
Jednocześnie Przewodniczący wskazał, że pełnomocnik uzupełniając braki załączył odpis niewłaściwego wniosku o przywrócenie terminu.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie zarzucono m.in. naruszenie art. 49 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") poprzez błędne uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu nie został wniesiony w przepisanym prawem terminie do jego wniesienia, podczas gdy wniosek został wniesiony z zachowaniem odkreślonych w P.p.s.a terminów i winien zostać rozpoznany. W dalszej części zażalenia przedstawiono zarzuty odnoszące się do decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 21 września 2018 r. wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 i § 2 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Pismem z 20 maja 2019 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego z 19 grudnia 2019 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego powyższego wniosku poprzez złożenie jego odpisu celem doręczenia organowi pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W niniejszej sprawie termin na usunięcie wskazanego braku upływał z dniem 20 stycznia 2020 r. Przesyłkę zawierającą wskazane wyżej wezwanie pierwszy raz awizowano 30 grudnia 2019 r., a drugi raz 8 stycznia 2020 r. Zgodnie z regułą zawartą w art. 73 P.p.s.a. doręczenie nastąpiło z upływem 14 dnia od dnia pierwszego zawiadomienia. Okoliczność wydania przesyłki przez pracownika Poczty po upływie 14 dni od daty pierwszego awizo (w niniejszej sprawie 15 stycznia 2020 r.) nie przedłuża terminu do wykonania zarządzenia przewodniczącego.
Prawidłowo przejęto w zaskarżonym zarządzeniu, że nadając 22 stycznia 2020 r. za pośrednictwem operatora pocztowego pismo zawierające uzupełnienie wskazanych braków, pełnomocnik skarżącej dokonał tej czynności po upływie terminu. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, że uzupełnienie braków wniosku nie nastąpiło w terminie, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi należało pozostawić bez rozpoznania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zażaleniu na ww. zarządzenie skupiono się na wykazaniu wadliwości decyzji będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, a nie przedstawiono żadnej przekonywującej argumentacji dającej podstawę do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło