II OSK 2229/19

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2019-09-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia NSA Teresa Zyglewska, Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stwierdzenie nieważności uchwały rady powiatu w przedmiocie delegowania radnych do komisji bezpieczeństwa i porządku jest uzasadnione, jeśli wybór odbył się bez głosowania spośród wszystkich zgłoszonych kandydatów, a jedynie z pominięciem części z nich?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sposób wyboru radnych do komisji bezpieczeństwa i porządku, polegający na ograniczeniu listy kandydatów bez przeprowadzenia głosowania spośród wszystkich zgłoszonych osób, stanowi istotne naruszenie art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z § 43 statutu powiatu. W przypadku zgłoszenia większej liczby kandydatów niż miejsc w komisji, konieczne jest przeprowadzenie głosowania jawnego, w którym wybiera się kandydatów z największą liczbą głosów, co zapewnia równe szanse.
Stan faktyczny
Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Rady Powiatu w sprawie delegowania radnych do Powiatowej Komisji Bezpieczeństwa i Porządku, uznając, że doszło do bezprawnego ograniczenia listy kandydatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze, uznając, że przepisy nie określają trybu wyboru radnych do komisji. Wojewoda zaskarżył wyrok WSA do NSA, zarzucając błędną wykładnię przepisów dotyczących wyboru radnych oraz naruszenie przepisów o kosztach postępowania.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 129/19 w sprawie ze skargi Powiatu [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę. 2. zasądza od Powiatu [...] na rzecz Wojewody [...] kwotę 850 (osiemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2019r., sygn. akt III SA/Gd 129/19, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Powiatu [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2018 r. w sprawie delegowania radnych powiatu [...] do Powiatowej Komisji Bezpieczeństwa i Porządku w [...], uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze i zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym, na podstawie art. 79 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 99, dalej: u.s.p.), stwierdził nieważność uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w sprawie delegowania radnych powiatu [...] do Powiatowej Komisji Bezpieczeństwa i Porządku w [...]. Organ nadzoru stwierdził, że doszło do bezprawnego ograniczenia listy kandydatów na delegatów do ww. Komisji. Wskazał, że z analizy treści art. 38 a ust. 5 pkt 2 u.s.p. wynika, że delegowanie przez radę powiatu dwóch radnych do wskazanej wyżej komisji, biorąc pod uwagę kolegialny charakter rady, oznacza wybór tych radnych spośród wszystkich radnych, którzy wyrazili wolę bycia delegatami do komisji. W trakcie sesji Rady Powiatu [...] rozpatrywany był zgłoszony przez Przewodniczącego Rady Powiatu [...] projekt uchwały z wpisanymi nazwiskami dwóch radnych, którzy wyrazili zgodę na kandydowanie do Powiatowej Komisji Bezpieczeństwa i Porządku w [...]. Radny W. D. zgłosił trzeciego kandydata, jednakże Przewodniczący Rady Powiatu przyjął, że brak jest możliwości procedowania w odniesieniu do tej kandydatury z uwagi na to, że do komisji można delegować dwóch, a nie trzech kandydatów. Organ nadzoru wskazał, że wobec zgłoszenia większej liczby kandydatów od ustawowo określonej dla rady powiatu liczby miejsc w komisji, należało (po uzyskaniu zgody trzeciego kandydata na delegowanie do komisji) w pierwszej kolejności przeprowadzić przewidziane w § 43 Statutu Powiatu [...] głosowanie w sprawie wyboru osób, w którym głosowaniu jawnym ze wszystkich zgłoszonych kandydatów należało wybrać jako delegatów dwóch radnych o największej liczbie otrzymanych głosów. W ocenie organu nadzoru podjęcie uchwały w sytuacji zgłoszenia przez radnych więcej niż dwóch kandydatów celem delegowania do przedmiotowej komisji, nastąpiło z istotnym naruszeniem art. 38 a ust. 5 pkt 2 u.s.p. oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skargą Powiat [...] zaskarżył ww. rozstrzygnięcie nadzorcze wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 38 a ust. 2 u.s.p., wskazując, że sformułowanie cytowanego przepisu, iż to rada powiatu deleguje przedstawicieli do pracy w tej Komisji, prowadzi do wniosku, iż rada posiada swobodę w desygnowaniu swoich przedstawicieli do pracy w Komisji a radnemu nie przysługuje roszczenie o delegowanie go w skład tej Komisji. Zdaniem skarżącego ustawodawca jedynie wskazuje, iż przedstawicieli tych ma być dwóch. Skarżący zakwestionował stanowisko Wojewody, iż koniecznym było – zgodnie z procedurą wynikającą z § 43 Statutu Powiatu [...] – przeprowadzenie głosowania w sprawie wyboru osób, w którym głosowaniu jawnym ze wszystkich zgłoszonych kandydatów należało wybrać jako delegatów dwóch radnych o największej liczbie głosów. Ponadto skarżący wskazał, że projekt uchwały został zgłoszony zgodnie z § 35 Statutu Powiatu [...], wskazującym podmiot wystający z inicjatywą uchwałodawczą – przez Przewodniczącego Rady. Każdy radny mógł zgłosić poprawki do uchwały proponując w miejsce proponowanych kandydatów inne osoby. Mimo pouczenia o tym radnego wnioskującego o wpisanie na listę trzeciego kandydata, nie zgłosił on takiej poprawki. Ponadto skarżący podkreślił, iż uzasadnienie rozstrzygnięcia nadzorczego nie wyjaśnia, na czym polega sprzeczność z prawem uchwały w stopniu na tyle istotnym, że warunkującym stwierdzenie jej nieważności. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w uzasadnieniu przywołanego na wstępie wyroku stwierdził, że żaden z zacytowanych przez organ nadzoru przepisów nie został przez podjęcie przedmiotowej uchwały w sposób istotny naruszony. Przepis art. 38 a ust. 5 pkt 2 u.s.p. określa jedynie liczbę radnych wchodzących w skład komisji bezpieczeństwa i porządku, a przepis art. 2 Konstytucji jest przepisem ustanawiającym ogólną zasadę demokratycznego państwa prawnego. Skarżący słusznie w ocenie Sądu zarzucił, że wskazane przepisy nie określają trybu wyboru radnych do komisji. W szczególności nie przewidują one trybu głosowania na podjęciem uchwały. Tryb zastosowany przez radę, nie mógł zatem doprowadzić do naruszenia cytowanych przepisów w sposób istotny, uzasadniający stwierdzenie nieważności uchwały. Ponadto zdaniem Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia, że z § 43 Statutu Powiatu [...] przewidywał w niniejszej sprawie obowiązek przeprowadzenie głosowania w sprawie wyboru osób, w którym ze wszystkich zgłoszonych kandydatów należało wybrać jako delegatów dwóch radnych o największej liczbie głosów. Z § 43 statutu nie wynika w sposób jednoznaczny, by przewidziany w nim tryb znajdował zastosowanie w przypadku głosowania nad wyłonieniem delegatów do komisji porządku i bezpieczeństwa wybieranych w głosowaniu jawnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 148 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. W związku natomiast z uwzględnieniem skargi, zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 780 zł, w tym kwotę 300 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego i kwotę 480 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Skargą kasacyjną Wojewoda [...] zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu: 1) błędną wykładnię art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 511) polegającą na przyjęciu, że określa on jedynie liczbę radnych wchodzących w skład komisji bezpieczeństwa i porządku, nie określa natomiast trybu wyboru radnych do komisji - w szczególności nie przewiduje trybu głosowania nad podjęciem uchwały, stąd tryb zastosowany przez radę nie mógł zatem doprowadzić do naruszenie cytowanego przepisu w sposób istotny, uzasadniający stwierdzenie nieważności uchwały, podczas gdy prawidłowo dokonana wykładnia art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym prowadzi do wniosku, że delegowanie przez radę powiatu dwóch radnych w skład komisji bezpieczeństwa i porządku, w przypadku więcej niż dwóch kandydatur oznacza - przy uwzględnieniu kolegialnego charakteru rady - wybór tych radnych spośród wszystkich radnych, którzy wyrazili wolę bycia delegatem do komisji, co skutkuje koniecznością wyboru w głosowaniu jawnym ze wszystkich zgłoszonych kandydatów dwóch radnych o największej liczbie otrzymanych głosów, a nie głosowania nad wyborem tylko dwóch radnych z pominięciem pozostałego kandydata, co oznacza pozbawienie radnych równych szans w wyborze do komisji; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 199 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 86 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, skutkujące - w sytuacji uwzględnienia skargi Powiatu [...] - błędnym zasądzeniem od Wojewody [...] na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwoty 300 zł w zakresie dotyczącym uiszczonego wpisu od skargi, podczas gdy prawidłowo określone koszty postępowania powinny obejmować wyłącznie kwotę 480 zł dotyczącą kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej - radcy prawnego. Z uwagi na powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych, a w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej - zmianę zaskarżonego wyroku w części pkt 2 sentencji przez zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Powiatu kwoty 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono m.in., iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że § 43 Statutu Powiatu [...] przewidywał w niniejszej sprawie obowiązek przeprowadzenia głosowania w sprawie wyboru osób, w którym ze wszystkich zgłoszonych kandydatów należało wybrać jako delegatów dwóch radnych o największej liczbie głosów, bowiem z przepisu tego nie wynika w sposób jednoznaczny by przewidziany w nim tryb znajdował zastosowanie w przypadku głosowania nad wyłonieniem delegatów do komisji porządku i bezpieczeństwa wybieranych w głosowaniu jawnym. Zdaniem Wojewody procedowanie nad podjęciem przedmiotowej uchwały naruszyło w sposób istotny art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym. Przepis ten, wbrew ocenie Sądu, określa nie tylko liczbę radnych rady powiatu wchodzących w skład komisji bezpieczeństwa i porządku, bowiem wynika z niego, że każdy z radnych może kandydować do tej komisji z równymi szansami. Skoro kandydatów było więcej niż miejsc, to oczywiste wydaje się w takiej sytuacji wybranie ze wszystkich zgłoszonych kandydatów jako delegatów dwóch radnych o największej liczbie głosów, a nie głosowanie zmian w zakresie jedynie dwóch kandydatów, kiedy kolejna kandydatura oznaczała wykluczenie innej. Wybór delegatów w sposób przyjęty ostatecznie przez Radę należy uznać w świetle wykładni celowościowej za sprzeczny z treścią art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym jak również z art. 2 Konstytucji RP - jako niedemokratyczny, bo pozbawiający radnych równych szans w wyborze do komisji. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 199 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 86 ustawy samorządzie powiatowym Wojewoda podniósł, że w związku z okolicznością, iż zgodnie z art. 86 ustawy samorządzie powiatowym postępowanie sądowe dotyczące m.in. zaskarżania do sądu rozstrzygnięć organu nadzorczego dotyczących powiatów jest wolne od opłat sądowych, Sąd I instancji błędnie do zwracanej na rzecz Powiatu kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego doliczył kwotę 300 zł uiszczoną przez ten Powiat tytułem wpisu od skargi. Sąd I instancji jeszcze przed rozprawą powinien zwrócić tę kwotę Powiatowi [...]. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Powiat [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że strona skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a przeciwna strona w terminie czternastu dni od doręczenia jej odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia. Przechodząc do oceny podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów w pierwszej kolejności wskazać należy, że mając na uwadze zarówno obligatoryjność utworzenia unormowanej w art. 38a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1260) – dalej: ustawy o samorządzie powiatowym - komisji bezpieczeństwa i porządku (art. 38a ust. 1), jej ściśle określone zadania (ust. 2), kadencyjność (3 lata – ust. 9) oraz możliwość odwołania przez organ jej członka przed upływem kadencji wyłącznie z ważnych powodów (ust. 10), nie można uznać, że delegowanie do tej Komisji przez radę powiatu dwóch radnych, może odbywać się w sposób dowolnie przez tę radę przyjęty. Takie podejście rady powiatu umniejszałoby randze tworzonego organu, a ponadto stanowiłoby naruszenie zasady jawności i przejrzystości działań organu administracji publicznej. Przyjęcie poglądu zaprezentowanego w niniejszej sprawie przez Radę Powiatu [...] prowadziłoby w istocie do takiego stanu prawnego, że utworzenie obligatoryjnej komisji bezpieczeństwa i porządku nie byłoby poddane żadnym regułom, zaś powoływanie przez radę powiatu stałych i doraźnych komisji ( art. 17 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym - tworzenie tych komisji nie jest obowiązkowe) i dokonywanie wyboru składów tych komisji (wybór osób do tych komisji) podlegałoby regułom określonym w statucie. Mając powyższe na uwadze podnieść należy, że organizację wewnętrzną i tryb pracy rady powiatu i komisji powoływanych przez radę określa statut (art. 19 ustawy o samorządzie powiatowym), stanowiący najważniejszy akt prawa miejscowego uchwalany przez radę powiatu w ramach jej wyłącznych właściwości. Statut powinien określać m.in. sprawy trybu zwoływania sesji rady powiatu, zasady prowadzenia obrad, inicjatywy uchwałodawczej, zasady przedkładania uchwał pod głosowanie, techniki głosowania, zasady protokołowania obrad, rodzaju i ilości stałych i doraźnych komisji rady oraz zasad ich tworzenia, zasady współdziałania między komisjami rady i klubami zwłaszcza w zakresie opiniowania projektów uchwał rady powiatu itp. W związku z powyższym należy zgodzić się ze stanowiskiem organu nadzoru, że brak unormowań szczególnych regulujących tryb delegowania przez radę powiatu dwóch radnych do komisji bezpieczeństwa i porządku (art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym), powoduje, że Rada Powiatu [...] wyboru delegatów powinna dokonać procedując w przyjętym w Statucie Powiatu [...] trybie głosowania – Rozdział 61- "Głosowanie". Ten tryb z mocy § 43 Statutu znajduje zastosowanie w sprawie wyboru osób, a zatem w przypadkach, których celem głosowania jest wyłonienie spośród zgłoszonych kandydatów określonej liczby osób do pełnienia jakiejś funkcji, np. członków komisji stałych bądź doraźnych rady. Uznać bowiem należy, że delegowanie w rozumieniu art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym oznacza w istocie wybór przez radę powiatu dwóch radnych do pełnienia funkcji członka komisji bezpieczeństwa i porządku. W przedmiotowej sprawie przepisem, który winien znaleźć zastosowanie przy wyborze radnych Powiatu [...] celem ich delegowania do pełnienia funkcji członka Komisji bezpieczeństwa i porządku, jest § 43 Statutu Rady Powiatu [...]. Zgodnie z § 43 tego statutu w przypadku głosowania w sprawie wyboru osób, przewodniczący rady przed zamknięciem listy kandydatów zwraca się do każdego z nich z pytaniem, czy wyraża zgodę na kandydowanie, a po otrzymaniu odpowiedzi poddaje pod głosowanie zamknięcia listy i zarządza wybory bądź ponawia zgłaszanie kandydatur. W sytuacji zatem zgłoszenia większej niż wymagana liczba kandydatów do objęcia funkcji członka Komisji bezpieczeństwa i porządku, Przewodniczący Rady Powiatu [...] powinien przeprowadzić głosowanie w sprawie wyboru osób spośród wszystkich zgłoszonych kandydatów i Rada Powiatu [...] winna delegować do tej komisji tych dwóch radnych, którzy otrzymali największą liczbę głosów. Z powyższych względów stwierdzić należy, iż w przy podejmowaniu przedmiotowej uchwały doszło do bezpodstawnego ograniczenia listy kandydatów. W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji wyraził pogląd, iż z § 43 Statutu Powiatu [...] nie wynika w sposób jednoznaczny, by przewidziany w nim tryb znajdował zastosowanie w przypadku głosowania nad wyłonieniem delegatów do komisji porządku i bezpieczeństwa wybieranych w głosowaniu jawnym. W tym miejscu zauważyć należy, że z przepisu tego w ogóle nie wynika w sposób jednoznaczny w jakich szczegółowych sytuacjach ma on zastosowanie. Przepis § 43 Statutu Rady Powiatu [...] zawiera ogólne stwierdzenie, że tryb głosowania dotyczy wyboru osób. W tej sytuacji przyjąć zatem należy, że tryb przewidziany w tym przepisie ma zastosowanie w każdym głosowaniu, które dotyczy wyboru osób, w tym wyboru osób, które Rada Powiatu [...] deleguje do składu Powiatowej Komisji bezpieczeństwa i porządku. Inicjatywa zaś uchwałodawcza, o jakiej mowa w § 35 Statutu, może dotyczyć sytuacji, gdy żaden z radnych nie wyrazi zgody na kandydowanie do danej komisji. Mając powyższe rozważania na uwadze należy zgodzić się ze stanowiskiem Wojewody [...], że sposób podjęcia przez Radę Powiatu [...] uchwały z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w sprawie delegowania radnych powiatu [...] do Powiatowej Komisji Bezpieczeństwa i Porządku w [...], narusza art. 38a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2018 r., poz. 995 ze zm.) w zw. z § 43 Statutu Powiatu [...] - stanowiącego załącznik do uchwały Rady Powiatu [...] z dnia 21 czerwca 2018r. nr [...] w sprawie uchwalenia Statutu Powiatu [...] - w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności uchwały na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Zasadny jest ponadto podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 199 i art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 86 ustawy samorządzie powiatowym. W związku bowiem z ustawowym zwolnieniem od opłat sądowych spraw, w których przedmiotem skargi są rozstrzygnięcia organu nadzorczego, brak było w niniejszej sprawie podstaw do uiszczania przez Powiat [...] wpisu od skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., a w konsekwencji także do uwzględnienia uiszczonego przez skarżący Powiat wpisu przy zwrocie kosztów postępowania sądowego. Nienależny wpis od wniesionej skargi podlega z urzędu zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.188 p.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i jednocześnie rozpoznał skargę, oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach obejmujących postępowanie przed Sądem pierwszej instancji i Naczelnym Sądem Administracyjnym orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. i art. 200 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · Źródło