II SA/Wa 1759/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Ewa Marcinkowska (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Prokurator Generalny decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania D. G. - prokuratora Prokuratury Okręgowej w W., utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: D. G. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, został wyznaczony na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. w wydziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego pułkownika i grupy uposażenia U:16. Następnie Prokurator Okręgowy w W. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydaną na podstawie art. 104 K.p.a., art. 80 ust. 2 i art. 80 ust. 4 w związku z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r, o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014r., poz. 1414 z późn. zm.), zarządzenia Nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieiniężnych oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) w związku z art. 73 pkt 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) - w związku z objęciem stanowiska służbowego prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. w wydziale do spraw wojskowych - z dniem [...] kwietnia 2016 r. przyznał płk. D. G. dodatek wyrównawczy w kwocie 12.846,70 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż wymieniony oficer jako prokurator byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej posiada prawo do stawki awansowej, tj. 115% stawki podstawowej dla sędziów Sądu Najwyższego. Data początkowa czynnej służby wojskowej liczona jest od dnia [...] września 1982 r. Data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] września 1982 r. W związku z tym, iż uposażenie płk. D. G. - żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku - stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wyżej wymienionemu przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016r., poz. 177 ), art. 78 ust. 1 i 3, art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014, poz. 1414 z późn. zm. ), § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz. U. z 2014 r., poz. 617) oraz § 2 i załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2213), miesięczna kwota uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należna płk. D. G. z racji zajmowanego stanowiska służbowego wynosi 9.123,80 zł, w skład której wchodzą: uposażenie zasadnicze U: 16 - 6.860,00 zł - dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 33% kwoty należnego uposażenia zasadniczego (przyznany decyzją Prokuratora Okręgowego w W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r.) - 2.263,80 zł. Na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2016 roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2015 r., ogłoszone w Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ( M.P. z 2015 r., poz. 720), które wynosi 3.854,88 zł. Składnikami łącznej kwoty wynagrodzenia przysługującego płk. D. G. na takim samym stanowisku prokuratora Prokuratury Okręgowej w W., stosownie do przepisu art. 124 § 2 i § 11 ustawy z dnia 28 stycznia 2016r. Prawo o prokuraturze, art, 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r, Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. z 2016 r., poz. 271), oraz § 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodowa służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1,298 ze zm.) w zw. z art. 73 pkt 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, są: - wynagrodzenie zasadnicze w stawce awansowej - 18.308,75 zł (115% stawki podstawowej dla sędziów Sądu Najwyższego z zastosowaniem mnożnika 4,13 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego), - dodatek za długoletnią prace - 3.661,75 zł (20% wynagrodzenia zasadniczego), Łączna kwota wynagrodzenia wynosi - 21.970,50 zł Stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, dodatek wyrównawczy stanowi różnicę pomiędzy kwotami: wynagrodzenia - 21.970,50 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku – 9.123,80 zł i wynosi on 12.846,70 zł. W decyzji tej zawarte zostało pouczenie, że przysługuje od niej w terminie 14 dni od daty jej doręczenia prawo odwołania do Prokuratora Regionalnego w W., za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w W. W odwołaniu od powyższej decyzji skierowanym, zgodnie z pouczeniem do Prokuratora Regionalnego w W., D. G. zarzucił decyzji Prokuratora Okręgowego w W.: 1. obrazę przepisu art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez obniżenie mu dodatku wyrównawczego o kwotę 1.927 zł bez jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego w kwestionowanej decyzji administracyjnej, w sytuacji, gdy powołany przepis ustawy przyznał mu prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, a tym stanowiskiem w świetle postanowień decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. wydanej zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 111 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze było stanowisko, nie zaś funkcja, wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej; 2. obrazę przepisu art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze i art. 268a K.p.a., poprzez wydanie przez Prokuratora Okręgowego w W. kwestionowanej decyzji administracyjnej we własnym imieniu z powołaniem na zarządzenie Prokuratora Generalnego upoważniające wskazany organ do podejmowania określonych działań, w sytuacji gdy ustawodawca wyraźnie określił w powołanym przepisie, że uprawnienia zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przysługują Prokuratorowi Generalnemu, a zatem w ocenie skarżącego kwestionowana decyzja administracyjna powinna być wydana z jego upoważnienia wyłącznie jako decyzja Prokuratora Generalnego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł, z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej i orzeczenie co do meritum sprawy, tj. wydanie decyzji zgodnej z treścią art. 32 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Prokurator Regionalny w W. przy piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. przekazał powyższe odwołanie według właściwości Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny, w wyniku rozpoznania odwołania D. G., decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prokuratora Okręgowego w W. w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z obecnie, jak i poprzednio obowiązującą ustawą - Prawo o prokuraturze, prokurator ma prawo do: wynagrodzenia zasadniczego przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim, które określa się w stawkach, a ich wysokość ustala się z zastosowaniem mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za długoletnią pracę, świadczeń odszkodowawczych, z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jak również do dodatku funkcyjnego przysługującego w związku z pełnioną funkcją. Ustawa - Prawo o prokuraturze stanowi w sposób uniwersalny o uprawnieniu do dodatku funkcyjnego, a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. z 2016 r., poz. 271) określa jego wysokość ze względu na miejsce i rodzaj pełnionej funkcji, wypłacanego wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Zatem otrzymywanie dodatku funkcyjnego będzie wiązało się zawsze z pełnieniem określonej funkcji, a pełniona funkcja nie jest tożsama z zajmowanym przez prokuratora stanowiskiem. W związku ze zniesieniem wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury określono właściwość rzeczową komórek organizacyjnych do spraw wojskowych, jak również nastąpiła zmiana zakresu zadań prokuratorów do spraw wojskowych, pełniących czynności w tych komórkach organizacyjnych, W przypadku płk. D. G. nie można więc uznać za możliwe i prawidłowe określenie, że składnikiem wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku jest dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio - do dnia [...] kwietnia 2016 r. - funkcji wizytatora w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, która na mocy art. 31 w związku z art. 75 pkt 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze z dniem [...] kwietnia została zniesiona. W tej kwestii, wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku nie obejmuje kwoty dodatku funkcyjnego, jako należności przysługującej -wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Ponadto ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze określiła przypadki, w których prokuratorzy zniesionych jednostek, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy pełnili funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, zobowiązani zostali do wykonywania zadań do czasu powołania prokuratorów do pełnienia funkcji w powszechnych jednostkach wymienionych w art. 53 tej ustawy. W kwestii ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi ustawa - Prawo o prokuraturze nie zawiera regulacji w tym zakresie. W związku z tym - zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 125 tej ustawy - stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych. Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych określa składniki uposażenia żołnierzy zawodowych, które składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Jednym z takich dodatków jest dodatek wyrównawczy. Zgodnie natomiast z normą zawartą w art. 80 ust. 2 tej ustawy w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Szczegółowe warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu tego dodatku, określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. z 2010 r., Nr 196, poz. 1298 ze zm.) wydane na podstawie art, 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W aktualnym brzmieniu przepis § 4 ust. 3 w pkt 4-5 tego rozporządzenia określa podmioty, które decyzją ustalają wysokość dodatku wyrównawczego: - asesorowi i prokuratorowi wojskowej prokuratury garnizonowej - wojskowy prokurator garnizonowy, - prokuratorowi wojskowej prokuratury okręgowej, wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu i jego zastępcy - wojskowy prokurator okręgowy, - prokuratorowi Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i jego zastępcy - Naczelny Prokurator Wojskowy. Przepisy tego rozporządzenia zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 w brzmieniu nadanym art. 16 pkt 14 lit. b ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy. W odniesieniu natomiast do kwestii ustalenia podmiotu uprawnionego i zobowiązanego od dnia [...] kwietnia 2016 r. do ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym organ wskazał, iż wykładni przywołanego § 4 ust. 3 pkt 4-6 cytowanego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej należy dokonać w powiązaniu z normą zawartą w art. 32 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, zgodnie z którą uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych przejął Prokurator Generalny, który na podstawie art. 13 § 1 i art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze w związku z art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze oraz art. 80 ust. 4 i ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, upoważnił prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania, prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi, dodatków do uposażenia zasadniczego, oraz ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora oraz do ustalania i przyznawania im innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom zawodowym. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. G. zarzucił organowi: 1) obrazę przepisu art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze i art. 268 a K.p.a., a także art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i art. 156 § 1 i 2 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy - zamiast uchylenia i zajęcia określonego stanowiska decyzyjnego - wadliwej decyzji administracyjnej Prokuratora Okręgowego w W. wydanej w jego własnym imieniu - z powołaniem na zarządzenie Prokuratora Generalnego upoważniające rzekomo wskazany organ do podejmowania określonych działań przyznanych ustawowo jedynie Prokuratorowi Generalnemu - w sytuacji gdy ustawodawca wyraźnie określił w powołanym na wstępie przepisie, że określone uprawnienia zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przysługują Prokuratorowi Generalnemu, nie dając przy tym wskazanemu organowi jakichkolwiek ustawowych uprawnień do przekazania własnych kompetencji na niższy szczebel decyzyjny — w szczególności na podstawie ogólnego zarządzenia — nie będącego źródłem prawa - dotyczącego jedynie sposobu kierowania działalnością prokuratury - o jakim mowa w art. 13 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, co z kolei - zdaniem skarżącego stanowi też ewidentne naruszenie zasad określonych w art. 6, 7 i 8 K.p.a.; 2) obrazę przepisu art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez uznanie że kwestionowana decyzja Prokuratora Okręgowego w W. o obniżeniu - w konsekwencji - skarżącemu dodatku wyrównawczego o kwotę 1.927 zł (różnica pomiędzy kwotą 14.773,70 zł, a kwotą przyznaną i kwestionowaną 12.846,70 zł) - wydana przy tym bez jakiegokolwiek - w decyzji - uzasadnienia faktycznego i prawnego (w sytuacji gdy powołany przepis ustawy przyznał skarżącemu prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w świetle postanowień decyzji personalnej Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. było stanowisko - a nie funkcja jak utrzymuje to organ odwoławczy - wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej) jest - w ocenie organu odwoławczego - prawidłowa, co z kolei w tym przypadku również narusza postanowienia art. 6, 7 i 8 K.p.a., zwłaszcza gdy skarżącego - z niewiadomych do chwili obecnej powodów - skierowano do pracy w prokuraturze niższego szczebla równocześnie obniżając mu ostatecznie - niezgodnie z ustawą - w sposób znaczny dotychczasowe wynagrodzenie z kwoty 23.897,50 zł do kwoty 21.970,50 zł i powodując tym samym przeświadczenie o bliżej nieokreślonej reakcji dyscyplinarnej, która nie mogła być w inny sposób prawnie uzasadniona ani dopuszczalna. W z związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie w całości decyzji Prokuratora Generalnego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., a także decyzji Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. - z powodu ich niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż ogólny przepis art. 13 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, określający sposób kierowania przez Prokuratora Generalnego prokuraturą nie mógł stanowić podstawy do wydania zarządzenia przekazującego - własne ustawowe - kompetencje tego organu na niższy szczebel decyzyjny - w sytuacji gdy ustawodawca wyraźnie określił komu przysługują - w tej sprawie - uprawnienia o jakich mowa w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Jeżeli zatem przepis prawa materialnego nie daje jakichkolwiek kompetencji w zakresie upoważnienia organu niższego szczebla do sprawowania władztwa administracyjnego ustawowo przyznanego określonemu organowi wyższego szczebla to uprawniony - zgodnie z postanowieniami ustawy organ decyzyjny może jedynie upoważnić swojego pracownika, w myśl art. 268a K.p.a. do określonego działania ale wyłącznie w imieniu uprawnionego organu decyzyjnego, a nie w imieniu własnym uprawnionego pracownika. W tym trybie nie jest przy tym dopuszczalne upoważnienie organu niższego szczebla do podejmowania działań, a jedynie dopuszczalne jest wskazanie konkretnej osoby na konkretnym stanowisku służbowym w instytucji bezpośrednio obsługującej — uprawniony podmiot decyzyjny. Tak więc w ocenie skarżącego, już z tych powodów, kwestionowana wcześniej decyzja Prokuratora Okręgowego w W. powinna zostać uchylona, a nie utrzymana w mocy, gdyż stanowisko w sprawie zajął niewłaściwy organ, w dodatku z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 36 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Skarżący podniósł, iż z powyższego przepisu wynika, że jego wynagrodzenie przyznane w sytuacji przeniesienia na inne stanowisko służbowe powinno być zgodne z wynagrodzeniem nabytym na dotychczas zajmowanym stanowisku w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej. Jednocześnie wyjaśnił, że do dnia [...] kwietnia 2016 r. tj. do czasu skierowania przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. zajmował stanowisko służbowe: wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej, zgodnie z decyzją personalną Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Wcześniej zajmował natomiast stanowisko służbowe: główny specjalista - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej - na mocy decyzji personalnej Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., a w okresie do [...] maja 2009 r. był na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej - do którego to stanowiska został ostatecznie, z niewiadomych powodów zaszeregowany finansowo pod względem wynagrodzenia decyzją Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Skarżący podkreślił, że wyznaczenie na stanowisko służbowe wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej było zgodne z postanowieniem art. 111 ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, gdyż w przeciwieństwie do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury to Minister Obrony Narodowej wyznaczał żołnierzy na stanowiska służbowe w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury uwzględniając propozycję Prokuratora Generalnego w zakresie powołania żołnierza na stanowisko służbowe w wojskowych jednostkach organizacyjnych wchodzących - zgodnie z art. 108 ust. 1 powołanej ustawy - w skład Sił Zbrojnych RP. Nadmienił przy tym, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierz pełni służbę na stanowisku służbowym. Zaznaczył również, że zgodnie z powołaną ustawą pragmatyczną żołnierz zawodowy może jedynie pełnić służbę na stanowisku służbowym albo w rezerwie kadrowej lub dyspozycji. Stanowisko służbowe żołnierza zawodowego nie jest przy tym rozumiane jako funkcja i każdorazowo jego zmiana wymaga określonej decyzji personalnej z która związane jest również prawo do wynagrodzenia. W związku z zajmowanym ostatnio stanowiskiem służbowym: wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej przysługiwało mu do dnia [...] kwietnia 2016 r. wynagrodzenie w kwocie 23.897, 50 zł przyznane na mocy decyzji finansowej Naczelnego Prokuratora Wojskowego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., w tym dodatek do uposażenia wojskowego określony także w tej decyzji w kwocie 14.773, 70 zł. Z niewiadomych jednak powodów wynagrodzenie to zostało obniżone o kwotę 1.927 zł, gdyż na mocy kwestionowanej decyzji Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. przyznano mu wynagrodzenie w kwocie 21.970,50 zł, w tym dodatek wyrównawczy do uposażenia wojskowego w wymiarze 12.846,70 zł, co jest sprzeczne zarówno z treścią art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze i stanowiskiem Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. wyrażonym w dokumencie przenoszącym skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w W., w którym również zachowano mu prawo do ostatnio otrzymywanego wynagrodzenia. Skarżący zaznaczył jednocześnie, że w świetle obowiązujących w Siłach Zbrojnych RP przepisów prawa w sytuacji zwolnienia do rezerwy ze stanowiska służbowego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej przed dniem [...] kwietnia 2016 r. jego wynagrodzenie brane pod uwagę jako wymiar świadczenia emerytalnego wyniosłoby 23.897,50 zł w tym uwzględniając dodatek wyrównawczy do uposażenia żołnierz zawodowego w kwocie 14.723,70 zł. W konkluzji podkreślił, że przenosząc go do pełnienia służby zawodowej poza resortem obrony narodowej zwolniono go ze stanowiska służbowego: wizytatora - prokuratora w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, a nie ze stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej, do którego z niewiadomych powodów został zaszeregowany przez Prokuratora Okręgowego w W. pod względem wynagrodzenia i którego nie zajmował od dnia [...] maja 2009 r. Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle przywołanych wyżej kryteriów należy przede wszystkim zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 K.p.a. organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. W związku z powyższym, zgodnie z art. 32 ww. ustawy obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 , z późn. zm.) przejął Prokurator Generalny. Skarżący D. G., jako prokurator zniesionej Naczelnej Prokuratury Wojskowej będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Prokurator Generalny wyznaczył go na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. w wydziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego pułkownika i grupy uposażenia U-16. Organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014r., poz. 1414 z późn. zm.) był zatem, stosownie do przywołanego wyżej art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196 poz. 1298 ze zm.) - Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora okręgowego. Tymczasem decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego została wydana w niniejszej sprawie przez Prokuratora Okręgowego w W. Przy czym Prokurator Okręgowy w W. wydając tę decyzję jako organ I instancji powołał się na zarządzenie [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych. Wskazany w zarządzeniu [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r., jako podstawa jego wydania art. 13 (bez określenia konkretnego paragrafu) ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (DZ. u. z 2016 r. poz. 177), nie mógł stanowić podstawy do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych przyznanych mu w art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, na niższy szczebel decyzyjny, tj. prokuratorów okręgowych . Takiego uprawnienia nie można wywieść z ogólnej normy kompetencyjnej art. 13 § 1 ustawy - Prawo o prokuraturze, która stanowi, że Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście lub za pośrednictwem Prokuratora Krajowego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia. Z przepisu art. 13 § 3 ww. ustawy wynika natomiast, że kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego wynikające z ustaw może również realizować upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego. Prokurator Generalny wydaje w tym zakresie stosowne zarządzenie. Z powyższej normy prawnej wynika, że Prokurator Generalny może w formie zarządzenia upoważnić Prokuratora Krajowego lub zastępców Prokuratora Generalnego do realizowania przyznanych mu kompetencji i zadań ustawowych. Upoważnienie udzielone na podstawie wskazanego przepisu wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu. Jednakże nie oznacza to, że na podstawie takiego upoważnienia Prokurator Krajowy lub zastępcy Prokuratora Generalnego stają się organem administracji publicznej właściwym w sprawie. Upoważnienie udzielone na podstawie tego przepisu, podobnie jak upoważnienie udzielone na podstawie art. 268a K.p.a. wywiera jedynie ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencję organu do podejmowania czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Przepis ten stwarza zatem możliwość, aby nie tylko sam piastun funkcji Prokuratora Generalnego, lecz także upoważniony Prokurator Krajowy lub zastępca Prokuratora Generalnego byli umocowani do wykonywania kompetencji tego organu. Decyzje wydawane w oparciu o zarządzenie Prokuratora Generalnego, przez Prokuratora Krajowego lub zastępcę Prokuratora Generalnego, są jednak decyzjami Prokuratora Generalnego, wydawanymi z jego upoważnienia. Od decyzji tych, stosownie do art. 127 § 3 K.p.a. przysługuje natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako od decyzji wydawanych przez ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 K.p.a. Tymczasem w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w W. jako organ I instancji, natomiast Prokurator Generalny rozpoznał odwołanie od tej decyzji jako organ II instancji. Nie było jednak podstawy prawnej do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, na organy administracji niższej instancji, tj. prokuratorów okręgowych. W ocenie Sądu, w świetle regulacji zawartej art. 13 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny nie mógł też upoważnić prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji we wskazanych wyżej sprawach, w jego imieniu. Z powyższych względów Sąd uznał, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w W. z naruszeniem przepisów o właściwości. Prokurator Generalny, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji dotkniętą nieważnością, sam zaś rażąco naruszył prawo, tj. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Naruszenie to obligowało Sąd do stwierdzenia nieważności zarówno zaskarżonej decyzji, jaki i utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., z przyczyn przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. W świetle powyższych ustaleń rozważanie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze należy uznać za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.