II SAB/Go 15/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Prezesa NZOZ sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. J.K. zwrócił się do Prezesa Szpitala [...] (dalej jako Szpital) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej umowy o pracę oraz zakresu obowiązków zatrudnionego D.S. i przesłanie zeskanowanych dokumentów na adres e-mail wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. Prezes Zarządu Szpitala poinformował, iż złożony wniosek nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ani art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, dalej jako u.d.i.p.), gdyż dotyczy zindywidualizowanego pracownika, danych zawartych w jego umowie o pracę i zakresu jego czynności. Jednocześnie Prezes dodał, iż pracownik, którego wniosek dotyczył nie wykonuje żadnych funkcji związanych z zarządzeniem przedmiotowym przedsiębiorstwem. W piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. J.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prezesa Szpitala wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku z [...] stycznia 2019 r. i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. podnosząc zarzut lakonicznego uzasadnienia pisma niepozwalającego ustalić status pracownika, którego dotyczył wniosek, tzn. bez odniesienia się do regulaminu organizacyjnego jednostki i zakresu obowiązków. Skarżący podniósł też zarzut oparcia przez organ stanowiska na zawężającej interpretacji pojęcia ,,funkcji publicznej". Ponadto skarżący wskazał, iż nawet jeżeli przyjąć, iż D.S. nie pełni funkcji publicznej to informacja o zakresie jego obowiązków mieści się w katalogu informacji wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b u.d.i.p., gdyż osoba ta jest radnym i żądane informacje mają na celu ustalenie czy nie jest zatrudniony ,,fikcyjnie". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uznając zarzuty skargi za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2018 poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Zarządu Szpitala [...] w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej złożonego na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2018.1303 j.t.; dalej jako u.d.i.p.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zadaniem Sądu było zatem ustalenie, czy w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest podmiotem obowiązanym do jego załatwienia w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego jedynym wspólnikiem Szpitala jest Powiat [...]. Szpital ten jest zatem podmiotem wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a więc spełniony został zakres podmiotowy ustawy. Kwestią sporną pozostawało natomiast to, czy objęta żądaniem informacja posiada walor informacji publicznej, a zatem, czy został spełniony zakres przedmiotowy ustawy. Szpital uznał bowiem, że nie jest to informacja publiczna w rozumieniu u.d.i.p., a w związku z tym nie był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącego w trybie u.d.i.p., a jedynie do poinformowania skarżącego o tym fakcie, co nastąpiło 18 stycznia 2019 r., a więc przed upływem 14 dni od wpłynięcia wniosku. Pojęcie informacji publicznej zawiera art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazano, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym (pkt 5), w tym o pomocy publicznej (pkt 5 lit. g), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3 lit. d), treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (pkt 4 lit. c). Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Rozważając czy żądana przez skarżącego informacja w zakresie określonym w jego wniosku posiada charakter informacji publicznej w rozumieniu powołanych przepisów u.d.i.p., należy zauważyć, iż wniosek skarżącego nie dotyczył informacji o Szpitalu, do którego zwrócono się z wnioskiem, lecz dotyczył ujawnienia umowy o pracę oznaczonej z imienia i nazwiska osoby zatrudnionej w Szpitalu. Nie było to zatem żądanie informacji o działalności organów władzy publicznej, czy też innych w świetle u.d.i.p. zrównanych z nimi podmiotów, lecz informacji o indywidualnej osobie zatrudnionej w podmiocie zobowiązanym co do zasady do udzielenia informacji publicznej. Żądanie ujawnienia takiej umowy o pracę dotyczy prywatnej sfery zatrudnionej osoby i nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej podmiocie, zasadach jego funkcjonowania, danych publicznych lub majątku publicznym - art. 6 ust. 1 pkt 2-5 u.d.i.p. Wniosek nie dotyczył uzyskania informacji o działalności Szpitala np. jak wydatkuje środki finansowe zawierając umowy ze swoimi pracownikami, lecz wyłącznie konkretnej umowy o pracę wskazanej osoby fizycznej. W podobnych stanach faktycznych w orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli celem dążenia do uzyskania informacji publicznej jest podmiot indywidualny - osoba fizyczna, a nie sfera działalności organu władzy publicznej lub innych podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, to żądane dokumenty dotyczące danej osoby np. umowa o pracę, nie mieszczą się w katalogu informacji o sprawach publicznych. Sam fakt, że zatrudniona osoba pełni funkcję radnego (na którą to okoliczność w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał we wniosku o udzielenie informacji publicznej, lecz dopiero w skardze do Sądu) nie oznacza, że ujawnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej podlega cała sfera jej życia zawodowego (por. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 25 maja 2016 r., II SAB/Sz 34/16 i NSA z dnia 27 marca 2018 r. I OSK 2487/16). Z powyższych względów, w ocenie Sądu, żądana przez skarżącego informacja jako nie dotycząca działalności Szpitala, lecz konkretnej umowy o pracę wskazanej osoby fizycznej, nie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Jeśli żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, podmiot do którego zwrócono się z wnioskiem o udzielenie takiej informacji nie jest zobligowany do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, a jedynie do zawiadomienia o tym wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. forma decyzji została przewidziana dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, który również dotyczy wyłącznie informacji publicznej. Ponieważ zatem w rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r., nie dotyczył informacji publicznej, a zobowiązany podmiot udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na ten wniosek już w dniu 18 stycznia 2019 r., zarzut pozostawania podmiotu w bezczynności uznać należy za bezzasadny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.