V SA/Wa 2081/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Gminę C. (dalej: Skarżąca, Gmina, Beneficjent) jest decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej: Minister, organ II instancji) z [...] października 2018 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej: CPPC, organ I Instancji) z [...] maja 2018 r., nr [...] ustalającą przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] kwietnia 2013 r. Władza Wdrażająca Programy Europejskie, (obecnie CPPC) zawarła z Gminą umowę o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "[...]" w ramach działania 8.3. "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – elnclusion" osi priorytetowej 8. "Społeczeństwo informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: umowa). Na podstawie umowy CPPC przekazało Beneficjentowi dofinansowanie w kwocie 1 664 227,10 zł (na podstawie wniosku o płatność nr [...]) oraz 569 894,27 zł (na podstawie wniosku o płatność nr [...]). W trakcie realizacji projektu Beneficjent udzielił zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na zadanie pn. ,, [...]’’. W ramach powyższego zamówienia, [...] czerwca 2014 r. Gmina zawarła z R. sp. z o.o. z siedzibą w P. umowę nr [...] na zaprojektowanie, wybudowanie i uruchomienie infrastruktury sieciowej i dostępowej. Zamówienie to było przedmiotem kontroli doraźnej następczej przeprowadzonej przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. W wyniku kontroli stwierdzono, że Beneficjent udzielając powyższego zamówienia naruszył art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1986, ze zm.; dalej: p.z.p.) w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p. poprzez sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Beneficjent wniósł zastrzeżenia do kontroli, które nie zostały uwzględnione przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Beneficjent wyczerpał także tryb odwoławczy przed Krajową Izbą Odwoławczą, która nie uwzględniła zgłoszonych zastrzeżeń (uchwała KIO z [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...]). Następnie CPPC przeprowadziło kontrolę ex-post postępowania przetargowego dla projektu. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości (naruszenie art. 29 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.) CPPC pismem z [...] lutego 2016 r. nałożyło na Beneficjenta korektę finansową w wysokości 5% wartości zamówienia. Następnie, pismami z [...] marca 2016 r. CPPC poinformowało Beneficjenta, że w związku z nałożeniem korekty finansowej skorygowana została wartość wydatków kwalifikowalnych zatwierdzonych w ramach wniosków o płatność nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Pismem z [...] maja 2017 r. CPPC na podstawie art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2077 ze zm.; dalej: u.f.p.) wezwało Gminę do zwrotu kwoty 70.417,50 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych naliczonymi od kwoty 46.383,30 zł od dnia [...] stycznia 2014 r., tj. od dnia wypłaty dofinansowania do dnia zwrotu środków i od kwoty 24.034,20 zł od dnia [...] kwietnia 2015 r., tj. od dnia wypłaty dofinansowania do dnia zwrotu środków, w terminie 14 dni od dnia otrzymania ww. wezwania. Beneficjent nie dokonał zwrotu powyższych kwot, w związku z czym pismem z [...] sierpnia 2017 r. został powiadomiony o wszczętym z urzędu postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania, CPPC decyzją z [...] maja 2018 r. orzekło o obowiązku zwrotu przez Beneficjenta kwoty 70 417, 50 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W podstawie prawnej decyzji organ I instancji powołał art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9 i ust. 11 u.f.p. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, że Beneficjent na podstawie § 11 ust. 1 umowy był zobowiązany do stosowania p.z.p. przy udzielaniu zamówień publicznych w ramach projektu. Natomiast stwierdzone naruszenie art. 29 ust. 2 p.z.p. w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., jako naruszenie postanowień umowy, stanowi naruszenie procedur o których mowa w art. 184 u.f.p. i wypełnia przesłankę z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 k.p.a. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z dokumentu w postaci orzeczenia Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z [...] lutego 2017 r., sygn. akt [...], dowodu z zeznań świadków oraz dowodu z przesłuchania w charakterze strony Wójta Gminy C. Ponadto zarzucono naruszenie art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i niewzięcie pod uwagę faktu pozytywnego zaopiniowania dla innej gminy realizującej tożsamy projekt zbliżonych, a nawet bardziej restrykcyjnych postanowień SIWZ. Beneficjent wskazał również, iż organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie jedynie na dokumentach w postaci pisma Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] grudnia 2015 r., znak [...] oraz uchwale Krajowej Izby Odwoławczej z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...], mimo iż brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających, że stwierdzone naruszenia spowodowały jakiekolwiek nieuzasadnione wykorzystanie środków europejskich przy realizacji projektu. W odwołaniu zarzucono również naruszenie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie wskutek wadliwego przyjęcia, iż Beneficjent wykorzystał środki przeznaczone na realizację projektu finansowanego z udziałem środków europejskich z naruszeniem procedur obowiązujących przy udzielaniu zamówień w ramach realizacji projektu wynikających z p.z.p. Zaskarżoną decyzją z [...] października 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Minister Inwestycji i Rozwoju utrzymał w mocy rozstrzygnięcie CPPC. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ II instancji powołał się na przeprowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych kontrolę, której wyniki przekazano Beneficjentowi pismem z [...] grudnia 2015 r., znak [...] oraz Uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej z [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...], która uznała, iż zastrzeżenia zamawiającego co do wyniku przedmiotowej kontroli nie zasługują na uwzględnienie. Wyjaśnił, że Beneficjent dopuścił się naruszenia art. 29 ust. 2 p.z.p. w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p. poprzez sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Wskazano, że Beneficjent zastrzegł, iż wykonawca zamówienia publicznego pn. ,, [...]’’ będzie zobowiązany dostarczyć do siedziby Beneficjenta sprzęt lub oprogramowanie w terminie 3 dni od doręczenia mu wezwania. Następnie, powyższy termin wydłużono do 7 dni. Zastrzeżenie tak krótkiego terminu nie było uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia. Ponadto biegły powołany do sporządzenia opinii w sprawie zamówienia stwierdził, że czas przeznaczony na dostawę urządzeń był na tyle krótki, iż mógł powodować, że małe podmioty, które nie mają rozbudowanych kontaktów z dystrybutorami urządzeń i sprzętu nie byłyby w stanie sprostać wymaganiu. Beneficjent w sposób wadliwy sporządził opis przedmiotu zamówienia poprzez przewidzenie możliwości wezwania wnioskodawcy do dostarczenia do siedziby zamawiającego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania określonego sprzętu i oprogramowania: 1 szt. przełącznika głównego węzła głównego sieci, 1 szt. firewall z węzła głównego sieci, 1 szt. routera brzegowego, 1szt. przełącznika radiowego węzła rdzeniowego i przełącznika dostępowego JPG, -1 kompletu systemu kontroli dostępu do sieci NAC, 1 szt. kontrolera WiFi wraz z punktem dostępowym WiFi, 1 kompletu urządzeń radiowej sieci dostępowej 5GHz (punkt wielopunkt) i radiowego urządzenia abonenckiego, oprogramowania zarządzającego urządzeniami aktywnymi (sieciowymi i radiowymi) w sieci. W ocenie biegłego, w celu umożliwienia udziału w postępowaniu firmom o różnej wielkości, czas przygotowania wersji pokazowej systemu powinien wynosić ok. 14 dni. Termin ten zdaniem biegłego jest realny, ponieważ umożliwia wykonawcom zgromadzenie i skonfigurowanie urządzenia oraz oprogramowania. Wobec powyższego, zdaniem Ministra, zasadnym było dochodzenie od Beneficjenta zwrotu środków w trybie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., w myśl którego organ ma obowiązek dochodzenia zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w przypadku stwierdzenia wykorzystania tych środków z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. Jednocześnie zaznaczył, że w niniejszej sprawie procedury takie stanowiły przepisy p.z.p. Obowiązek stosowania przez Beneficjenta p.z.p. wynika z § 11 ust. 1 umowy o dofinansowanie. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż obowiązek odzyskiwania przedmiotowych środków wynika również z przepisów unijnych. W rozporządzeniu nr 1083/2006 ustawodawca unijny, w art. 2 pkt 7, definiuje m.in. pojęcie nieprawidłowości, rozumianej jako: jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, art. 75 § 1, art. 76 § 3 u art. 78 k.p.a. polegającego na odmowie przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez Beneficjenta, tj. dowodu z zeznań świadków K.S., G.K., G.M. i przesłuchania w charakterze strony Wójta Gminy C. na okoliczności realizacji projektu, a więc istotnych dla oceny, czy doszło do wykorzystania przez Beneficjenta dofinansowania z naruszeniem procedur obowiązujących przy udzielaniu zamówień publicznych wskazano, iż dla oceny procedury przetargowej decydujące znaczenie ma znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja i znajdujące się w niej postanowienia dotyczące wymagań stawianych wykonawcy, wszelkie zaś okoliczności sprawy dotyczące przeprowadzonego zamówienia powinny wynikać z dokumentacji przetargowej, zgromadzonej w aktach. Tym samym, organ dysponuje dowodami, które są wystarczające dla wyjaśnienia okoliczności sprawy. Odnosząc się do zarzutu pominięcia znajdującego się w aktach sprawy orzeczenia Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z [...] lutego 2017 r., sygn. akt [...] Minister wskazał, że dokument ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, albowiem Komisja nie poddała ocenie okoliczności zamieszczenia przez zamawiającego możliwości wezwania wykonawcy do zaprezentowania sprzętu i oprogramowania w siedzibie Gminy. Przedmiotem rozstrzygnięcia Komisji była bowiem sprawa o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, nie zaś prawidłowość udzielonego zamówienia publicznego. Minister nie podzielił również zasadności pozostałych zarzutów odwołania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina zarzuciła, że decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju wydana została z naruszeniem: a) art. 7, art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. polegającym na: - odmowie przeprowadzenia dowodów z zeznań K.S., G.K. i G.M. oraz z przesłuchania w charakterze strony Wójta Gminy C. na okoliczności dotyczące procedury udzielenia przez Skarżącą zamówienia publicznego, a więc na okoliczności istotne dla oceny czy doszło do wykorzystania przez Skarżącą dofinansowania z udziałem środków europejskich przeznaczonego na realizację powyżej opisanego projektu z naruszeniem procedur zamówień publicznych; - oparciu zaskarżonej decyzji wyłącznie na dokumentach w postaci pisma Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] z informacją o wynikach kontroli doraźnej następczej zamówienia publicznego na zaprojektowanie, wybudowanie i uruchomienie infrastruktury sieciowej i dostępowej, udzielonego przez Gminę C. w ramach realizacji powyżej opisanego projektu oraz uchwały Krajowej Izby Odwoławczej z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...] z rozpatrzeniem zastrzeżeń Skarżącej do powyższych ustaleń Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych; b) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, skutkującego: - błędnym ustaleniem, iż nie doszło do pozytywnego zaopiniowania przez CPPC w ramach przeprowadzonej przez ten organ kontroli ex-ante i kontroli ex-post tożsamego projektu realizowanego przez inną sąsiednią gminę, przy którym postanowienia SIWZ dla tożsamego zamówienia publicznego udzielanego w ramach tego samego projektu były jeszcze bardziej restrykcyjne w zakresie długości terminu nałożonego na potencjalnych wykonawców tego zamówienia na dostarczenie do siedziby zamawiającego do testów określonego sprzętu i oprogramowania wymaganego przy realizacji danego zamówienia publicznego; - dowolnym ustaleniu, przy braku jakichkolwiek wiarygodnych dowodów potwierdzających, iż stwierdzone przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] naruszenie przez Skarżącą procedury zamówień publicznych spowodowało jakiekolwiek nieuzasadnione wykorzystanie przez Skarżącą środków europejskich przy realizacji powyżej opisanego projektu; - błędnym ustaleniu, iż bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są ustalenia Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w rozstrzygnięciu z dnia [...] lutego 2017 r., sygn. akt [...], zawierającym ocenę działań Wójta Gminy C. przy udzielaniu przedmiotowego zamówienia publicznego w ramach realizacji powyżej opisanego projektu w kontekście dyscypliny finansów publicznych, a w konsekwencji nieuzasadnione nie wzięcie tych ustaleń pod uwagę przy rozstrzygnięciu; c) art. 8 § 1 k.p.a. poprzez nierówne traktowanie Skarżącej i wydanie decyzji nakładającej na Skarżącą obowiązek zwrotu dofinansowania z udziałem środków europejskich mimo, że warunki SIWZ określone przy udzielaniu zamówienia publicznego w ramach powyżej opisanego projektu, w zakresie długości terminu nałożonego na potencjalnych wykonawców tego zamówienia publicznego na dostarczenie do siedziby zamawiającego do testów określonego sprzętu i oprogramowania wymaganego przy realizacji danego zamówienia, były mniej restrykcyjne, aniżeli tożsame warunki SIWZ określone dla tożsamego zamówienia publicznego udzielanego w ramach tego samego projektu przez sąsiednią gminę, a które zostały pozytywnie zaopiniowane przez CPPC w ramach przeprowadzonej przez ten organ kontroli ex-ante i kontroli ex-post; d) art. art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie na skutek wadliwego przyjęcia, niepopartego dowodami zebranymi w niniejszej sprawie, iż Gmina C. wykorzystała środki przeznaczone na realizację powyżej opisanego Projektu finansowanego z udziałem środków europejskich z naruszeniem procedur obowiązujących przy udzielaniu zamówień zgodnie z ustawą p.z.p., skutkującym nieprawidłowym (na szkodę budżetu ogólnego) wykorzystaniem przez Skarżącą środków europejskich. W oparciu o tak przedstawione zarzuty Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków K.S., G.K. i G.M. oraz z przesłuchania w charakterze strony Wójta Gminy C. J.B., albowiem wszystkie te dowody dotyczą okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Skarżąca wnisła również o uchylenie zaskarzonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sadowego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, że Sąd uznaje stan faktyczny ustalony przez organy administracji za prawidłowy i czyni go przedmiotem własnych ustaleń. Przypomnieć należy, że Skarżąca otrzymała dofinansowanie na realizację projektu "[...]’’ w ramach działania 8.3. ,,Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu - eInclusion’’ osi priorytetowej 8. ,,Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki’’ Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Dofinansowanie otrzymała w ramach i na warunkach zawartej umowy cywilnoprawnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. Zawarcie umowy odbyło się, m.in. w oparciu o odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej, regulacje prawne z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (aktualnie t.j. tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1307 ze zm.) oraz w oparciu o przepisy wewnętrzne wydane na podstawie tej ustawy przez podmioty tam wskazane. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie reguluje zasad i trybu postępowania w sprawie zwrotu uzyskanego przez beneficjenta dofinansowania, wskazując jedynie w art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15a, że do zadań instytucji zarządzającej należy, m.in. odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych oraz ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE. L. 2006.210.25 ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1083/2006). Zgodnie natomiast z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p., podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9. W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 207 ust. 8 u.f.p.). Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2 (art. 207 ust. 9 u.f.p.). Treść umowy cywilnoprawnej stanowi regulację określającą jak otrzymane środki mają być wydatkowane, zatem zapisy te stanowiąc o sposobie wydatkowania pieniędzy są rodzajem procedury wiążącej strony umowy dotyczącej wykorzystania środków. Bez wątpienia zapisy umowy są tymi "innymi procedurami obowiązującymi przy wykorzystaniu środków" finansowych, o których jest mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. Takimi procedurami są również przepisy prawa powszechnie obowiązującego, w tym mające zastosowanie w rozpatrywanej sprawie przepisy p.z.p. Przenosząc treść powyższych przepisów na grunt rozpoznawanej sprawie wskazać należy, że bezspornym między stronami jest to, że na podstawie umowy o dofinansowanie Skarżąca (§ 11 ust. 1) zobowiązała się stosować przepisy p.z.p. do udzielania zamówień publicznych w ramach projektu, w przypadku gdy wymóg jej stosowania wynika z tej ustawy, w szczególności z art. 3 tej ustawy. W przypadku stwierdzenia naruszeń wspólnotowych lub krajowych przepisów o zamówieniach publicznych, zgodnie z § 11 ust. 7 umowy, Instytucja Wdrażająca/ Instytucja Pośrednicząca II stopnia może dokonywać korekt finansowych ustalanych zgodnie z dokumentem pt.: ,,Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE’’ (dalej: Taryfikator) zamieszczonym na stronie internetowej Instytucji Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia www.wwpe.gov.pl. Organy orzekające w sprawie prawidłowo stwierdziły, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, że Skarżąca udzielając zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na ,, [...]’’ w sposób nieprawidłowy sporządziła opis przedmiotu zamówienia poprzez możliwość wezwania wykonawcy do dostarczenia do siedziby zamawiającego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania określonego sprzętu i oprogramowania. Jak wynika bowiem z opinii biegłego - do którego zwrócił się Prezes Urzędu Zamówień Publicznych na podstawie art. 164 ust. 1 pkt 3 p.z.p. - w celu umożliwienia udziału w postępowaniu firmom o różnej wielkości, czas przygotowania wersji systemowej systemu powinien wynosić ok 14 dni. Zatem określony przez zamawiającego termin 7 dni na dostarczenie określonego sprzętu mógł utrudnić wykonawcom udział w niniejszym postępowaniu, co może potwierdzać dodatkowo fakt kwestionowania tego zapisu przez jednego z wykonawców oraz fakt złożenia w postępowaniu tylko jednej oferty. Przyjęte przez organy okoliczności faktyczne potwierdzają naruszenie przez zamawiającego art. 29 ust. 2 p.z.p. - który zakazuje opisywania przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję - w związku z art. 7 ust. 1 p.z.p., który obliguje zamawiającego do przygotowania i przeprowadzenia postepowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców. Wobec stwierdzonych naruszeń powyższych przepisów p.z.p. zasadne było zastosowanie ze strony CPPC korekty finansowej w wysokości 5% zgodnie z tabelą 2, poz. 2, pkt 1 Taryfikatora a następnie, wobec nie dokonania przez Skarżącą (pomimo wezwania) zwrotu środków, wydanie decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu. W rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia p.z.p. oraz § 11 ust. 1 umowy - czyli procedur w rozumieniu art. 184 u.f.p., co uzasadniało wydanie decyzji na podstawie art. 207 ust. 9 u.f.p. Prawidłowe jest stanowisko organów, że w sprawie zaistniała nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 2013 r. który definiuje nieprawidłowość jako jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Zgodnie ze stanowiskiem orzeczniczym sądów administracyjnych dla stwierdzenia nieprawidłowości w rozumieniu powyższego przepisu wystarczające jest uznanie, że naruszenie prawa (wspólnotowego lub krajowego) mogłoby spowodować szkodę rozumianą jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. W świetle powyższych rozważań za niezasadny należało uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p. W ocenie Sądu nieuzasadnione są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. Przede wszystkim wskazać należy, że organy podjęły niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący zebrały a następnie rozpatrzyły materiał dowodowy, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zebrane dowody zostały prawidłowo ocenione w ich całokształcie, co pozwoliło na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, wskazującego jednoznacznie na naruszenie przez Skarżącą procedur w rozumieniu art. 184 u.f.p. Organ I instancji prawidłowo odmówił uwzględnienia wniosku Skarżącej o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków oraz Wójta Gminy C., ponieważ okoliczności związane z przebiegiem procedury przetargowej (zakwestionowanej przez organy) zostały szczegółowo wykazane innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Słuszne jest stanowisko Ministra, że dla oceny przebiegu procedury przetargowej zasadnicze znaczenie ma zgromadzona dokumentacja przetargowa, w tym wymagania przedstawione wykonawcy w zapisach SIWZ. Przebieg procedury przetargowej został prawidłowo ustalony w sprawie, na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego, w związku z czym w wyniku przesłuchań wnioskowanych przez Skarżącą nie doszłoby do ustalenia nowych, nieznanych wcześniej okoliczności związanych z udzieleniem zamówienia. Powyższe oznacza, że wniosek dowodowy skarżącej dotyczył okoliczności stwierdzonych innymi dowodami przez co nie było podstaw do jego uwzględnienia. Organ prawidłowo również uznał, że dla przedmiotowej sprawy nie ma istotnego znaczenia orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z [...] lutego 2013 r. sygn. akt [...]. Wskazać należy, że odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych opiera się na odmiennych przesłankach niż wymogi prawidłowego zastosowania art. 207 ust. 9 u.f.p., które podlegają kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie, dotyczącej określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu. Odnosząc się do argumentów Skarżącej wskazujących na pozytywne zaopiniowanie przez CPPC w ramach kontroli tożsamego projektu realizowanego przez sąsiednią względem Skarżącej gminę, w którym postanowienia SIWZ dla zamówienia publicznego były jeszcze bardziej restrykcyjne w zakresie terminu dostarczenia określonego sprzętu i oprogramowania należy zauważyć, że organy obu instancji wyjaśniły w uzasadnieniach decyzji różnice w zapisach SIWZ Skarżącej i sąsiedniej gminy. Natomiast Sąd będąc związany granicami rozpatrywanej sprawy nie jest władny do oceny prawidłowości czy też nieprawidłowości postępowania organów w innych niż kontrolowana sprawa. Oznacza to, że nie może również oceniać zapisów SIWZ sporządzonych w odrębnych postępowaniach przetargowych. Podkreślić ponownie należ, że stanowisko organów wobec Skarżącej, co do naruszenia procedur, jest oparte na ocenie całokształtu materiału dowodowego, która nie była dowolna. W tym stanie rzeczy podniesiony przez Skarżąc zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. również nie mógł doprowadzić do uwzględnienia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.